นายสงวน พงษ์มณี ลําพูน

ท่านประธานที่เคารพ ผม สงวน พงษ์มณี พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ผมจะไม่พูดเรื่องที่พูดมาแล้วทั้งหมด ผมจะพูดว่าผมมองปัญหา ความขัดแย้งทั้งหมดเป็นเรื่องอะไร ท่านประธานครับจริง ๆ แล้วประเทศเรานับตั้งแต่ ปี ๒๕๔๙ ที่ถูกรัฐประหาร เราต้องยอมรับความจริงว่าเราได้ทําให้ประเทศไทยเป็นกึ่ง ประชาธิปไตยและเป็นรัฐทหาร วันนี้ทุกจังหวัด ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็น รมน. จังหวัด แล้วก็มีนายทหารยศตั้งแต่พันเอกขึ้นไปเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดหรือรอง รมน. จังหวัด เรื่องนี้ทั่วโลกเขารู้ครับ แต่ว่าเมืองไทยไม่พูดถึง ความขัดแย้งวันนี้ไม่ใช่ว่าระหว่างเรากับเขมร ไม่ใช่เรื่องเขตแดน แต่เป็นความขัดแย้งหลักที่ว่า ท่านประธานครับถ้านายกรัฐมนตรีไม่เข้าใจ เรื่องนี้แก้ปัญหาจนตายก็ไม่ได้ เพราะอะไรครับ ความขัดแย้งจริง ๆ มันคือมีคนกลุ่มหนึ่ง ในประเทศเราเขาต้องการได้อํานาจการบริหารประเทศโดยไม่ต้องมีการเลือกตั้ง ขัดแย้งกับ คนอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งต้องการให้คนที่มาบริหารประเทศผ่านโดยกระบวนการเลือกตั้ง อันนี้เป็นปัญหาหลัก ปัญหาชายแดน ปัญหาเขตแดนกับประเทศพม่าหรือประเทศทั้งหมด รอบของเรามันเกิดขึ้นจากแนวคิดของกลุ่มคนซึ่งไม่ต้องการให้มีการเลือกตั้งเท่านั้นเองครับ ผมก็จะต้องถามท่านว่ายุทธศาสตร์ของประเทศไทยคืออะไร คงตอบไม่ได้ครับท่านประธาน วันนี้เราจะเห็นว่าทุกคนโจมตีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ผมว่าไม่ใช่นะ ต้องโจมตีว่าประเทศเราไม่มียุทธศาสตร์ประเทศ เพราะอะไรครับท่านประธาน การปฏิวัติ ปี ๒๕๐๐ ผมจะใช้เวลาสั้นที่สุดครับ ไม่เสียเวลามากหรอก การปฏิวัติ ปี ๒๕๐๐ เราเอา ประเทศให้กับอเมริกามาตั้งฐานทัพ เพราะอะไรครับ การปฏิวัติครั้งนั้นมันรับใช้นโยบาย อเมริกาเรื่องต่อต้านสงครามเย็น ต่อต้านคอมมิวนิสต์ ประเทศเราเป็นฐานทัพ แล้วประเทศ พี่น้องเพื่อนบ้านเขาเจ็บปวด มันรุนแรง มันทนไม่ไหว มันเป็นตราบาปสําหรับเขาเหลือเกิน ภาพของเราก็เสียหายว่าเราคือคนรับใช้อเมริกา แล้วไปทําร้ายเขา แล้วทีนี้จบลงตรงไหนครับ นโยบายนี้ จบตรงที่นายกรัฐมนตรีของเราท่านหนึ่งยืนอยู่บนลําแข้งของตัวเอง เสนอปัญหา ขึ้นมาว่าประเทศไทยต้องเป็นประเทศไทย ใครครับ ท่านคึกฤทธิ์ ปราโมทย์ ท่านคึกฤทธิ์ ปราโมทย์ ไปจับมือกับเหมาเจ๋อตุง แล้วเหมาเจ๋อตุงก็เข้าใจเขา แล้วก็นโยบายตอนนั้น พรรคคอมมิวนิสต์ไทยซึ่งขึ้นอยู่กับประเทศจีนเต็มที่ ประเทศจีนยังทอดทิ้งเลย ประเทศจีน