นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน เชียงราย

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พรรคเพื่อไทย ท่านประธานที่เคารพครับ พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ซึ่งสภาอันทรงเกียรติแห่งนี้ได้ผ่านพระราชบัญญัติไปเมื่อปี ๒๕๕๐ ก็ใช้ไปไม่ถึง ๕ ปี ก็มาแก้ไข ๗ หลักการ ผมเสียดายนะครับในมาตรา ๘ นี้ได้ยกเลิกมาตรา ๓๐ ว่ายกเลิก กรรมการบริหารของโรงเรียน ผมคิดว่าการยกเลิกนี้ไม่เป็นประโยชน์ต่อนักเรียน ผู้ปกครอง นักเรียน แล้วก็ครูผู้ปฏิบัติงานในโรงเรียนเอกชน พอท่านยกเลิกแล้วสิทธิและเสรีภาพ สิทธิพึงมีพึงได้ของคนที่มาเรียนนั้นเสียผลประโยชน์ ท่านประธานครับ ผู้แทนครู ครูซึ่งเป็น ผู้รับจ้างสอนในโรงเรียนเอกชน เขาไม่มีโอกาสได้เป็นผู้ร่วมบริหารโรงเรียน อันนี้ละครับ จะทําให้สิทธิและเสรีภาพเขาถดถอย ผลประโยชน์ลดน้อยลง ท่านประธานครับ ๗ หลักการ ที่ขอแก้ไขนี้ ผมว่าเกิดประโยชน์กับโรงเรียนเอกชนน้อยมาก มันเป็นดาบสองคมครับ เราปฏิเสธไม่ได้ว่าโรงเรียนเอกชนนั้นต้องการจํานวนนักเรียน นักศึกษา ที่บ้านผมนะครับ ไปตามหาคนมาเรียนหนังสือ ถึงอยู่ในภูเขา หุบเขา บ้านนอกคอกนาตามมาเรียนหมด เพื่อต้องการหัว ต่อหัว ยิ่งมีนักเรียนมากไม่ต้องมาเรียนก็ได้ เรียน ๆ ชั่ว ๆ เรียน ๆ เล่น ๆ แล้วก็ไปเป็นเด็กแว้นท์ที่ไหนก็ได้ แต่โรงเรียนต้องการหัวของนักเรียน เพื่ออะไรครับ เพื่อมากู้ยืมเงินจากกองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษา จะได้มาก แต่ถึงเวลาจับจ่ายให้นักเรียน นักศึกษากู้นั้นไม่ทราบ บางทีก็ได้ครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งก็หักเป็นค่าใช้จ่าย บางทีได้แค่ ๑๐-๒๐ เปอร์เซ็นต์ ซึ่งนิสิต นักศึกษา นักเรียนไม่มีสิทธิที่จะโต้แย้ง เพราะชีวิตขึ้นอยู่กับ โรงเรียน ครูบาอาจารย์ และเจ้าของโรงเรียน ครูผู้สอนถูกไว้ก่อนครับ และต้องไม่งอแง ต้องไม่มีปัญหาถึงจะสอนโรงเรียนเอกชนได้ ยิ่งไปตัดการมีส่วนร่วมของการบริหารโรงเรียน ยิ่งหนักเข้าไปอีก ท่านประธานครับ ผมมองในแง่ร้ายนะครับ จ่ายครบจบแน่ ครูก็ประสิทธิภาพด้อย นักเรียน นักศึกษาก็ต้องการจํานวนหัว เอารถไปรับ เรียนบ้าง ไม่เรียนบ้างก็จบ ท่านประธานครับ ต้องยอมรับว่า ๘๐ เปอร์เซ็นต์ของโรงเรียนเอกชนต้องการกําไรครับ ผมไม่บอกว่า ๙๐ เปอร์เซ็นต์ก็ดีแล้ว ๘๐ เปอร์เซ็นต์ต้องการกําไร เพราะมีเจ้าของกิจการ เปิดขึ้นมาเพื่อกําไร ท่านไปยกเลิกหลักการ ยกเลิกกองทุน การมีกองทุนนั้น ที่เขาแบ่งเป็น กองทุนต่าง ๆ นั้น เพื่อไม่ให้มุ่งสู่การหากําไรเกินควรของเจ้าของกิจการ โรงเรียนเอกชน ถ้าไร้ซึ่งกฎข้อระเบียบบังคับเพื่อไม่ให้ค้ากําไรเกินควรกับมนุษย์ อันนี้อันตรายมาก ท่านไปยกเลิกกองทุนต่าง ๆ ท่านประธานครับ กองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษา ท่านทักษิณ ชินวัตร ได้ให้ความสําคัญ แล้วก็เป็นอานิสงส์แก่นักศึกษาผู้ยากไร้มาเป็นเวลาหลายปี แต่ปรากฏว่าโรงเรียนเอกชนนี่ละครับ บางโรงเรียนได้ทําให้โรงเรียนเอกชนอื่น ๆ ต้องเสียหาย เสียชื่อเสียง ท่านประธานครับ เจ้าของกิจการใช้เงินผิดประเภท ยกตัวอย่าง ผู้ช่วยรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงศึกษาธิการนี่ละครับ เป็นเจ้าของกิจการบริหารโรงเรียนเอกชนอยู่ ปรากฏว่า ใช้เงินสํารองที่เป็นเงินของกองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษาไปประกันการซื้อข้าวจากกระทรวง พาณิชย์ ชัดเจนเลยครับ ชัดเจนที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ต้องปลด กลางที่ประชุมคณะรัฐมนตรี ท่านประธานครับ นี่คือความหละหลวมของร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ ที่ปล่อยให้โรงเรียนเอกชนนําเงินร่วม ๒๐-๓๐ ล้านบาท ไปประกันการซื้อข้าวจาก กระทรวงพาณิชย์ โดยไม่คํานึงถึงว่านิสิต นักศึกษาที่เขาเป็นเจ้าของเงินเขาต้องการใช้เงิน เขาจะได้เงินไปใช้ ไปกู้ได้หรือเปล่าไม่ทราบ แต่นําเงินมาใช้ผิดประเภท นี่คือข้อบกพร่อง และ ๗ หลักการที่ท่านขอแก้ไขมานี้ มันครอบคลุมรอบคอบถึงการนําเงินของนักเรียน นักศึกษาไปใช้ผิดประเภทหรือไม่ ท่านประธานครับ หลักฐานมีชัดเจนครับ วันอภิปราย ไม่ไว้วางใจเรื่องนี้ก็จะต้องถูกนํามาแฉสําหรับกรณีผู้ช่วยรัฐมนตรี ไม่เกิดประโยชน์สักเท่าไร หรอกครับ ทําไมท่านแก้ทั้งที ทําไมท่านไม่แก้ให้มากกว่านี้ ให้รอบคอบกว่านี้ แล้วไปเอา ตัวแทนครูซึ่งเงินเดือนก็น้อย สิทธิเสรีภาพ เบี้ยหวัดบํานาญอะไรก็ลําบาก ท่านไปลด กรรมการตรงนี้ลงไป ท่านประธานครับ ฝากคณะกรรมาธิการที่จะเป็นในอนาคตนะครับ ว่าให้ช่วยดู ๗ หลักการนี้ให้เป็นประโยชน์กับนักเรียน นักศึกษา ครั้งหนึ่งในชีวิตจะต้อง จบ ปวช. ปวส. โรงเรียนเอกชน เขาจะได้ความรู้ตามที่เขาต้องการหรือไม่ ครูผู้สอนจะมีชีวิต มีความสุขในการสอนหรือไม่ ผมห่วง ๒ ประเด็นนี้ ผมไม่ได้ห่วงเจ้าของกิจการซึ่งมุ่งหา แต่กําไร ขอบคุณครับท่านประธานครับ