ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม วิชาญ มีนชัยนันท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย กรุงเทพมหานคร ท่านประธานครับ ผมได้ดูรายงานการศึกษากําหนดกรอบแนวทางการบริหาร จัดการทรัพยากรน้ําในฉบับนี้นะครับ ก็ยอมรับครับว่าทํามาพอที่จะศึกษาดูได้บางส่วน แต่บางส่วนนั้นรายงานฉบับนี้ขออนุมัติสภาตั้งแต่วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๕๑ วันนี้เกือบครบ ๓ ปี เพิ่งเอาเข้ามา ถามว่า ๓ ปีที่ศึกษาไปนี้ มีการศึกษาแล้วเอาเข้ามาต่อสภา ๓ ปี ผมว่า อันนี้ล้าสมัยแล้ว ล้าสมัยอีกฉบับหนึ่งนะครับท่านประธาน ผมจําได้ว่าตัวผมเองมีโอกาส เข้าสู่สภาเมื่อปี ๒๕๔๔ แล้วก็มีโอกาสที่เขาตั้งญัตติเรื่องภัยแล้ง เรื่องน้ํา แล้วร่วมอภิปราย ใช้เวลาประมาณ ๑ ชั่วโมงกับอีกประมาณ ๓๐ กว่านาที คือ ๑ ชั่วโมงครึ่ง ผมพูดเรื่องน้ํา แต่ผมมีความรู้เพียงเฉพาะในส่วนของกรุงเทพมหานคร ดังนั้นวันนี้คงไม่ไปแตะ ๒๕ ลุ่มน้ํา คงไม่ไปพูดถึงว่าลุ่มน้ําโขง ลุ่มน้ําชี ลุ่มน้ําต่าง ๆ ที่อยู่ในเขตภูมิภาคต่าง ๆ แต่ขออนุญาต กลับมานะครับว่าเรื่องน้ํานั้นเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่ต้องรักษาและหวงแหน สาเหตุประการสําคัญก็คือว่าเราไม่ได้ดูแลเลย เขาบอกว่าฝนตกมามีจํานวนน้ําฝน หลายล้านลูกบาศก์เมตร แต่ถามว่าเก็บได้เท่าไร ไม่ทราบ แล้วป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ ของประเทศไทย ผมจําได้ว่าผมเองเรียนหนังสือมา ตอนเรียนชั้นประถมเขาบอกว่า ประเทศไทยป่าไม้อุดมสมบูรณ์เป็นอันดับ ๓ ของโลก แล้วก็สามารถที่จะส่งไม้ออกจําหน่าย ดีใจครับตอนเรียนหนังสือ แต่เดี๋ยวนี้ป่าไม้ลดน้อยลง ป่าที่เหลืออยู่ก็จะเป็นป่าปลูก แล้วป่า ก็ยังมีการตัดไม้ทําลายป่า มีการบุกรุกป่า ก็สภาแห่งนี้ล่ะครับเป็นผู้ออกกฎหมาย แต่กฎหมายแต่ละฉบับที่ออกไปนี้บังคับใช้ได้หรือเปล่า ท่านประธานครับ กฎหมายนี้ ต้องศักดิ์สิทธิ์ แต่คนที่นําไปปฏิบัติก็คือข้าราชการ ถ้าข้าราชการคํานึงถึงบทบาทหน้าที่ ของตัวเองให้ดีกว่านี้ ผมคิดว่าป่าไม้ก็คงจะอยู่คู่กับประเทศไทย แล้วปลูกป่าก็คงจะได้จํานวน มากขึ้น แต่วันนี้ส่วนหนึ่งพอฝนตกน้ําท่วมไม่มีอะไรที่ยึดเหนี่ยวให้น้ําต่าง ๆ เหล่านี้คงอยู่ แล้วดินก็ชุ่มชื้น ตอนนี้น้ํามี ๒ อย่างครับ มีน้ําผิวดินกับน้ําใต้ดิน ที่เรากําลังพูดกันอยู่นี้ คือน้ําผิวดิน เพราะน้ําส่วนหนึ่งพอตกแล้วมันสามารถกักเก็บได้โดยตามเขื่อน ตามหนอง บึงต่าง ๆ แต่น้ําส่วนนี้มันน้อย เพราะคนในประเทศไทยนั้นทํากสิกรรมกันเป็นจํานวนมาก ทั้งหมดนี้เขาบอกว่านาทั้งหมดนี้ที่ยังขาดน้ําอยู่ประมาณ ๓๒๑ ล้านไร่ ผมไม่ทราบว่าจํานวน เป็น ๓๐๐ กว่าล้านไร่นี้ ถ้าคิดเทียบจํานวนมันกินเข้าไปกี่จังหวัด แต่สิ่งหนึ่งพอฝนตก น้ําท่วม ปัญหาตามมาก็คือน้ําที่เก็บไว้นี้มันก็คงไปอยู่ที่ไหนไม่ทราบ ลงใต้ดิน ลงไปอยู่ ในแม่น้ํา ไหลจากแม่น้ําลงสู่ทะเล สูงลงต่ําเป็นเรื่องปกติ แต่สิ่งที่มองเห็นนั้น ในกรุงเทพมหานคร ที่ท่านบอกว่าพื้นที่กรุงเทพมหานครเป็นแอ่งกระทะต่ํา แต่ผมเรียนว่า แอ่งกระทะอย่างนี้แหละครับ พอฝนตก น้ําท่วม มันก็มาอยู่ที่กรุงเทพมหานครเสียส่วนใหญ่ เพราะน้ําทางเหนือไหลลงมาก็ลงมาทางใต้ ทางกรุงเทพมหานคร ผมเล่านิดหนึ่งครับว่า สาเหตุที่ฝนตก น้ําท่วมไม่มีที่หยุดยั้งนี้ เขื่อนเองก็ทําน้อย แหล่งกักเก็บก็น้อย เรารู้ปัญหา หมดครับ แต่งบประมาณเติมน้อยจริง ๆ ถ้าวันนี้มีแหล่งกักเก็บน้ํา จะเป็นแก้มลิง จะเป็น โดยธรรมชาติหรือขุดขึ้นมานี้โดยกําหนดเป็นหมวดหมู่ทุกคนทราบครับว่าทําได้ แต่ไม่เคยมี การเอาจริงเอาจัง กรรมาธิการชุดนี้พูดถึง ๑๓ หน่วยงานที่เอามาศึกษา มีทั้งกรมชลประทาน มีทั้งกระทรวงมหาดไทย มีทั้งจังหวัด ภูมิภาค มีทั้งการไฟฟ้าที่ทําเขื่อน ทําอะไร สุดท้าย การศึกษาฉบับนี้จะเป็นประวัติศาสตร์อีกฉบับหนึ่ง แต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์หรอกครับ เพราะ เม็ดเงินงบประมาณที่จะเติมหรือจัดเก็บนี้ไม่มี ผมเรียนว่าพอน้ําตกแรง ๆ ก็เกิดปัญหาว่าเกิด น้ําท่วม ประเทศเสียหายอีกครับ คนโดนน้ําท่วมขัง ปัญหารัฐบาลต้องเอาเงินงบกลาง เอาเงินอุดหนุน เงินต่าง ๆ ลงมาใช้ ฉุกเฉินจําเป็น ภาคเอกชนก็เอาเงินลงมาช่วย แต่พอน้ําลดทันทีเพราะรีบระบายน้ํา ที่เหลือก็คือแล้ง คนทําไร่ ทํานา ยิ่งบอกว่าปีนี้รัฐบาลจะส่งข้าวออกนอกจํานวนมาก เขาเพาะปลูกกันจาก ๒ เป็น ๓ จาก ๓ เป็น ๔ ฤดูกาล เกิดปัญหาแย่งชิงน้ําครับ ทะเลาะกัน เกิดปัญหาตามมา นี่คือส่วนหนึ่ง แต่ผมขออนุญาตเจาะลงมาที่กรุงเทพมหานคร พอน้ําทางเหนือมันไหลลงมาจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาลงมาก็มาจังหวัดนนทบุรี