กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม สถาพร มณีรัตน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ท่านประธานที่เคารพต่องบบริการจังหวัดกลุ่มจังหวัดที่กรรมาธิการงบประมาณ ป้ ๒๕๕๔ ได้จัดสรรไว้ประมาณ ๑๘,๐๐๐ ล้านบาทโดยประมาณ จัดไปให้กลุ่มจังหวัด แต่ละจังหวัดเพื่อทํายุทธศาสตร์ โครงสร้างพื้นฐานเดิมนั้นการกําหนดยุทธศาสตร์ ของกลุ่มจังหวัดจะต้องมีแผนงานรองรับที่ชัดเจนและเปึนการเสริมงบประมาณของรายต่าง ๆ ที่ขาดแคลน แต่ป้ ๒๕๕๔ ท่านประธานคณะกรรมาธิการผ่านไปยังกรรมาธิการงบประมาณ ปรากฏว่าการบริหารจัดการกลุ่มจังหวัด งบประมาณกลุ่มจังหวัดนั้นไม่สนองตอบต่อ ภาพรวมของการพัฒนาเพิ่มการแข่งขันศักยภาพของประเทศครับ ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มภาคเหนือตอนบน ซึ่งพี่น้องประชาชนรับรู้รับทราบและยืนยันชัดเจนว่ามีอาชีพเกษตรกร นั่นก็คือการทําสวน ทําไร่ไถนา ทําลําไย ข้าวโพด ปรากฏว่ายุทธศาสตร์ของกลุ่มภาคเหนือตอนบน และจังหวัดภาคเหนือตอนบนส่วนใหญ่ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ของงบประมาณเอาไปอบรมครับ ท่านประธานที่เคารพ วันนี้พี่น้องประชาชนมีอาชีพใหม่แล้วครับ นั่นก็คือส่งคนไปอบรม กระทรวงเกษตรก็อบรม กระทรวงมหาดไทยผ่านท้องถิ่นก็อบรม กระทรวงกลาโหมผ่าน กอ.รมน. ก็เอาชาวบ้านไปอบรม อสม. ก็อบรม แม่บ้านก็อบรม กํานันผู้ใหญ่บ้านก็อบรม อบรมซ้ํา ๆ วนเวียนซ้ําซาก ท่านกรรมาธิการลองรวบรวม งบประมาณที่อบรม ๆ แล้วได้กระเปิา ๑ ใบ ได้เอกสาร ๑๐ แผ่นนี่ว่าใช้งบประมาณ ไปเท่าไร นี่คือเรื่องจริงครับ ผมเสียดายงบประมาณแผ่นดินที่มันซ้ําซ้อน แล้วกลุ่มอบรม ก็วนเวียนซ้ําซากก็กลุ่มเดิมนั่นแหละครับ ไม่ประธานแม่บ้านก็กํานัน ไม่กํานันก็ผู้ใหญ่บ้าน ไม่ผู้ใหญ่บ้านก็เมียผู้ใหญ่บ้าน เมียกํานัน และวงศาคณาญาติกันทั้งนั้นแหละครับ ผมก็นึกว่างบบูรณาการระดับจังหวัดที่ส่งจากส่วนกลางโดยไม่ต้องผ่านอธิบดี โดยไม่ต้อง ผ่านปลัดกระทรวงจะไปให้พี่น้องประชาชนมีส่วนร่วม ปรากฏว่ามีการจัดสรรในระดับจังหวัด ก็อบรมอีกครับ การอบรมเดี๋ยวนี้พิเศษครับ จะต้องมีย่ามมีเอกสารยัดใส่ย่าม มีรูป ผู้ว่าราชการจังหวัด มีรูปนายอําเภอ แล้วก็มีกระดาษเปล่า ๆ แล้วปากกา สมุด ดินสอ ใส่ในย่ามเรียบร้อยหิ้วใส่จักกะแร้มีความสุขครับ แค่นั้นแหละครับ ไม่เห็นบูรณาการ ไม่เห็นองค์ความรู้ ไม่มีการวัดผลประเมินผลใด ๆ ทั้งสิ้น เย็นมาก็ชนแก้วกันครับ ร้องเพลง คาราโอเกะ มันอย่างนี้จริง ๆ ครับ ดึกดื่นเที่ยงคืนก็ตั้งวงไพ่ ไฮโล เรียบร้อยครับ ท่านเคย ตามไปดูการฝ๊กอบรมจริง ๆ อย่างนี้ไหมครับ นี่คือข้อเท็จจริงเรื่องจริง ถ้าท่านต้องการ ความเปึนจริง เอาปัูกกะตืนมาเป่ดดูว่าจังหวัดไหนไปอบรม ท่านปลอมตัวเปึนบ๋อยครับ ท่านประธานคณะกรรมาธิการและกรรมาธิการงบประมาณปลอมตัวไปเปึนบ๋อยครับ ดึกดื่นเที่ยงคืนจะเห็นหมดครับ ตัวตนที่แท้จริงของการฝ๊กอบรมมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ตอนกล่าวรายงานครับ โอ้ยตอนกล่าวรายงานกราบเรียนท่านประธานที่เคารพ วันนี้ พวกเรามีความสุขการฝ๊กอบรมจะเพิ่มศักยภาพการแข่งขัน เมื่อจบหลักสูตรแล้วผู้เข้ารับ การอบรมจะมี ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ สวยหรูครับ พอกลับบ้านครอบครัวก็เดือดร้อน เผลอตัว พกไป ๕๐๐ บาท พกไป ๑,๐๐๐ บาทไม่พอครับ เผลอไปกดเอทีเอ็ม เดือดร้อนอีก นี่การอบรมนั้น สร้างวัฒนธรรมใหม่ ๆ ขึ้นมาในการใช้งบประมาณที่ไม่มีการวัดผลประเมินผลครับ ท่านประธานที่เคารพ ท่านประธานครับ ผมต้องย้อนมายังภาคเหนือตอนบน ยุทธศาสตร์ ภาคเหนือตอนบนได้วางไว้ชัดเจนว่าจะต้องเปึนแหล่งเกษตรกรรม เปึนครัวของโลก และเปึนแหล่งท่องเที่ยว ท่านประธานลองไปเป่ดดูสิครับว่าเหล่านี้สนองตอบต่อศักยภาพ ของภาคเหนือตอนบนหรือไม่อย่างไร ไม่ได้สนองตอบเลย อบรม ๆ เสร็จจากการอบรมสัมมนา เสร็จจากการสัมมนาพาไปดูงาน มันวนเวียนซ้ําซากอยู่อย่างนี้แหละครับ เพราะฉะนั้น ผมเองจําเปึนที่จะตั้งข้อสังเกต ป้นี้มันอาจจะสายเกินแกงป้หน้าอย่าให้เกิดอย่างนี้อีกครับ เจ้าของเงินภาษีนี่น้ําตาจะไหล ที่การใช้งบประมาณสะเปะสะปะ ไม่มีตัวชี้วัดครับ หันมาที่ จังหวัดลําพูน จังหวัดลําพูนนั้นมีทั้งหมด ๘ อําเภอ ๕๖๕ หมู่บ้านโดยประมาณ จังหวัดลําพูน มีอยู่ ๒ สเกล (Scale) ครับ ในการพัฒนา นั่นก็คือการทําไร่ไถนา ทําสวนลําไย สวนกระเทียม สวนหอม นั่นก็คือการเพิ่มเติมรายได้

