กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายเกียรติ์อุดม เมนะสวัสดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ ๖ ท่านประธานที่เคารพครับ กระผมขอสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติ จดหมายเหตุแห่งชาติ พ.ศ. .... ที่คณะรัฐมนตรีได้นําเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎร ผมได้อ่านหลายข้อ หลายมาตรา นับว่าเป็นสิ่งที่ดี ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติหลาย ๆ ท่าน ก็ได้อภิปรายซึ่งเป็นความคิดตรงกันกับที่กระผมจะได้อภิปราย แต่ว่าอยากจะเสนอแนะ อยากจะให้รัฐบาล กระทรวงที่รับผิดชอบได้มองเห็นความสําคัญของประวัติศาสตร์นะครับ ได้นําเข้าไปสู่หอจดหมายเหตุแห่งชาติตามที่คณะกรรมการที่ท่านได้ตั้งไว้ อยากจะให้ท่านมองไปถึงโรงเรียน มองไปถึงหมู่บ้าน มองไปถึงชุมชน เราควรจะขยายหอสมุดอันนี้ นําประวัติศาสตร์ไม่ว่าจะไปสู่ศูนย์เด็กเล็ก ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพราะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนับว่ามีพี่น้องประชาชน มีคณะกรรมการ มีสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้งจากพี่น้องประชาชนในแต่ละหมู่บ้านเข้าไปอยู่ จุดศูนย์รวมที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ถ้าเรามีหอสมุดตัวนี้เอาหนังสือประวัติศาสตร์ชาติไทย ซึ่งบรรพบุรุษได้เสียเลือดเนื้อ สร้างชาติ สร้างบ้าน สร้างเมืองมาหลาย ๆ ศตวรรษ ไล่มาแต่ละภาค แต่ละภาคได้นําเข้าไปสู่เป็นหอสมุดจดหมายเหตุของแต่ละหมู่บ้าน แต่ละชุมชน แต่ละโรงเรียน อันนี้ล่ะครับจะทําให้พี่น้องประชาชนชาวไทยซึ่งลูกหลานเราเกิดมา เติบโตขึ้นมาจะได้รักใคร่กัน ท่านประธานที่เคารพครับ แต่สิ่งเหล่านี้ก็จะเว้นมิได้ เราจะต้องมองเห็นความสําคัญของแต่ละชาติ ชาติไทยของเรา แล้วก็นานาชาติ บ้านใกล้เรือนเคียงก็อย่าให้กระทบความสัมพันธ์ ไม่ว่าจะเป็นภาคอีสาน วัฒนธรรมมีมากมาย ผมจะเล่าถึงว่าวัฒนธรรมของหนองหาน หนองหานนี้มีทั้งกุมภวาปี มีทั้งสกลนคร จะเป็นตํานานหลายพันปี อย่างมรดกโลกบ้านเชียงก็ ๕,๐๐๐ ปี ๖,๐๐๐ ปี เพราะฉะนั้นตํานานผาแดง นางไอ่ บั้งไฟ พญาขอม เกิดขึ้นมาอยู่ที่หนองหาน อําเภอกุมภวาปี ก่อนจะเกิดแผ่นดินถล่ม มีพญานาคแปลงร่างออกมาเป็นกระรอกด่อนนะครับ ภาษาอีสานบ้านผมว่า กระรอกด่อนเพราะฉะนั้นนี่ครับตํานานเหล่านี้ ผาแดงนางไอ่นั้นเป็นที่ธิดา นางไอ่เป็นธิดาของพญาขอม ซึ่งตํานานเป็นบั้งไฟครั้งแรกที่เกิดขึ้นที่บ้านนาแบก อันนี้ก็อยากจะให้จดไว้ แล้วก็อย่างจังหวัดอุดรธานีของกระผมนั้นมันเขตติดต่อ จังหวัดสกลนคร จังหวัดกาฬสินธุ์ มีตํานานอีกคือชาวภูไท ชาวย้อ ซึ่งอพยพมาจาก เวียงจันทน์บ้าง มาจากเวียดนามบ้าง ทุกฤดูกาลถึงวันเพ็ญเดือนสามที่อําเภอศรีธาตุของบ้านกระผมนั้นได้จัดเป็นประเพณีภูไท เพราะฉะนั้นในวันที่ ๒๖ เดือนมกราคมนี้ก็จะจัดงานอีกเป็นประจําของทุกปี อยากจะได้ตํานาน อันนี้ละครับ ภาคอีสานนับได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์คุณหญิงโม อันนี้ก็อยากจะให้ทางรัฐบาลนั้น ได้นําประวัติศาสตร์แต่ละภาค แต่ละภาคเข้าไปไว้ในหอสมุดจดหมายเหตุอันนี้ เพื่ออะไรครับ ถ้าเราไปสู่โรงเรียน วัฒนธรรม ครู ก็ต้องให้ครูวัฒนธรรมประวัติศาสตร์อันนี้ไปสอน ถ้าเข้าไปสู่หอสมุดประจําหมู่บ้าน ผู้นําหมู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกท้องถิ่น พี่น้องคณะกรรมการหมู่บ้าน หลังจากเลิกงานประจําวันทําไร่ ทํานา คณะกรรมการนี้ ก็จะมานั่งพูดจากันแล้วก็จะเอาหนังสืออันนี้ขึ้นมาอ่านแล้วก็ไปเล่าให้ลูกให้หลานฟัง ถ้าเอาไปอยู่ในเมือง ในเมืองซึ่งปัจจุบันนี้วัฒนธรรมของพี่น้องชาวไทยของเรา การแต่งตัวก็หวือหวา ไม่เหมือนเมื่ออดีต พี่น้องประชาชนคนไทยจะมีวัฒนธรรม ภาคใต้ก็จะมีชุด ภาคเหนือก็จะมีชุด ภาคอีสานก็จะมีชุด ภาคกลางก็จะมีชุด มีชุดประจําแต่ละภาค ตอนนี้การสื่อสารก็เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นทางทีวี (TV) โฆษณาสินค้าต่าง ๆ เหล่านี้ละครับท่านประธาน อยากจะให้รัฐบาล หรือว่าทางกระทรวงวัฒนธรรมได้มองเห็นความสําคัญ อยากจะให้ปรามการโฆษณาชวนเชื่อเกินจริง อยากจะให้โฆษณากลับไปถึงบรรพบุรุษ อยากจะให้โฆษณากลับไปถึงว่าบ้านเมืองของเรา คนเฒ่าคนแก่ คนโบราณ แต่ก่อนไม่มีไฟฟ้า แต่ก่อนไม่มีถนนลาดยาง ไม่มีถนนคอนกรีต เราทําอะไรขึ้นมาบ้านเมืองเราถึงไม่ได้ตกเป็นทาสของบ้านอื่น ท่านประธานที่เคารพ ก็อยากจะฝากเพราะว่าท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติหลาย ๆ ท่านก็ได้อภิปราย มองเห็นความสําคัญแต่ละข้อ ๆ แล้ว ก็อยากจะให้ท่านรัฐมนตรีได้มอง ซึ่งมองท่านรัฐมนตรี แล้วก็เป็นบุคคลที่มีบุคลิกที่มีอุปนิสัยที่เหมาะสมที่จะเป็นรัฐมนตรีกระทรวงนี้ เพราะฉะนั้น ก็ฝากท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีด้วย ให้รวบรวมให้ขยายหอสมุดออกไปสู่โรงเรียน ออกไปสู่ชุมชนตามที่กระผมได้นําเรียนมาแล้ว ก็ขอขอบพระคุณครับ