เพราะเห็นแล้วมันขัดสายตาครับ ก็เลย อธิบายให้เห็นหน่อย เพราะว่ามันคนละเรื่องกันนะครับ คือพูดถึงเรื่องอื่น การเรียนการสอน การบริหารการนิเทศแล้วมา ได้แก่ เป็นเรื่องอื่นเลย มันคนละเรื่องกัน มันต้องหมายความ รวมถึงนะครับ อันนี้ผมก็ขอแนะนําตรงนี้ตั้งข้อสังเกตให้นะครับในเรื่องความหมาย แล้วก็ เรื่องเกี่ยวกับการโอนการอะไรพวกนี้ผมก็ไม่ติดใจนะครับ ในการโอนกรรมสิทธิ์พวกนี้ก็เพื่อ ความคล่องตัวในการบริหารโรงเรียน แต่ผมอยากเสนอ อยากย้ําว่าโรงเรียนเอกชนแค่เขา มาจัดการศึกษาเอกชนช่วยรัฐบาล ผมก็ว่าสุดยอดแล้ว เราจะทําอย่างไรจะให้ความคล่องตัวของการบริหารโรงเรียนเอกชนนี้ให้คล่องตัวขึ้น เช่น แค่เขามีที่ดินมาให้สร้างอาคารเรียนนี้ รัฐบาลน่าจะส่งเสริมทุกอย่างเหมือนโรงเรียนรัฐบาล ทุกอย่างเลย ไม่ใช่เขียนกฎบังคับอะไรต่าง ๆ เพื่อจะบังคับโรงเรียนเอกชนจนเขาทําอะไร ไม่ได้ แค่มีวิญญาณว่าจะเสียสละอุทิศทรัพย์สินในการจัดการศึกษาก็สุดยอดแล้ว โดยเฉพาะ ในกรุงเทพมหานครในเมืองอย่างนี้หาที่จะสร้างโรงเรียนให้ลูกหลานยากมาก แค่โรงเรียน เอกชนเขามีที่มีอะไรให้ทํา ผมว่าน่าจะสนับสนุนเต็มที่ เรื่องนี้ผมไม่ขัดข้องนะครับ

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะอภิปรายก็เกี่ยวกับเรื่องคณะกรรมการ ผมอยาก เสนอว่าคณะกรรมการวินิจฉัยนี้อยากเสนอให้เพิ่มเติมว่าควรจะมีรองผู้อํานวยการเขตพื้นที่ การศึกษา ท่านเอาประธานคณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษาเข้ามานี้คนละเรื่องเลย ถ้าเอา ก็ไม่เป็นไร ประธานบางทีเป็นชาวบ้านเฉย ๆ เขาไม่รู้เรื่องการศึกษาเลย บางทีมาโดยอํานาจ อะไรไม่รู้ เพราะฉะนั้นคนที่มีตําแหน่งโดยตรงน่าจะเอาเขามามีส่วนร่วม คือรอง ผอ. เขตพื้นที่การศึกษาที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ. เขตเข้ามาอย่างนี้น่าจะชัดเจนกว่าที่จะเอา คนอื่นเข้ามาร่วม อีกส่วนหนึ่งเอาอัยการเข้ามานี้เป็นอย่างไร อัยการเกี่ยวข้องกับโรงเรียน อย่างไร ผมก็งง ๆ อยู่ หรือผู้ที่ร่างกฎหมายมีแฟน หรือมีภรรยา มีสามีเป็นอัยการ ผมว่า ไม่เกี่ยวข้องเลยไม่เห็นความจําเป็น ถ้าเอาอัยการทําไมไม่เอาผู้พิพากษาเข้ามาอีก ผมสงสัย ไม่รู้ว่าอัยการมีความจําเป็นอย่างไร ถึงเอาอัยการมาเป็นคณะกรรมการ ผมว่าไม่เห็นจําเป็น นะครับ

