กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม วิสิทธิ์ พิทยาภรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พรรคภูมิใจไทย ท่านประธานที่เคารพครับ ผมจะขออภิปรายเกี่ยวกับงบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๖ ที่รัฐบาลตั้งไว้ ๒.๔ ล้านล้านบาท โดยได้กำหนด ยุทธศาสตร์เป็น ๘ ยุทธศาสตร์ด้วยกันนั้น ผมจะขออภิปรายเกี่ยวกับยุทธศาสตร์จัดการน้ำ ซึ่งผมดูในคำแถลงประกอบนโยบายปี ๒๕๕๖ อยู่ในยุทธศาสตร์ที่ ๑ และยุทธศาสตร์ที่ ๕
ยุทธศาสตร์ที่ ๑ เกี่ยวกับการสร้างรากฐานพัฒนาที่สมบูรณ์สู่สังคม เกี่ยวกับ น้ำนั้นอยู่ในข้อที่ ๑.๔ การบริหารจัดการน้ำอย่างบูรณาการ ตั้งงบไว้ ๔๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท เพื่อเชื่อมโยงการบริหารลุ่มน้ำตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ และเรื่องน้ำนั้น อยู่ในยุทธศาสตร์ที่ ๕ การจัดการทรัพยากรน้ำ ได้ตั้งงบไว้ ๑๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท เพื่อพัฒนา อนุรักษ์ และใช้ทรัพยากรน้ำอย่างมีประสิทธิภาพ
ท่านประธานครับ ทั้งข้อ ๑.๔ และข้อ ๕.๓ ของยุทธศาสตร์ก็ล้วนแต่เป็นเรื่อง ของการบริหารจัดการน้ำทั้งสิ้น ผมทราบว่าเรื่องนี้ก็เพื่อให้มีน้ำเพียงพอในการอุปโภคบริโภค แล้วก็เพื่อบรรเทาความเสียหายจากน้ำแล้ง แล้วก็ปัญหาน้ำท่วม แต่ท่านประธาน ที่เคารพครับ จากปัญหาการจัดการน้ำที่ผ่านมา แม้จะมีการปรับปรุงระบบราชการ เมื่อปี ๒๕๔๕ ก็ตาม ก็ปรากฏว่าการบริหารจัดการน้ำก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ ทั้งนี้ เพราะว่าไปเกี่ยวข้องกับหลาย ๆ หน่วยงาน หลายกระทรวง ทบวง กรม ทั้งส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และส่วนท้องถิ่น ท่านประธานที่เคารพครับ จากการจัดการน้ำที่มีปัญหาต่าง ๆ ทั้งข้อกฎหมาย ระเบียบต่าง ๆ ก็ล้วนแต่ล้าสมัย ไม่ทันต่อเหตุการณ์ปัจจุบัน จึงทำให้เกิด น้ำท่วมซ้ำซาก แล้วก็แล้งซ้ำซากติดต่อกัน โดยเฉพาะเมื่อปลายปี ๒๕๕๓ ท่านประธานครับ ก็เกิดน้ำท่วมใหญ่ที่ภาคอีสาน ภาคใต้ ในปีต่อมาในปี ๒๕๕๔ ก็เกิดน้ำท่วมใหญ่อีกครั้งหนึ่ง คราวนี้เกิดที่ภาคเหนือ ภาคกลาง ปริมณฑล แล้วก็ กทม. ท่านประธานครับ จากการที่ น้ำท่วมทั้ง ๒ ปีติดต่อกัน โดยเฉพาะปีสุดท้ายคือปีที่แล้ว ได้สร้างความเสียหายให้กับ ประเทศชาติอย่างยิ่งใหญ่ ทั้งภาคการเกษตร ภาคอุตสาหกรรม ภาคแรงงาน ทำให้ประเทศไทย เสียความเชื่อมั่นต่อนักลงทุนทั้งไทยและต่างประเทศ ท่านประธานครับ ผมเลยอยากจะ ขออภิปรายเกี่ยวกับการแก้ปัญหาเรื่องนี้ เห็นด้วยนะครับ จะต้องเป็นแบบบูรณาการ ให้ทุกภาคส่วนต้องหันมาคุยกัน รวมทั้งภาคชุมชน จะเห็นว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในขณะที่ ปี ๒๕๕๔ ก็ประสบปัญหามากมาย สุดท้ายรัฐบาลก็ต้องออก พ.