เข้ามาจังหวัดนนทบุรีแล้วมาจังหวัดปทุมธานี ซึ่งพอมาสู่กรุงเทพมหานครนเข้ามาทาง เขตพื้นที่ลําลูกกาจังหวัดปทุมธานี พอเข้ามามันมี ๒ สายทางตะวันออกนะครับ เขาลงมา ทางคันคลองพระราชดําริแล้วลงมาอีกส่วนหนึ่งก็คือในเขตคลองสามวา ปัจจุบันก็คือ คลองสามวาแล้วลงคลองแสนแสบ ส่วนนี้ก็ยังมีอีกตอนหนึ่งที่ออกมาทางลําลูกกา คลองสิบสาม คลองสิบสี่ ลงมาทางหนองจอก ถามว่าทั้งหมดนี้มันไหลลงมาครับ ประตูระบายน้ําที่เดียวกันก็คือลงสู่คลองแสนแสบ แล้วลงไปคลองพระโขนง มันก็ไปติด ทดต่าง ๆ ที่ต้านไว้ ทดคลองสาม ทดคลองสิบสาม คลองหนองจอก ทดบางชัน ถามว่า ทดน้ําเหล่านี้กักเก็บน้ําได้เท่าไรครับ ไม่เยอะครับ เมื่อไม่เยอะกับปริมาณเกิดปัญหา น้ําท่วมขังซ้ําซากในกรุงเทพมหานครฝั่งตะวันออกเป็นปัญหากับพี่น้องของผมครับ เพราะเป็นมนุษย์น้ํา ไปกําหนดผังเมืองที่ไม่ชัดเจน บอกว่าสีเขียวลายทางนี้เป็นที่เพาะปลูก ทํามาหากินอาศัยอยู่ ท่านประธานครับ เป็นปัญหาตอนนั้นผมอภิปรายเมื่อปี ๒๕๔๕ ไม่ใช่ปี ๒๕๔๖ นะครับ เรื่องนี้มีนาอยู่ ๑๗๐,๐๐๐ ไร่ ในฝั่งตะวันออกที่ทํานา วันนี้เหลืออยู่ ๑๐๐,๐๐๐ ไร่ แต่ท่านยังกําหนดว่าจะต้องในลักษณะของการทํานา แต่ภัยแล้งตามมา น้ําท่วมไม่ว่าภัยแล้งอีกครับ ปัญหานี้แล้วก็เอาไปชดเชยเกษตรกร แล้วประปายังไปไม่ถึง กักเก็บน้ําก็ไม่ได้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เป็นปัญหาของคนเมืองกรุงเทพมหานครเหมือนกัน แล้วมิหนําซ้ําน้ําที่ไหลออกมานี่ถ้าฝั่งตะวันออกนี่ยังเป็นน้ําท่วมขัง ฝั่งตะวันตกเป็นน้ําหนุน พอฤดูอย่างเดือนมีนาคม เดือนเมษายน จากเดือนมกราคมมานี้จะมีน้ําหนุนอีกส่วนหนึ่ง ก็คือน้ําเค็มหนุนเข้ามาทางแทบฝั่งธนบุรีจะประสบปัญหา เขื่อนต่าง ๆ ทําไว้เม็ดเงิน จํานวนน้อย ผมเรียนว่าเป็นปัญหาที่ทุกคนรู้เหมือนกันหมด แต่ปฏิบัติไม่ถึง ดูแลไม่ทั่วถึง ทําไมไม่ตั้งเขื่อน ตั้งการสูบน้ําต่าง ๆ ให้มันไหลเวียนไปสุวรรณภูมิพื้นที่หายไปเท่าไร ในส่วนของการรับน้ําในบริเวณนี้ การกําหนดผังเมืองต้องชัดเจน ท่านประธานครับ ผังเมืองนี้เป็นสิ่งสําคัญ คุณเอาบริเวณบ้านไปอยู่ที่ลุ่มไปบอกเขาทํานา ปรากฏน้ําท่วมขัง เกิดปัญหา คุณไปอยู่ที่ดอนไปทําไร่ ทํานา ก็มีปัญหา ฉะนั้นผังเมืองในแต่ละเขตภูมิภาค ต้องกําหนดความชัดเจนจะเอาเขตอุตสาหกรรม เขตพาณิชย์ เขตทุกอย่างต้องมาว่ากันให้ชัด เขตนี้เอาไปทําเรื่องเกษตรกร เขตนี้เอาไปทําในเรื่องของการปศุสัตว์ก็ต้องอยู่ที่สูง ต้องไล่กันครับ แล้วจะจัดเก็บอย่างไรในเรื่องของลุ่มน้ําในการบริหารจัดการน้ํา ผมมามอง กรุงเทพมหานคร อาจจะเลยสักนิดหน่อยเป็นประโยชน์ครับท่านประธาน เพราะคนอื่น ใช้เวลาแล้วมาก แต่กรุงเทพมหานครมีน้อย ส่วนหนึ่งผมต้องยอมรับว่าพอน้ําไหลลงมา มาสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครเมื่อสักครู่พูดค้าง มันก็พยายามที่จะออกคลองแสนแสบ พอปิดกั้นปุ๊บ มันกั้นประตูออกไปคลองสองต้นนุ่น ออกไปทางแถวคลองด่าน ส่วนหนึ่ง มันจะวิ่งออกไปทางหนองจอก ถ้าเราติดทดน้ําตั้งโรงสูบน้ําออกไป ตอนนั้นเคยเสนอ ในสมัยรัฐบาลที่แล้ว ตอนนี้บอกงบประมาณติดขัดยังไม่ได้ทํา ผมไม่ทราบ ขยายคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตเสร็จหรือยังครับ ยังครับ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มันจะเป็น การระบายในเขตกรุงเทพมหานครให้ดี แต่สิ่งหนึ่งมันมีส่วนหนึ่งที่เป็นบึงเก่า ที่ทางกรุงเทพมหานครต้องลงไปดูแลเอาเม็ดเงินงบประมาณไปดําเนินการ ผมอ่านรายงาน ฉบับนี้เศร้าครับ มีเขียนไว้นิดเดียวครับ ๖ ข้อ หน้าที่ภารกิจของกรุงเทพมหานคร แต่ไปบอกว่าแก้มลิงนี่ซึ่งเป็นโครงการพระราชดําริผมยกตัวอย่าง บึงกระเทียม ในเขตกรุงเทพมหานครเขตพื้นที่ผม เขตมีนบุรี มีพื้นที่ ๘๐ ไร่ วันนี้ไม่มีการดูแลปรับปรุงเลย ตั้งแต่ปี ๒๕๓๗ ไม่ได้ทําอะไรเลยครับ บอกว่ากําหนดแล้วไล่บ้านคนออก แต่บึงตรงนี้ไม่มีการ เอางบประมาณไปลง เห็นบอกว่าจะจัดงบประมาณ ๗๐ กว่าล้านบาท จะทําเป็นโครงการ ของในหลวงว่าบึงประดิษฐ์ ก็คอยอยู่ครับว่ารัฐบาลชุดนี้จะใจกว้างหรือเปล่า ว่าจะให้ เงินงบประมาณ ๗๔ ล้านบาท เอาลงไปทําหรือเปล่า

-๖๖/๑ เพราะตรงนี้มีเนื้อที่ ๘๐ ไร่ ไปเขียนครับว่าเป็นบึงพระราชดําริแก้มลิง แต่ถูกบุกรุกติดไปหมด วันก่อนผมไปประชุมก็ไปดําเนินการสร้างกังหันอันหนึ่งให้ตีน้ํา เพราะน้ํามันเหม็นเน่า แล้วส่งมอบให้กรุงเทพมหานครไป ๑,๒๐๐,๐๐๐ บาท โดยสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า เจ้าคุณทหารลาดกระบังเอาเงินมาให้ ๕๐๐,๐๐๐ บาท แล้วมีคนบริจาคเงินเข้ามา ตก ๑,๒๐๐,๐๐๐ บาท