นายประกอบ รัตนพันธ์ นครศรีธรรมราช

กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผม ประกอบ รัตนพันธ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ วันนี้ผมคิดว่าเป็นวันที่มีความสําคัญต่อการศึกษา ของชาติอีกครั้งหนึ่ง เพราะว่าเป็นการเปลี่ยนแปลง เป็นการปฏิรูปการศึกษาย่อย ๆ ได้นําไปผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา นําไปสู่คุณภาพการศึกษา กระผมอยากกราบเรียน ท่านประธานนะครับว่า ก่อนที่มีกฎหมายรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๔๐ ที่มีบทบัญญัติ ให้มีกฎหมายว่าด้วยการศึกษาแห่งชาติเป็นการเฉพาะ ผมกราบเรียนว่าก่อนหน้านั้น การศึกษาของเราไร้ทิศทาง ไม่ตอบสนองแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ไม่ตอบสนองโลกาภิวัตน์ ผลสัมฤทธิ์ที่เกิดขึ้นไม่ตรงกับความต้องการของชาติ ที่แย่ที่สุด ท่านประธานครับ เรื่องเอกภาพทางการศึกษาไม่เป็นเอกภาพ ด้วยเหตุผลดังนี้นะครับ ในบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญจึงได้มีบทบัญญัติเอาไว้ว่า ให้มีการศึกษา มีพระราชบัญญัติว่าด้วยการศึกษาแห่งชาติขึ้นมา ผมดีใจครับ วันนั้น พรรคประชาธิปัตย์เป็ นรัฐบาลได้มองเห็นความสําคัญของการศึกษา เพราะว่า การศึกษานั้นเป็ นพื้นฐานของการพัฒนาประเทศ ผมเคยกราบเรียนที่ประชุม หลายครั้งนะครับว่า การศึกษาสร้างคน เพื่อที่จะให้คนไปสร้างชาติ ถ้าเกิดการศึกษา สร้างคนผิดพลาดแล้ว ผมเชื่อว่าชาติก็จะพังทลาย เพราะฉะนั้นพื้นฐานที่สําคัญที่สุดคือ การศึกษา วันนั้นรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ได้ระดมสมองผู้รู้ นักวิชาการ ผู้มีประสบการณ์ ทุกภาคส่วน ไม่ว่าภาคราชการ ภาคเอกชน ในการระดมสมองเพื่อที่จะปฏิรูปการศึกษา ยุคใหม่ให้ตอบสนองต่อแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ให้ตอบสนอง ต่อโลกาภิวัตน์ ให้เป็ นเอกภาพ และที่สําคัญที่สุดคือเรื่องคุณภาพการศึกษา ท่านประธานครับ ในที่สุดก็มีคณะกรรมการปฏิรูปการศึกษาขึ้นมาชุดหนึ่ง แล้วก็ ได้คิดเรื่องการศึกษาให้ตอบสนองสิ่งสําคัญที่ผมกราบเรียนท่านประธานมาตามลําดับ ในที่สุดเราได้หลักการใหญ่ว่าการศึกษาของชาติเรานั้นที่มันมีปัญหาเพราะว่าขาดเอกภาพ ในการจัดการศึกษา ก่อนหน้านี้อุดมศึกษาอยู่ในความรับผิดชอบของทบวงมหาวิทยาลัย ของรัฐ การศึกษาขั้นพื้นฐาน การศึกษาระดับอาชีวศึกษาอยู่ในความรับผิดชอบของ กระทรวงศึกษาธิการ ๒ กระทรวงนี้มีนโยบายที่ค่อนข้างจะไม่เกื้อกูลซึ่งกันและกัน มหาวิทยาลัยบอกว่าคุณภาพอุดมศึกษาตกตํ่า เพราะว่ามัธยมศึกษาผลิตเด็กไม่ดี มัธยมศึกษาก็ลงโทษว่ามัธยมศึกษาเด็กไม่เก่ง