ประเสริฐ พงศ์สุวรรณศิริ หารือเรื่องร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ..... โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของกฎหมายฉบับนี้ในการขับเคลื่อนยางพาราของประเทศไทยให้เป็นภารกิจที่ใหญ่หลวงและประสบความสำเร็จ และเสนอแนวคิดในการผลิตต้นยางพาราที่มีขนาดใหญ่และให้น้ำยางสูง เพื่อให้ได้ผลพลอยได้จากไม้ยางพาราเมื่อตัดโค่น
กระผม นายประเสริฐ พงศ์สุวรรณศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ ขออนุญาต ท่านประธานอภิปรายเกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. .... ซึ่งเปึนที่น่ายินดีว่ากฎหมายฉบับนี้เปึนกฎหมายที่ยุบรวมพระราชบัญญัติ ๒ ฉบับ ก็คือ พระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์การทําสวนยาง พ.ศ. ๒๕๐๓ และ พ.ร.ก. จัดตั้งองค์การสวนยาง พ.ศ. ๒๕๐๔ เข้ารวมกันเปึนร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ การตั้งกฎหมายฉบับนี้ขึ้นมา เพื่อให้มีการยางแห่งประเทศไทย หรือเรียกโดยย่อ ๆ ว่า กยท. และจําเปึนต้องมีภาษาอังกฤษ ต่อท้ายเรียกว่า รับเบอร์ ออธอริตี ออฟ ไทยแลนด์ (Rubber Authority of Thailand) หรือเรียกว่าอาร์เอโอที (RAOT) เหตุผลที่จําเปึนต้องมีชื่อเปึนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ เพราะในกฎหมายฉบับนี้บัญญัติไว้ว่า ให้สามารถจัดตั้งสํานักงานหรือตัวแทนขึ้น ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศได้นะครับ ตั้งขึ้นมาทําไมครับ กฎหมายฉบับนี้ตั้งขึ้นมา เพื่อให้ประเทศไทยเปึนศูนย์กลางอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางพาราทั้งระบบอย่างครบวงจร แปลได้ว่าจากนี้ไปประเทศไทยจะปฏิวัติเรื่องยางพาราที่มีมาในรอบ ๕๐ ป้ โดยเริ่มต้น ที่คณะรัฐมนตรีชุดของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เมื่อวันที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๓ เปึนคนส่งเรื่อง ร่าง พ.ร.บ.ฉบับนี้เข้าสู่สภาผู้แทนราษฎร สภาผู้แทนราษฎรก็ได้ขับเคลื่อนไปตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้ว ก็คือเมื่อวันพุธที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ การขับเคลื่อนกฎหมายฉบับนี้เปึนการขับเคลื่อน โดยใช้มาตรา ๔ เปึนหัวใจ มาตรา ๔ ของกฎหมายฉบับนี้จะมีคณะกรรมการแล้วก็มีผู้ว่าการ มีพนักงาน มีลูกจ้าง แล้วก็มีรัฐมนตรีที่กําหนดไว้ในกฎหมายฉบับนี้เปึนผู้ขับเคลื่อน แปลความได้ว่า จากนี้ไปเราจะขับเคลื่อนยางพาราของประเทศไทยไปข้างหน้าอย่างครบวงจรทั้งในประเทศ และต่างประเทศ ท่านประธานครับ เรื่องยางพาราเปึนภารกิจที่ใหญ่หลวงมาก ท่านประธานครับ ท่านประธานลองมองไปรอบตัวครับ ท่านประธานจะเห็นว่ายางพาราไปเกี่ยวข้องกับทุกคน ตั้งแต่เกิดจนโต จนแก่ จนเจ็บ แม้แต่ไปนอนอยู่ที่โรงพยาบาลก็ยังต้องใช้ฟูก ท่านประธานครับ เกี่ยวข้องตั้งแต่อยู่ในบ้านมียางพารา ออกนอกบ้านแม้แต่อยู่ในรถยนต์ก็ต้องใช้ส่วนประกอบ ของยางพาราแทบทั้งสิ้น ไปจนถึงเครื่องบิน ยานพาหนะที่พาเราข้ามประเทศข้ามทวีปก็เกี่ยวข้อง กับยางพารา จนไปถึงสํานักงาน แม้แต่พรมอย่างดีก็ต้องใช้ยางพารา ยางพาราจึงเปึนภารกิจ ที่ใหญ่หลวงนะครับเปึนภารกิจที่สําคัญของประเทศไทย เปึนภารกิจหนึ่งในด้านเศรษฐกิจ เราจะทําอย่างไรให้ยางพาราเปึนเรื่องที่ประสบความสําเร็จและยิ่งใหญ่ที่สุดอันหนึ่งของประเทศไทย ไม่ใช่เรื่องง่ายครับ ต้องอาศัยกฎหมายฉบับนี้ ต้องอาศัยคณะกรรมการฉบับนี้ครับ ท่านประธาน ผมลองไปดูข้อมูลการส่งออกผลิตภัณฑ์ยางพารา เอาว่าตั้งแต่เด็กแรกเกิดเลยนะครับ มีตั้งแต่ หัวนมเลี้ยงทารก