มอบให้กับท่านผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ท่านสุขุมพันธ์แล้ว แต่ถามว่าตรงนั้นช่วยบรรเทาไหม ช่วยครับ ในการดูแลให้น้ํามันสะอาดขึ้นเพราะเป็นแก้มลิง เพราะน้ําต่าง ๆในเขตกรุงเทพมหานครส่วนหนึ่งในมีนบุรีมันจะไหลลงบึงนี้ อีกอันหนึ่งบึง สะแกงามสามเดือน อยู่ในพื้นที่เขตคลองสามวา วันนี้ทําเสร็จหรือเปล่าครับ ทําก็ยังไม่เสร็จ เนื้อที่ตรงนั้น ๑๐๐ กว่าไร่ ท่านประธานครับ จะขุดจะทําอย่างไรก็ตามให้มันเป็นพื้นที่ อนุรักษ์ แล้วก็เป็นพื้นที่กักเก็บน้ํา หรือแม้กระทั่งตามหมู่บ้านต่าง ๆ หมู่บ้านสัมมากรในเขต สุขาภิบาล ๓หรือหมู่บ้านพฤกษชาติ หมู่บ้านต่าง ๆ ที่เขามีพื้นที่ที่เขาขุดดินขึ้นมาแล้วเอาไป ถมที่ทําบ้านกรุงเทพมหานครไม่เคยเข้าไปดูแลเลย พอฝนตกน้ําท่วมก็ไปบอกว่าไปช่วยเขา สูบน้ํา แต่การพัฒนาตรงนี้ยังไม่ถึงจุด กรุงเทพมหานครอาจจะบอกว่ามีเม็ดเงินงบประมาณ จํากัด แต่ท่านต้องอย่าลืมว่าส่วนนี้เป็นส่วนสําคัญเพราะว่าเวลาฝนตกน้ําท่วม ปัญหา เศรษฐกิจมันอยู่ที่กรุงเทพมหานคร ตกทีไรน้ําท่วม เศรษฐกิจ รถติด มากกว่าการลงทุน ในด้านน้ํา แล้วยังสร้างปัญหาครับ น้ําธรรมชาติบ้านผม เดี๋ยวนี้คลองแสนแสบ ผมเป็น สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ปี ๒๕๓๗ เป็นสมาชิกสภาเขต ปี ๒๕๒๘ ผมเข้าไปสู่ สภากรุงเทพมหานคร น้ําเน่าอยู่ที่คลองตันท่านประธาน เดี๋ยวนี้เน่าทะลุมาถึงมีนบุรีครับ กําลังจะออกหนองจอก เพราะประตูระบายน้ํามันปิดอยู่ ถ้าเปิดคือน้ําเน่าออกไปหมดแล้ว ถามว่าสิ่งนี้เป็นทรัพยากรน้ําหรือเปล่า เป็น น้ําในคลองแสนแสบเน่า น้ําในคลองแสนแสบ เป็นคลองที่ขุด ขุดโดยเงิน ๙,๐๐๐ กว่าบาท ในสมัยรัชกาลที่ ๓ มาเสร็จสมัยรัชกาลที่ ๕ ถามว่าเสร็จแล้วสําคัญอย่างไรครับ รัชกาลที่ ๕ เสด็จประพาสต้น แล้วกําหนดว่าวันที่ ๒๐ ของเดือนกันยายนเป็นวันอนุรักษ์คู คลอง ที่คลองแสนแสบ วันนี้ไม่มีการจัดการอนุรักษ์ คูคลอง ไม่มีการดูแล ปล่อยน้ําเน่าเสีย ปล่อยน้ําท่วม ปล่อยน้ําเน่าเหม็น แล้วรัฐบาลเอง ก็มาบอกกล่าวว่าจะดูแลป้องกันน้ําท่วม อีกประการหนึ่ง คู คลองต่าง ๆ วันนี้ถูกบุกรุก โดยบุคคลจะมีสัญชาติหรือไม่มีสัญชาติผมไม่ทราบ ทุกคู คลองในกรุงเทพมหานครถูกบุกรุก ไปหมด แล้วบอกว่าน้ําท่วมออกมาพูดบอกว่าจะขุดคลองจะลอกคลองก็ลําบาก เพราะติด