นายสงวน พงษ์มณี ลําพูน

ให้ผม ๗ นาทีใช่ไหมครับ ถ้าผมใช้ไม่หมด ผมจะโอนให้คนอื่น ท่านประธานครับ ทําไมผมจะใช้เวลาน้อยมาก เพราะว่าในกระทรวงนี้ มีอะไรที่น่าสนใจ อยากจะถามท่านประธานผ่านไปยังประธานคณะกรรมาธิการ ซึ่งเปึน คนที่ผมเคารพนับถือทั้งนั้นเลย ผมคิดว่าผมจะดูเรื่องงบของสํานักปลัดกระทรวงเปึนหลัก ในพันธกิจที่ ๓ เรื่องการพัฒนากฎหมาย กับรายละเอียดใน ๗.๓ มันไม่น่าจะสอดคล้องกัน ในสมัยที่ท่านพงศ์เทพเปึนรัฐมนตรีใช้ตรงนี้ไปให้การศึกษาประชาชน เพราะว่าเมื่อกี้ ท่านผู้อภิปรายท่านพูดได้ดีมากว่าแพะกับคนจน ที่สุดแล้วเขาต้องการสิทธิทางการเมือง วันนี้แพะกับคนจนถ้าเขาไม่เห็นด้วยกับรัฐบาล เขาเปึนได้ ๒ อย่าง ถ้าอายุเกิน ๒๐ ป้ ถ้าไม่เปึนผู้ก่อความไม่สงบก็เปึนผู้ก่อการร้าย ถ้าต่ํากว่า ๒๐ ป้ เขาจะกลายเปึน คนวิกลจริตทันทีครับ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในสังคมไทย ผมคิดว่าวันนี้หน่วยงานนี้ใหญ่ และมีคุณูปการกับประเทศ ผมคิดว่าการพัฒนากฎหมายท่านต้องหันไปดู ท่านต้องหัน ไปฟังคําถามจากประชาชนเหมือนกับรัฐบาลชุดก่อน ๆ หรือว่ารัฐมนตรีชุดก่อน ๆ เขาได้ ไปให้การศึกษาประชาชนโดยการอบรมแลกเปลี่ยน หาความรู้ หาปัญหาว่าประชาชน เสียสิทธิทางการเมืองอย่างไรบ้าง และจะพัฒนากฎหมายอย่างไร กฎหมายที่เปึนกฎหมายบางอย่างมันไม่ดีท่านประธานครับ อย่างตอนนี้องค์กรบริหารส่วนท้องถิ่นเขาฝากผมมาเรียนถามท่านประธาน ท่านประธาน คณะกรรมาธิการช่วยตอบหน่อย เขาถามผมว่า กฎหมาย ป.ป.ช. มาตรา ๑๐๐ ที่เขียนขึ้น ในป้ ๒๕๔๒ ตามรัฐธรรมนูญป้ ๒๕๔๐ แล้ววันนี้ทางรัฐบาลจะให้ทางท้องถิ่นปฏิบัติอย่างไร เพราะว่าอะไรครับ โครงการต่าง ๆ ตามกฎหมายงบประมาณฉบับนี้คนรับผิดชอบ คือหัวหน้าท้องถิ่นก็คือนายก อบต. นายกเทศมนตรี นายก อบจ. เปึนผู้รับผิดชอบ ตามกฎหมายในการจัดซื้อจัดจ้าง เขาถามผมว่าเขาจะอนุมัติโครงการให้ลูกเขาได้ไหม ท่านประธานครับ เพราะอะไรครับ เพราะว่ารัฐบาลชุดนี้อนุมัติโครงการให้บริษัทของ ลูกรัฐมนตรีได้ เขาจะทําได้ไหม อบต. บางท่านภรรยาเขาเปึนประธานกลุ่มแม่บ้าน อนุมัติโครงการให้ทุกหมู่บ้าน ภรรยาเขาได้ด้วย สตง. ให้ฟัอง วันนี้ใช้เงินคืนวันนี้ เขาฝากผมมาถาม ท่านช่วยกรุณาตอบด้วย ท่านประธานครับ ฝากถามท่านประธาน คณะกรรมาธิการ ท่านได้ถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมบ้างไหมว่ากฎหมาย มาตรา ๑๐๐ ของ ป.ป.ช. ยังจะใช้กับประเทศนี้อยู่หรือเปล่า หรือว่าใช้เฉพาะท้องถิ่น ทั่วประเทศ ไม่ใช้กับรัฐบาล ท่านต้องตอบคําถามกับประชาชนกับผมว่า มาตรา ๑๐๐ ครม. อนุมัติโครงการหลายหมื่นล้านให้บริษัทของลูกได้ไหม ถ้าป้ ๒๕๕๐ มันไม่ได้ แต่ป้ ๒๕๔๐ มันได้ เขียนไว้ในรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ ไม่ได้ วันนี้การพัฒนากฎหมาย มีปัญหาแล้ว ท่านช่วยกรุณาดูตรงนี้หน่อย

