นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ วันนี้เป็นการอภิปรายทั้งสนับสนุนและไม่สนับสนุนของสมาชิกในสภาแห่งนี้เป็นวันที่ ๒ ๑๐ ชั่วโมงที่ผ่านมา ผมเองก็นั่งฟังรอคอยเต็มรูปแบบไม่ได้ไปไหน ให้ความสนใจมาก เนื่องจากเป็นพระราชกำหนดที่มีความสำคัญต่อพี่น้องประชาชนในประเทศเรา ถือว่า เป็นประเทศ ผมเองอยู่ในซีกของรัฐบาล แล้วก็อย่างไรก็ตามเป็น ส.ส. ซึ่งจะต้องสนับสนุน พระราชกำหนดนี้อย่างแน่นอน เนื่องจากพระราชกำหนดทั้ง ๒ ฉบับ คือพระราชกำหนด ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินเพื่อการวางระบบบริหารจัดการน้ำและการสร้างอนาคตประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๕ และพระราชกำหนดปรับปรุงบริหารหนี้เงินกู้ที่กระทรวงการคลังกู้ เพื่อช่วยเหลือกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน พ.ศ. ๒๕๕๕ ท่านประธานครับ ผมต้องสนับสนุนและมีเหตุมีผล ไม่ใช่สนับสนุนอย่างไม่มีเหตุมีผล เนื่องจากปฏิเสธไม่ได้ครับว่ามหาอุทกภัยครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ยิ่งใหญ่ขนาดไหน ปฏิเสธไม่ได้ครับ พี่น้องบ้านผมที่จังหวัดสกลนครไม่ใช่เป็นจังหวัดที่ร่ำรวยอะไร แต่ก็ต้องขนข้าวขนน้ำ ขนข้าวของข้าวสารอาหารแห้งทั้งเงินทั้งทองมาช่วย เพราะเห็นว่าพี่ น้องในโซนของภาคกลางได้รับความเดือดร้อน ขนาดเวิลด์แบงก์ (World Bank) บอกว่า เป็นมหาอุทกภัยที่เสียหายมากที่สุดเป็นอันดับ ๕ ของโลก ไม่ใช่ธรรมดา ท่านประธานครับ ผมถึงกราบเรียนว่าเวิลด์แบงก์บอกว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นในครั้งนี้บอกว่า ๑.๔๒ ล้านล้านบาท ไม่ใช่ธรรมดา ท่านประธานครับ ผมจึงกราบเรียนด้วยความเคารพว่าอุทกภัยครั้งนี้ หลายท่านบอกว่าไม่ยิ่งใหญ่ไม่มากมายอะไร จะอย่างไรก็แล้วแต่สำหรับพวกกระผมแล้วเห็นว่า พี่น้องผมก็รอความหวังจากพระราชกำหนดจากการกู้ยืมเงิน ยังไม่กู้ครับวันนี้เพราะศาลบอกว่า เพิ่งผ่านเท่านั้นเอง ยังต้องไปผ่านในชั้นวุฒิสภาอยู่ เขาก็รอความหวังว่าเมื่อไรจะเสร็จสักที ส.ส. อันนี้ผมจึงกราบเรียนท่านประธานว่ามันเป็นความหวังของพี่น้องประชาชน หลายท่าน ในซีกที่ไม่เห็นด้วยบอกว่าการขอกู้เงินเขานี้เป็นเพียงกระดาษแผ่นเดียว มันไม่ใช่ครับ คณะรัฐมนตรีมีมติชัดเจนเมื่อวันที่ ๒๙ ที่ผ่านมาให้กรอบมา ๗ กรอบว่าการกู้เงิน ๓๕๐,๐๐๐ ล้านบาทมีกรอบชัดเจนครับ มีกรอบชัดเจนมากกว่าการกู้เงินหรือคล้าย ๆ กับ พระราชกำหนดกู้เงินไทยเข้มแข็งไม่ต่างกันครับ วันนี้เขียนไว้ค่อนข้างชัดเจนในมาตรา ๓ บอกว่า ให้กระทรวงการคลังโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีมีอำนาจกู้เงินบาท หรือเงินตราต่างประเทศในนามรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย เพื่อให้นำไปใช้จ่าย ในการวางระบบบริหารจัดการน้ำและสร้างอนาคตประเทศ โดยให้คณะรัฐมนตรีเสนอกรอบ การใช้จ่ายเงินกู้ตามพระราชกำหนดนี้ต่อรัฐสภาเพื่อทราบก่อนดำเนินการต่อไป ชัดเจน ท่านประธานครับ รัฐบาลนี้ทำชัดเจนไม่ได้งุบงิบอย่างที่หลายท่านว่า