สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๓๒ · ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕

สงวน พงษ์มณี แถลงว่ากฎหมายนี้มีความสำคัญมาก และต้องการให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเร่งออกกฎหมายตามมาตรา 67 และ 170 ของรัฐธรรมนูญ เพื่อให้ประเทศไทยมีการพัฒนาประเทศอย่างมีประสิทธิภาพ และแสดงความกังวลเกี่ยวกับการคิดค้นและการทำสำเร็จขององค์กรภาครัฐที่กำลังถูกขโมยหรือถูกทำลาย โดยเรียกร้องให้มีการแปรญัตติภายใน 15 วัน

นายสงวน พงษ์มณี ลำพูน

ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลำพูน ผมคิดว่ากฎหมายนี้สำคัญมากผมถึงได้ขออนุญาตที่จะแสดง ความคิดเห็น มันเป็นการเปลี่ยนยุทธศาสตร์ในการพัฒนาประเทศเลยทีเดียว ผมค่อนข้างโชคดี ที่พูดทีหลังท่านผู้รู้ทั้งหลาย ผมสรุปแต่ต้นที่ฟังมาทุกคนเห็นความสำคัญและชี้ปัญหาว่า ปัญหาจริง ๆ มันอยู่ตรงไหน วันนี้ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังท่านได้กรุณามานั่ง ตรงนี้ผมคิดว่าผมอยากจะสื่อสารผ่านท่านประธานไปยังรัฐมนตรีว่ากฎหมายนี้นะครับ ต้องมีบุคคลซึ่งเข้าใจระบบเศรษฐกิจมานั่งเป็นประธาน แล้วกรรมาธิการที่จะเป็นท่าน ต้องขอความรู้จากคนซึ่งเขาเข้าใจกระบวนการพัฒนาประเทศ เสมือนผมได้ทำงานบางเรื่อง เราต้องสนทนาธรรมขอความรู้แล้วจึงเขียนกฎหมาย ผมเล่าข้อเท็จจริงสั้น ๆ แล้วจะชี้ปัญหา ข้อกฎหมายที่ผมเห็นว่ามันมีปัญหา กฎหมายฉบับนี้มันมีลักษณะพิเศษอยู่เรื่องหนึ่ง มันมีหมวดทั่วไป น้อยฉบับมากที่มี หมวดทั่วไปมันกำกับว่าทุกมาตราจะขัดหรือแย้ง กับหมวดทั่วไปนี้ลำบากล่ะ ไม่ได้แล้ว รัฐธรรมนูญมีหมวดทั่วไปอยู่ ๗ มาตรา แล้วกฎหมายอื่น ก็เป็นกฎหมายรอง หมวดอื่นก็เป็นรองที่จะต้องขึ้นต่อ ๗ มาตรานั้น ท่านประธานครับ ผมชี้ปัญหาเพื่อให้ท่านรัฐมนตรีท่านเห็นปัญหาให้ก่อน ประเทศไทยมีปัญหาที่การพัฒนา ประเทศเพราะอะไรครับ เพราะรัฐไทย ผมไม่ได้หมายถึงรัฐบาลนะ มันหมายถึง สภาความมั่นคงแห่งชาติและคณะกรรมการกฤษฎีกาท่านไปเข้าใจเอาเองว่าเราไม่ควรทำอะไร เราควรทำอะไร โดยท่านคิดว่าท่านเป็นพหูสูตรู้ที่สุด ผมยกตัวอย่างครับ วันนี้ท่านรู้ไหมครับ กองทัพตั้งแต่ปี ๒๕๓๗ เขาพัฒนากองทัพ อยากจะเหมือนกองทัพทั่วโลก คือซื้อของแล้ว ให้บริษัทที่ขายของมาร่วมทำการผลิตเพื่อตัวเองไม่ต้องสำรองอาวุธ สำรองอะไหล่อย่างไรครับ แต่ทำไม่ได้ในสังคมไทย ผมเคยเสนอกฎหมายฉบับหนึ่งเรียกว่ากฎหมายพัฒนาอุตสาหกรรม ทหารในสมัยท่านอภิสิทธิ์ ผมร่วมกับท่านรัฐมนตรีท่านหนึ่งซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงยุติธรรมในขณะนั้น คือท่านพีระพันธุ์ ทหารเขาเห็นว่าจะต้องการพัฒนามา ตั้งแต่ปี ๒๕๓๗ ครับ ดองไว้จนกระทั่งปีที่ผมเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการการทหาร คณะกรรมการกฤษฎีกายังไม่ได้พิจารณาผ่านแค่สักมาตราเลย ดูแต่ว่าหลักการและเหตุผล ไม่ให้ทำนะครับ อ้างว่าทหารหรือว่ารัฐไทยไม่สามารถจะแข่งขันกับเอกชนได้ ท่านดูสิครับ ทำให้กองทัพไม่สามารถพัฒนาโรงงานอาวุธของไทยได้ ขณะนี้กระสุนปืน ผลิตดินปืนได้ทุกอย่าง แต่ว่าไปปั๊มเป็นทรงกระบอก ก็เปลี่ยนจากทรงกระบอกเป็นทรงกลมที่ต้องการใช้เงินไม่ถึง ๒๐๐ ล้านบาท แต่วันนี้ต้องสั่งกระสุนมาจากต่างประเทศ แล้วเวลาสั่งกระสุนมาจาก ต่างประเทศไม่ต้องเสียแวท (VAT) ไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่ถ้าซื้อของอุตสาหกรรม ทหารต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ราคาก็ต่างกัน เหล่านี้เป็นการสกัดกั้นการพัฒนาหน่วยงานของรัฐ นี่คือสิ่งจำเป็นที่ท่านต้องดูนะครับ เมื่อท่านพิจารณาว่าเสนอกฎหมายที่ก้าวหน้านี้แล้ว ท่านยังต้องทำกฎหมายอีก ๒-๓ ฉบับ เดี๋ยวผมจะบอกว่ากฎหมายฉบับใดที่สำคัญที่สุด ถ้าท่านไม่ทำกฎหมายนี้เป็นหมัน กฎหมายอะไรครับ มาตรา ๖๗ ของรัฐธรรมนูญ วรรคท้าย ท่านประธานดูนะครับ เขียนชัดเจนว่าต้องมีกฎหมายเกี่ยวกับวินัยการเงินการคลัง แล้วกำหนดเวลาเลยว่าจะทำเมื่อไร อย่างไร ไม่ทำครับ พอถึงมาตรา ๑๗๐ สำทับชัดเจนนะครับ ท่านประธาน บอกว่าการใช้จ่ายเงินรายได้ตามวรรคหนึ่งต้องอยู่ภายใต้กรอบวินัยการเงินการคลัง ตามหมวดนี้ด้วย ตามหมวดนี้นะครับ ก็แสดงว่ากฎหมายอื่นนั้นใช้ไม่ได้ ผมพูดตั้งแต่รัฐบาลก่อน ตั้งแต่รัฐบาลท่านสมัครมาแล้วว่าต้องทำให้เสร็จ ไม่เสร็จใช้ไม่ได้ เขาจำกัดการใช้ วันนี้กองทุนต่าง ๆ ที่รับเงินมาแล้วไม่ส่งเงินเข้าคลัง คุณรับได้อย่างเดียว คุณใช้ไม่ได้ ถ้าคุณไม่ออกกฎหมายตามมาตรา ๖๗ แต่เราก็ผ่อนปรนกันมาตลอดโดยไม่เข้าใจว่า รัฐธรรมนูญฉบับนี้มีนักคิดกลุ่มหนึ่งที่เขาเข้าใจวินัยการเงินการคลัง แล้วนำวินัยการเงินการคลังนั้น มาเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญ แต่ว่าไม่มี แต่หมวดทั่วไปนี่สำทับว่าต้องคำนึงถึงเรื่องนี้ แล้วเวลา เขียนกฎหมายเวลาจะทำอะไรต้องคำนึงถึงเรื่องนี้ จะคำนึงถึงตรงไหนเพราะมันไม่มี ท่านต้องให้ ครม. รีบออกกฎหมายตามมาตรา ๖๗ และตามมาตรา ๑๗๐ ของรัฐธรรมนูญ ท่านไปศึกษาให้ดีว่ามันมีความจำเป็น ไปดูมติ ครม. ในสมัยท่านอภิสิทธิ์ ท่านกรณ์พูดไว้ว่า ต้องทำเสร็จ พ.ศ. ไหน วันไหนบอกเสร็จ ผมมาอ่านอย่างชัดเจน แต่ว่ายังไม่มีใครทำ นี่ต้องทำนะครับท่านครับ เพราะทำแล้วกฎหมายนี้ถึงจะออกไปได้ ผมเล่าให้ท่านฟังอย่างนี้ โครงการโรงงาน การลงทุนบางลงทุนลงทุนมาก มีความพร้อมหมดทำไม่ได้ของทหาร ทำไม่ได้เลย วันนี้ถ้าเราซื้อเครื่องบิน ซื้อรถมา ซื้อส่วนหนึ่งมาผลิตในเมืองไทย เราเป็นผู้ขายได้ด้วย สแปร์ พาร์ท (Spare Part) ไม่ต้องสั่ง มันสต็อก (Stock) ให้เราเลย