บ้านเรือน แล้วทําไมไม่พิจารณาว่าเอาคนเหล่านี้ขึ้นไปพักอาศัยอยู่บนบก เป็นมนุษย์น้ํา หรืออย่างไรครับ หรือไม่มีที่อยู่อาศัย แฟลตเอื้ออาทรก็ไม่รองรับสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นปัญหา ที่ต้องแก้ไขเป็นมวลรวม ที่ผมพูดเพราะในรายงานไม่มีเขียนในการแก้ไขอย่างยั่งยืน ต้องเติมลงไปครับ แล้วเติมลงไปต้องเป็นกฎหมาย เพราะการปลูกสร้างอาคารบ้านเรือน ในคลองมันผิดกฎหมาย ผู้อํานวยการเขตทําอะไรอยู่ ปลัด ผู้ว่าฯ ทําอะไรอยู่ ให้มันมีการ บุกรุกริมคลองอยู่ตลอด แล้วบอกว่าระบายน้ําไม่ได้ ขุดลอกคลองไม่ได้ ผักตบชวาแน่นคลอง ผมเรียนว่าหน้าที่ของท้องถิ่น หน้าที่ของกรุงเทพมหานคร นี่ดีนะครับตอนนี้มีการกระจาย อํานาจเลือกตั้งท้องถิ่น เทศบาล แต่กรุงเทพมหานครไม่มีการเลือกตั้งผู้อํานวยการเขต ถ้ามีการเลือกตั้งผู้อํานวยการเขตจะลดส่วนของความเดือดร้อน เรื่องการบริหาร เรื่องการบริการจัดการ เรื่องการดูแลเรื่องพื้นที่เขตคลองสาธารณะต่าง ๆ เพราะว่าคนที่ มาจากการเลือกตั้งเขาระแวง เขาสงสัย เขากลัวปัญหา แต่วันนี้การบริหารจัดการในเรื่องของ การปกครองไม่ได้ดีพอ ก็เป็นเหตุอันหนึ่งซึ่งผมว่าต้องบันทึกไว้ เพราะจัดการ การบุกรุกป่า การบุกรุกแหล่งน้ํา การไม่ดูแลเป็นเรื่องของหน่วยงานที่จะต้องเข้าไปดูแล โดยเฉพาะ หน่วยงานที่เล็กที่สุด ก็คือเทศบาล อบต. รวมถึงเขตในกรุงเทพมหานคร อันนี้เป็นเรื่องสําคัญ ท่านประธานครับ ผมไปดูศึกษา ผมเคยอภิปรายไว้ผมชอบใจนะครับที่รัฐมนตรี ว่าการกระทรวงมหาดไทยเอาคําพูดผม ในสมัยก่อนท่านอาจจะไม่ทราบหรอกครับ เพราะผมอภิปรายที่นี่ เจ้าพระยา ๒ ครับท่านประธาน เมื่อครู่ผมพูดกับท่านประธานแล้วว่า น้ํามันไปอยู่ทางเหนือแล้วไหลลงมา พอไปติดอยู่ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยามันเป็นกระพุ้ง แก้ม นึกออกไหมครับ วัดใหญ่ชัยมงคล ตรงนั้นจะเป็นแหล่งรวมน้ํา ท่านศึกษาหรือเปล่า จากตรงนั้นถ้าท่านขุดคลองลัดลงมา โดยใช้แนวเก่าที่เขาจะสร้างถนนเลี่ยงเมือง ที่เขาเรียกว่า ทรัค โรด (Truck road) คือถนนรถบรรทุก ๘๖ กิโลเมตร มันจะวิ่งพาดออกไป รอบนอก จากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาวิ่งออกจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี แล้ววิ่งผ่าเข้ามา แนวโน้มบ้านคนขณะนี้ก็ยังไม่มี