เด็กไม่ประสบผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา เพราะว่าครูประถมศึกษาผลิตเด็กประถมศึกษาไม่มีคุณภาพ ประถมศึกษาก็โทษ ผู้ปกครองครับว่าผู้ปกครองไม่ดูแลก็ทําให้ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาระดับประถมศึกษา ไม่ได้เรื่อง ก็โทษกันไปโทษกันมา เพราะว่าวันนั้นการศึกษาของเราต่างคนต่างรับผิดชอบ ไม่เป็นเอกภาพ ในที่สุดได้มีการปฏิรูปการศึกษายุบ ๑๔ องค์ชาย เหมือนที่เพื่อนผู้แทนราษฎร ขออภัยท่านสุนัย จุลพงศธร ได้เรียนที่ประชุมว่ามี ๑๔ องค์ชาย อยู่กัน ๑๔ อย่าง ไม่มีเอกภาพก็ยุบออกมาให้เหลือ ๕ แท่ง และเป็นแท่งที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษา โดยตรง ๓ แท่ง คือ อุดมศึกษา การศึกษาขั้นพื้นฐาน และอาชีวศึกษาอยู่ภายใต้ กระทรวงศึกษาธิการด้วยกันเพื่อสร้างเอกภาพในการจัดการศึกษา และผมกราบเรียน ท่านประธานด้วยความเคารพ ในการประเมินของสภาการศึกษามีบทสรุปว่าการปฏิรูป การศึกษารอบแรกนั้นไม่ใช่ล้มเหลว ประสบความสําเร็จเสียส่วนใหญ่ แต่มีบางส่วน ที่จะต้องปรับปรุง เปลี่ยนแปลงในบางเรื่องในการปฏิรูปในรอบต่อไป ท่านประธานครับ ในที่สุดผมอยากกราบเรียนท่านประธานว่า การกําหนดให้มีแท่งการศึกษาขั้นพื้นฐานคือ คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ด้วยความที่เราต้องการที่จะให้เป็นเอกภาพ ในทางการศึกษา เพื่อที่จะแก้ปัญหาครูขาดแคลน เพื่อที่จะให้หลักสูตรมันเชื่อมโยงกัน ระหว่างประถมศึกษา มัธยมศึกษาตอนต้น มัธยมศึกษาตอนปลายและนําไปสู่อุดมศึกษานั้น มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น ก็ในที่สุดได้มีเขตพื้นที่การศึกษาที่บริหารจัดการดูแลการศึกษา ทั้งประถมศึกษาและมัธยมศึกษาอันเดียวกันเพื่ออะไรครับ เพื่อสร้างเอกภาพ ทางการศึกษาและหวังว่าทําให้บุคลากรทางการศึกษาไม่ว่าครูบาอาจารย์และบุคลากร อื่น ๆ ได้ช่วยเหลือกัน ได้ถ่ายเทกัน ได้เกื้อกูลกัน นําไปสู่การสร้างคุณภาพทางการศึกษา นําไปสู่ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา แต่แล้วเมื่อการจัดเขตการศึกษาพื้นที่การศึกษา ซึ่งรวมประถมศึกษาและมัธยมศึกษาเข้าด้วยกันนั้นปรากฏว่ามีปัญหา ที่กราบเรียนว่า มีปัญหา จริง ๆ ผมไม่แน่ใจว่ามีปัญหาจริงหรือไม่ แต่สภาการศึกษาและผู้บริหารมัธยมศึกษาส่วนหนึ่งบอกว่า วันนี้ถ้าเกิดให้เขตพื้นที่ ทางการศึกษายังรับผิดชอบการศึกษาทั้งประถมศึกษาและมัธยมศึกษานั้นทําให้ ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาตกตํ่าลงเรื่อย ๆ และทําให้คุณภาพทางการศึกษาตกตํ่าลง เรื่อย ๆ ก็คิดที่จะแยกประถมศึกษาและมัธยมศึกษาออกจากกันด้วยเหตุผล สองสามประการ

