สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๐ · ๑ มีนาคม ๒๕๕๕

วิลาศ จันทร์พิทักษ์ แสดงความกังวลเกี่ยวกับการใช้จ่ายเงินของรัฐในจังหวัดอุบลราชธานี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการป้องกันโรคพืช วิลาศกล่าวว่า จังหวัดอุบลราชธานีใช้เงิน 522 ล้านบาทในปี 2554 ในการป้องกันโรคพืช แต่การซื้อของไม่เหมาะสมและอาจมีการทุจริต

นายวิลาศ จันทร์พิทักษ์ กรุงเทพมหานคร

จังหวัดอุบลราชธานี ท่านประธานครับ อีกจังหวัดหนึ่งครับ ผมอยากจะพูดคือจังหวัดอุบลราชธานีและพวก แต่มันจะยาวไป เอาเฉพาะจังหวัดอุบลราชธานีก็แล้วกัน คือความจริงแล้วมันต้องพูดจังหวัดอุบลราชธานี แล้วก็พวกก็คือว่าจังหวัดที่เคยแบ่งจากจังหวัดอุบลราชธานี คือจังหวัดอำนาจเจริญ และจังหวัดยโสธร คือปรากฏว่ามันใช้งบนี้ละครับทดรองราชการเพื่อผู้ประสบภัยด้านพืช จังหวัดอุบลราชธานี ปี ๒๕๕๔ ใช้ไปทั้งหมด ๕๒๒ ล้านบาทครับ จังหวัดยโสธรใช้ไป ๒๕๐ ล้านบาท อำนาจเจริญใช้ไป ๑๔๘ ล้านบาท จังหวัดโคราชใหญ่ ๆ นี่ ๖๒ ล้านบาทครับ ๓ จังหวัด จังหวัดอุบลราชธานีและพวก ๓ จังหวัดเล่นไปเกือบพันล้านบาท แล้วเป็นจังหวัด ที่เก่งมากครับ คือเขาสามารถเบิกทีละ ๕๐ ล้านบาท เบิกได้ทุก ๑๐ วัน ถ้าไม่มีฝ่ายการเมือง อะไรไปรับลูกอยู่ มันเบิกไม่ได้หรอกครับอย่างนี้ ขั้นตอนพอใช้ ๕๐ ล้านบาทเสร็จ เขาต้อง รวบรวมบิลจากทุกอำเภอส่งไปที่ ปภ. ตรวจสอบ ปภ. ตรวจสอบเสร็จส่งไปที่กรมบัญชีกลาง มันทำได้อย่างไร ๑๐ วันเงินออกไปแล้ว ทำได้ทั้งหมด ๕๒๒ ล้านบาท แล้วท่านประธานครับ ท่านประธานลงลึกไปดูวิธีการซื้อของเขาสิครับ ยิ่งกว่าบริษัทบึงกาฬ บึงกาฬมันเพิ่งตั้งจังหวัด น้องใหม่มันยังทำไม่ค่อยเป็น จังหวัดอุบลราชธานีนี่ยอด เราก็เดี๋ยวกันลืมนะครับ เห็นได้ข่าว ว่ากำลังทำเรื่องไข้หวัดนกอยู่ ไม่รู้นกมันไปตายอะไรอยู่แถวจังหวัดอุบลราชธานี ก็ฝากเตือน ไปด้วยครับ ไข้หวัดนกก็เจอกันอีก ต้องพูดกันอีก ท่านประธานครับ จังหวัดอุบลราชธานี เขามีทุกโรคครับ ที่มีอยู่ในประเทศไทย โรคเกี่ยวกับพืช เมื่อรวบรวมมาทุกจังหวัดเลย ในประเทศไทยมีโรคอะไรบ้าง ไปรวมอยู่ที่จังหวัดนี้ครับ มีทั้งโรคไหม้คอรวงข้าว โรคขอบใบแห้ง โรคไหม้ใบข้าวนาปี โรคหนอนกอข้าว โรคหนอนห่อใบข้าว ไม่รู้โรคอะไรกันหนักหนา มันมีหมดเลย แล้วก็ค่อยๆ ซื้อกระจาย วันนี้เอา ๗ อำเภอนี้ พรุ่งนี้เอา ๑๘ อำเภอโน้น วนมันไปครบทุกอำเภอในจังหวัดอุบลราชธานี ไม่อย่างนั้นมันจะซื้อได้ อย่างไร ๕๒๒ ล้านบาท ผมจะยกตัวอย่างสัก ๒ ตัวอย่าง ท่านประธานครับ ความจริงแล้ว เขาซื้อทุกตัวนะครับ แต่ผมเอาแค่ ๒ ตัวพอเพื่อไม่ให้เสียเวลา ท่านประธาน ตัวที่ ๑ นะครับ เขาไปซื้อในโรคหนอนกอข้าว ท่านประธานครับ หนอนกอข้าวเขาใช้ยาตัวนี้ครับ เขาเรียกว่า เบนฟูราคาร์บ (Benfuracarb) ผมซื้อที่จังหวัดอุบลราชธานีเลยนะครับ ที่ร้านตวงสินเกษตรพันธุ์ ราคากิโลกรัมละ ๕๐ บาทครับ ปรากฏว่าพอประชุมทำนองเดียวกันนะครับ คือธรรมดาเขา เรียกวิธีพิเศษแล้ว อันนี้มันพิเศษของพิเศษ เขาเลยเรียกวิธีพิสดาร ท่านประธานครับ เขาซื้อ กิโลกรัม ๓๕๐ บาทครับ ๕๐ บาท เขาซื้อ ๓๕๐ บาท แล้วท่านคิดดูนะครับทั้งจังหวัดเขาซื้อ ทั้งหมดเป็นเงิน ๔๙,๙๐๐,๐๐๐ บาท ปรากฏอย่างนี้สิครับท่านประธานมันมีอำเภออยู่ส่วนหนึ่ง เช่น อำเภอดอนมดแดง อำเภอน้ำยืน ห้างหุ้นส่วนจำกัด ณัชชา ได้ อีกส่วนหนึ่งครับ คือเช่น อำเภอศรีเมืองใหม่ อำเภอตาลสุม บริษัท โชครับทรัพย์อนันต์ จำกัดได้ ก็เหมือนกันอีกละครับ ท่านประธานครับ ทั้ง ๒ ครั้งนี่ บริษัทคนเดียวกันออกบิลครับ คนที่ออกบิลนี่คนเดียวกันเป๊ะเลย ไม่ได้เปลี่ยนแปลง ผมมีบิลตัวอย่าง ลายมือเดียวกันเลย เอาไปพิสูจน์ลายมือที่ไหนก็ได้ว่ามัน ลายมือเดียวกัน นอกจากนั้นท่านประธานครับ เมื่อกี้ผมได้เรียนไปแล้วนะครับว่าอีกรายการหนึ่ง ก็คือกรณีโรค ท่านประธานครับ อีกโรคหนึ่งก็คือโรคไหม้ใบข้าวนาปีครับ ท่านประธานครับ เขาประกาศเป็นเขตภัยพิบัติเมื่อวันที่ ๒๗ มิถุนายน ปี ๒๕๕๔ ก็ผมบอกหลังเดือนพฤษภาคม เขาประกาศเขตภัยพิบัติ ๑๙ อำเภอ ใช้เงินทั้งหมด ๔๙,๙๐๐,๐๐๐ บาท แล้วก็มี หนังสือเวียนไปหมดนะครับว่าคุณต้องซื้อ ถามคนพูด ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ดับบลิวพี (WP) แล้วตัวนี้มันใช้ ๔ ไร่ต่อกิโลกรัม ที่เขาใช้นะครับ ท่านประธานครับ เขาใช้ตัวนี้ครับ ที่เขาซื้อใช้ ที่จังหวัดอุบลราชธานีคือ เมเจอร์เบน นี่เขาซื้อแจก ผมก็ซอกแซกไปที่บริษัทมันเลยเขาอยู่ ซอยบรมราชชนนี ๖ ผมก็ไปถามเขาว่าคุณขายกันอย่างไร ผมจะซื้อไปให้บริจาคเกษตรกรหน่อย เขาบอกว่าถ้าผมซื้อทีหนึ่ง ๑๐ ลังก็คือ ๑๐ คูณ ๖ กระป๋อง ราคากระป๋องละ ๒๕๐ บาท ท่านประธานรู้ไหมครับว่าจังหวัดอุบลราชธานีเขาซื้อเท่าไร ๑,๙๒๐ บาทครับ ๑,๙๒๐ บาท ผมย้ำท่านประธานอีกที เจ๊งไหมครับประเทศไทย มันซื้ออะไรกัน ๓ ตัวนี่ไม่น้อยกว่า ๗๐๐ เปอร์เซ็นต์ทุกตัวเลยที่ผมซื้อมา แล้วผมก็ไปซื้อที่จังหวัดอุบลราชธานีนี่นะครับ ซื้อกระป๋องเดียวจากร้านข้างถนนราคา ๒๘๕ บาท รวมเบ็ดเสร็จเขาซื้อ ๑,๙๒๐ บาทครับ มันรวยกันมโหฬารอะไรกันขนาดนี้ ไปค้าขายอะไรดีครับท่านประธานครับ สิ่งเหล่านี้ ท่านประธานครับ ที่ผมต้องเรียนท่านประธานว่ามันดีจริง ๆ ธุรกิจนี้ ถ้าทำกันได้คนค้ายาบ้า มันคงจะหมด แล้วก็เรียนท่านประธานด้วยนะครับว่า ท่านประธานคิดว่าที่ผมพูดไปทั้งหมดนี้ มันเป็นประโยชน์หรือว่าผมไปขัดขวางพระราชกำหนดครับ ผมต้องเรียนกับท่านประธาน นะครับว่าผมพูดทั้งหมดนี้เพื่อสะท้อนให้เห็นว่าอะไรไม่จำเป็นอย่าไปทำครับ แล้วอย่าไป กล่าวหาชาวบ้านเขา ถ้ากล่าวหาแล้วก็อย่าให้เขาไปโต้ตอบเราได้ ผมขอขอบคุณท่านประธานครับ