ท่านประธานที่เคารพครับ ผม รณฤทธิชัย คานเขต จากจังหวัดยโสธร เรื่องร่าง พ.ร.บ. การยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. .... พี่น้อง ประชาชนซึ่งผมมีโอกาสได้แวะไปคุยกับเขา เขาให้ความสําคัญค่อนข้างมาก คิดว่ามันจะเปึน ความหวังของพี่น้องเกษตรกรซึ่งจะประกอบอาชีพใหม่ เพราะจริง ๆ แล้วอาชีพของพี่น้อง เกษตรกรส่วนใหญ่แล้วมีอาชีพทํานา ข้าวราคาดี พี่น้องก็ค่อนข้างจะลืมตาอ้าปากได้ แต่ว่า โดยเฉพาะในภาคอีสานของเรามีปัญหาเรื่องน้ํา เพราะระบบชลประทานมีน้อยมาก เรื่องของยางพาราเปึนแนวทางใหม่ซึ่งพี่น้องประชาชนสมัยก่อนในภาคอีสานเรา โดยเฉพาะที่จังหวัดยโสธร ทีแรกเขาก็ไม่ค่อยกล้าที่จะปลูกกัน อาจจะเปึนเพราะเห็นว่า มันแล้ง ปลูกยางพาราจะต้องอยู่ในที่ที่มีภูมิอากาศที่ชื้น มีฝนตกอีสานเราฝนตก ตามฤดูกาลก็ค่อนข้างจะน้อยอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเมื่อสมัยก่อนท่านอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการ เนวิน สมัยที่เปึนรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์นะครับ ตอนนั้นมีการพูดถึง ยางพาราที่จะเอาไปลงให้กับพี่น้องในภาคอีสานเราและทั่วประเทศ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ไร่ ตั้งแต่ป้ ถ้าผมจําไม่ผิดตอนนั้นรู้สึกจะป้ ๒๕๔๐ กว่า ทุกคนก็หัวเราะกันว่าจะเอายางพารา ไปปลูกอีสานแล้วมันจะได้น้ํายางพาราหรือ แต่วันนี้ในส่วนที่ท่านอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการ เนวิน ตอนนั้นเปึนรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อยู่ที่ไปสนับสนุน วันนี้ ได้กรีดกันหมดแล้ว พอได้กรีดปุ็บป้นี้ดูเหมือนจะเปึนป้ทองของพี่น้องซึ่งเปึนชาวสวนยางพารา เพราะว่าราคาของน้ํายาง ไม่ว่าจะเปึนการกรีดเพื่อเอาน้ํายางมาทําเปึนยางก้อน กิโลกรัมหนึ่ง เมื่อประมาณสักอาทิตย์ที่แล้วที่จังหวัดยโสธรก็ประมูลกันตกกิโลกรัมละ ๕๗ บาท จริง ๆ แล้วมันน่าจะถึง ๗๐ บาท เพราะราคากลางที่หาดใหญ่ซึ่งถือว่าเปึนราคามาตรฐาน ซึ่งทางโรงงานที่ผลิตยางรถยนต์เขาใช้เปึนมาตรฐานในการซื้อของประเทศไทยเรา เข้าใจว่าน่าจะขึ้นไปถึง ๗๐ บาทแล้ว ก็เหมือนที่มีการพูดกันว่าส่วนหนึ่งของพี่น้อง เกษตรกรมักจะไม่ได้รับความเปึนธรรมในเรื่องของการซื้อขายกัน ถ้าสมมุติซื้อขาย โดยใช้ราคากลางของหาดใหญ่ผมเชื่อว่าพี่น้องเกษตรกรเราก็จะลืมตาอ้าปากได้ ยางแผ่น ขึ้นไป ๑๐๗ บาทแล้วนะครับตอนนี้ ผมมีโอกาสได้ไปเมืองจีนเมื่อประมาณสักวันที่ ๑๘ เดือนที่แล้ว ไปพร้อมกับท่าน ส.