ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ หารือเรื่องยุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาความยากจน โดยเรียกร้องให้รัฐบาลเร่งดำเนินการแก้ไขปัญหาความยากจน โดยเฉพาะการช่วยเหลือเกษตรกรที่มีปัญหาการขาดแคลนน้ำ ปุ๋ย และพืชผลทางการเกษตรตกต่ำ นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการขาดแคลนน้ำในจังหวัดชายแดนและเรียกร้องให้รัฐบาลช่วยพัฒนา โดยเฉพาะถนนไร้ฝุ่นและการศึกษาที่เท่าเทียมกัน
ขอบพระคุณครับท่านประธาน ที่เคารพ กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ สมาชิก สภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน พรรคภูมิใจไทย จังหวัดนครพนม ผมได้อ่าน ร่าง พ.ร.บ. นโยบายของรัฐบาลอย่างถี่ถ้วน แล้วก็ได้อ่านบทวิเคราะห์อย่างละเอียดแล้ว แล้วก็สิ่งที่ผมอยากฝากถึงทางรัฐบาลโดยเฉพาะท่านนายกรัฐมนตรี ท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงการคลัง เกี่ยวกับเรื่องยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ที่ผมได้ศึกษาดูแล้ว ยุทธศาสตร์ ที่สําคัญที่สุดของประเทศไทยเรา สิ่งนั้นที่ประชาชนต้องการมากที่สุดในขณะนี้ นั่นก็คือยุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาความยากจน โดยเฉพาะทางรัฐบาลเองมีเงิน งบประมาณจํานวนมหาศาลที่จะไปช่วยในเรื่องชุมชนเข้มแข็ง หรือขับเคลื่อนในเรื่อง ต่าง ๆ แม้กระทั่งเรื่องการคมนาคม เรื่องนํ้าอุปโภคบริโภค นํ้าเพื่อการเกษตร แต่สิ่งที่ สําคัญที่สุดผมอยากให้รัฐบาลได้มีการขับเคลื่อนหน่วยงานราชการในเชิงรุก มียุทธศาสตร์ ในการแก้ไขปัญหาความยากจน โดยให้ทุกหน่วยงานได้เข้าถึงประชาชน ได้เข้าไปพบปะ พี่น้องประชาชน พี่น้องเกษตรกร ว่าพี่น้องของเรามีปัญหาอะไรบ้างเพื่อจะได้แก้ไขปัญหา ได้ตรงประเด็น โดยเฉพาะพี่น้องเกษตรกรปัจจุบันมีปัญหามากโดยมีการขาดแคลนนํ้า ปุ๋ ยราคาแพง พืชผลการเกษตรตกตํ่า ที่พี่น้องเกษตรกรร้องเรียนมา สิ่งที่สําคัญที่สุด หน่วยงานราชการของรัฐเองต้องเข้าไปถึงพี่น้องประชาชน ยกตัวอย่างที่ประเทศ สหรัฐอเมริกา ถ้าพี่น้องราษฎรของเขาหรือเกษตรกรของเขามีการทําการเกษตรปลูกพืชผัก ผลไม้ พอเริ่มทําปั๊บหน่วยงานการเกษตรต่าง ๆ เขาก็จะเข้าไปพบปะ ไปพูดคุย สํารวจ และทําการวิจัยดินให้ แล้วก็แนะนําการตลาดว่าควรจะซื้อจะขายกันอย่างไร เริ่มต้น ก็ทําเล็ก ๆ ขายในหมู่บ้าน แล้วก็ขยายเป็นอําเภอ เป็นจังหวัด แล้วส่งออกไปต่างประเทศ ในลักษณะแบบนี้ นั่นคือเป็นหน่วยงานและเป็นแบบอย่างที่ดี แล้วใครจะเปิดธุรกิจ ห้าง ร้าน อะไรต่าง ๆ แม้กระทั่งร้านอาหาร ก็จะมีหน่วยงานของรัฐ หน่วยงาน ของกระทรวงสาธารณสุข เข้าไปดูแลให้ ดูแลการทําให้สะอาด แล้วก็มีที่จอดรถ มีอะไร เรียบร้อยหมด นั่นคือตัวอย่าง แม้กระทั่งประเทศเกาหลีใต้ ธ.ก.ส. ของเขาเอง ซึ่งทางท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังท่านรับผิดชอบอยู่ ธ.ก.ส. ของประเทศ เกาหลีใต้เขาไม่ทําแค่กินดอกเบี้ยของพี่น้องเกษตรกรมารับฝากเงิน ถอนเงิน ธ.ก.ส. ของเขาที่ผมไปดูงานมาผมเข้าไปผมตกใจ พอเข้าไปปั๊บเห็นพืชผลทางการเกษตรกองเต็ม ในสํานักงานของธนาคารของเขา โดยที่เขาทําหน้าที่ซื้อขายสินค้าทางการเกษตรเอง แล้วก็ซื้อสินค้าการเกษตร ซื้อข้าว ซื้อมะเขือเทศ ซื้อมันฝรั่ง หรืออะไรต่าง ๆ จากพี่น้อง เกษตรกรในราคาแพง ให้พี่น้องเกษตรกรเขาได้กําไร แล้วเวลาขายในประเทศก็ขาย ในราคาถูกแต่ส่งออกในราคาแพง นั่นคือสิ่งที่ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ของประเทศเกาหลีใต้เขาได้ปฏิบัติ ของประเทศเรามีแต่รับฝากเงินจากพี่น้องเกษตรกร แล้วก็ให้ดอกเบี้ยตํ่า ๆ เวลาคิดดอกเบี้ยเงินกู้ก็คิดถึง ๐๙.