ผมจะพูดอีกเรื่องเดียวท่านประธาน เพราะคนอื่นเขาอยากจะพูดมาก สั้น ๆ ผมมีความเชื่อว่ากฎหมายที่เรากําลังพิจารณานี่แนบผ่านสภาไปแล้วนะครับ มีแนวโน้มจะเข้าสู่ศาลรัฐธรรมนูญ เพราะอะไร ในป้ ๒๕๔๒ หน้าที่ของ สตง. มาตรา ๓๙ (ข) ท่านประธานทั้ง ๒ ท่าน ทั้งประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานคณะกรรมาธิการ ดูหน่อยนะครับ (ข) เขียนว่างบดุลของประเทศรับรองโดย สตง. แต่ว่าพอป้ ๒๕๔๐ เขียนอย่างนี้ออกมาแล้ว รัฐบาลไม่ได้เอาตรงนี้มาเปึนสาระสําคัญ ป้ ๒๕๕๐ รัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๖๗ บังคับเลยว่าต้องเอาสถานะการเงินการคลังของประเทศเข้ามาประกอบของ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ทั้งของรัฐวิสาหกิจด้วย ไม่มี เพราะฉะนั้นเมื่อกระทรวงยุติธรรม ทําหน้าที่ดูแลกระบวนการยุติธรรม พัฒนากระบวนการยุติธรรม พัฒนากฎหมาย ท่านต้องเปึนพี่เลี้ยงให้กับรัฐบาล ผมคิดว่าสํานักงบประมาณและกระทรวงการคลังก็ลืมอ่าน มาตรา ๑๖๗ ช่วยอ่านด้วยนะครับ นั่นเปึนมาตราที่บังคับกฎหมายวิธีการงบประมาณให้ เขียนไว้ในงบประมาณด้วย ผมเชื่อว่าประเด็นนี้จะเปึนสาระสําคัญที่วุฒิสภาจะนํามา วันนี้ท่านต้องแจ้ง รายได้เท่าไรอะไรเท่าไร ทรัพย์สินมีเท่าไร วันนี้ทรัพย์สินของชาติ อยู่ที่ไหนบ้างต้องบอกหมดครับ ไม่อย่างนั้นองคาพยพของรัฐจะไม่สามารถเข้าใจทิศทาง ไปข้างหน้าได้ ทําไมประโยคนี้ผมพูดถึง ก็บางจังหวัดเอางบประมาณไปสร้างตลิ่ง ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาทใน ๓ ป้ ท่านประธานคณะกรรมาธิการท่านได้ดูไหมครับ ป้นี้ได้ ๑,๐๐๐ กว่าล้านบาท ป้หน้า ๑,๐๐๐ กว่าล้านบาท ป้ต่อไปเกือบ ๑,๐๐๐ ล้านบาท เปึน ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาทนิด ๆ สําหรับจังหวัดเดียว ถามว่าท่านดูการคลังของประเทศ อย่างไร แล้วมากําหนดงบประมาณล่วงหน้าอย่างนี้ นี่แหละครับเปึนประเด็นสําคัญที่ ท่านไม่ได้ทําตามมาตรา ๑๖๗ เลยเปึนสาระสําคัญให้กรมต่าง ๆ ไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย ไม่เข้าใจว่าประเทศนี้ใช้หนี้ด้วยเงินกู้ยังจะจ่ายเงินกันอย่างนี้อีกไหม ผมไม่ได้เรียกร้อง อย่างอื่นครับ แต่เรียกร้องให้ท่านประธานช่วยดูมาตรา ๓๙ (ข) และมาตรา ๑๖๗ ด้วย ผมคิดว่าสุดท้ายแล้วเอวังกฎหมายฉบับนี้ส่งศาลรัฐธรรมนูญครับ ขอบคุณครับ