ประการที่ ๑ อ้างว่าวัฒนธรรมองค์กรไม่เหมือนกัน ก็คือประถมศึกษา กับมัธยมศึกษา อันนี้จริงไม่จริงผมไม่ตอบนะครับ ผมคิดว่าท่านประธานและ เพื่อนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพร้อมทั้งพี่น้องประชาชนก็สามารถใช้หลักการพิจารณาได้

ประการที่ ๒ อ้างว่าวันที่แยกกันอยู่ระหว่างประถมศึกษากับมัธยมศึกษานั้น ทําให้งบประมาณของมัธยมศึกษาได้รับเป็นกอบเป็นกํา สามารถพัฒนาคุณภาพ การศึกษาได้ แต่หลังจากรวมกันแล้วนี่งบประมาณโดนเกลี่ยไปยังประถมศึกษาก็ทําให้ เกิดมีปัญหา

ประการที่ ๓ บอกว่าการเข้าสู่ตําแหน่งของผู้บริหารในระดับมัธยมศึกษานั้น ไม่ได้รับความเป็นธรรม

และประการสุดท้ายก็คือนําไปสู่เรื่องคุณภาพการศึกษา มีตัวเลขชี้วัด ให้เห็นว่าคุณภาพในระดับมัธยมศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ม. ๖ ตกตํ่าในรายวิชา ที่เป็นหลัก ๆ ไม่ว่าคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาอังกฤษ ตกตํ่าน่าวิตกอย่างมากคือ ผลการสอบ ผลเฉลี่ยตํ่ากว่า ๕๐ เปอร์เซ็นต์เกือบทุกหมวดวิชา ก็นําไปสู่การที่คิดจะแยก เขตพื้นที่ประถมศึกษาและเขตพื้นที่มัธยมศึกษาออกจากกัน

ผมกราบเรียนท่านประธานว่า เหตุผลหลักที่สําคัญที่สุดก็คือเรื่องคุณภาพ การศึกษา ผมเลยกราบเรียนท่านประธานว่า วันนี้ผมเองไม่ขัดข้องถ้าเพื่อนครูบาอาจารย์ เห็นว่าการรวมประถมศึกษา มัธยมศึกษานั้นนําไปสู่คุณภาพที่เสื่อม นําไปสู่ผลสัมฤทธิ์ ทางการศึกษาที่ตกตํ่า แยกกันเลยครับ ผมไม่ว่าและยินดี แต่ผมขออย่างเดียวนะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานไปยังผู้รับผิดชอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฝ่ายมัธยมศึกษา หลังจากที่ท่านแยกประถมศึกษากับมัธยมศึกษา ออกจากกันแล้วนี่ท่านรับได้ไหมว่า คุณภาพทางการศึกษาหรือผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา จะเพิ่มขึ้น ถ้าทําอย่างนี้ได้ผมกราบเรียนว่าเราไม่เสียดายงบประมาณ ไม่เสียดายที่เรา ต้องเปลี่ยนโครงสร้างทางการศึกษา เพราะฉะนั้นกระผมเองกราบเรียนท่านประธานว่า ไม่ขัดข้องที่จะแยกเขตพื้นที่การศึกษา เขตประถมศึกษาแยกออกจากเขตพื้นที่การศึกษา เขตมัธยมศึกษาให้ออกจากกัน แต่ว่าสิ่งที่ผมขอฝากก็คือต้องบริหารจัดการให้การศึกษา ทั้งประถมศึกษาและมัธยมศึกษาให้เกิดประสิทธิภาพ ให้มีคุณภาพตามที่ท่านได้ให้ คํามั่นสัญญาไว้กับคณะกรรมาธิการการศึกษาของสภาผู้แทนราษฎร ขอบคุณมากครับ