กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม สถาพร มณีรัตน์ พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน กระผมพร้อมคณะอันประกอบไปด้วย ท่าน ส.ส. ปริญญา ฤกษ์หร่าย ท่าน ส.ส. อํานวย คลังผา ท่าน ส.ส. พรชัย ศรีสุริยันโยธิน ท่าน ส.ส. หนูแดง วรรณกางซ้าย และท่าน ส.ส. กานต์ กัลป์ตินันท์ ได้เสนอญัตติเพื่อให้สภาตั้งคณะกรรมาธิการ โดยญัตตินี้ จะเน้นในเรื่องของการยกเลิกเขตพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติที่มีสภาพเสื่อมโทรม ซึ่งราษฎรได้เข้าไป ทํากินที่เกินกว่า ๑๐ ปี และเร่งรัดออกเอกสารสิทธิในที่ดินทํากิน เพื่อให้พี่น้องประชาชน ทั่วประเทศมีเอกสารสิทธิ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ที่ดินคือทรัพยากรที่มีค่า การปฏิวัติ อุตสาหกรรมของทั่วโลก การปฏิวัติในประเทศต่าง ๆ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องของการแย่งชิง ที่ดินทํากิน เพราะฉะนั้นเราจึงจําเป็นที่จะต้องตั้งคณะกรรมาธิการศึกษา วันนี้ต้องยอมรับว่า ความเหลื่อมล้ําส่วนหนึ่งก็มาจากที่ดินทํากิน ผู้คนที่ร่ํารวยบนเขา บนห้วย บนดอย ก็ออกโฉนด ที่ทํากินได้ แต่พี่น้องประชาชนที่ยากจน เอาจอบ เอาเสียมไปบุกร้างถางพงกลับโดนติดคุก มันก็แปลกนะครับ ก็เห็นจะมีแต่ประเทศไทยนี่แหละครับที่ที่ดินไม่ว่าภาคใต้ ภาคเหนือ ยิ่งภาคเหนือของกระผม ท่านประธานครับ ปรากฏว่าบนป่าบนเขาออกเอกสารสิทธิได้ครับ บ้านสวย ๆ ทั้งนั้น แต่กระต๊อบที่อยู่ตามชายเขานี่ครับ หัวไร่ปลายนาไม่มีเอกสารสิทธิครับ ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีที่กํากับดูแลที่ดิน ไม่เห็นจะแปลกอะไรเลยครับ ถ้าคนจน มีที่ดินเขาก็จะได้ร่ํารวยขึ้น แต่ปรากฏว่าคนรวยออกเอา ออกเอาครับ โฉนดจนไม่มีที่เก็บ บางคนถึงขั้นใช้ปืนแก๊ปเอาใส่ผ้าแดงยิงเลยแล้วออกโฉนดเลยครับ ผ้าแดงตกตรงไหนก็รังวัด ออกโฉนดเลยนี่แหละครับ เพราะฉะนั้นความเหลื่อมล้ําเหล่านี้มันจึงมีความจําเป็นที่สภา ในฐานะที่เป็นตัวแทนของปวงชนชาวไทยต้องตั้งคณะกรรมาธิการครับ เพราะวันนี้ พี่น้องประชาชนมีความเชื่อว่า ถ้ากรรมาธิการทํางานกันอย่างจริงใจ เชื่อในระบบรัฐสภาว่า ถ้ามีคณะกรรมาธิการแล้วทํางานกันอย่างจริงจัง ฝ่ายบริหารจะต้องอํานวยความสะดวกครับ จะต้องดําเนินการตามสภาครับ เพราะเราถือว่าอํานาจหนึ่งก็คืออํานาจนิติบัญญัติ ได้รับข้อร้องเรียน ของราษฎรนะครับ ขีดเส้นใต้คําว่าราษฎร ได้เสนอผ่านสภา ผมเชื่อว่า ส.ส. ๔๙๙ คน ปัญหาเหมือนกันหมด คือเรื่องของเอกสารสิทธิที่ดินทํากิน สิ่งที่จะผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี อีกเรื่องหนึ่งก็คือว่า ส.ค. ๑ ครับ ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีครับ มีการยกเลิก ส.ค. ๑ ไปเป็น ๔-๕ ปีแล้วครับ ปรากฏว่าไม่ยอมออกเอกสารสิทธิให้กับราษฎร ทั้ง ๆ ที่เขายื่นไปแล้วครับ วันนั้นก่อนที่จะมีกฎหมายยกเลิก ส.ค. ๑ เร่งรัดให้พี่น้องประชาชนรีบ มิฉะนั้นจะต้องฟ้องศาล ถึงจะออกเอกสารสิทธิได้ พี่น้องประชาชนก็ด้วยความบริสุทธิ์ใจ เชื่อโดยสุจริตใจว่าเมื่อยกเลิก ส.