กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขต ๒ พรรคเพื่อแผ่นดิน ดิฉันได้สงวนคําแปรญัตติไว้ในมาตรา ๓ ๓ เปอร์เซ็นต์ สาเหตุ อย่างนี้ค่ะท่านประธานสภาคะ ดิฉันดูว่าในความจําเป็น วัตถุประสงค์ของการจัดตั้ง งบประมาณกลางปีนี้โดยทั่ว ๆ ไป ก็จะทราบว่าเป็นการฟื้นฟูจากผลกระทบอุทกภัยหรือ วาตภัยในปีที่เกิดเหตุ เนื่องจากเงินไม่เพียงพอ ถึงตั้งเงินงบประมาณกลางปี ก็อยากจะ กราบเรียนอย่างนี้นะคะว่า ในส่วนของการดูแลผู้สูงอายุก็ถือว่าเป็นความจําเป็นอย่างยิ่ง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องดูนะคะว่ามีความจําเป็นมากน้อยขนาดไหนในเรื่องของการจัดทํา งบประมาณให้กับผู้สูงอายุ เพราะว่าบางครั้งผู้สูงอายุก็ไม่อยากได้ในสิ่งที่ทางรัฐบาลจะจัดให้ ทุกเดือน คือเดือนละ ๕๐๐ บาท เนื่องจากผู้สูงอายุมีฐานะดีแล้ว สําหรับความเหมาะสม กับความสอดคล้องสําหรับผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส เขาอยากได้เงินงบประมาณที่มากกว่านี้ แต่ทางรัฐบาลก็ให้น้อย ดิฉันก็อยากจะกราบเรียนนะคะว่าในเมื่อถ้าคิดจะแจกจ่าย ให้มากมายขนาดนี้ รัฐบาลก็ต้องคิดนะคะว่ารัฐบาลจะต้องหาเม็ดเงินงบประมาณมาให้กับ ประชาชนได้อย่างทัดเทียม แล้วก็ได้อย่างทั่วถึง จนถึงขนาดว่ามาตั้งงบประมาณในกลางปี ในส่วนนี้ดิฉันก็ไม่เห็นด้วยว่าในการตั้งงบประมาณ เพราะเปรียบเสมือนกับคนเรานะคะว่า มีความอุดมสมบูรณ์แล้วในบางสถานะ บางครอบครัว แต่รัฐบาลก็ไปยัดเยียดให้ ตรงนี้ ก็ต้องดูว่ามีความเหมาะสมหรือไม่ ดิฉันก็อยากจะพูดอยู่ในเรื่องของสาเหตุของน้ําท่วม ขนาดทางสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในส่วนของพรรคเพื่อไทยยังชื่นชม ขออนุญาตเอ่ยนาม อดีตท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช ซึ่งท่านได้พูดถึง ในเรื่องของการออกแบบในเรื่องของการแก้ปัญหา ในเรื่องของน้ํา การบริหารจัดการน้ํา หมู่บ้านลิ่มทอง ที่อยู่จังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งเมืองไทยนี้มีน้ํา ถามว่ามากมายพอที่จะกักเก็บหรือไม่ นําเรียนอย่างนี้นะคะว่า มี แต่ขาดในเรื่องของคนที่เหมาะสมในส่วนที่จะทํางาน ไม่ว่าจะเป็น ในเรื่องของรัฐมนตรีที่ทํางาน ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการบริหารเม็ดเงินงบประมาณที่จะ ลงไปให้เกิดความคุ้มค่าและเหมาะสมให้มากที่สุดกับสิ่งที่จะทํา ทําไมดิฉันถึงขออนุญาต อภิปราย เพราะว่าอะไรก็ตามมันจะต้องมีเหตุและผล มีสาเหตุ มีของเหตุ การเกิดก่อน แล้วผลถึงจะตามมา ผลกระทบก็จากการเกิดอุทกภัย ผลเกิดจากการแล้งก็เนื่องจากการ ขาดการกักเก็บน้ําหรือการออกแบบการบริหารจัดการที่ดี กระทรวงวิทยาศาสตร์ปีหนึ่ง งบประมาณก็มีอยู่มาก แต่ถ้าทํางานร่วมกันในการออกแบบต่าง ๆ ปัญหาของบ้านเรา ก็ไม่เกิดขึ้น ดิฉันก็อยากจะขออนุญาตพูดอยู่ประโยคหนึ่งให้ฟังอย่างนี้นะคะว่า เมืองไทย ไม่ใช่จะขาดแคลนน้ํา แต่ขึ้นอยู่กับว่าการบริหารจัดการเราจะจัดการอย่างไร