ส่วนที่ ๒ ก็คือการเพิ่มในเรื่องนิคมอุตสาหกรรมจังหวัด ปรากฏว่า พี่น้องประชาชนอยากได้ห้องเย็นน้ําตาจะไหลวันละ ๓ เวลา เนื่องจากผลไม้ของจังหวัดลําพูน คือลําไยมันเน่าเร็ว การแปรรูปต้องใช้ศักยภาพห้องเย็น ถ้าไม่มีห้องเย็นก็ถูกนายหน้า ทั้งหลาย พ่อค้าคนกลางกดขี่รังแกข่มเหงให้ราคาลําไยตกลง ๆ ป้นี้อย่านึกว่าราคามันดี ปกติราคาลําไยจะต้องกิโลกรัมละ ๑๐๐ บาท เพราะว่าลําไยมีแค่ ๖๐,๐๐๐-๗๐,๐๐๐ ตัน ปรากฏว่ากิโลกรัมละ ๒๖ บาท แถมถูกพ่อค้านายทุนกดราคาอีก นี่แหละครับ เขาอยากได้ ห้องเย็นครับ อําเภอละ ๑ ห้องเย็น ห้องเย็น ๑ ตัว ราคาไม่เกิน ๗-๘ ล้านบาทครับ ๔ อําเภอใช้เงินไม่เกิน ๖๐ ล้านบาท เขาอยากได้น้ําตาจะไหลครับ ปรากฏว่าศักยภาพ ของจังหวัดไม่เหลียวแลเลยครับ ท่านประธาน อย่างนี้เราจะตั้งงบประมาณซีอีโอ (CEO) หรืองบประมาณเพิ่มศักยภาพจังหวัดแบบบูรณาการไว้อย่างไร อยู่ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดหมดครับ ประชาชนไม่มีส่วนร่วม อยู่ที่ข้าราชการ นั่นก็หมายความว่า เราเอาเงินไปให้ส่วนราชการตัดสินใจแทนพี่น้องประชาชน ก็วกวน ซ้ําซากแบบเดิม ๆ อีก ไม่บูรณาการ ท่านประธานคณะกรรมาธิการและกรรมาธิการงบประมาณติดตามผมมานะครับ มีการแปรญัตติ แปรเพิ่ม ตัดไปแล้วแปรเพิ่มเข้ามา โดยอ้างว่าจะพัฒนา เขาเรียกว่า ตลาดสินค้าเกษตร แต่เนื้อในโครงการ ๓๑ ล้านบาทท่านไปดูให้ดีนะครับ เนื้อในโครงการ ไม่ได้เอาไปสร้างตลาดกลางเพื่อการเกษตร แต่ไปสร้างวัตถุประสงค์อื่นแอบแฝงโดยการ เขียนโครงการอย่างสวยหรู ท่านประธานคณะกรรมาธิการอย่าให้ผ่านเปึนอันขาด ถ้าผ่านไปแล้วไม่ติดตามว่า เอาไปสร้างตลาดกลางเพื่อการเกษตรจริงหรือเปล่า เอาไป สร้างเอาท์เลท (Outlet) จริงหรือเปล่า ถ้าไม่สร้างจริงผมจะกล่าวหาว่ากรรมาธิการชุดนี้ ปล่อยปละละเลย งบซีอีโอซึ่งจะเอาไปสร้างอย่างอื่นครับ ใช้ง่ายครับ ใช้ง่ายมาก งบซีอีโอนี่ ผู้ว่าราชการจังหวัดเซ็นอนุมัติเรียบร้อย จบครับ กรณีพิเศษเยอะแยะไปหมด ท่านไม่เฉลียวใจ หรือครับ ว่าอํานาจผู้ว่าราชการจังหวัดวันนี้เขามีวิธีครับท่านครับ นั่นก็คือดึงไปดึงมา พอใกล้สิ้นเดือนกันยายนบอกว่า จัดซื้อจัดจ้างไม่ทันขออนุมัติกรณีพิเศษ กรมบัญชีกลาง ก็ใจดี สํานักงบประมาณก็ใจดีอนุมัติเรียบร้อยครับ นี่คือเรื่องจริงครับ นี่เขาเรียกว่าเทคนิค ของนักปกครองชั้นสูง นักการเมืองเราถูกด่าวันละ ๓ เวลา อย่างโน้นอย่างนี้ ไม่ได้ครับ ท่านประธานที่เคารพ เรามีหน้าที่ในการตรวจสอบ มีหน้าที่ในการพิจารณาภาษีของ พี่น้องประชาชน ผมอุปมาอุปไมยอยู่เสมอว่า พวกเรานั้นเหมือนสุนัขเฝัาบ้าน มันต้องเห่าหอน เมื่อโจรจะขึ้นบ้าน ถือว่าเปึนสุนัขผู้จงรักภักดีต่อเจ้าของบ้าน นี่คือเรื่องจริงครับ เพราะฉะนั้น การเห่าหอนของกระผม การตักเตือนของกระผมนั้นเปึนเรื่องข้อเท็จจริงทั้งหมด ท่านกรรมาธิการ งบประมาณ ป้ ๒๕๑๔ ก็พึงสําเหนียก และจดคําตั้งข้อสังเกตของกระผมไปติดตามเรื่องนี้ นี่ถือว่าจะเปึนการทําหน้าที่ที่สมบูรณ์แบบ ไม่ใช่ออกจากสภาแห่งนี้ไม่รู้จักมันแล้ว พวก ส.ส. เปึนของกูแล้ว หัวเราะกัน ชนไวน์เฉลิมฉลองกันแล้ว เมื่อไรจะอนุมัติ งบอนุมัติแล้ว งบอยู่ไหน เงินอยู่ไหน ไม่รู้เลยครับ สุนัขเฝัาบ้านอย่างพวกผมนี่เห่าหอน แล้วก็จะกลายเปึน สุนัขล่าเนื้อ พออายุแก่ไป ๆ ก็กลายเปึนคนที่สังคมถูกตราหน้า และหลงลืมครับ นี่คือเรื่องจริง แต่คนอื่นท่านได้เรียบร้อยแล้ว ท่านเกษียณไปแล้ว ท่านก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว ท่านก็ไปเปึน อธิบดีแล้ว ไปเปึนรองอธิบดี ทิ้งซากไคลของความที่ท่านดําเนินการเปึนอนุสาวรีย์ แห่งความคิดไม่ดีไม่ร้ายต่อท้องถิ่นของกระผม ท่านไปแล้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดก็ไปเปึน รองปลัดไปเปึนรองอธิบดีหนีจังหวัดของตัวเอง มันไม่บูรณาการนะครับ จาก ซี ๙ เปึน ซี ๑๐ เปึนซี ๑๑ ท่านใช้งบประมาณอย่างนี้แล้วท่านก็ย้ายแล้ว แล้วมันจะบูรณาการได้อย่างไร มันต้องฟังเสียงประชาชน พี่น้องประชาชนต้องการอย่างไร ก็ให้สนองตอบไปอย่างนั้น ไม่ใช่เปึนการทําโครงการที่ไม่เคยพิจารณาจากประชาชน มันจะร้องระงมแต่เสียงพี่น้อง ต่างจังหวัด ร้องระงมนี่ไม่ดังครับ ไม่เหมือนพี่น้องกรุงเทพมหานคร ไม่เหมือนพี่น้อง เมืองใหญ่ ๆ เวลาเอะอะนี่เสียงดังครับ รถเมล์เฉี่ยวกันนี่พาดหัวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ แต่คนต่างจังหวัดร้องระงมต้องการมีส่วนร่วมในการพิจารณาเงินภาษีของเขา เงียบกริบครับ ท่านประธานที่เคารพ ผมเองได้อภิปรายตั้งข้อสังเกต และให้ความหวังกับกรรมาธิการ งบประมาณ ป้ ๒๕๕๔ ให้ติดตามเรื่องงบจังหวัดแบบบูรณาการ ว่ามันบูรณาการจริง หรือเปล่า ผมเองจะอาสาเปึนสุนัขเฝัาบ้าน เห่าหอนจนกระทั่งหมดงบประมาณ ป้ ๒๕๕๔ ครับท่านประธานที่เคารพ