วิรัตน์ กัลยาศิริ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม วิรัตน์ กัลยาศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา พรรคประชาธิปัตย์ ต่อร่างพระราชบัญญัติ ที่คณะรัฐมนตรีเสนอนะครับ เข้าใจได้ในเจตนาครับ เพราะว่ากฎหมายเกี่ยวกับเพศได้มีการ ปรับแก้มาเป็นระยะ ๆ ตอนที่ผมเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มาตรา ๒๗๖ ใช้คำว่า ผู้ใดกระทำชำเราหญิงอื่น ซึ่งไม่ใช่ภรรยาตน นะครับ คือตอนนั้นผู้ชายกับผู้ชาย หันหลังเข้าหากันนี่ไม่ค่อยมี เพราะฉะนั้นกฎหมายในตอนนั้นก็เลยว่าข่มขืนกระทำชำเรา หญิงอื่น แต่ต่อมาโลกมันวิปริตมันเปลี่ยน ผู้ชายกับผู้ชาย ผู้ชายแก่ ผู้ชายน้อย อะไรก็ว่าไป ชายต่างชาติกับเด็กชายไทยนะครับ กฎหมายก็เลยเปลี่ยนเป็น ผู้ใดกระทำชำเราผู้อื่น แปลว่า กระทำชำเราผู้หญิงก็ผิด กระทำชำเราผู้ชายก็ผิด แต่เดิมนะครับ ท่านประธานครับ จะผิด กระทำชำเราต่อเมื่ออวัยวะเพศล่วงล้ำเข้าไปในเพศหญิง ขอประทานโทษที่ต้องพูด แต่ว่า ไม่ถึงกับไม่สุภาพนะครับ แต่ว่ากฎหมายก็ปรับครับ เพราะว่ามีหลายช่องทาง ช่องทางปาก ช่องทางทวารหนัก กฎหมายก็แก้ครับ เพราะฉะนั้นเข้าใจได้ท่านประธานครับ และเรื่องที่ เกิดขึ้นนะครับมันมีพวกจิตวิปลาส มันมีพวกจิตวิปริต ชอบเด็ก อันนั้นก็เข้าใจได้นะครับ ชอบโทรม แต่ต้องกราบเรียนท่านประธาน สมมุติว่ามีคดีข่มขืนกระทำชำเรา ๑๐,๐๐๐ คดี ใน ๑๐,๐๐๐ คดี ท่านประธานครับ จะสู้โดยยกข้อว่าสำคัญผิด ผมว่าใน ๑๐,๐๐๐ คดี สัก ๑๐๐ คดี นอกนั้นก็สู้ว่าไม่ได้กระทำชำเรา แต่ยินยอม หรือสู้ว่าวันเวลาเกิดเหตุไม่ได้อยู่ที่นั่น ในภาษากฎหมายใช้คำว่า อ้างฐานที่อยู่ แต่กรณีจะสู้ว่าสำคัญผิดในอายุนี่น้อยครับ ใน ๑๐,๐๐๐ คดี สู้สัก ๑๐๐ คดี ท่านประธานครับ ถามต่อไปว่าใน ๑๐๐ คดีที่สู้ ใน ๑๐๐ คดีจาก ๑๐,๐๐๐ คดีที่สู้สำคัญผิด ถามว่าใครเป็นคนชี้คนครับท่านประธาน ศาลครับ ศาลเป็นคนชี้ ตรงนี้เองที่ผมได้เรียนกับท่านพีรพันธุ์ พาลุสุข กับหลายคนว่า การแก้กฎหมาย ลักษณะนี้นี่ผมเข้าใจนะครับ แต่เรากำลังไปทำให้หลักของกฎหมายอาญาซึ่งเป็นกฎหมาย หลักของประเทศ เพราะอะไรครับ กฎหมายอาญามี ๓๕๗ มาตรา แต่ที่เป็นหลักของ กฎหมายอาญาก็อยู่ตั้งแต่มาตรา ๕๙ มาตรา ๖๐ มาตรา ๖๑ มาตรา ๖๒ ช่วงนี้ครับ จะรับผิด ทางอาญาต่อเมื่อเจตนา หรือกฎหมายบังคับว่าประมาท และสำคัญในกฎหมายอาญา ในมาตรา ๖๒ ถ้าสำคัญผิดยกเป็นข้อต่อสู้ได้ ทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ไม่ได้หมายความ ผมสนับสนุนการข่มขืนเด็ก การชำเราเด็กหรือกระบวนการทั้งหลาย ไม่ใช่ครับ แต่กระผม กำลังไม่สบายใจกับเรื่องราวของกฎหมายที่กำลังถูกเบี่ยงเบนไปโดยการอภิปรายนำ ให้เห็นว่า ถ้าใครไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้เป็นพวกจิตวิปลาส เป็นพวกชอบเด็ก ไม่ใช่ครับ ผมกำลังจะกราบเรียน ท่านประธานครับ ว่าในมาตรา ๖๒ กฎหมายอาญา วรรคสุดท้ายเลยครับ เขียนไว้ชัดเจนครับ ว่าบุคคลจะรับโทษหนักขึ้นโดยอาศัยข้อเท็จจริงใด บุคคลนั้นจะต้องได้รู้ข้อเท็จจริงนั้น ท่านแก้อันนี้ห้ามพิสูจน์ ซึ่งผมกราบเรียนแล้วว่า ๑๐,๐๐๐ คดี อ้างเรื่องนี้สัก ๑๐๐ คดี ใน ๑๐๐ คดี โอกาสที่ศาลจะเชื่อ ๐.