ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม นายเรวัติ สิรินุกุล ส.ส. แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทยครับ ท่านประธานผมในฐานะ กรรมาธิการเสียงข้างน้อยครับ ได้ขอสงวนความเห็นแล้วก็แปรญัตติไว้ ซึ่งความจริง ในมาตรา ๒๐ ใน (๓) ซึ่งเพิ่มเติมมาใหม่ ได้เขียนไว้ว่า แผนการดําเนินงานของคณะกรรมการ และคณะกรรมการบริหารจัดการที่ดินสงวนหวงห้ามของรัฐประจําจังหวัดตามพระราชบัญญัตินี้ ที่ต้องดําเนินการให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาที่พระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ นี่เขียนไว้ อย่างนี้ท่านประธานครับ ผมก็มาดูว่าในมาตราอื่น ๆ ในมาตรา ๙ ก็ดี ก็มีสภาพบังคับของมาตรา ๑๕ มีสภาพบังคับว่า ต้องทําให้แล้วเสร็จภายใน ๑ ปี อย่างนี้เป็นต้น มาถึงมาตรา ๑๒ ซึ่งมาตรา ๑๒ คณะกรรมการจังหวัด ท่านประธานดูนะครับ มีหน้าที่ในการทํางานนี้เยอะเลยครับ แต่ไม่มี สภาพบังคับว่าจะเสร็จเมื่อไร ผมก็เลยสงสัยว่าถ้าอย่างนี้จะทําแล้วเสร็จเมื่อไรก็ได้ ผมก็เห็น ท่านกรรมาธิการซึ่งเป็นผู้ยกร่างคือ ท่านผู้ช่วยศาสตราจารย์อิทธิพล ศรีเสาวลักษณ์ ท่านก็เขียนมาดีครับ ท่านเป็นคนมีความรู้ มีผู้เชี่ยวชาญทางกฎหมาย ท่านก็เติมมาทําให้ กฎหมายนี้พอเป็นไปได้หน่อย แต่มาฟังท่านกฤษฎีกาท่านนพดล ก็ชี้แจงว่าดีครับ เติมได้ แต่จริง ๆ ก็ไม่เอาด้วย ไม่รู้เป็นอย่างไร ผมก็เลยสงสัย ก็อยากจะรับฟังอีกครั้งหนึ่งว่าในสิ่งที่ ผมเติมนี้ ท่านประธานครับ ความจริงจะเติมว่าต้องดําเนินการให้แล้วเสร็จภายใน ๒ ปี ด้วยซ้ําไป ๒ ปีครับ แต่ท่านบอกว่า ๒ ปีนี้ จังหวัดมันใหญ่ ๆ คงอาจจะไม่ทันก็ได้ ก็จะมีปัญหา ผมก็บอกว่าถ้าอย่างนั้นเพื่อเป็นการเตือนสติ เตือนใจของคณะกรรมการจังหวัด ให้เติมคําว่า ให้แล้วเสร็จโดยเร็วภายในระยะเวลาที่พระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ คําว่า โดยเร็ว ท่านก็เห็นด้วยนะครับ เห็นด้วย แต่ก็ไม่เอา ผมก็เลยกราบเรียนท่านประธานนะครับว่า ถ้าใส่ลงไปอย่างนี้มันก็ไม่เสียหายอะไร มันไม่เสียหาย แต่เป็นการกระตุ้นนะครับ เพราะฉะนั้นท่านประธานดูนะครับในมาตรา ๑๒ คณะกรรมการจังหวัดมีหน้าที่ ซึ่งกระผม มั่นใจแล้วก็เชื่อว่าคงยาก คงยากครับกฎหมายฉบับนี้ คงจะทําให้ยาก และแล้วเสร็จ ภายใน ๑๐ ปีนี้ยากครับ ท่านดูนะครับ เอาละผมอ่านใน (๑) นี้ ท่านประธานครับ กําหนด แผนการบริหารจัดการที่ดินสงวนหวงห้ามของรัฐให้เป็นไปตามนโยบายและยุทธศาสตร์ โครงการและแผนงานเกี่ยวกับการบริหารจัดการที่ดินสงวนหวงห้ามของรัฐ ยุทธศาสตร์ นโยบายนี้ผมไม่แน่ใจ ท่านประธานดูนะครับ พระราชกฤษฎีกานี้ พ.ศ. ๒๔๘๑ มาถึงวันนี้ กี่ปีครับ ปีนี้ พ.ศ. ๒๕๕๔ ท่านประธานลบไปสิครับ ๗๐ กว่าปีครับ อยู่มา ๗๐ กว่าปี พี่น้องเดือดร้อน ที่ดินบางแห่งเป็นที่ป่าสงวนหรือที่ที่สงวนหวงห้าม เป็นที่ก่อสร้าง อําเภอก็ดี วัดก็ดี หรือแม้กระทั่งจวนผู้ว่าราชการจังหวัดก็ดี อย่างในจังหวัดกาญจนบุรีนี้ ก็ยังไม่ได้ ดําเนินการอะไรเลย ๗๐ กว่าปีแล้ว อย่างนี้เป็นต้น เพราะฉะนั้นเมื่อเป็นอย่างนี้เขาจะทําไหม อีก ๑๐ ปี ๒๐ ปี จะทําให้เสร็จไหม ตอบผมหน่อยครับ ตอบไม่ได้ครับ คณะกรรมาธิการนี้ ตอบไม่ได้ว่าจะทําให้เสร็จได้เมื่อไร เจ้าหน้าที่ของคณะกรรมการจังหวัดนี้จะทําให้ได้เมื่อไร ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานนะครับ จริง ๆ แล้วน่าเป็นห่วง ดีนะครับ กฎหมายฉบับนี้ ยกร่างมานี่ กฤษฎีกายกร่างมานี่ ยกร่างมาแบบที่ว่าจะให้หรือไม่ให้ก็ยังไม่รู้ ออกไปแล้ว ยังใช้ไม่ได้นะครับท่านประธาน ออกไปแล้วใช้ไม่ได้และไม่มีประโยชน์ต่อพี่น้องประชาชนเลย แม้แต่น้อย นี่คือข้อเท็จจริงนะครับ แต่ก็ดีครับ นี่ต้องยกย่องท่านหน่อย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อิทธิพล ศรีเสาวลักษณ์ ท่านมาแก้ไข ท่านยกร่างมาใหม่ให้ได้ประโยชน์มากขึ้น ให้ได้ประโยชน์ดีขึ้น อย่างนี้เป็นต้น นี่คือสิ่งที่เป็นข้อเท็จจริงและเป็นความจริง เพราะฉะนั้น กระผมจึงอยากจะให้มีสภาพบังคับว่า เอาละคณะกรรมการจังหวัดนี้คุณต้องไปทํามา ให้แล้วเสร็จโดยเร็ว แล้วตอบผมได้ไหมว่าโดยเร็วเมื่อไร ก็ตอบไม่ได้ แต่ว่าเป็นการกระตุ้น เพื่อให้รู้ว่ามีหน้าที่แล้วต้องทําให้เสร็จโดยเร็ว อย่างน้อย ๆ ก็ ๑๐ ปี แล้ว ๑๐ ปีจะทันไหมครับ ผมไม่แน่ใจครับ ท่านประธานครับ ไม่แน่ใจว่า ๑๐ ปีนี้จะทันไหม เพราะมาถึง ๗๓ ปีแล้ว พ.ศ. ๒๔๘๑ ไม่กระทําอะไรเลยนะครับ ท่านกรรมาธิการอยู่นี่ ของกระทรวงการคลัง ท่านก็นั่งอยู่นี่ครับ ท่านดูแลอยู่ ท่านประธานครับ ผมจึงเห็นว่าเมื่อในมาตรา ๙ คณะกรรมการ มีมาตรา ๑๕ มีระยะเวลาบังคับ กรรมการคุณต้องไปดูแลมาทั่วทั้งประเทศ ให้เสร็จภายใน ๑ ปี มาถึงคณะกรรมการจังหวัด ก็ต้องมีสภาพบังคับว่าคุณจะแล้วเสร็จภายในกี่ปี อย่างนี้เป็นต้น หรือเมื่อไร ไม่อย่างนั้นครับ ท่านประธาน ๑๐ ปีเดี๋ยวเดียวครับ เดี๋ยวเดียวก็หมดแล้ว ระยะเวลาที่จะทํา ๑๐ ปีนี้ ไม่มีโอกาสที่จะช่วยเหลือพี่น้องประชาชนได้เลยในกฎหมายฉบับนี้ นี่คือสิ่งที่น่าเป็นห่วง นะครับท่านประธาน ผมกราบเรียนท่านประธาน แม้ว่าจะออกไปแล้วก็ตาม อย่างไรก็ตาม ผมก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าให้เติมลงไป นี่คือสิ่งที่กระผมกราบเรียนนี้ ด้วยเหตุด้วยผล ก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานไว้ เพื่อให้สภาแห่งนี้ได้พิจารณาว่า สิ่งที่กระผมกราบเรียนมานั้นเป็นข้อเท็จจริงที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า ในอนาคต แล้วเป็นไปได้ ถ้าอย่างนี้เป็นไปไม่ได้ ผมกราบเรียนท่านประธานเลย ณ เวลานี้ วันนี้ ผมกราบเรียนท่านประธานเลยว่ากฎหมายฉบับนี้ออกไปแล้วไม่มีสภาพบังคับที่จะช่วยเหลือ พี่น้องประชาชนให้มีที่ดินทํากิน นี่ผมกราบเรียน ณ วันนี้นะครับ เรวัต สิรินุกุล ส.ส. แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย ผมกราบเรียนเลยว่าไม่มีโอกาสช่วยเหลือพี่น้องประชาชน แม้แต่น้อยด้วย แล้วตอบมาหน่อยสิ คณะกรรมการช่วยเหลือได้อย่างไร ผมก็อยากจะฟัง ถ้าอย่างไรผมถ้าไม่พอใจ ก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานว่าเดี๋ยวขออนุญาตท่านประธาน พูดอีกครับ ขอบคุณครับท่านประธาน