ผมพูดเมื่อเกือบ ๑๐ ปีที่แล้ว ปี ๒๕๔๕ วันนี้ไปดูแนวก็ยังอยู่ ได้ แต่ถามว่าท่านจะทําอย่างไรครับท่านประธาน นี่เสนอนะครับ ถ้ารัฐบาลฟังอยู่ก็ฟังต่อ ครับ แนว ๘๖ กิโลเมตรเป็นแนวที่เขาสํารวจแล้วน่าจะทําถนนเลี่ยงเมือง ไม่ให้รถวิ่งเข้าผ่าน ในเมืองกรุงเทพมหานครเพราะรถติด และเป็นแหล่งรถบรรทุกที่ป้องกันไม่ให้ถนนมันพัง ประการสําคัญก็คือเวียนคืนที่ ๑ กิโลเมตร เพราะมีแนวรัศมีที่เขาเวียนอยู่แล้วในทรัคโรด ท่านเอาเจ้าพระยา ๒ เป็น ๕๐๐ เมตร ขุดไปเลยครับ ๘๖กิโลเมตร แบ่งครึ่งข้างละ ๒๕๐ เมตร เอาสักส่วนหนึ่งที่ติดขอบเป็นแหล่งท่องเที่ยว อีกส่วนหนึ่งติดชายขอบของที่ดิน ของคนอื่น เอาไปสักอีกประมาณสัก ๕๐ เมตร ทําเป็นมอเตอร์เวย์ (Motorway) แล้วเก็บเงินค่าผ่านด่านได้ มันจะลัดจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาวิ่งออกไปสู่สุวรรณภูมิ ถามว่าได้อะไรท่านประธาน ประการแรกได้แหล่งท่องเที่ยวใหม่ ประการที่สอง ได้แหล่งน้ํา เพื่อการเพาะปลูก เพราะย่านนี้เพาะปลูกกันหมด ประการสําคัญก็คือแหล่งน้ําดิบ ซึ่งเป็นการลงทุนครั้งเดียวได้ป้องกันน้ําท่วมอีกอันหนึ่ง แล้วเป็นแหล่งน้ําดิบ ให้การประปาส่วนภูมิภาคในส่วนของกรุงเทพมหานคร คือนครหลวงในการดําเนินการ เอาน้ําเหล่านี้มาใช้เพื่อการอุปโภค บริโภค ท่านประธานครับลงทุนเงินอย่างไร ผมพูดต่อเลย จะทําอย่างไรครับ ที่ดินเหล่านี้ท่านออกพระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดิน แล้วให้เขามีโอกาส ลงทุนเป็นตลาดทุน แบ่งไปเลยครับว่าถือ ๑ ไร่ สมมุติว่าเวนคืนที่เขามา ๒๐๐,๐๐๐ บาท เอาไปเข้าตลาดหลักทรัพย์ คุณมีที่กี่ไร่คุณประเมินว่าเป็นตัวเลขเท่าไรแล้วตีเป็นมูลค่าหุ้น คุณซื้อเกินคุณเอาไป รัฐก็ต้องหาเงินกองทุนมาวางแล้วให้พวกนี้มาบริหารจัดการ ดินที่ได้จาก การขุดเป็นการพัฒนาที่ดินของคนอื่น บริษัทหรือเอกชนที่จะมาพัฒนาเอาดินส่วนนี้ไปถม ขายดินได้อีกครับ แล้วให้แต่ละส่วน ๘๖ กิโลเมตรนี้ ให้แต่ละบริษัท ยกตัวอย่าง บริษัท ก ข ค เอามา คุณจะเอาไป ๑ กิโลเมตรไหม เอาดินไปขายแล้วส่งคืนให้หลวง แล้วก็ทําตรงนี้ต่อ โครงการนี้มันทําได้ แต่เมื่อทําแล้วจะได้ประโยชน์กับการลงทุนโดยใช้เม็ดเงินจาก ตลาดหลักทรัพย์ โดยใช้เม็ดเงินการลงทุนจากที่ดินของบุคคลที่เขามีที่ดินอยู่ตรงนั้น