บางท่านว่างุบงิบ ไม่ใช่ครับ ๗ กรอบที่ว่าผมไม่ได้ลงลึกถึงรายละเอียด เพียงแต่บอกว่าเพื่อให้เป็นการดำเนินการกู้เงิน ของรัฐบาลที่วางระบบการจัดการบริหารและสร้างอนาคตประเทศจำนวน ๓๕๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้ เป็นไปด้วยความเรียบร้อยก่อนดำเนินการ ก็ชัดเจนครับ แผนทั้ง ๖ แผนเป็นการดำเนินการ ตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ชัดเจนครับทั้งแผนฟื้นฟูอนุรักษ์ป่าเอาไป ๖๐,๐๐๐ ล้านบาท ชัดเจนเห็นไหมครับ แผนฟื้นฟูและปรับปรุงประสิทธิภาพ จากการก่อสร้างที่น้ำหลากเอาไป ๑๗๗,๐๐๐ ล้านบาท ชัดเจนครับ ท่านประธานครับ นี่ผม สรุปคร่าว ๆ แผนพัฒนาและระบบข้อมูลระบบพยากรณ์ซึ่งเราถกเถียงว่าเอาอยู่ ไม่เอาอยู่ ที่ผ่านมามันเป็นเรื่องที่ต้องคาดการณ์ทั้งนั้นไม่ใช่เรื่องพูดเล่น เอาไป ๓,๐๐๐ ล้านบาท ชัดเจน นี่เตรียมไว้หมดแล้ว เตรียมการหมดแล้ว แผนพื้นที่รับน้ำนองก็รับน้ำนองหมายความว่า น้ำมามาก ๆ ที่จะทำแก้มลิง หลายท่านไม่ทราบแก้มลิง ท่านเคยเห็นลิงมันกินอาหารไหม ไปตุงอยู่ ๒ แก้ม นั่นคือเก็บ แล้วชัดเจนครับในเรื่องแบบนี้ชัดเจนครับ ไม่ใช่เรื่องต้องบอกว่า เอาไป ๖๐,๐๐๐ ล้านบาท อันนี้ไม่ชัดหรือครับ พ.ร.ก. เงินกู้ไทยเข้มแข็ง เหมือนกันครับ ไม่แตกต่างกัน ส่วนลุ่มน้ำ ๑๗ ลุ่มน้ำทั่วถึงครับ ๑๗ ลุ่มน้ำเอาไปอีก ๔๐,๐๐๐ ล้านบาท บ้านผมจังหวัดสกลนครก็เป็นความหวังต้องรออยู่ น้ำหนองหารวันนี้เหลืออยู่ ๗๖,๐๐๐ ไร่ ท่วมทุกปี วันนี้เห็นท่านรัฐมนตรีท่านบอกว่าเอาล่ะให้ปีนี้ ผมดีใจพี่น้องบ้านผม จังหวัดสกลนครก็รอความหวัง

อันสุดท้ายคือแผนที่ ๗ เป็นยุทธศาสตร์ฟื้นฟูสร้างอนาคต เอาไป ๑๐,๐๐๐ ล้านบาท ทั่วไปครับ ทั่วถึง ไม่เฉพาะเจาะจงที่ใดที่หนึ่ง

อันสุดท้ายที่ผมไม่พูดถึงไม่ได้ก็คือพระราชกำหนดปรับปรุงบริหารหนี้เงินกู้ ที่กระทรวงการคลังกู้เพื่อช่วยเหลือกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน พ.ศ. ๒๕๕๕ ไม่ใช่กู้เงินอันนี้ เป็นการปรับปรุง ท่านประธานครับ ก็เป็นความกล้าหาญ ของรัฐบาลซึ่งนำโดยท่านยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ปรับปรุงหนี้ ยอม เรารู้อยู่ว่าอย่างไรก็ถูกติติง ก็หนี้เป็นมาแล้ว ๑๕ ปี กระทรวงการคลังใช้แต่ดอกเบี้ย ปีละ ๖๐,๐๐๐ กว่าล้านบาทครับ ธนาคารแห่งประเทศไทยใช้เงินต้นอยู่แค่ ๓ ปี ปี ๒๕๔๕ ปี ๒๕๔๖ แล้วก็หายไป แล้วไม่ใช่ ซ่อนหนี้ แต่โอนไป ท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณมาบริหารจัดการเรื่องไอเอ็มเอฟ สมัยนั้น ก็ ๔๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ถือว่าเป็นความกล้าหาญของรัฐบาลนี้ปรับปรุงยอมให้ถูกคนต่อว่าบ้าง แต่อันนี้คือความกล้าหาญ ความชาญฉลาดในการบริหารหนี้ ไม่ใช่กู้เงิน หลายท่านหลายคน เข้าใจว่าเป็นการกู้เงิน ไม่ใช่ครับ เป็นการปรับปรุงชำระหนี้ให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเข้าไป ดูแลทั้งต้นทั้งดอก ซึ่งเราส่งมาปีละ ๖๐,๐๐๐ ล้านบาททุกปี กราบขอบคุณมากด้วยเวลา อันสั้นครับ ขอบคุณมากครับ