นายศุภชัย ใจสมุทร บัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ศุภชัย ใจสมุทร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย ท่านประธานครับ ก่อนอื่นผมมีความเห็นว่าผมค่อนข้างมีข้อสังเกตว่าหน่วยงานราชการหรือกระทรวง ที่มีการเสนอร่างพระราชบัญญัติในการแก้กฎหมายต่าง ๆ มักจะมีการเสนอ ร่างพระราชบัญญัติที่แก้ประเด็นใดประเด็นหนึ่ง มันเหมือนกับไม่ค่อยสะเด็ด จริง ๆ ผมอยากจะกราบเรียนต่อท่านประธานฝากไปยังท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการซึ่งท่านก็เป็น คนหนุ่มไฟแรง อยากจะฝากว่าการปฏิรูปกฎหมายเรื่องใดเรื่องหนึ่งควรที่จะทำกัน ให้เป็นเรื่องราวที่มันเป็นระบบทั้งระบบ ผมเชื่อว่าวันนี้ทางกระทรวงคมนาคมเองจะทราบดีว่า ปัญหาเรื่องความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนนก็เป็นปัญหาใหญ่และสามารถที่จะใช้กฎหมาย เข้ามาแก้ไขให้การดำเนินการต่าง ๆ มันสามารถที่จะลุล่วงไปตามความตั้งใจของกระทรวงได้ กรณีที่มีรถตู้เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง จริง ๆ ก็สามารถที่จะมาแก้ปัญหาได้ในการที่จะมาควบคุม เรื่องของการไม่ให้ใช้ความเร็ว ซึ่งตอนนี้ท่านรัฐมนตรีเองก็ทราบว่ากรมการขนส่งทางบก ก็มีระบบเรื่องของอาร์เอฟไอดี (RFID) ที่เข้ามาคอนโทรล (Control) เรื่องนี้ได้ แต่ผม ก็เสียดายว่าแทนที่จะได้มีโอกาสมาเสนอในการแก้ไขกฎหมายให้มันเป็นเรื่องเบ็ดเสร็จพร้อม เสียทีเดียวก็ไม่ได้ทำ เรื่องของรถโรงเรียน ซึ่งวันนี้ค่อนข้างที่จะไม่เป็นระบบอยู่ ถ้าเราเทียบ กันว่าในต่างประเทศรถโรงเรียนหรือสคูลบัส (School bus) มันก็จะมีสีเหลืองคาดดำ เขียนชัดเจน มีไฟกระพริบ แต่บ้านเราปรากฏว่าบรรดาโรงเรียนต่าง ๆ ก็มีการไปใช้มีการไปเช่าให้รถต่าง ๆ เข้ามารับส่งนักเรียน ซึ่งไม่มีมาตรฐาน รถบางคันก็มีสีลายพร้อยอยู่ไม่มีสัญลักษณ์บอกชัดว่าเป็นรถโรงเรียน ซึ่งเหล่านี้ท่านก็ควรที่จะเข้าไปดำเนินการวางระบบให้มันชัดเจนว่าถ้ามี พ.ร.บ. รถยนต์ หรือ พ.ร.บ. การขนส่งทางบกเรื่องใดที่ยังค้างคาควรดำเนินการให้เสร็จสิ้น แต่เสียดายว่า วันนี้ท่านก็เพียงแต่เสนอมาเรื่องบางเรื่องสั้น ๆ เข้าใจว่าเป็นเรื่องที่มีการเสนอกันมาก่อน ที่ท่านจะเข้าดำรงตำแหน่งกระมังครับ ท่านเลยไม่มีโอกาสได้ดู แต่อย่างไรก็อยากจะฝาก สำหรับแนวทางในคราวต่อ ๆ ไป ท่านประธานครับ สิ่งที่ผมอยากจะเรียนก็คือว่า ร่างพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกมีการเสนอเข้ามาให้สภานี้พิจารณามีสาระสำคัญก็คือ เรื่องของการที่จะมีการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีของหน่วยงานราชการแล้วก็มีการนิรโทษกรรม ให้บรรดาที่ค้างชำระ ซึ่งผมขอเรียนตรง ๆ ว่าบางหน่วยงานผมไม่เห็นด้วย วันนี้ต้องยอมรับนะครับ ว่าสถาบันอุดมศึกษาของรัฐวันนี้กำลังจะออกนอกระบบ และต้องยอมรับความจริงว่า สถาบันอุดมศึกษาในปัจจุบันท่านทำมาหากินมีรายได้อยู่มากมายจากการจัดการเรียนการสอน ทุกพื้นที่ในมหาวิทยาลัยของท่านในหลายมหาวิทยาลัยเราก็จะพบว่าจริง ๆ ก็เป็นแหล่ง ทำมาค้าขายที่สร้างความร่ำรวย สร้างความเจริญงอกงามในบัญชีเงินฝาก ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพราะฉะนั้นผมจึงไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม ต้องมีการไปยกเว้น สิ่งที่ผมอยากจะเรียนก็คือว่าแน่นอนครับมีหลายหน่วยงานที่เรา เห็นสมควรที่จะยกเว้นให้ แต่อะไรก็ตามที่เขาสามารถที่จะหารายได้ให้ ผมคิดว่า ไม่มีความจำเป็นเลยอย่างสถาบันอุดมศึกษาอย่างที่ผมได้กราบเรียนต่อท่านประธาน สิ่งที่อยากจะเรียนอย่างนี้ครับ วันนี้ท่านสมาชิกหลายท่านก็อาจจะยังไม่ทราบว่า ภาษีประจำปีแท้จริงมันไม่ได้เก็บเข้ากระเป๋ารัฐ แต่เงินภาษีรถยนต์หรือรถมอเตอร์ไซค์ หรือเป็นรถที่อยู่ตาม พ.