๗๕ บาท ซึ่งเป็นดอกเบี้ยที่สูงมาก แพงมาก พี่น้องเกษตรกรก็มีหนี้สินกันไปทั่วแล้วก็ล้มละลาย นั่นคือสิ่งที่อยากให้ ทางกระทรวงการคลังได้พิจารณา เพราะว่ารัฐบาลยืมเงินจากพี่น้องประชาชนเองก็เพียง ดอกเบี้ยร้อยละ ๓ หรือเวลาเราจะให้บริษัท ห้าง ร้าน ไปกู้เงินก็จะคิดแค่ดอกเบี้ย ร้อยละ ๓ แต่พี่น้องเกษตรกรเวลากู้เงิน ธ.ก.ส. ต้องคิดถึง ๐๙.๗๕ บาท เวลาจ่ายช้า เพียงวันเดียวก็ปรับเพิ่มอีก ๓ เปอร์เซ็นต์ เป็น ๑๒.๗๕ บาท นี่คือสิ่งที่พี่น้องเกษตรกร มีปัญหามาก พอไปยื่นกู้ยืมเงินจากธนาคารแล้วก็ไม่มีปัญญาหาเงินมาใช้ให้กับ ธ.ก.ส. ได้นะครับ
เรื่องต่อมา สิ่งที่อยากจะฝากทางรัฐบาลจะได้ช่วยให้พี่น้องของเราได้มี ฐานะดีขึ้น ได้รํ่ารวยขึ้น ก็คือเรื่องนํ้าอุปโภคบริโภค นํ้าเพื่อการเกษตร ที่รัฐบาลกําลังทําอยู่ ปัจจุบันนี้ ซึ่งในปี นี้ก็ช่วยพี่น้องโดยเฉพาะจังหวัดนครพนมของผมนะครับก็ได้ให้ พี่น้องเกษตรกรได้มีฐานะดีขึ้น โดยมีการทําประตูระบายนํ้าลําห้วยทวย อําเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ถึงเกือบ ๕๐๐ ล้านบาท และทําอ่างเก็บนํ้า ทําฝาย ทําประตูปิดเปิด ระบายนํ้าซึ่งมีประโยชน์กับพี่น้องอําเภอท่าอุเทน อําเภอโพนสวรรค์ จังหวัดนครพนม อําเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร รวมแล้วถึง ๕๐๐ กว่าล้านบาท นั่นคือสิ่งที่ประชาชน พี่น้องเกษตรกรมีความภาคภูมิใจในรัฐบาลชุดนี้เพื่อที่ให้พี่น้องเกษตรกรมีนํ้า เพื่อการเกษตรตลอดปี ถึงอย่างไรผมอยากจะให้ทางรัฐบาลได้ช่วยเหลือพ่อแม่พี่น้อง โดยเฉพาะในชนบทที่อยู่ห่างไกล เพราะปัจจุบันพี่น้องในชนบทได้มองเห็นจากข่าวสาร ต่าง ๆ โดยที่มีการพัฒนาต่าง ๆ จะเน้นหนักไปที่จังหวัดใหญ่แล้วก็ในกรุงเทพฯ พี่น้องในชนบทก็อยากฝากให้รัฐบาลได้ช่วยพัฒนา ขอให้มีการพัฒนาจังหวัดที่อยู่ ห่างไกลอย่างจังหวัดชายแดนของกระผมคือ จังหวัดนครพนม หรือจังหวัดสกลนคร ของท่าน ส.ส. ทวีวัฒน์ ฤทธิ์ฤาชัย หรือจังหวัดอํานาจเจริญของท่าน ส.ส. วิเชียร อุดมศักดิ์ ซึ่งมีปัญหามากในเรื่องการขาดแคลนนํ้าดื่ม นํ้าใช้ นํ้าเพื่อการเกษตร แม้กระทั่ง ถนนหนทางเป็นถนนดินลูกรัง ก็เป็นปัญหาให้พี่น้องของเรายากจน ถ้ามีถนนไร้ฝุ่นก็ทําให้ พี่น้องของเรามีคุณภาพชีวิตดีขึ้น ไปมาได้สะดวก ประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง หรือทําธุรกิจค้าขายอะไรต่าง ๆ ได้สะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น นั่นคือสิ่งที่สําคัญของพี่น้อง ในชนบท แม้กระทั่งครูที่สอนในโรงเรียน ถ้าไปอยู่ในโรงเรียนที่แห้งแล้งกันดาร ถนนเป็นดินลูกรัง ครูในโรงเรียนมี ๕ ท่าน ๖ ท่านก็ขอย้ายออกจากโรงเรียนทั้งหมด เพราะว่าเขาทนสภาพที่ยากจนไม่ไหว โดยเฉพาะในหน้าฝนมีดินโคลนตม รถติดหล่ม ต้องมีจอบ มีเสียม ติดไปในรถยนต์ นั่นคือสิ่งที่รัฐบาลเองต้องพึงตระหนัก การพัฒนา ต้องพัฒนาให้ทั่วถึงทุกหมู่บ้าน โดยเฉพาะถนนไร้ฝุ่นซึ่งเป็นประโยชน์มหาศาลกับพี่น้อง ในชนบท ส่วนทางด้านการศึกษาตามที่รัฐบาลมีนโยบายอยู่แล้วว่าจะสร้างโอกาส และความเสมอภาคในการเรียนรู้ ก็อยากจะขอให้รัฐบาลได้เน้นหนักในชนบทเพิ่มเติม เพื่อเป็ นประโยชน์แก่พี่น้องในชนบทได้มีความรู้ เท่าเทียมกับคนในกรุงเทพฯ กราบขอบพระคุณครับ