๐๐๐๐๑ คดี ผมกล้าพูด เพราะว่าผมนั่งพิจารณา พระราชบัญญัติพระธรรมนูญศาลได้คุยกันเรื่องนี้ครับ ว่าคิดเห็นกันอย่างไรกับตุลาการ เขาก็บอกว่า เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าอ้างว่าสำคัญผิดแล้วศาลจะเชื่อ ยากมากนะครับ ผมยกกฎหมายอาญา มาตรา ๖๒ วรรคท้ายขึ้นมาครับ เพราะว่าบุคคลจะต้องรับโทษหนักขึ้นโดยอาศัยข้อเท็จจริงใด บุคคลนั้น จะต้องได้รู้ข้อเท็จจริงนั้น เพราะฉะนั้นท่านแก้ไปอย่างที่แก้ที่ท่านรัฐมนตรีวรวัจน์ ขอประทานอภัยเอ่ยนาม นำเสนอ แต่ว่าในมาตรา ๖๒ วรรคท้าย มันขัดกันแล้วครับ ประมวลกฎหมายอาญาจะต้องดูเป็นประมวลนะครับ ต้องดูเป็นระบบ ตรงนี้เองที่กระผม รู้สึกไม่สบายใจ แต่ถ้าจะแก้ตรงโทษละครับ ปรับโทษขึ้นมาได้ไหม หรือว่ากรณีที่ มาตรา ๒๘๕ ว่าถ้าข่มขืนผู้สืบสันดานคือลูก หรือว่าข่มขืนศิษย์ในความดูแล หรือว่าข่มขืน ผู้อยู่ในความควบคุมตามหน้าที่นะครับ ถ้าเราคิดว่ามีกรณีใดที่มันมีกรณีเกิดขึ้นบ่อย ลูกจ้าง นายจ้าง หรืออะไรก็แล้วแต่ ถ้าได้นำไปศึกษาลงลึกที่แท้จริงแล้ว ผมว่ากฎหมายจะเป็น ประโยชน์ ผมไม่ได้โต้แย้ง ไม่ได้คัดค้าน เพียงแต่ว่ารัฐบาลกำลังไปปิดปากอย่างที่หลายท่านพูด แต่ว่าถ้าเราลงลึกว่าข้อเท็จจริงมันเกิดขึ้นอย่างแต่เดิมไม่มีกฎหมายทางวิจจามะ ทางทวารหนัก ตอนนี้ก็มีแล้ว ก็เพิ่งเกิดขึ้น เพราะฉะนั้นถ้ารัฐบาลได้กรุณาเอาไปทบทวน ๖๐ วัน ๓๐ วัน แล้วแต่ท่านว่าประเด็นที่ควรจะเพิ่มจริง ๆ คืออะไร เพราะว่าท่านกำลังไปแก้ หลักของกฎหมายอาญา แล้วแก้แล้วก็ไม่พ้นหรอกครับ เพราะว่ามันก็ไปขัดกับมาตรา ๖๒ วรรคท้าย ท้ายสุดของมาตรา ๖๒ ซึ่งอยู่ในเรื่องสำคัญผิด เพราะฉะนั้นพวกผมให้ความร่วมมือ ในกฎหมายที่ไปได้ กฎหมายที่เป็นประโยชน์กับสาธารณะ กฎหมายที่เป็นประโยชน์กับ ประเทศไทย เราสนับสนุน แต่จำเป็นที่จะต้องท้วงติงเรื่องนี้ เพราะผมเห็นว่ามันขัดกับ หลักเจตนา ขัดกับหลักกฎหมายอาญาทั่วไป ขอให้รัฐบาลได้โปรดทบทวนดูครับ เอาไปปรับปรุง มีหลายเรื่องที่ปรับปรุงได้นะครับ เพราะว่าอาจจะปรับโทษ หรืออาจจะปรับในมาตรา ๒๘๕ ที่ลูกศิษย์ ลูกผู้สืบสันดาน ลูกจ้าง นายจ้าง ใส่เข้าไปให้ครบ แก้ทีเดียวครับ เสียงรัฐบาล มากอยู่แล้วนะครับ เพราะฉะนั้นก็ลองดูครับ รัฐบาลกรุณาถอนเอาไปสัก ๖๐ วัน ไปทบทวนดูว่า เรื่องราวมันควรจะปรับแก้ให้ถูกต้องอย่างไร ก็จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ขอบพระคุณ ท่านประธานครับ