ไม่ช่วยเหลือ พรรคคอมมิวนิสต์ไทยเลยจบ นั่นเป็นเพราะว่าตอนนั้นท่านคึกฤทธิ์ได้เปลี่ยนยุทธศาสตร์ประเทศของเราว่าเราจะอยู่ ในสังคมนี้ของเราเอง ไม่ต้องไปพึ่งประเทศมหาอํานาจมาก มาวันนี้ประเทศเพื่อนบ้าน เขากล่าวหาเราว่าอย่างไร ท่านรู้ไหมครับ ท่านนายกรัฐมนตรีครับ ผมเรียนผ่านท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรไปยังท่านนายกรัฐมนตรี ถ้าท่านไม่อยู่ท่านรัฐมนตรีต้องฟังแล้วไปรายงาน ท่านนายกรัฐมนตรีด้วย ต่างประเทศเขากําลังมองว่า นี่ประเทศไทย ตั้งแต่ท่านสุรยุทธ์ เป็นต้นมา เรากําลังจะรับใช้นโยบายปิดล้อมประเทศจีนเพื่อสงครามการเงินอีกอย่างนั้นหรือ เขากล่าวหาเราอย่างนี้ครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นผมคิดว่าท่านนายกรัฐมนตรี ต้องกลับมายืนอยู่ในจุดของตัวเอง สิ่งที่จะต้องทําคืออะไรครับ อันที่ ๑ ท่านต้องประชุม สภาความมั่นคง เชิญ นายกรัฐมนตรีเก่าเข้าไป ประชุมร่วมกันตั้งแต่ พลเอก สุจินดา ไปเลย ต้องกําหนดยุทธศาสตร์ประเทศเรา เพราะอะไรครับ ไม่อย่างนั้นคุณจะเดินไปทางไหน แล้วก็ปรับ ครม. แล้วก็เดินต่อ ถ้าท่านคิดว่าแบกปัญหาไม่ไหวแล้วยุบสภาเพื่อหลบการปฏิวัติ ท่านก็จะถูกปฏิวัติรัฐประหารอีก ท่านจะต้องยุบสภาเพื่อแก้ปัญหาประเทศ ไม่ใช่แก้ปัญหา ปฏิวัติ วันนี้มันตลกมากครับ สื่อเคเบิล (Cable) ด่ารัฐบาลสาดเสียเทเสีย ด่ายิ่งกว่าทุกครั้ง ที่ผมเคยเจอ เปิดเผยแผนการจะทําร้ายประเทศเพื่อนบ้านอย่างโจ่งแจ้ง ระวังนะครับ ท่านประธานครับ ถ้าพูดเหมือนที่รอบสภาพูด นายกรัฐมนตรีจะโดนข้อหาอาชญากรสงคราม เสนออะไรครับ เสนอว่าอีก ๒ วันปืนแตก ก็แตกจริง ๆ ตอนนี้เสนออะไรครับ จะบุกไปยึดไป ๓-๔ จังหวัดเลย แล้วเอามาต่อรองกับปราสาทเขาพระวิหาร แล้วไปคืนพื้นที่ พูดอย่างนี้ แล้วคนกลุ่มนี้มีอิทธิพลกับรัฐบาล ปล่อยไว้ได้อย่างไร ท่านปล่อยไว้ได้อย่างไร นี่เป็นปัญหา หลักเลยครับ แล้วเวลาพูดในสภาเรื่องอย่างนี้ต้องประชุมลับ สภาเรานี่แปลกนะครับ พูดทีไร มาหาเสียงทุกที ไม่เคยคิดถึงประเทศชาติเลย จะต้องกระแหนะกระแหน พันตํารวจโท ทักษิน ยุคนั้นยุคนี้แลกผลประโยชน์อยู่นั่น ทําไมแผ่นเสียงตกร่องเหลือเกิน ผมสงสารมาก ครับท่านประธาน สงสารจริง ๆ พรุ่งนี้ก็จะมีการรายงานของภาคใต้อีก ถ้าเปิดสภาอย่างนี้ ถ่ายทอดวิทยุอย่างนี้ เจ๊งอีก วันนี้พูดรูปธรรมในการสู้รบไม่ได้เลย กําลังรบเป็นความลับสูงสุด ของชาติ เขาให้รู้เท่าที่ให้รู้เท่านั้นเองท่านประธานรู้ดี มันถึงจุดนี้แล้วครับท่านประธานครับ ผมคิดว่าสิ่งที่ผมเสนอ ๒ อย่าง คือถ้ารีบ รีบจัดประชุมสภาความมั่นคงและขยายวง ให้กว้างขึ้น