ค. ๑ แล้วจะได้เป็นโฉนดโดยทันทีทันใด นี่เวลาล่วงเลยมายกเลิก ส.ค. ๑ มาแล้ว ๕ ปีครับ ส.ค. ๑ ก็หาย โฉนดก็ไม่ได้ เงียบกริบ ท่านรัฐมนตรีช่วยตอบด้วยนะครับว่า ส.ค. ๑ จะเอากันอย่างไร มันไม่มีแล้วครับ มันไม่มีแล้ว แล้วก็ไม่ไปรังวัด เจ้าหน้าที่ป่าไม้ก็ขี้เกียจครับ นี่บอกตรง ๆ เลย พอเขาจะออกเอกสารสิทธินี่ขอไปช่วยดูสิว่ามันเป็นเขตทับซ้อนหรือเปล่า ไม่มีหรอกครับที่จะไป แต่ถ้าเป็นคนรวยเอาปิกอัพไปรับนี่ทันทีเลยครับ รีบมาเลยครับ แต่ถ้าคนจนเอามอเตอร์ไซค์ไปแจ้งนี่ บอกไม่มีน้ํามัน ไม่มียานพาหนะ ไม่มีเครื่องอํานวยความสะดวก ชาวบ้านครับ ส่วนใหญ่ไม่ใช่มีเป็น ๑๐๐ ไร่ ๒ ไร่ ๓ ไร่ ๒ งาน ก็เอามอเตอร์ไซค์ไปแจ้งอําเภอ ขอป่าไม้ไปช่วยดูหน่อย ไม่มีหรอกครับ แต่พอคนรวยปุ๊บ เอาปิกอัพวีโก้ไปจอดปั๊บ ขึ้นเลยครับ เย็นมาหนีบไวน์ (Wine) ใส่รักแร้ไปด้วย อย่างนี้จริง ๆ ครับ เอกสารสิทธิของ พี่น้องประชาชนมันถึงไม่ไปทางไหนครับ จังหวัดลําพูนของกระผม ๗๐ เปอร์เซ็นต์ เป็นป่าเขาลําเนาไพร พี่น้องประชาชนอยู่กันมายาวนาน อยู่กันอย่างเป็นพี่เป็นน้องครับ ไม่มีเอกสารสิทธิไม่ว่า แต่พอมีกฎหมายเรื่องการบุกรุกเขตพื้นที่ป่าสงวน เดือดร้อนกันไปหมด ไปเอาข้อเท็จจริง เถอะครับว่าป่าสงวนจริง ๆ มันเป็นสวน เป็นนา เป็นสวนลําไยกันไปหมดแล้ว ออกให้เขา เถอะครับ จะสลักหลัง ๑๐ ปี ๒๐ ปี ๓๐ ปี ไม่มีใครว่า ห้ามโอน ๕๐ ปี ก็ไม่มีใครว่า ขอให้มี ครุฑแดง ครุฑดํา ให้ใส่ตู้ให้เก็บไว้ ประชาชนเขาอุ่นใจ วันดีคืนดีเจ้าหน้าที่ของรัฐมาชี้โบ๊ชี้เบ๊ ว่านี่เขตอุทยาน คุณบุกรุกเขตอุทยาน ออกเอกสารสิทธิไม่ได้ คนก็เครียดสิครับ เขาอยู่มา หลายชั่วคนแล้ว อยู่ ๆ ก็บอกว่าเป็นเขตอุทยาน เพราะฉะนั้นถ้าเราจะปฏิรูปประเทศไทย เราจะปฏิรูปการเมืองไทย เรามาปฏิรูปกฎหมายที่ดินไทย มันมีหลายฉบับครับ แล้วก็ป่าไม้ ป่าสงวนกว้างเหลือเกินครับ อาณาเขตกว้างเหลือเกิน แต่มันไม่ใช่ครับ ที่ชาวบ้านเถียงเขา เถียงด้วยข้อเท็จจริงว่ามันไม่ใช่ป่าสงวน เขาทํามาหากินมาหลายชั่วอายุคนแล้ว ในเขตใช้คําว่า พื้นที่ป่าสงวน เหมือนกับตาบอดครับ เหมือนกับรัฐตาบอด ก็เขาทํากินบอกว่าเป็น พื้นที่ป่าสงวน ทีพื้นที่อื่นล่ะครับ พื้นที่ทหารอย่างนี้ ไม่รู้จะกันกันไว้ทําไม ก็ไม่รู้จะไปรบกับใคร จะไปฝึกอะไรก็ไม่รู้ พอราษฎรเขาไปทํามาหากินเขาก็ทับซ้อนกันอีก ก็เดือดร้อนกันอีก ก็เอาหนังสติ๊กยิงกับทหารอีกครับ ที่แม่ริมใช้หนังสติ๊กยิงกับทหารครับ เวลาทหารไปชี้เขา ก็เอาหนังสติ๊กยิง ไม่ได้ใช้ลูกปืนนะครับ เป็นการส่งสัญญาณเตือนว่าวิกฤติของการเหลื่อมล้ํา ในเรื่องของเอกสารสิทธิกําลังใกล้ที่จะถึงจุดวิกฤติ ก็อยากจะให้สภาผู้แทนราษฎรช่วยกัน สนับสนุนญัตติดี ๆ อย่างนี้ เพื่อที่จะร่วมกันในการดําเนินการ เพื่อที่จะเร่งรัดการออกโฉนด ที่ดินทํากินและมันจะได้หายอึมครึมครับ มิฉะนั้นปัญหาที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติก็อึมครึม อย่างนี้ ก็อยากให้สภา โดยเฉพาะผู้แทนราษฎรของเรา ๔๙๙ คนที่ทําหน้าที่ได้ช่วยกันครับ กราบขอบพระคุณครับท่านประธาน