ทวีวัฒน์ ฤทธิ์ฤาชัย หารือเรื่องการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยเรียกร้องให้รัฐบาลดำเนินการอย่างมีประสิทธิภาพและทั่วถึงในการจัดสรรงบประมาณ และเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาการจัดกองประถมศึกษาและกองมัธยมศึกษา รวมถึงการปรับปรุงสถานะของครูบาอาจารย์ที่สอนในโรงเรียนนอกโรงเรียนและสถานะของวิทยาลัยเทคนิคและสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลให้เป็นมหาวิทยาลัย
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายทวีวัฒน์ ฤทธิ์ฤาชัย พรรคภูมิใจไทย เขตเลือกตั้งที่ ๑ จังหวัดสกลนคร ท่านประธานที่เคารพ ในเวลา ๗ นาทีที่จะอภิปรายต่อไปนี้ผมคงจะมีโอกาสพูดถึงเรื่อง การจัดการศึกษาสักเล็กน้อยเท่านั้นนะครับท่านประธาน งบประมาณของรัฐบาลที่ตั้งไว้ ถึง ๒,๐๗๐,๐๐๐ ล้านบาทในปี ๒๕๕๔ นี้ กระผมอยากจะเจาะลึกไปถึงยุทธศาสตร์ที่ ๑ ในการสร้างความเชื่อมั่นของประเทศโดยเฉพาะการสนับสนุนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ๑๕ ปี ท่านประธานครับ ขออนุญาตตามเอกสารนี้การจัดการศึกษา ๑๕ ปีนั้นรัฐบาลนี้ จัดสรรงบประมาณไว้ถึง ๘๐,๐๐๐,๑๕๔.๒ ล้านบาท เพื่อสนับสนุนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ๑๕ ปีตั้งแต่ปฐมวัยจนถึงระดับมัธยมศึกษา หมายถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายด้วย แล้วก็สายอาชีวศึกษา สายสามัญศึกษาด้วย จํานวนคนทั้งหมดก็ประมาณ ๑๓ ล้านคน บอกว่าให้มีคุณภาพและมาตรฐานโดยไม่เสียค่าเล่าเรียน ตําราเรียน หรืออุปกรณ์ การเรียนนะครับ ประเด็นนี้ปรากฏในเอกสารงบประมาณ กระผมใคร่ขอตั้งข้อสังเกต จากการจัดสรรงบประมาณในกรมนี้ว่าจะสามารถดําเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพียงใด
ประเด็นแรกที่สุดก็คือผมอยากจะเจาะลึกให้ เห็นชัดเจนว่า จากงบประมาณที่ตั้งไว้ในปี นี้ ประการแรก ผมไม่มั่นใจว่าในการขยายการศึกษา ขั้นพื้นฐาน ๑๕ ปีจะทําได้ทั่วถึงและจะมีประสิทธิภาพโดยงบประมาณในฉบับนี้ เพราะว่า เรามีโรงเรียนขนาดเล็กและขนาดใหญ่ในพื้นที่ชนบทมากมาย ทั้งอยู่ในความรับผิดชอบ ของกระทรวงศึกษาธิการ อยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ไม่ว่า จะเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัดและเป็นเทศบาลนะครับ เรื่องนี้ก็จะเป็นปัญหา ในการจัดสรรงบประมาณว่าจะทําได้อย่างทั่วถึง และเมื่อขยายแล้วจะเกิดมีประสิทธิภาพ หรือไม่ เพียงใด
ในประเด็นต่อไป ผมอยากจะกราบเรียนว่าสภานั้นเพิ่งผ่าน พ.ร.บ. การศึกษา ๓ ฉบับมาเมื่อเดือนก่อนนั้นในวาระที่หนึ่งนะครับ ในสาระสําคัญก็คือว่า เราก็จะมีการแยกการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นประถมศึกษาและมัธยมศึกษา เรียกง่าย ๆ ว่า กองประถมศึกษาและกองมัธยมศึกษา ก็จะเป็นปัญหาว่าในการจัดกองประถมศึกษานั้น โรงเรียนที่ขยายการศึกษาภาคบังคับจนถึงชั้น ม. ๓ และชั้น ม. ๖ ในโรงเรียน ประถมศึกษาเมื่อแยกเป็ นกองแล้วเขาจะอยู่กองไหน อยู่กองประถมศึกษา