กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม ทองดี มนิสสาร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อไทย ท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผมเห็นด้วยและสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติจดหมายเหตุแห่งชาติ พ.ศ. .... ท่านประธานที่เคารพ คือผมจะไม่ซ้ําประเด็นกับเพื่อนสมาชิกที่อภิปรายมาแล้ว ผมจะขออนุญาตนะครับ เขตพื้นที่ในเขตจังหวัดอุดรธานีที่เทศบาลบ้านเชียง ชุมชนบ้านเชียง คือมรดกโลกบ้านเชียงครับ ๕,๐๐๐ ปีแล้วที่กรมศิลปากรและฝ่ายที่ไปขุดค้น ด้วยหลักแล้ว ประวัติศาสตร์ของมรดกโลกบ้านเชียงนั้น การอพยพ การย้ายถิ่นฐานมาจากไทยพวน มาจาก เมืองหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เพราะฉะนั้นตรงนี้มีหลายอย่าง ที่เป็นประวัติศาสตร์แล้วก็เป็นเรื่องที่จะเข้าสู่จดหมายเหตุตรงนี้ได้ สําคัญที่สุดก็อยากให้ ทางท่านพวกเราฝ่ายนิติบัญญัติหรือฝ่ายรัฐมนตรีที่มีส่วนร่วมในการดูแลตรงนี้ คือเกี่ยวกับ ความสามัคคี ๕,๐๐๐ ปีมาแล้ว ชุมชนบ้านเชียงในเทศบาลบ้านเชียง ถ้ากรมศิลปากร ไม่อนุญาต ขุดที่ไหนเจอโครงกระดูกแล้วก็มีการเจริญทางด้านวัตถุก็คือสมัยเหล็ก มีหอก มีดาบ มีอะไร ที่วางอยู่ในหลุมศพทุกหลุมนะครับ มีไหลายบ้านเชียง หรือหม้อลายบ้านเชียง แล้วลายเขียนสีนะครับ สีเดียวทั้งในชุมชนในมรดกบ้านเชียงไม่มีสีอื่นแล้วก็เป็นลายเดียวที่ไม่มี เดี๋ยวนี้ก็ยังไม่มีใครทําเหมือนอยู่ นี่เป็นเหตุที่จะศึกษาและดูประวัติศาสตร์ ๕,๐๐๐ ปี ของอารยธรรมของชุมชนบ้านเชียงหรือมรดกโลกบ้านเชียง เพราะฉะนั้นการเจริญทางด้านวัตถุ หรือด้านเหล็ก ดีบุกเราเจริญมา ๕,๐๐๐ ปีแล้วไม่ใช่วันนี้ แล้วความสามัคคีที่ผมว่านี้ ก็คือเกี่ยวกับทุกที่ทุกหลุมตรงนั้นเป็นที่เดียวกันและแล้วการฟื้นฟูตรงนี้ ขออนุญาตกลับมานะครับ ขออนุญาตด้วยนะครับว่าสมัยรัฐบาลไทยรักไทยโดยการนําของท่านอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ได้ให้ทางท่าน ขออนุญาตเอ่ยนามครับ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมตอนนั้น ท่านอุไรวรรณ เทียนทอง ท่านเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ผมประสานงานโครงการ ให้ท่านจัดงบประมาณลงไปสร้างพิพิธภัณฑ์บ้านเชียง แล้วมีเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์บ้านเชียง ดูแลตรงนั้นอยู่ เป็นการท่องเที่ยวระดับเมืองไทยเราหรือไทยแลนด์ไปทั่วโลกนะครับ ไปต่างประเทศจะเห็นไหลายมรดกโลกหรือไหลายบ้านเชียง มรดกโลกบ้านเชียงไทยแลนด์ ไม่ได้กล่าวไทยแลนด์ก่อนนะครับ มรดกโลกบ้านเชียงไทยแลนด์ เพราะฉะนั้นตรงนี้คือว่า เป็นหน้าตาของการพัฒนาเป็นการท่องเที่ยวได้อย่างดี เป็นรายได้เข้าประเทศ เพราะฉะนั้น ทุกปีจังหวัดอุดรธานีได้จัดงานมรดกโลกบ้านเชียง เดิมจัดที่จังหวัดพอตัวผมได้เข้ามาสู่ ทางด้านการเมือง กระผมก็ได้เสนอในที่ประชุมส่วนผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ในตรงนี้ วัฒนธรรมจังหวัดอุดรธานีให้จัดที่เขตพื้นที่ที่บ้านเชียง หนองหาน ก็จัดมา ๑๐ กว่าปีแล้ว ทุกปีนั้นอุปทูตลาวก็เดินทางข้ามมาให้การร่วมมือในการที่เป็น แขกเหรื่อของประเทศไทย เป็นแขกผู้ใหญ่ของต่างชาติเข้ามาร่วมงานตลอด แต่การประชาสัมพันธ์ ผมจะพูดตรงนี้นะครับจะไม่เสียเวลามากนัก คือการประชาสัมพันธ์ ของการท่องเที่ยวไทยเรานั้น เรามีของดีให้อวด ให้โชว์ระดับโลกอยู่แล้ว แล้วเชียร์ ไหม เราประชาสัมพันธ์ทุกที่เต็มที่ไหม ผมได้พูดในการจัดงานมรดกโลกว่าท่านผู้มีส่วนเกี่ยวข้องครับ ท่านอธิบดีที่ไปร่วมงาน ท่านประชาสัมพันธ์ขนาดไหน ต่างชาติขนาดสาธารณรัฐประชาธิปไตย ประชาชนลาวก็ข้ามมา หลวงพระบางก็มา พี่น้องทางลาวพวน ไทยพวน หรือลาวระหว่างอีสานนี่ เป็นพี่น้องกัน เป็นญาติที่เราผูกพันกันแต่ดึกดําบรรพ์ แต่โบราณกาล ๕,๐๐๐ ปีมาแล้ว เพราะฉะนั้นตรงนี้ก็เรียกว่าเรามีของดี เรามีมรดกโลกเป็นระดับโลกแล้ว เราเชียร์ตรงนี้ เพื่อประชาสัมพันธ์ เหตุที่ผมเห็นด้วยที่สุดก็คือข้อที่วัตถุประสงค์ในการจัดทําและรักษาเอกสาร จดหมายเหตุ ข้อ ๔ เพื่อเป็นการสารนิเทศอันแสดงให้รู้ถึงประวัติการพัฒนาของหน่วยงาน แล้วข้อ ๕ เพื่อเป็นมรดกโลกของชาติที่ให้ความรู้ในสาขาวิชาต่าง ๆ เอกสารจดหมายเหตุ ของกฎหมายที่เรานําเข้าสภาในวันนี้ โดยการนําของรัฐบาลแล้วก็ท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงวัฒนธรรมนะครับ ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งที่เรามีอะไรที่ดี ๆ อยู่แล้วจับขึ้นมา เพื่อพัฒนา เรามีประวัติศาสตร์อันดีอยู่แล้ว เมืองไทยเรามีตั้งแต่ดึกดําบรรพ์แล้ว มีความสมัครสมานสามัคคี ณ วันนี้ยังมีความสามัคคีอยู่ เมืองไทยเราไม่มีล่มสลายหรอกครับ ขอกราบขอบพระคุณครับ สวัสดีครับ