แต่ถ้าไม่ทําผมเรียนว่ากรุงเทพมหานครเป็นเขตเศรษฐกิจ พอน้ําท่วมเสียหายถ้าท่วมแบบ ปี ๒๕๒๖ ท่วมตั้งแต่หน้ารามคําแหง ท่วมฝั่งตะวันออก หรือปี ๒๕๔๐ ก็ท่วมใหญ่ จะท่วม ๓ วัน ๕ วัน หรือ ๑ เดือน เสียหายหมดครับ เศรษฐกิจวันหนึ่งหลายพันล้านบาท ถ้าคิดตัวเลขแล้ว ปี ๒๕๒๖ เสียหายหลายหมื่นล้านบาท ฉะนั้นขออนุญาตท่านประธานครับ ว่าการศึกษาของคณะกรรมการชุดนี้อาจจะศึกษาเฉพาะส่วนภูมิภาคในรายจังหวัด ที่ไม่เกี่ยวข้องกับกรุงเทพมหานคร แต่ผลกระทบตรงนี้ท้ายที่สุดมันจะกระทบอยู่ที่ไข่แดง คือกรุงเทพมหานคร แล้ววันนี้สุวรรณภูมิเป็นตัวอย่างที่ดีครับ ถ้าวันนี้สนามบินสุวรรณภูมิ ขยายเฟส (Phase) ออกไปเต็มที่ก็ต้องรักษาสุวรรณภูมิไว้ ถนนโดยรอบการเดินทางก็จะ มีเกิดอีกเส้นหนึ่งถ้ามีการขุดเจ้าพระยา ๒ ท่านประธานครับ ผมเรียนว่าโครงการอย่างนี้ สภาเคยหยิบยกมาพูดกันไหม ไม่เคยครับ ผมพูดครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๒ และอาจจะได้พูด ในวาระต่อไปถ้ามีการเลือกตั้งในสมัยหน้าหรืออาจจะไม่มีโอกาสพูดก็ไม่แน่ แต่เรียนว่า ท่านประธานครับในเมื่อทุกคนรู้เหมือนกัน เหตุผลเหมือนกัน คณะกรรมาธิการทุกคนทราบ ว่าอะไรคืออะไร แต่รัฐบาลจะรับรายงานฉบับนี้ไปทําหรือเปล่า เพราะรายงานฉบับนี้ จะสมบูรณ์หรือไม่สมบูรณ์ผมไม่ทราบ แต่ ๓ ปี มันอาจจะไม่เกิดประโยชน์แล้วหรืออาจจะ ทําแล้วตามความคิดเห็น แต่สิ่งที่ผมนําเรียนมันเป็นวิธีการแก้ไขอย่างยั่งยืน แต่ท่านเอง จะต้องบังคับใช้กฎหมายมากกว่านี้ ถ้ากฎหมายไม่สามารถบังคับได้ ผมให้เอาผิดข้าราชการ มาตรา ๑๕๗ ครับ เพราะเขาเองรับชอบอย่างเดียว อยากเป็นผู้บริหาร อยากเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัด อยากเป็นนายอําเภอ อยากทุกอย่าง ท้ายที่สุดปัญหาที่ตกอยู่นี้ มันตกอยู่กับประชาชน แล้วเราไม่ได้อะไรเลยครับ แต่ถ้าเขาทําได้เม็ดเงินงบประมาณการขุด การดูแลทุกอย่าง ผสมผสานเข้าไป ผมคิดว่าประโยชน์ที่จะได้นั้นประชาชนได้แน่ แล้วไม่จําเป็นจะต้อง เอาเรื่องนี้มาพูดซ้ําซาก มันก็เหมือนกับว่าน้ําจะท่วมทุกปีปัญหาก็จะตามมา ผมขออนุญาต ฝากท่านประธานไปถึงคณะกรรมาธิการวิสามัญ คงจะจบแล้วครับเพราะท่านรายงานอย่างนี้ แต่ให้บันทึกแนบท้ายไว้ในรายงานการประชุมว่าผมมีความเห็นอย่างนี้ครับ ขอบคุณ ท่านประธานครับ