ก็คงจะไม่ปฏิเสธนะคะว่าในการแก้ปัญหานี้ส่วนใหญ่ก็จะนําตามพระราชดําริเศรษฐกิจ พอเพียงขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ จนมีผู้คนพูดนะคะว่าอีสานนั้นแล้งมานาน แต่ที่จริงอีสานไม่ได้ขาดแคลนน้ํา แต่อีสานขาดแคลนแหล่งกักเก็บน้ําต่างหาก จะเห็นว่า หมู่บ้านลิ่มทองนี้นะคะท่านประธานมีเงิน ๘๐๐,๐๐๐ บาทก็สามารถที่จะช่วยเหลือ ประชาชนในเรื่องการกักเก็บน้ําถึง ๒ หมู่บ้าน ๑๖๐ ครัวเรือน ดิฉันก็อยากจะเห็นภาพที่ทาง รัฐบาลช่วยเหลือประชาชนในสิ่งที่เขาอยากได้โดยที่การเก็บน้ําจากระบบที่จะใช้นี้ ใช้เม็ดเงิน งบประมาณไม่เยอะ ทั้งอีสานทั้งระบบ ๑๐๐ ล้านบาท ใช้เม็ดเงินงบประมาณ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท อันนี้ตามระบบเต็มที่ แต่ถ้าคิดตามที่หมู่บ้านลิ่มทองจัดการจะเห็นได้ว่า สามารถที่จะช่วยเหลือพี่น้องประชาชนในส่วนที่เดือดร้อนตามตัวอย่างของหมู่บ้านลิ่มทอง เป็นตัวอย่างที่ดี ดิฉันก็อยากจะให้ทางหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดูแลและขยายผลต่อไปในส่วนนี้ แล้วก็ดูทีวีนะคะ เมื่อเช้าของ ๒ วันที่แล้วก็ตกใจนะคะท่านประธาน คิดว่ารัฐมนตรีว่าการ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยมาพูดถึงการเป็นสมาชิกของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เกี่ยวกับการเป็นสมาชิกว่าพี่น้องประชาชนได้ประโยชน์อะไรจากการเป็นสมาชิกบ้าง ฟังไป ฟังมานะคะท่านประธาน กลายเป็นท่านนายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ดิฉันตกใจมากว่า เอ๊ะ เป็นไปได้อย่างไร เพราะว่ามันน่าจะสอดคล้องนะคะท่านประธาน ตรงที่ว่าการกระจาย อํานาจหรือการกระจายงานให้กับส่วนที่เกี่ยวข้อง จะได้ดูแลในงานนั้น ๆ ให้ถูกต้อง ทีนี้ดิฉัน ขอวกกลับมาอีกนิดหนึ่งในส่วนของการดูแลพี่น้องประชาชน ต้องรู้นะคะว่าประชาชน บอกผ่านผู้แทนราษฎรมาในสภานี้หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการออกเอกสารสิทธิ์ ที่ดิน แต่นี่ก็มีในส่วนของนายกองค์การบริหารส่วนตําบลกุดโบสถ์ ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน ท่านนายกองค์การบรหารส่วนตําบลวิวัฒน์ ไล่กระโทก ท่านก็ได้พูดนะคะว่าเป็นไปได้หรือไม่ ว่าจะโดยการสํารวจ จะเป็นภาพถ่ายหรืออะไรก็ตามว่าที่ดินรกร้างว่างเปล่าในประเทศไทยนี้ ถ้าจะดูกัน หรือคนที่อยู่ในพื้นที่จะทราบอย่างแน่ชัดว่าที่รกร้างว่างเปล่าอยู่ตรงไหน เป็นไปได้ หรือไม่รัฐบาลนี้ใช้เงินเก่ง แต่ก็ต้องหานะคะว่าจะหาเงินนี้อย่างไรเพื่อที่จะเป็นรายจ่ายต่อไป ไม่ใช่หาเก่งอย่างเดียว ท่านก็ได้เสนอนะคะว่าที่รกร้างว่าเปล่า ที่หวงห้ามดูแลให้ถูกต้อง โดยให้คิดค่าเช่าวันละบาท ๓๖๕ บาทต่อปี แล้วชาวบ้านเขาจะได้มีที่ทํากินอย่างถูกต้องโดย ที่ไม่ต้องมาอยู่ที่กรุงเทพมหานคร หรืออยู่ที่โรงงานต่าง ๆ ก็จะทําให้ครอบครัวขาดความ อบอุ่น อันนี้เป็นข้อเสนอแนะจากทางนายกองค์การบริหารส่วนตําบลฝากมา

