ท่านประธานที่เคารพ กระผม ศุภชัย ศรีหล้า สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธาน ที่เคารพครับ ในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่ถือว่ามีความสำคัญและเป็นประโยชน์ โดยตรงต่อพี่น้องประชาชนวันนี้ ผมถือว่าสภาผู้แทนราษฎรของเราได้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์แล้ว ท่านประธานที่เคารพครับ ในความเห็นของกระผมวันนี้เรามีทัพหน้าที่ทำหน้าที่ดูแล พี่น้องประชาชนอยู่ ๒ ทัพ ทัพแรกเป็นทัพหน้าที่ดูแลพี่น้องประชาชนในการเสริมสร้าง ปัญญา นั่นคือครู อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าครูมีใบประกอบวิชาชีพมา ค่อนข้างยาวนาน ในขณะเดียวกันเราก็มีทัพหน้าอีกทัพหนึ่งคือทำหน้าที่ในการดูแลรักษาสุขภาพ ของพี่น้องประชาชน ทัพหน้าทัพนี้ถูกละเลยมาโดยระยะเวลาอันยาวนาน นั่นคือ เพื่อนพ้องน้องพี่ของพวกเราที่ทำหน้าที่ในการดูแลสุขภาพ นั่นคือบุคลากรด้านสาธารณสุข วันนี้จึงเป็นวันที่มีความสำคัญที่สภาแห่งนี้ได้หยิบยกเอาวิชาชีพของบุคลากรเหล่านั้น มาพูดคุยกัน ท่านประธานที่เคารพครับ ในสภาของเราวันนี้มีร่างสำคัญ ๔ ร่าง ซึ่งสมควรอย่างยิ่ง ที่จะต้องบันทึกไว้ นั่นคือร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน พ.ศ. .... ซึ่งเสนอ โดยคณะรัฐมนตรี ร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพการสาธารณสุข พ.ศ. .... ซึ่งเสนอ โดยประชาชน โดยท่านไพศาล บางชวด ซึ่งมีพี่น้องประชาชนมากกว่า ๑๔,๘๙๒ คน เป็นผู้เสนอ ร่างที่ ๓ คือร่างโดยท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน ท่านปาริชาติ ชาลีเครือ และคณะ ที่ว่าด้วยร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพการสาธารณสุข พ.ศ. .... และร่างที่ ๔ เป็นร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพการสาธารณสุข พ.ศ. .... ซึ่งเสนอโดยอดีตท่านรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงสาธารณสุขและคณะ ท่านจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ ท่านประธานที่เคารพครับ ทั้ง ๔ ร่างนี้สาระในร่างใกล้เคียงกันมาก ในขณะที่มีความใกล้เคียงกัน ผมอยากจะกราบเรียน ท่านประธานว่าวิชาชีพในลักษณะเดียวกันนี้มีขึ้นในหลาย ๆ ประเทศ ไม่ว่าจะเป็น สหราชอาณาจักร นิวซีแลนด์ หรือแคนาดา เขาก็มีวิชาชีพในลักษณะนี้เช่นเดียวกัน ในขณะที่ มีวิชาชีพในลักษณะที่ใกล้เคียงกัน อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าการเสนอวิชาชีพ การสาธารณสุขในที่ประชุมแห่งนี้มีความสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญที่หลายท่านกำลังจะฉีกทิ้ง และร่างใหม่อยู่ในสภาของพวกเรา แต่ไม่ว่าจะฉีกทิ้งหรือจะร่างใหม่ อยากจะกราบเรียน ผ่านท่านประธานว่าในรัฐธรรมนูญฉบับนี้คือรัฐธรรมนูญฉบับปีพุทธศักราช ๒๕๕๐ หมวด ๓ ส่วนที่ ๙ มาตรา ๕๑ ได้ให้สิทธิของพี่น้องประชาชนและมีความเกี่ยวโยงกับการที่เรา จะบัญญัติพระราชบัญญัติที่กำลังพูดคุยกัน มาตรา ๕๑ บัญญัติไว้ว่า สิทธิในการได้รับบริการสาธารณสุขและสวัสดิการจากรัฐ ของประชาชน ผู้เป็นผู้บุคคลทั่วไป และประชาชนบุคคลที่ยากไร้เสมอกันอย่างเหมาะสม และได้มาตรฐาน ซึ่งต้องเป็นไปอย่างทั่วถึงและมีประสิทธิภาพ นั่นแปลว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้ ให้สิทธิของพี่น้องประชาชนไว้แล้ว และเช่นเดียวกันรัฐธรรมนูญฉบับที่เรากำลังใช้อยู่ ในปัจจุบัน หมวดที่ ๕ ในแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐส่วนที่ ๔ มาตรา ๘๐ (๒) ยังกำหนดให้ รัฐต้องส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนาระบบสุขภาพที่เน้นการสร้างเสริมสุขภาพอันนำไปสู่ สุขภาวะที่ยั่งยืนของประชาชน รวมทั้งจัดและส่งเสริมให้ประชาชนได้รับบริการสาธารณสุข ที่มีมาตรฐานอย่างทั่วถึง ท่านประธานที่เคารพครับ ถ้าเผื่อว่าเราระบุอย่างนั้นแปลว่าคำว่า มาตรฐาน และคำว่า ทั่วถึงต้องผูกโยงกับบุคลากรสาธารณสุขที่กระจายอยู่ทั่วทั้งประเทศ ถ้าเผื่อว่าเราให้ความสำคัญกับวิชาชีพแพทย์ พยาบาล ทันตแพทย์ หรือเภสัชกร บุคลากร เหล่านี้กระจุกตัวอยู่เฉพาะในตัวชุมชนเมืองเท่านั้น แต่บุคลากรอีกจำนวนมากที่กระจายอยู่ ตามพื้นที่ต่าง ๆ ถ้าเราไม่ส่งเสริมเขา เราไม่สร้างวิชาชีพให้กับเขา ถามว่ามาตรา ๘๐ (๒) ที่กระผมกล่าวถึงจะได้รับความสำคัญได้อย่างไร ผมจึงอยากจะกราบเรียนท่านประธานว่า ถ้าวันนี้ ถ้าเราสร้างวิชาชีพสาธารณสุขให้มีคุณลักษณะสำคัญ ๖ ประการ ตามร่างพระราชบัญญัติทั้ง ๔ ฉบับ ตามร่างทั้ง ๔ ฉบับที่กระผมกราบเรียนท่านประธาน ในเบื้องต้นจะมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง คุณสมบัติทั้ง ๖ ประการที่ผมอยากจะกราบเรียน ท่านประธานซึ่งเป็นสาระสำคัญของร่างทั้ง๔ ร่าง ยกตัวอย่างนะครับท่านประธาน ถ้าเผื่อว่า ร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ผ่านแล้ว คุณสมบัติประการสำคัญข้อแรกคือเราจะได้บุคลากรที่มี ความรู้ชั้นสูง ซึ่งผมเข้าใจว่าในร่างทั้ง ๔ ร่าง ระบุสิ่งเหล่านี้ไว้แล้ว ข้อที่ ๒ ผมมั่นใจว่า หลังจากนั้นก็จะมีการขึ้นทะเบียนสมาชิก นั่นแปลว่าพี่น้องบุคลากรสาธารณสุข ทั่วทั้งประเทศจะเป็นสมาชิกขององค์กรนี้ และเช่นเดียวกันจากนั้นในขั้นตอนที่ ๓ จะมีสภา หรือคณะกรรมการวิชาชีพ ขั้นตอนที่ ๔ ถ้าหากมีสภาก็จะมีการควบคุมสมาชิกให้ปฏิบัติตาม คุณสมบัติของวิชาชีพนั้น ๆ มาตรฐานวิชาชีพก็จะเกิดขึ้น จริยธรรมหรือจรรยาบรรณ แห่งวิชาชีพก็จะเกิดขึ้น และเช่นเดียวกันหลังจากนั้นถ้าเผื่อว่ามีจรรยาบรรณ มีมาตรฐาน วิชาชีพเรียบร้อยแล้ว ถ้าเผื่อเพื่อนสมาชิกของพวกเราย่อหย่อนลงไปก็จะต้องมีการเพิกถอน ใบอนุญาต มีการลงโทษ และที่สำคัญที่สุดซึ่งเพื่อนสมาชิกของพวกเราควรจะคำนึงถึงด้วย นั่นก็คือการพิจารณาเรื่องการให้ค่าตอบแทนวิชาชีพของบุคลากรของพวกเรา ท่านประธาน ที่เคารพครับ ที่ผมกราบเรียนท่านประธานโดยย่อ ๆ เหล่านี้ เพื่อจะกราบเรียน ผ่านท่านประธานไปยังเพื่อนพ้องน้องพี่ที่ประกอบวิชาชีพสาธารณสุข ซึ่งกำลังจะเป็นวิชาชีพ ที่ได้รับการยอมรับและหลังจากนั้นเป็นภาระของท่านในการช่วยกันดูแลสุขภาพ ของพี่น้องประชาชน นั่นคือปลายทางที่เราต้องการครับท่านประธาน