กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายแพทย์ เธียรชัย สุวรรณเพ็ญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต ๑ จังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ ส้าหรับร่างพระราชบัญญัติในวันนี้ในเรื่องของพระราชบัญญัติการอ้านวย ความสะดวกในการขนส่งข้ามพรมแดน พ.ศ. .... และร่างพระราชบัญญัติการรับขนของทางถนน ระหว่างประเทศ พ.ศ. .... ทั้ง ๒ ฉบับนี้เมื่อได้พิจารณาดูแล้วก็เห็นว่ามีประโยชน์ในแบบหนึ่งนะครับ อยากจะเรียนท่านประธานว่า ณ เวลานี้การขนของชายแดน ไม่ว่าจะเป็นส่วนใดของประเทศ ก็มีการค้าขายกันเป็นปกติอยู่แล้วนะครับ แต่ละประเทศก็มีกฎหมายในการควบคุมในการดูแลเขา แต่เมื่อเราพัฒนาขึ้นมาที่จะมาเป็นประเทศในกลุ่มของประชาคมอาเซียนนะครับ การที่เราได้ท้า ให้เกิดความสะดวกขึ้นกับประเทศเพื่อนบ้านก็จะมีน้าหนักที่เหมาะสมที่เราควรจะพัฒนา กฎหมายให้เกิดความสะดวกกับทุกฝ่าย ที่ผมลุกขึ้นมาพูดในวันนี้ก็เพื่อที่จะกราบเรียน ท่านประธานว่าในสิ่งที่เราต้องการความสะดวก ความรวดเร็วมันก็ยังมีปัญหาตามมาถึงเรื่อง เกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมายนะครับ ซึ่งผมเชื่อว่าคนไทยทุกคนเป็นคนที่เคารพกฎหมาย ครับและเกลียดคนที่ไม่เคารพกฎหมาย ในกฎหมายระหว่างประเทศถ้าเราสามารถเคารพ และเคร่งครัดในการปฏิบัติให้ตรงตามกฎหมายนี่มันก็จะเกิดประโยชน์ให้กับทั้ง ๒ ฝ่าย คือกับประเทศคู่ค้านะครับ ในส่วนที่มีความส้าคัญก็คือผมอยากจะเรียนและเป็นห่วงก็คือ ในเรื่องเกี่ยวกับสินค้า ซึ่งอาจจะไม่ได้อยู่ในกฎหมายฉบับนี้ อาจจะเป็นในเรื่องของกฎหมาย ของศุลกากร หรือในเรื่องของกฎหมายสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ นั่นก็คือเรื่องเกี่ยวกับสินค้าที่ไม่ได้ มาตรฐานหรือไม่ได้คุณภาพ ซึ่งถ้าเราจะต้องการความรวดเร็วในด้านการขนส่งอย่างเดียว นี่ก็เหมือนกับจะเอาสิ่งที่ไม่ดีที่เป็นอันตรายผ่านเข้าสู่ประเทศได้มากขึ้นนะครับ ถ้าประเทศ เราเป็นประเทศที่เคารพกฎเกณฑ์ต่าง ๆ อย่างเคร่งครัดนี่เราก็จะกลายเป็นฝ่ายรับกับสิ่งต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นสินค้าที่ไม่ได้มาตรฐาน ผมยกตัวอย่างนะครับ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ชายแดน ณ ขณะนี้ก็คือสินค้าไม่ได้มาตรฐานที่พี่น้องชาวอุ้มผาง โดยเฉพาะพี่น้องชาว กะเหรี่ยง หรือชนชายขอบนี่ข้ามไปซื้อสินค้า