แต่วันนี้เป็นอย่างไรครับ รบกับใครผมไม่อยากจะพูดว่ามีกี่วันกระสุนหมดแล้ว เพราะอะไรครับเราไม่มีเงินสำรอง อย่างไรครับ ท่านครับ วันนี้ ๓ ทหารท่านดูสิครับ ๓ ทหารนี้เป็นการผลิตน้ำมันของประเทศ วันนี้หายไปเป็น ปตท. แล้วถามว่าถ้ามีกิจกรรมทหารในชายแดน มีปัญญาส่งน้ำมันให้ทหารหรือเปล่า ไม่มีใครคิดถึงประเด็นนี้เลยครับ ทำไมพูดประเด็นนี้มันเกี่ยวกับอะไร ก็เพราะกฎหมาย มาตรา ๗ บังคับไว้เลยท่านอ่านดูสิ อันนี้บังคับใครท่านดู มาตรา ๗ เขียนชัดนะท่านประธาน เขาบอกว่าอย่างนี้ท่านประธานครับ บอกว่าพระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับแก่การให้เอกชน ร่วมลงทุนในกิจการของรัฐ เว้นแต่การให้สัมปทานตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียมและการให้ ประทานบัตรตามกฎหมายว่าด้วยแร่ นี่เขียนปกป้องบ่อน้ำมันอำเภอฝางหรือเปล่า ตามความเข้าใจ ของผมนะ นี่เข้าใจผิดชัด ๆ เลย วันนี้ทหารที่อำเภอฝางนี่นะครับ เขาเจาะลงไปใต้ดินไม่เท่าไร เขาไปเจอแหล่งถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดนะท่าน ไบทูมินัส (Bituminous) ให้ความร้อนสูงสุด เรายิงลงไปแล้วแทงไปด้านข้างนี้ได้แก๊สมามหาศาลนี้ ผลิตไม่ได้ ทหารทำไม่ได้ จะให้ใครมาทำ ร่วมทุนก็ร่วมทุนไม่ได้ หรือจะให้เอกชนมาทำ ผมค้านไว้นะ เอกชนต้องการค้านผมไว้ว่า เพราะว่าทหารค้นพบนะ แต่คุณร่วมทุนใครไม่ได้นะ คุณอย่าให้เอกชนไปทำนะ นี่ผมคิดว่า ความเจ็บปวดนี่เพราะอะไร เพราะคณะกรรมการกฤษฎีกาหัวสี่เหลี่ยม เข้าใจว่าตัวเองเป็น นักกฎหมายต้องยอมรับ แต่ไปตัดสินทิศทางประเทศว่าทำไม่ได้ คณะกรรมการกฤษฎีกาท่านครับ นี่คือปัญหา ถ้าท่านประธานไม่เชื่อผมแล้วปล่อยให้ไปนี่นะครับ วันนี้ลำบาก ท่านประธานครับ ผมยกตัวอย่างให้ฟังอันหนึ่งนะ ไคโตซาน (Chitosan) นะท่านประธาน ผมเคยพูดในที่นี้อันหนึ่ง ประเทศสหรัฐอเมริกาวันนี้ผลิต ๔ นิ้ว คูณ ๔ นิ้วท่านครับ ๔ นิ้ว คูณ ๔ นิ้ว แผ่นละ ๑๐๐ เหรียญ มันสำคัญตรงไหนครับ ไปรบแป๊บเดียว เปิดฝาปุ๊บแปะปั๊บ ไม่ต้องทำความสะอาด เลือดหยุดทันทีครับ ประหยัดชีวิตมาก แต่อุตสาหกรรมทหาร ทำเท่าไรครับ เภสัชทหารทำ ๑๐๐ บาทครับท่านประธาน เพราะมันทำจากเปลือกกุ้งเปลือกหอย บ้านเรานี่ วันนี้เขาผลิตไม่ได้แล้วคนกลุ่มนี้เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ เขาจบจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาเป็นเภสัชศาสตร์ จบจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วันนี้เป็นพันเอก เป็นพลตรีเขาจะเกษียณอยู่แล้ว เขาร่วมลงทุนกับใครไม่ได้ เพราะอะไรครับ เพราะไปล็อกไว้อย่างไรครับ วันนี้อุตสาหกรรมทหารนี่เจ็บปวดมากท่านครับ เราทำอย่างนี้เพื่ออะไร เพื่อเราตกอยู่ภายใต้นายหน้าค้าอาวุธหรือเปล่า นายหน้าค้าสินค้า เกี่ยวกับอาวุธหรือเปล่า