ร.บ. เงินกู้ถึง ๓๕๐,๐๐๐ ล้านบาท มาแก้ปัญหาความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม ท่านประธานครับ ปีนี้รัฐบาลก็ตั้งงบ แต่น่าเสียดายว่ากระทรวงหลัก ๆ ที่ดูแลเรื่องน้ำ อย่างเช่น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ แต่ปรากฏว่าได้ถูกตัดงบประมาณลงจำนวนมาก ผมก็ไม่ทราบว่าสาเหตุอะไรนะครับ โดยเฉพาะกรมชลประทานซึ่งเป็นกรมหนึ่งที่มีความเชี่ยวชาญในการจัดการน้ำมาโดยตลอด ผมเลยอยากตั้งข้อสังเกตว่าเป็นเพราะเหตุใดครับ
ท่านประธานครับ ในประเทศไทยเรานั้นมีลุ่มน้ำทั้งหมด ๒๕ ลุ่มน้ำ แต่ละลุ่มน้ำ ก็มีสภาพต่างกัน ผมขออนุญาตพูดปัญหาเรื่องลุ่มน้ำมูล ซึ่งเป็นลุ่มน้ำหนึ่งในลุ่มน้ำอีสาน โขง-ชี-มูล แม่น้ำมูลนั้นอยู่ตอนล่างของประเทศไทย อีสานตอนล่างนะครับ ตั้งแต่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ แล้วก็ไหลลงสู่แม่น้ำโขง ที่จังหวัดอุบลราชธานี ท่านประธานครับ ปัญหาลุ่มแม่น้ำมูลนั้นมีปัญหาต่างกับลุ่มน้ำอื่น ๆ เพราะมักจะเกิดขาดแคลนน้ำเป็นประจำ บางปีก็น้ำท่วมหนัก เหตุที่เป็นอย่างนี้เพราะว่า ไม่มีที่เก็บกักน้ำขนาดใหญ่เหมือนกับลุ่มน้ำอื่น ๆ ผมอยากจะเสนอแนะนะครับว่าถ้าอยากจะ แก้ปัญหาลุ่มน้ำก็แก้ที่ต้นน้ำ แล้วก็กลางน้ำ ปลายน้ำไปพร้อม ๆ กัน แต่อย่างไรก็ตาม ผมดู งบประมาณปีนี้ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่ากระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต้นน้ำมูลกลับไม่มีงบประมาณใดทั้งสิ้น ผมอยาก เสนอแนะนะครับ อยากจะแก้ได้ต้องสร้างอ่างเก็บน้ำบริเวณต้นน้ำหรือแก้มลิง เพื่อให้มี การเก็บกักน้ำเพิ่มขึ้น ขณะนี้ทางกรมชลประทานได้ออกแบบไว้มากมาย แต่ก็ไม่สามารถ ไม่มีงบประมาณก็คงจะไม่สามารถแก้ปัญหาได้นะครับ อยากจะเสนอรัฐบาลว่าถ้ามีโอกาส มีเวลาฝากกรรมาธิการงบประมาณนะครับ ช่วยพิจารณาต้นน้ำของลุ่มน้ำมูลบริเวณ จังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น หรือการผันน้ำจากแม่น้ำชีบริเวณบ้านหนองคูมาสู่ ลุ่มน้ำลำเชียงไกรตอนล่างเพื่อเติมน้ำให้กับลุ่มน้ำมูล ในขณะที่แม่น้ำชีของจังหวัดชัยภูมิ เป็นต้น มักจะเกิดน้ำท่วมเป็นประจำ ก็เป็นการช่วยเหลือจุดที่น้ำท่วม ผันน้ำมาสู่บริเวณที่ ขาดแคลนน้ำ อย่างเช่นลำน้ำมูลเป็นต้น ขอบคุณครับ