และอีกเรื่องหนึ่ง ในภาคอีสานน้ําก็พอมีพอสมควรถ้ามีการบริหารจัดการที่ดี มีการกักเก็บอย่างดี แต่ก็มีนะคะ จากที่ดิฉันไปเยี่ยมในวันเสาร์วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็มี นายอุดมสิทธิ์ หยุดกระโทก ก็ได้พูดถึงว่าโครงการรัฐบาลไม่ว่าจะเป็นการประกันราคา พืชผลทางการเกษตรดีหรือไม่ ก็ดีนะคะ เพียงแต่ราคาข้าวต่ําไปนิดหนึ่ง ก็อยากจะให้เพิ่ม ให้ด้วย

แล้วก็มีอีกท่านหนึ่ง ท่านก็ได้พูดถึงนะคะว่าเห็นผู้แทนราษฎรพูดกับทาง รัฐบาลบ่อยมาก เสนอในเรื่องการขยายเขตไฟฟ้า ก็อยากจะเสนอนะคะ ขออนุญาตเอ่ยนาม ท่าน ท่านบุญเพิ่ม กิ่งทอง อยู่บ้านกุดโบสถ์ ท่านอยากได้ไฟฟ้ามากค่ะท่านประธาน ก็เสนอ แนวความคิดว่า เอ๊ะ เป็นไปได้หรือไม่ เห็นผู้แทนราษฎรนี่พูดกันอยู่ประจํา ๆ ว่าอยากได้ ไฟฟ้าเพื่อที่จะไปทํามาหากิน รัฐบาลจะได้ไม่ต้องเลี้ยงดูตลอดไป ทางเกษตรกรสมทบ ๓๐ เปอร์เซ็นต์ ทางรัฐบาลจ่ายให้ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ อันนี้ก็เป็นข้อเสนอแนะจากพี่น้อง ประชาชนที่อยู่ในพื้นที่ฝากมานะคะ ทีนี้ในส่วนของการทํางานต่าง ๆ ของทางรัฐบาล ดิฉันก็เห็นด้วยว่าขั้นตอนต่าง ๆ ก็จะต้องมีกรรมาธิการดูแลอย่างถูกต้อง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของคนที่เข้าใจงานอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นทางกระทรวงไอซีที (ICT) ดิฉันก็อยากจะให้ลงไปสํารวจตรวจตราออกระบบ ออกแบบในเรื่องของแหล่งน้ํา ทําไมดิฉัน ถึงพูดอย่างนี้ว่าถ้ามีการบริหารจัดการที่ดี ออกแบบอย่างดี งบกลางปีก็คงจะไม่ต้องมาขอ สภาอย่างนี้ ถ้าหากว่าเรามีการบริหารจัดการ มีการวางแผนอย่างดี ก็ขอฝากไปยัง คณะผู้บริหารประเทศว่าอะไรก็ตามอยากจะให้ยึดถืออยู่บนหลักของความเป็นจริง ดูแลประชาชน ถ้ารู้ว่าเขาอยากได้อะไร เช่น ในเรื่องของเอกสารสิทธิ์ที่ดิน ไม่ว่าจะเป็น ในเรื่องของแหล่งน้ํา ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของส่งเสริมอาชีพหรือฟื้นฟูต่าง ๆ รัฐบาล สนใจ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของภาคต่าง ๆ ภาคกลาง ภาคอีสาน ภาคอีสานมีอะไรคะ มีพืช ภาคเกษตรมากมาย ดิฉันขออนุญาตพูดถึงอยู่ในส่วนหนึ่งว่าเห็นมีอบรมกันอยู่บ่อย ๆ ระหว่างพืชอาหาร พืชพลังงาน ในสมัยท่าน ขออนุญาตเอ่ยนามท่านรัฐมนตรีระนองรักษ์ สุวรรณฉวี ที่ท่านจะเอาที่ของกรมธนารักษ์ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ไร่ให้เช่า ๒๐ บาท พอมาถึง ณ วันนี้สิ่งเหล่านี้เป็นความหวังของประชาชน ดูงบประมาณของทางรัฐบาลที่รายงานผล ดําเนินงาน ทําได้แค่ ๕๐,๐๐๐ ไร่ ส่วนมากทางรัฐบาลจะทําอะไรก็จะติดขัดไปหมด แต่ถ้าท่านคิดนอกกรอบ บริหารให้อยู่ในกฎตามที่พูดงานก็คงจะทําให้ประสบผลสําเร็จ ได้ยาก แต่ถ้าท่านนึกถูกใจ ถูกต้อง การทํางานอยากจะให้นึกหลักประชาชนมากกว่า แล้วอย่าหลงเกินไปว่าเสียงดีแล้ว หรือถูกใจแล้ว เอามาแจกให้กับพี่น้องประชาชน ถ้าดูแล อย่างทั่วถึงอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย อย่างเต็มที่ ประชาชนก็จะรักผู้บริหารประเทศนั้น ขอบคุณค่ะ