หรือสินค้าของประเทศเพื่อนบ้านเอาสินค้ามา ส่งแล้วก็ไม่ได้มาตรฐาน อย่างที่ท่านประธานคงจะรับทราบแล้วจากที่มีการปนเปื้อน ของตะกั่วให้กับเด็กเล็กของเราที่เป็นพิษเป็นภัยนี่ก็คือปัญหาอันหนึ่งที่เรายังมีความเสี่ยง ในเรื่องของสินค้าที่ไม่ได้มาตรฐานนะครับ เพราะฉะนั้นในการที่จะอ้านวยความสะดวก เราก็น่าจะมีการสร้างเครือข่ายในการป้องกันความปลอดภัยของประเทศ ไม่ว่าจะเป็น ในด้านของความมั่นคง ในเรื่องของมาตรฐานสินค้า โดยเฉพาะประเทศของเราเรามี มอก. มาตรฐานอุตสาหกรรมของเรา เราก็มีมาตรฐานของเราในแบบนี้ แล้วของต่างประเทศที่จะเอา เข้ามามาตรฐานเช่นเดียวกับเราหรือเปล่าอันนี้ก็เป็นสิ่งที่ผมฝากไว้ให้กับคณะกรรมาธิการ หรือกฎหมายลูก หรือกฎหมายกระทรวงที่จะออกมาเกี่ยวพันกับกฎหมายฉบับนี้ด้วยนะครับ นอกจากนี้ก็ยังเป็นสินค้าที่ไม่ได้มาตรฐาน แล้วก็ยังมีสินค้าที่เป็นพิษครับ เช่น ขยะเป็นพิษ หรือขยะที่ติดเชื้อต่าง ๆ รวมทั้งการขนสินค้าที่ไม่มีความปลอดภัยนะครับ เช่น เพื่อนบ้าน ได้ใช้สารพิษบางอย่างในการฆ่าแมลง ในการป้องกันพืชอย่างนี้เราจะมีมาตรการอย่างไร เราจะต้องท้าบริเวณผืนที่ดินแห่งนั้นที่จะรองรับการตรวจสินค้าควรจะมีไหม แล้วก็เพื่อนบ้านเรา มีด้วยหรือเปล่านะครับ นอกจากนี้จะมีด่านกักกันโรค ทั้งโรคคน โรคสัตว์ จะท้าเพียงใด แค่ไหน ให้เพียงพอ และเหมาะสมกับเวลา เรื่องนี้เป็นเรื่องส้าคัญนะครับ โดยเฉพาะโรคพืชจากประเทศหนึ่ง ข้ามมาสู่ประเทศหนึ่งนะครับ เมื่อมันเกิดการระบาดขึ้นแล้วนี่มันเกิดความโกลาหลแล้วก็ ต้องใช้งบประมาณในการป้องกันหรือการก้าจัดนี่สูงมากนะครับ รวมทั้งโรคสัตว์เช่นเดียวกัน นะครับ อย่างที่เราเคยมีเหตุการณ์ผ่านมาแล้วที่สัตว์ปีกต่าง ๆ ต้องฆ่าล้มตายไปนับหลายร้อยล้านตัว เป็นต้นนะครับ นี่ก็คือสิ่งที่ผมห่วงใยกับการที่เพื่อนสมาชิกหลายคนคิดว่าในมุมมองของ ความสะดวกนะดีแน่ ๆ ครับ ผมก็เห็นด้วย แต่อย่าลืมว่ากฎหมายของเราที่ออกไปแล้วนี่ ควรจะต้องถูกบังคับใช้ให้อย่างเคร่งครัดและต่อเนื่องกันไปโดยตลอด ผมก็คงฝาก ท่านประธานผ่านไปยังคณะกรรมาธิการวิสามัญที่จะตั้งขึ้นเพื่อท้าหน้าที่ในการอ้านวยความสะดวก ให้เกิดขึ้นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการที่เราจะเป็นประชาคมอาเซียนนะครับ โดยที่เราก็จะต้อง มีภูมิคุ้มกันประเทศของเราให้มีความมั่นคงปลอดภัยในทุก ๆ ด้านด้วย ขอบคุณครับ