สําหรับสิทธิต่าง ๆ ของครูบาอาจารย์ขอให้ทําดีกว่าเดิมก็แล้วกัน เท่าที่ เป็นมาครูเอกชนนี่ด้อยกว่า อันนี้ผมหมายถึงทั่วไปนะครับ ไม่ได้หมายถึงเอแบคนะครับ ไม่ได้หมายถึงโรงเรียนดัง ๆ ในกรุงเทพมหานครนะครับ เอกชนทั่วไปหมายถึงโรงเรียน ปอเนาะด้วย ครูโรงเรียนปอเนาะ เงินเดือนกี่บาท ผมไม่ใช่อิสลามแต่ผมก็ฟังมาตลอด ผมเป็นกรรมการชายแดนภาคใต้ ผมก็ไปรับฟังปัญหาพี่น้องครูปอเนาะเหมือนกันว่าเขา ไม่ค่อยมีศักดิ์ศรีเท่าไรในเรื่องค่าตอบแทน ค่าสวัสดิการ ครูเอกชนตามต่างจังหวัดเหมือนกัน หลายคนพูดไปแล้ว คือค่าตอบแทนน้อยมาก ส่วนใหญ่จะเซ็นเบิกเต็มตามอัตรา แต่ค่าตอบแทนจริง ๆ ไม่เป็นอย่างนั้น ทําอย่างไรจะให้ครูเอกชน ไม่ว่าระดับประถม มัธยม อาชีวะก็ตามหรือระดับมหาวิทยาลัยก็ตาม ที่อยู่ข้างนอกออกไปจากเมืองใหญ่นี้เขาไม่ได้รับ ความเป็นธรรม ทําอย่างไรข้าราชการครูบุคลากรทางการศึกษาของรัฐนี้เราขึ้นเงินเดือนให้ เขาไม่นอนน้ําตาไหลอยู่หรือ มีใครคิดไหมที่จะให้เงินเดือนของเขาเท่ากัน หรือมากกว่า ตามคุณภาพของโรงเรียน อย่างนี้น่าจะพิจารณา ผมก็ฝากความหวังกับท่านรัฐมนตรี ผมว่า ท่านตั้งใจทํางาน ผมพยายามหลีกเลี่ยงท่าน ไม่พูดถึงท่านเพราะเห็นว่ามีความตั้งใจ แต่ลูกน้องท่านดูแลนะครับ เรื่องอาชีวะมันมีหลายแห่ง หลายโรงเรียนผมก็แปลกใจว่านักเรียนไม่ถึงร้อย แต่อาจารย์ มากกว่า นี่มันอยู่บ้านผมท่านพงศ์พันธ์ก็อภิปรายไปแล้ว ผมไม่พูดซ้ํา ทําอย่างไรสวัสดิการ ครูบาอาจารย์ นักเรียน ผมอยากให้ทางรัฐบาลให้ความสําคัญ เด็กนักเรียนมีอุปกรณ์อย่างไร รัฐบาลน่าจะจัดเป็นพื้นฐานให้เขาเหมือนกัน ท่านจัดโรงเรียนดี ๑ ตําบล ผมถามโรงเรียน เอกชนดี ๑ จังหวัด ๑ โรงเรียนมีไหม ให้ทุนเขาไปเถอะ ท่านให้ ๑๕ ล้านบาทต่อโรงเรียน รัฐบาล ให้โรงเรียนเอกชน ๗,๐๐๐,๐๐๐ บาทได้ไหม ในเรื่องอุปกรณ์สื่อการเรียนการสอน ผมว่าไม่มีใครว่านะครับ เพราะมันเป็นการพัฒนาคน บางคนโอกาสไม่เหมือนกัน เกิดมา เลือกเกิดไม่ได้ อย่างผมเองเรียนโรงเรียนเอกชนมาตลอด เพราะเรายากจนอยู่บ้านนอก ต้องเรียนโรงเรียนเอกชนครับ โรงเรียนวัดครับ ไม่ได้เรียนโรงเรียนดัง ๆ หรอกครับ ถ้าผม ได้เรียนโรงเรียนดี ๆ ผมอาจจะเป็นนายกรัฐมนตรีแล้วก็ได้ ผมเรียนโรงเรียนวัดครับ ไม่อายเลย ผมก็ขอให้ผู้มีอํานาจโดยเฉพาะท่านรัฐมนตรี คณะรัฐบาลนี้ให้ความสําคัญ ในการศึกษา ไม่ว่าของรัฐหรือเอกชน ขอบคุณมากครับ