นายสนอง เทพอักษรณรงค์ บุรีรัมย์

กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ กระผม สนอง เทพอักษรณรงค์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พรรคภูมิใจไทย ท่านประธานที่เคารพ ต่อการนําเสนอของพระราชบัญญัติฉบับนี้ ถ้าเราจะมาพูดกันตามความเป็นจริงนี่ผมว่าวันนี้ประเทศชาติของเรานั้นก็อยู่ท่ามกลางวิกฤติ ความขัดแย้งกัน ๔-๕ ปีติดต่อกันมา และผมก็เชื่อว่าวันนี้ไม่ว่าจะเป็นใคร จะเป็น นายกรัฐมนตรี ไม่ว่าจะเป็นพรรคไหนเป็นรัฐบาลก็มีความต้องการอย่างเดียวกัน คือต้องมี เครื่องมือในการที่จะกํากับดูแลเพื่อให้พี่น้องประชาชนที่มาชุมนุมนี้ได้มาชุมนุมตามกรอบของ กฎหมายตามที่รัฐธรรมนูญกําหนดในมาตรา ๖๓ เรามีความรู้สึก เรามีความคิดเห็น อย่างเดียวกัน ที่พิสูจน์ได้ในคําพูดของกระผมก็คือว่าที่เห็นกันชัด ๆ นั่นละครับ เมื่อครั้งที่ พรรคการเมืองหนึ่งเป็นรัฐบาลก็ได้นําเสนอร่างของกฎหมายฉบับนี้เข้าสภา วันนี้เมื่อรัฐบาลนี้ เป็นรัฐบาลก็มีความเห็นสอดคล้องต้องกัน ก็เห็นควรจะมีกฎหมายนี้เข้าสภาเพื่อกํากับดูแล การชุมนุมให้เกิดความเรียบร้อย นี่คือความคิดเห็นที่ตรงกันของแต่ละพรรคการเมือง แต่อยู่ที่ช่วงจังหวะและโอกาสไหนที่ใครจะคิดว่าในช่วงเวลาไหนเหมาะสม ท่านประธาน ที่เคารพ กระผมคงไม่ขัดแย้ง เพียงแต่ว่าผมสนับสนุนให้มีกฎหมายที่จะกํากับการดูแล การชุมนุมของพี่น้องประชาชน แต่การนําเสนอกฎหมายใด ๆ ก็ตามมันคงไม่สามารถที่จะ ครอบคลุม คงไม่สามารถที่จะดีเลิศไปหมดในทุกมาตรา ผมยังเห็นว่าถ้าเรา มีการนําเสนอขึ้นมาแล้ว ถ้าทุกฝ่ายรับกันได้ตั้งคณะกรรมาธิการมาช่วยกันพิจารณา ช่วยกัน กลั่นกรองเพื่อให้กฎหมายฉบับนี้เป็นกฎหมายที่ดี สามารถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผมว่าบ้านเมืองก็จะได้ประโยชน์ วันนี้เราต้องไม่ปฏิเสธตนีล ในการชุมนุมที่ผ่านมานี้ถามว่า การชุมนุมตามระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญมาตรา ๖๓ ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักไทย ปี ๒๕๕๐ กําหนดให้มีการชุมนมุโดยอิสระปราศจากอาวุธ ในความเป็นจริงผู้ที่มาชุมนุมได้ปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญหรือไม่ ก็ไม่ เพราะหลายครั้งที่ผ่านมา การชุมนุมหลายครั้ง ไม่ว่าจะทุกสีที่ออกมานั้นก็จะปรากฏภาพความเสียหาย ความขัดแย้ง ความรุนแรงที่เกิดขึ้น แม้กระทั่งครั้งสุดท้ายหลังจากที่มีการกระชับพื้นที่ที่ราชประสงค์เสร็จ ความเสียหายที่ติดตามมาคืออะไร มีการไปเผาทําลายศาลากลางในหลาย ๆ จังหวัด รวมไปถึงบ้านของผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในขณะนั้นก็มีพี่น้องอีกส่วนหนึ่ง นับเป็นหลายร้อยคนได้บุกไปที่บ้านของผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ขอประทานโทษ ที่เอ่ยนามท่าน ท่านประจักษ์ แก้วกล้าหาญ พี่น้องไปด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียว มีอาวุธพร้อม ไปในตอนย่ําค่ํา ผลสุดท้ายเป็นอย่างไรครับ คนเป็นร้อย หลายร้อยคนไปด้วยอารมณ์ที่ โกรธแค้นเขาก็ต้องป้องกันตัวเองครับ เมื่อป้องกันตัวเองขึ้นมาถ้าหากว่าเข้าไปในบ้านได้ แน่นอนเราทํานายไม่ได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขนาดศาลากลางยังเผา แล้วบ้านผู้แทนราษฎร จะไปเหลืออะไร ผลสุดท้ายก็ต้องป้องกันทรัพย์สินของเขา เห็นไหมครับ ถามว่าอย่างนี้ เป็นการชุมนุมโดยปราศจากอาวุธ เป็นการชุมนุมโดยสงบหรือเปล่า มันก็ไม่ใช่ครับ เพราะฉะนั้นในกฎหมายฉบับนี้ผมดูแล้วหลายมาตราก็มีประโยชน์ เช่น ในมาตรา ๑๖ หน้าที่ของผู้จัดการชุมนุม ก็กําหนดเอาไว้ชัดเจนว่าผู้ที่จัดการชุมนุมจะต้องอยู่ช่วยกํากับดูแล เพื่อให้การชุมนุมนั้นเป็นไปด้วยความเรียบร้อยอยู่ในกรอบตามที่ได้แจ้งเอาไว้ต่อเจ้าหน้าที่ ของบ้านเมือง เพราะว่าเราเห็นหลายครั้งครับ พอเหตุการณ์รุนแรงขึ้นมาเสร็จปั๊บ มีการประสานงาน มีการร้องขอจากทางราชการหรือผู้ปฏิบัติควบคุมการชุมนุม ก็บอกว่า ไม่สามารถที่จะกํากับดูแลได้ ไม่สามารถจะควบคุมผู้ชุมนุมได้ เมื่อควบคุมไม่ได้เอาคนออกมา อยู่บนกลางถนนเป็นเรือนพันเป็นเรือนหมื่น บางครั้งเป็นหลายหมื่น เมื่อขาดผู้ประสาน ขาดผู้ที่จะกํากับดูแล ขาดผู้ที่จะควบคุม ผลสุดท้ายความเสียหายก็เกิดขึ้น ใครเสียหาย ผมถือว่าวันนี้ประเทศชาติเสียหาย เพราะฉะนั้นผมถือว่ามาตรานี้เป็นมาตราที่ดี แต่อย่างไรก็ตาม ในเรื่องการขออนุญาต กระผมเห็นด้วยกับสมาชิกหลายท่านที่บอกว่าการขออนุญาตต่อการชุมนุมนี้ จะต้องไปยื่นเรื่องขอต่อทางเจ้าหน้าที่ตํารวจ ผมว่าไม่จําเป็น บุคคลที่รู้ดีที่สุดที่อยู่ใกล้ชิด และสะดวกที่จะยื่น ขอได้ตั้งแต่ อบต. อําเภอ จังหวัดนั่นละครับ ส่วนมีการขอแล้วทางหน่วยงาน ที่รับเรื่องจะแจ้งประสานไปทางเจ้าหน้าที่ตํารวจให้มาดูแลความเรียบร้อยของการชุมนุม อันนั้นเป็นเรื่องของหน่วยงานที่ได้รับแจ้งที่จะต้องไปประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง การที่จะไปขอกับเจ้าหน้าที่ตํารวจโดยตรงนั้นผมไม่เห็นด้วย ซึ่งในชั้นกรรมาธิการคิดว่าก็คง จะได้มีการที่จะปรับปรุงแก้ไขกฎหมายฉบับนี้เพื่อให้เป็นประโยชน์มากที่สุดครับ ท่านประธานที่เคารพ เราต้องยอมรับว่าการชุมนุมของพี่น้องประชาชนนั้นเหมือนที่ ท่านสมาชิกหลายท่านได้กรุณานําเรียน ถ้าเขาไม่ทุกข์ เขาไม่เดือดร้อน เขาไม่มาชุมนุมหรอก แต่การที่ถ้าเราจะไปขออนุญาตในการชุมนุมไว้ก่อนเพื่อที่จะให้รัฐบาลหรือหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องได้รับทราบเพื่อเตรียมการแก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องที่จะนําข้อมูลต่าง ๆ นั้น มาชุมนุม มาบอก มาเล่าให้หน่วยงานได้รับทราบผมก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี มีการประสาน ประโยชน์กันทั้ง ๒ ฝ่าย ทางรัฐบาลทางหน่วยงานก็จะเตรียมการเพื่อที่จะรู้ปัญหา ความเดือดร้อนของพี่น้อง พี่น้องที่มาชุมนุมก็จะได้รับความสะดวก ได้รับการดูแล อํานวย ความสะดวกในทุกด้าน ปัญหาต่าง ๆ ก็จะได้รับการแก้ไข เพราะฉะนั้นผมสนับสนุนที่จะให้มี กฎหมายเพื่อที่จะอํานวยความสะดวกให้แก่พี่น้องที่มาชุมนุม และก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ในขั้นสุดท้ายขั้นของการตั้งคณะกรรมาธิการในการพิจารณากฎหมายนั้นเราจะได้ระดม ความคิดความเห็นช่วยกันครับ ถ้าท่านคิดว่าอย่างไรพี่น้องจะได้ประโยชน์ อย่างไรบ้านเมือง จะสงบสุข ผมว่าเราต้องกลับมาช่วยกันในทุกคน ทุกองค์กร เพราะสุดท้ายสิ่งที่จะได้ก็คือ พี่น้องประชาชนและประเทศชาติของเรา ขอบคุณมากครับ