เชิญนายกรัฐมนตรีที่ยังมีชีวิตอยู่และมีเวลาไปนั่งพูดกัน คนที่เคยรับผิดชอบ ความมั่นคงไปนั่งพูดกัน แล้วข้อสรุปนั้นมาเป็นกําหนดนโยบายประเทศ แล้วท่านปรับ ครม. เพื่อลดความขัดแย้ง ท่านกษิต ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ท่านไม่ได้เป็น คนไม่เก่ง ท่านเก่ง เพราะอะไรครับ พอผมชมเชยท่านก็มาพอดีเลย เก่งตรงไหนครับ ท่านประธาน ท่านยืนหยัดในแนวความคิดของท่านที่จะทําเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้บรรลุ ตอนนี้ ท่านประธานครับ ประเทศเราอับจนเรื่องการต่อสู้ทางแนวทาง ไม่เคยพูดหรอก มาอวดกัน เรื่องนโยบายใครทําดีกว่า สถานะตอนนี้ครับท่านประธาน สังคมกําลังต่อสู้กันเรื่องแนวทาง สังคมกําลังเดือดร้อนเรื่องนี้ อย่าลืมว่าวันนี้เอาผลประโยชน์ไปแลกกับศักดิ์ศรีความเป็น มนุษย์ของประเทศต่าง ๆ ไม่ได้เลย วันนี้ประเทศจีนคิดอะไร ท่านอธิบายได้ไหม ผมคิดว่า ผมไม่อยากพูดรูปธรรมที่การสู้รบ ผมไม่อยากพูดเลยว่าความขัดแย้งนี้มันเริ่มต้นมาอย่างไร ผมพูดไปหมดแล้ว แต่ผมจะจบและผมจะบอกท่านว่าอย่างนี้ วันนี้ความขัดแย้งของประเทศ ไทยมี ๒ เรื่องเท่านั้น คือกลุ่มหนึ่งไม่ต้องการการเลือกตั้ง ได้อํานาจไม่ต้องการการเลือกตั้ง แล้วกลุ่มนี้ต้องการทะเลาะกับทุกประเทศที่อยู่รอบเรา ตอนนี้ทะเลาะ ตอนนี้ไม่ใช่เพราะว่า เราจะเอาปราสาทเขาพระวิหารคืนนะครับ ทะเลาะให้มันมีประเด็นแล้วจะล้มกระดาน เท่านั้นเองครับ ผมคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุด ไม่ใช่ไปนั่งเจรจากัน ณ ขณะนี้ สิ่งที่ดีที่สุดคืออะไรครับ ท่านต้องรีบ ดําเนินการกับปัญหาภายในของเราควบคู่กับการที่จะแก้ปัญหาระดับนั้น แล้วคงสถานะ กองกําลังที่มีอยู่ให้อยู่ในที่ตั้งที่เหมาะสม การขนอาวุธ ขนอะไรไปชายแดน ไม่ว่าของเรา ของเขา วันนี้ประเทศจีนกับประเทศอเมริกาเขารู้หมด แล้วคนที่เปิดอินเทอร์เน็ตก็รู้หมด เพราะมันจับดาวเทียมดูรู้หมดการเคลื่อนไหว เขารู้หมดว่าทําอะไรกัน กรณีอย่างนี้นะครับ อยากให้ท่านศึกษาว่าทําไมวันนี้เรดาร์ที่จังหวัดเชียงใหม่ยังมีอยู่ ทําไมประเทศที่เขา ถูกกระทบจากเรื่องนี้เขายังเคียดแค้นอยู่ ทําไมวันนี้เราทําอะไรก็ตาม ต้องไปรับใช้นโยบาย ต่างประเทศเขา ผมขอร้องให้ท่านนายกรัฐมนตรีนําประเทศออกจากการครอบงําของ จักรพรรดินิยมของประเทศอเมริกา ต้องพูดกันตรง ๆ อย่างนี้เลย ถ้ายังรับใช้นโยบาย ต่างประเทศของประเทศอื่น ท่านต้องตอบว่าท่านไม่รับใช้ ถูกต้อง แต่ผมเชื่อว่ามันไม่ถูกต้อง จากนี้ไปท่านนายกรัฐมนตรีก็จะพูด ท่านรัฐมนตรีก็จะพูด ทางนี้ก็จะโต้อีก ถ้ายังถ่ายทอดอยู่ ก็จบครับ ขอบคุณท่านประธานครับ