หรือกองมัธยมศึกษา ส่วนมัธยมศึกษาเดิมนั้นก็เป็ นที่ชัดเจนอยู่แล้วว่าอยู่ใน กองมัธยมศึกษา แต่อันนี้ผมก็คิดว่าในขณะนี้คณะกรรมาธิการกําลังพิจารณาอยู่ก็คงจะ สามารถแก้ไขปัญหาได้ ผมไม่ได้เป็นกรรมาธิการพิจารณาด้วยนะครับ และผมก็มี ความห่วงใยว่าในด้านงบประมาณนั้นงบประมาณที่ตั้งไว้นี้จะสามารถดําเนินการได้ อย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่ ถ้าหากกฎหมายฉบับนี้ผ่านวาระที่สอง วาระที่สาม ประกาศ บังคับใช้
ในประเด็นต่อไป ผมเป็ นห่วงเรื่องการจัดการศึกษานอกโรงเรียน ตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการที่อยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานการศึกษา นอกระบบโรงเรียนและการศึกษาตามอัธยาศัย ที่เป็นห่วงก็คือว่าในขณะนี้ผมได้มีโอกาส ไปเป็นประธานเปิดศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนในอําเภอต่าง ๆ ในท้องที่จังหวัดสกลนคร หลายอําเภอ เช่น อําเภอเมืองสกลนคร อําเภอโคกศรีสุพรรณ และท่าน ส.ส. เฉลิมชาติ การุญ ก็ได้มีโอกาสไปเปิดยังเขตอําเภอพรรณานิคม อําเภอกุดบาก และอําเภอภูพาน จังหวัดสกลนครด้วย ครูบาอาจารย์เขาร้องเรียนมาว่ากระทรวงศึกษาธิการสนับสนุนจริง เรื่องการศึกษานอกโรงเรียน แต่ว่าอาคารเรียน อาคารสํานักงาน ไม่มี ต้องไปหยิบยืมที่อื่น ต้องไปใช้ที่อื่น ส่วนมากใช้เทศบาลเก่า อบต. เก่านั่นแหละเป็นส่วนใหญ่
และประเด็นสําคัญที่สุดก็คือว่าครูบาอาจารย์เขาร้องเรียนอยากจะเป็น ข้าราชการ ครูที่สอนอยู่ในการศึกษานอกโรงเรียนเขาอยากจะเป็นข้าราชการ ประมาณ ๖,๐๐๐ กว่าคนนี่เราจะสามารถปรับปรุงให้เขาเป็นข้าราชการได้หรือไม่ ที่จะให้ใช้ งบประมาณที่ไหน อย่างไร งบประมาณ ปี ๒๕๕๔ นี้จะสามารถทําได้หรือไม่
ในประเด็นต่อไป ขอฝากเรื่องอาชีวศึกษาโดยเฉพาะวิทยาลัยเทคนิค ในจังหวัดต่าง ๆ นั้นเขาก็อยากเป็นมหาวิทยาลัย ท่านประธานครับ เขาอยากเป็น มหาวิทยาลัย ครูบาอาจารย์ก็ขาดแคลนแต่ก็อยากเป็นมหาวิทยาลัย เมื่อตั้งเขาเป็น วิทยาลัยการอาชีพหรือปรับปรุงขึ้นเป็นสถาบันวิชาชีพ สถาบันการศึกษาอาชีพ ในจังหวัด ต่าง ๆ นั้นเปิ ดสอนปริญญาตรีได้หรือไม่ และอัตรากําลังครูบาอาจารย์ที่สอน จะพร้อมเพรียงหรือไม่ เครื่องมือจะมีพร้อมเพรียงหรือไม่ อันนี้เป็ นข้อเป็ นห่วง เป็นความกังวลใจของเขา
และประเด็นสุดท้าย ผมอยากจะฝากเรื่องมหาวิทยาลัยราชมงคลนะครับ ในท้องที่ที่เป็นวิทยาเขตนั้นเขาต้องการที่จะเป็นมหาวิทยาลัย ใคร ๆ ก็อยากจะเป็น มหาวิทยาลัย ไม่อยากจะเป็นวิทยาเขต เพราะว่าอัตรากําลังที่ได้ไม่เพียงพอ การสนับสนุน ต่าง ๆ ไม่เพียงพอ ทําให้เขาไม่สามารถจัดการศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น วิทยาลัย ที่จังหวัดสกลนครนะครับ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลที่จังหวัดสกลนคร ที่อําเภอพังโคน และในต่างจังหวัด ไม่ว่าจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดนครพนม หรือที่อื่น ๆ เขาก็ฝากไว้ เช่นเดียวกัน ขอฝากท่านประธานไปยังรัฐบาลด้วยครับ ขอบคุณครับ