ร.บ. รถยนต์หรือ พ.ร.บ. การขนส่งทางบกนี้เป็นเงินที่จะจ่ายให้กับ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เงินภาษีรถทุกบาททุกสตางค์ต่อปี เงินเหล่านี้จะมอบให้กับ อบจ. อบต. เทศบาลทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นวันนี้ถ้ามีการนิรโทษกรรมยกให้กับพวกนี้แล้ว ก็แปลว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแทนที่จะได้เงินเหล่านี้ไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนา ท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ๆ กลับลดน้อยถอยลง ซึ่งผมไม่เห็นด้วย นี่คือ ตามกฎหมายนะครับ เงินเหล่านี้ไม่ได้เข้าคลังหลวง แต่เป็นเงินที่จะต้องส่งต่อให้กับองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น ผมได้ทราบตัวเลขมานะครับท่านประธานว่าปัจจุบันรถที่จดทะเบียน ไม่ว่าจะเป็นทั้งรถยนต์ และมอเตอร์ไซค์ มีทั้งสิ้น ๒๘ ล้านคัน และมีรถที่เสียภาษีอยู่ประจำ ทุกปี ๆ ๒๑ ล้านคัน แต่รถที่ค้างชำระไม่ยอมเสียภาษีผมว่าท่านรัฐมนตรีก็คงทราบ มีตัวเลขของกรมการขนส่งทางบกก็คือ ๗,๐๐๐,๐๐๐ คันที่ยังไม่ได้เสียภาษี ๗,๐๐๐,๐๐๐ คัน ณ วันนี้คิดเป็นเงิน ๓,๑๕๐ ล้านบาท ง่าย ๆ ถ้วน ๆ ก็คือ ๓,๐๐๐ ล้านบาท วันนี้ทางกระทรวงคมนาคม ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการท่านต้องไปคิดละครับว่าจะทำอย่างไร ให้เงิน ๓,๐๐๐ ล้านบาทที่เขาหนีภาษี เขาไม่ยอมชำระภาษีนี้มีมาตรการตรวจสอบอย่างไร ที่สามารถจะให้เขาได้กลับมาสู่ระบบชำระภาษีให้ถูกต้องครบถ้วน เงินเหล่านี้ก็จะได้ตกไปยัง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แล้วองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นก็จะได้ประโยชน์จากเงินตรงนี้ เงิน ๓,๐๐๐ ล้านบาทต่อปีมันมากมายนะครับ วันนี้มันมากพอที่จะทำให้มีการพัฒนาได้ เพราะฉะนั้นผมจึงไม่เห็นด้วยที่เพียงแต่ท่านจะเสนอแก้กฎหมายมาเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างนี้ ท่านต้องมีมาตรการที่จะหาวิธีการที่จะทำอย่างไรให้การแก้กฎหมายแต่ละคราวสามารถ สมบูรณ์ไปในสิ่งเดียว วันนี้เป็นไปได้ไหมครับว่าวันนี้เมื่อท่านมีระบบอาร์เอฟไอดี ท่านมี ภาคบังคับให้กับรถทุกคันต้องติด เพื่อจะได้ควบคุมเรื่องของความเร็ว ได้ควบคุมในสิ่งต่าง ๆ ตามมาตรการที่อาร์เอฟไอดีสามารถควบคุมได้ นี่คือสิ่งที่ยกตัวอย่างนะครับ ซึ่งเป็นเรื่องที่ ท่านต้องทำ เพราะวันหนึ่งถนนของกรุงเทพมหานครไม่ใช่เป็นถนนที่ใคร ๆ คนกรุงเทพฯ หรือคน ในประเทศจะวิ่งกันอย่างเดียว ไม่ใช่ว่าถนนหลวงในประเทศไทยของเราเราจะวิ่งกันอย่างเดียว รถจากอาเซียนก็จะมาแล่นด้วย ท่านจะต้องมีวิสัยทัศน์ว่าเราจะทำอย่างไรเมื่อวันหนึ่งเราเปิดถนน การแครี่ (Carry) คนผู้โดยสารหรือสินค้าที่ผ่านแดนกัน ซึ่งท่านก็เสนอกฎหมายเข้ามาด้วย ซึ่งผมจะขออภิปรายในช่วงนั้นท่านจะมีมาตรการในการควบคุมเรื่องความเร็ว เรื่องของรถ เรื่องของการติดตามรถอย่างไร ซึ่งผมคิดว่าถ้าท่านมีเครื่องมืออย่างอาร์เอฟไอดีมาแล้ว ใช้ประโยชน์ให้เต็มที่ แล้วผมคิดว่าวันนั้นเราก็สามารถที่จะตั้งรับเมื่อประเทศของเรามีใคร ๆ ก็เข้ามาแล้วก็ผ่านแดนของเรา ก็ขออนุญาตที่จะฝากท่านเพียงเท่านี้ครับ ขอบพระคุณครับ ท่านประธานครับ