เกี่ยวกับกิจการทหารหรือเปล่า นายทหารทั้งหลายทั้งปวงเขาอยากทำหมด แม่ทัพนายกองอยากทำหมด แต่คณะกรรมการกฤษฎีกาบอกว่าไม่ได้ ท่านไปดูเถอะครับ ผมร่างกฎหมายไปนะครับ ท่านอภิสิทธิ์ส่งไปที่คณะกรรมการกฤษฎีกา ตอบมาเหมือนปี ๒๕๓๗ เลยครับว่าไม่ได้ นี่คือเรื่องจริงที่ในประเทศนี้ วันนี้กฎหมายฉบับนี้ออกมาผมถามว่า ถ้าคณะกรรมการกฤษฎีกายังเหมือนเดิมทำอะไรได้บ้าง แล้วไปเขียนมาตรา ๗ ไว้นี้ผมจะแปรญัตติ ตัดออก เพราะอะไรครับ ไปจำกัดไว้หมดเลยท่านครับ ทำไมไม่เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่เขาได้คิด เหมือนที่ท่านกรณ์บอก ให้เขามีโอกาสได้พัฒนาประเทศไปตามทิศทางนี้ เพราะฉะนั้นวันนี้ กฎหมายฉบับนี้เข้าไปนะครับ ผมเรียกร้องผ่านท่านประธานไปยังคณะกรรมาธิการที่จะตั้งขึ้น ๑. รัฐบาลต้องส่งคนมีฝีมือมานั่งเป็นประธาน ๒. คุยก่อนจะทำกฎหมายต้องสนทนาธรรม ให้เข้าใจคำว่า พัฒนาร่วมทุน หมายความว่าอย่างไร ไม่อย่างนั้นลำบากครับ ท่านประธานครับ เพราะว่าเขียนไว้ชัดเจนมาก อย่างมาตรา ๖ มาตรา ๗ เป็นหมวดทั่วไปนี่สำคัญจริง ๆ ท่านประธานครับ แต่ว่าเขียนไว้อย่างนี้ต้องเร่งทำกฎหมายอื่นเป็นตัวประกอบด้วย ท่านประธานครับ ผมจะจบการพูดของผมลงที่วันนี้ประเทศไทยเรามีศักยภาพมาก เรามีบุคลากรจำนวนมาก วันนี้ถ้าท่านรัฐมนตรีที่นั่งอยู่ตรงนี้ไม่ไปพัฒนาอุตสาหกรรมทหาร ทหารส่วนหนึ่งที่มีความสามารถในการทำปืนสั้น ปืนยาวเขาจะเกษียณแล้วนะครับ ปีหน้าเกษียณหมดแล้ว แล้วจะไม่มีใครทำเป็นครับ วันนี้เราไปหลงติดอยู่กับกรอบความคิดของนักกฎหมายบางกลุ่มซึ่งมีอิทธิพลเหนือกฎหมาย ทั้งหมด ผมฝากท่านดูว่าสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง ผมย้ำนะครับ ที่รัฐบาลต้องทำนี่ อันที่ ๑ ต้องออกกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลัง ตามมาตรา ๑๖๗ และท่านไปดูว่า มาตรา ๑๗๐ นี่เขียนบังคับไว้ว่า ถ้าไม่ออกท่านใช้กองทุนที่ไม่ส่งเข้ารัฐไม่ได้เลย รับได้อย่างเดียวนะครับ เพราะเขียนไว้ชัดมาก แล้วไปดูมติ ครม. ของท่านสมัคร ไปดูมติ ครม. ของท่านอภิสิทธิ์พูดถึงเรื่องนี้ไว้อย่างชัดแจ้ง แต่ก็ไม่มีใครทำกฎหมายฉบับนั้น เข้ามา ผมเข้าใจว่าไปติดอยู่ที่คณะกรรมการกฤษฎีกานั่นเอง

ท่านครับ เรื่องต่อไปที่ผมจะย้ำก็คือว่า วันนี้การคิดค้น การทำสำเร็จ ขององค์กรภาครัฐต่าง ๆ มีหลายจุด แต่กำลังจะถูกขโมยหรือถูกทำลายไปโดยระบบ ที่เราไม่ได้แก้ กฎหมายฉบับนี้จึงเป็นกฎหมายซึ่งพวกเราทุกคนต้องสนใจ และทุกคนต้องแปรญัตติ ผมอยากให้วันแปรญัตติต้อง ๑๕ วัน ให้โอกาสเราได้เตรียมตัวครับไปแปรญัตติ ผมจะแปรญัตติ ตัดมาตรา ๗ โดยยังไม่ดูมาตราอื่น ผมคิดว่าหลายท่านต้องดู แล้ววันนี้ครับท่าน เป็นโอกาสดี ที่เราจะปรับทิศทางประเทศตามยุทธศาสตร์ใหม่ ขอบคุณครับท่านประธานครับ