ส. พิกิฏ ศรีชนะ ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดยโสธร ทาง สกย. จังหวัดยโสธรเรา มีเกษตรจังหวัด มีอุตสาหกรรมจังหวัดแล้วได้บีโอไอ (BOI) ไปด้วย มีท่านนายก อบจ. ก็ไป แล้วที่สําคัญที่สุดก็คือมีหน่วยงานของทางราชการของเราคือผู้ช่วยรัฐมนตรีพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ มีโอกาสได้ร่วมเดินทางเพื่อไปรับฟังบริษัทที่โน่นที่เมืองจีนที่เมืองชิงเต่า มันเปึนเมืองอุตสาหกรรมยางรถยนต์ของเมืองจีนที่ใหญ่ที่สุด ตรงนั้นมีโรงงานที่ผลิต ยางรถยนต์อยู่ประมาณสักเกือบ ๒๐ กว่าโรงงาน ผมไปดูโรงเล็กที่สุดเขาออกค่าใช้จ่าย ให้เราทั้งหมดเพื่อเขาอยากจะให้เรามั่นใจว่าโรงงานเขาต้องการน้ํายาง ซึ่งวันนี้เขาสต็อก (Stock) ไว้ประมาณ ๒-๓ เดือน วันนี้เหลือสต็อกอยู่แค่ ๕ วันเท่านั้น โรงงานเล็กตอนนี้แค่ ๓๐๐ ตันต่อวัน เพราะฉะนั้นป้หนึ่งเขาใช้ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ ตันนี่โรงเล็กนะครับ เขามี โรง ๗๐๐ ตัน โรง ๘๐๐ ตัน โรง ๑,๕๐๐ ตัน ซึ่งถ้ารวมแล้วของเขาจะใช้น้ํายางเฉพาะที่ เมืองชิงเต่าประมาณ ๗,๐๐๐,๐๐๐–๘,๐๐๐,๐๐๐ ตัน แต่ว่ายางที่เขาสามารถผลิตได้ ในเมืองจีนประมาณ ๑๗๐,๐๐๐ ตัน เพราะฉะนั้นแหล่งที่เขาเห็นว่าในอนาคตเปึนตัวที่จะ ปัอนน้ํายางให้กับเขาคือประเทศไทย เห็นว่าในอนาคตเปึนตัวที่จะปัอนน้ํายางให้กับเขาคือประเทศไทย เพราะมาเลเซีย มีแนวนโยบายในการจะตัดยางทิ้งแล้วนะครับ ลดพื้นที่ปลูกยาง เขาไปปลูกปาล์มแทน เพราะว่าหาคนกรีดไม่ได้ เพราะฉะนั้นจีนเขาซื้อน้ํายางตอนนี้เขาซื้อทั่วโลกนะครับ เขาไปทั้งหมด แต่เขามีความหวังว่าประเทศไทยจะเพิ่มพื้นที่ในการปลูกยาง ผมขอบคุณ ท่านรัฐมนตรีศุภชัย โพธิ์สุ ที่เปึนผู้ดูแล สกย. มีโอกาสได้พูดคุยกับพวกเรา แล้วก็เข้าใจว่า ท่านคงจะมีโอกาสไปพูดคุยกับพี่น้องที่จังหวัดยโสธรเพื่อให้เกษตรกรมีความมั่นใจนะครับ ท่านรัฐมนตรีศุภชัยเองท่านก็มองเห็นว่าอาชีพใหม่ของพี่น้องที่จะเพิ่มขึ้นมา นอกจาก การทํานาในภาคอีสานแล้ว ตัวพื้นที่ที่จะให้เกษตรกรเข้ามาร่วมในการปลูกยางน่าจะเปึน แนวทางใหม่ ผมมีโอกาสได้คุยกับทางเจ้าของบริษัท ซึ่งเดือนหน้าเขาจะมาที่จังหวัดยโสธร เขาอยากจะมาตั้งโรงงานที่นี่ แต่ผมเชื่อว่าแนวนโยบายของรัฐเดินไปถูกทางแล้ว ในการที่จะส่งเสริมให้มีการปลูกยาง เพื่อให้พี่น้องเกษตรกรที่สนใจเรื่องการปลูกยาง ได้มีรายได้เพิ่มขึ้น ที่โรงงานเขาบอกว่าคนที่ทําสวนยางไม่ต้องกลัวเรื่องราคายาง จะลดนะครับ เขาสามารถประกันได้เลย ถ้าสมมุติว่ากลัวมันจะต่ํากว่า ๑๐๐ เขาประกัน ๑๐๐ ให้เลย แต่ว่าถ้าราคาน้ํายางมันขึ้นไป ๑๒๐ ๑๓๐ ยางแผ่นนะครับ เขาก็สามารถซื้อ ตามนั้นได้ แต่ว่าสิ่งที่เขาต้องการก็คือเขาอยากซื้อจากพี่น้องเกษตรกรโดยตรง ซึ่งตอนนี้ จังหวัดยโสธรเรากําลังจะตั้งวิสาหกิจชุมชนขึ้นมา เพื่อรองรับในการที่จะระดมสมาชิก ที่เขาจะเข้ามารับซื้อ แล้วจังหวัดยโสธรเองโชคดีตรงเปึนพื้นที่สีชมพู ซึ่งถ้าบริษัทไหน ก็ตามแต่มาตั้ง เมื่อผลิตยางรถยนต์ออกมาแล้ว เวลาส่งขายใน ๘ ป้ข้างหน้า หลังจากที่ผลิต และส่งขายได้ไม่ต้องเสียภาษีขาออกนะครับ แล้วก็อีก ๕ ป้ถัดไปเสียแค่ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจริง ๆ จีนเขาสนใจเรื่องนี้มาก เพราะเขาสามารถที่จะเปึนเจ้าของพื้นที่ เจ้าของที่ดิน สามารถมีกรรมสิทธิ์ที่ดินได้ ตัวนี้เปึนแรงจูงใจ เสียดายเวลาอาจจะสั้นไปนิดหนึ่ง จริง ๆ แล้วอยากจะขอตั้งข้อสังเกตแค่นิดเดียว เพราะเวลาเกินแล้ว

อันแรก ก็คือเรื่องของยาง ๘๐๐,๐๐๐ ไร่ที่รัฐเองมีโครงการที่จะสนับสนุน ให้พี่น้องเกษตรกรที่สนใจเข้าร่วมตั้งแต่ ๒-๑๕ ไร่ ตัวแรกที่รัฐให้ก็คือพันธุ์ยาง ๙๐ ต้นต่อไร่ แล้วก็เงินสําหรับเตรียมแปลงประมาณ ๓,๐๐๐ บาท ถ้าได้สัก ๓,๕๐๐ บาท ก็จะเปึนสิ่งที่ดีให้พี่น้องสามารถที่จะมีเงินรัฐสนับสนุนเตรียมแปลงได้ แล้วอันที่ ๓ ก็คือ ปุิยติดต่อกัน ๖ ป้นะครับ ตัวนี้เปึนความหวัง ก็อยากฝากทางท่านรัฐมนตรีศุภชัยช่วย เวลาพูดใน ครม. ก็ขอเร่งนิดหนึ่ง แต่จริง ๆ แล้วยาง ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทของท่านอดีต รัฐมนตรีช่วยเนวินที่มีแผนงานไว้ ตัวนั้นก็อยากให้ติดตามด้วย เพราะมันมีโครงการเก่าอยู่แล้ว แต่ว่าขอตั้งข้อสังเกตไว้คือเรื่องพันธุ์ยางที่จะมอบให้เกษตรกรนําเอาไปปลูกจะต้องเตรียม กันอย่างไรบ้าง เพราะว่ามันต้องใช้พันธุ์ยางค่อนข้างเยอะ วันนี้ต้นกล้ายางขึ้นไป ต้นละ ๕๐ บาทแล้วจาก ๑๕ บาท ๑๘ บาท ขึ้นมา ๒๕ บาท ขึ้นมา ๓๐ บาท วันนี้ ทะลุไปถึง ๕๐ บาทแล้ว

อันที่ ๒ ก็คือรัฐจะต้องหางบประมาณฝ๊กให้กับพี่น้องเกษตรกรซึ่งจะเข้าร่วม โครงการ มันจะต้องมีงบในการฝ๊กกรีดด้วย ถ้าคนกรีดไม่เปึน กรีดเข้าไปในตัวแก่น มันปุ็บน้ํายางก็จะไม่ออกแล้ว ตัวนี้ก็สําคัญ เหมือนกับเราทํานาเราต้องเกี่ยวข้าวให้เปึน เพราะฉะนั้นการทําสวนยาง การฝ๊กอบรมในการกรีดก็เปึนส่วนสําคัญนะครับ ก็ฝาก ท่านประธานไปถึงท่านรัฐมนตรีซึ่งท่านฟังอยู่แล้ว ต้องขอบคุณท่านรัฐมนตรีศุภชัย เปึนอย่างมากเลยที่ท่านให้แนวความคิดเวลาพวกเราจะลงไปพื้นที่ก็ได้ไปอธิบายให้ พี่น้องประชาชนฟัง แล้วก็ฝากท่านประธานไปถึงท่านรัฐมนตรีด้วย พี่น้องจังหวัดยโสธร อยากฟังจากท่านด้วย ขอบคุณมากครับ