เราก็ส่งออก มีถุงมือยางทางการแพทย์ เราก็ส่งออก มีปะเก็น มีซี่ยาง ที่ใช้กับยางรถยนต์ มียางรัดของ มียางลบที่ใช้กับนักเรียน มีค่ายางที่ใช้กับพ่อค้าแม่ค้า คนยากคนจนในตลาด มีตั้งแต่ถุงยางอนามัยที่ใช้ในวงการแพทย์เพื่อเปึนสุขอนามัยของผู้คน มีถึงยางรถยนต์ ยานพาหนะเยอะแยะครับ จนกระทั่งสายพานทางด้านอุตสาหกรรม ภารกิจอย่างนี้ ไม่ใช่ภารกิจเล่น ๆ เวลาเราไปดูมูลค่าการส่งออก เราจะพบเราจะเห็นว่าเรื่องของยางพารา เอาตั้งแต่ยางพาราที่เราส่งออกนี่มูลค่าป้ ๆ หนึ่ง ผมดูตัวเลขเพียงป้ ๒๕๕๒ มูลค่า ๒๒๓,๐๐๐ กว่าล้านบาท เศษไม่คิดครับ ผลิตภัณฑ์ยางนะครับ เราเอาผลิตภัณฑ์ยางทั้งหมดที่เราผลิตใน ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ เราส่งออกต่างประเทศ ๘๕ เปอร์เซ็นต์ เอา ๑๕ เปอร์เซ็นต์ของผลิตภัณฑ์ยางมาแปรรูปแล้วก็ใช้ในประเทศจํานวนหนึ่ง และส่งออก ไปจํานวนหนึ่งใน ๑๕ เปอร์เซ็นต์ เรายังมีมูลค่าถึง ๑๕๐,๐๐๐ ล้านบาท ถ้าเราเอายาง ที่เราส่งออกเปึนวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ยางส่วนหนึ่งที่เราส่งออกไป รวมกันแล้วมีมูลค่า ๓๐๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ไม่ใช่ตัวเลขเล่น ๆ นะครับ และเราก็รวมไปถึงไม้ยางพารา ที่เราตัดโค่นซึ่งเปึนของเหลือจากต้นยาง จากการกรีดยาง เรายังมีมูลค่าส่งออกป้ ๆ หนึ่ง ๑๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท และมีจํานวนหนึ่งที่ไม่ได้ส่งออกแต่เราเอามาผลิตเปึนเฟอร์นิเจอร์ ยังอีกตั้ง ๖๐,๐๐๐-๗๐,๐๐๐ ล้านบาทต่อป้ รวมมูลค่าของยางพาราเบ็ดเสร็จไม่ต่ํากว่า ๓๐๐,๐๐๐-๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ไม่ใช่ตัวเลขที่น้อยครับ แต่ประเด็นมันมีอยู่ตรงที่ว่า จากนี้ไปคณะกรรมการชุดนี้จะทํามูลค่าเพิ่มได้อย่างไร เพราะตามที่หลายท่านอภิปราย ภารกิจสามารถจัดตั้งบริษัทได้ สามารถที่จะทําอุตสาหกรรมใหญ่ ๆ ได้แบบที่ ขออนุญาต เอ่ยนาม ที่ท่านนายแพทย์สุกิจเอ่ย ก็คงไม่ใช่จัดตั้งบริษัทไปทําโรงรมยางแข่งกับเอกชน ภารกิจของท่านเปึนภารกิจที่ท้าทายครับ ทางกระทรวงพลังงาน กระทรวงอุตสาหกรรม มี ปตท. ของท่านต้องมีภารกิจที่ยิ่งใหญ่ขนาด ปตท. เลยครับ เพราะ ปตท. ไม่มีวัตถุดิบ ต้องซื้อวัตถุดิบก็คือครูด ออยล์ (Crude oil) จากต่างประเทศ แต่ของเรามีวัตถุดิบเองไม่ว่า ตัววัตถุดิบยางพารา ตัวไม้ยางพารา เราจะทําแข่งขันกับโลกได้อย่างไร เรื่องภารกิจอย่างนี้ ไม่ใช่เปึนเพียงแต่ทําให้คนมีงานทํา ไม่ใช่ ไม่ใช่เปึนเพียงแต่ทําให้ประเทศไทยมีมูลค่าเพิ่ม ทางวัตถุดิบของเรา ไม่ใช่ครับ แต่วันนี้ภารกิจสําคัญก็คือต้องประกาศให้โลกรู้ครับว่า เราจะพิสูจน์ให้โลกรู้ว่าคนไทยมีความสามารถ มีความรู้ มีความเชี่ยวชาญด้านยางพารา เปึน ๑ ในโลก วันนี้เราต้องยอมรับครับว่าเราจะทําอย่างนี้ได้ภารกิจอย่างนี้ วันนี้เทคโนโลยีของเรา คนของเรา รองรับไม่พอ กฎหมายของท่านเขียนมาจําเปึนต้องเพิ่มเติมหลายส่วนเพราะว่า เราจะประกอบภารกิจอย่างนี้ได้ตามวิชาการที่เราเรียน ๆ กันมาตั้งแต่เด็ก ๆ อย่างน้อย ต้องมี ๕ เอ็ม (5M) ๕ เอ็มก็คือ มีเรื่องเงิน เรื่องคน เรื่องวัตถุดิบ เรื่องตลาด เรื่องการบริหารจัดการ ผมจะพูดเรื่องคน เรื่องคนเราต้องยอมรับครับว่าวันนี้เราไม่มีโรงเรียนที่จะผลิตบุคลากร มารองรับด้านยาง ไม่มีโรงเรียนที่สามารถผลิตบุคลากรมารองรับเรื่องไม้ยางได้ วันนี้เรา มีความจําเปึนที่เราจะต้องสร้างสถาบันทางการศึกษา เพื่อผลิตบุคลากรมาสู่รับเบอร์ (Rubber) หรือลาเท็กซ์ เอ็นจิเนียร์ (Latex engineer) หรือว่าวูด เอ็นจิเนียร์ (Wood engineer) เพื่อไปรองรับ ต่ออุตสาหกรรมที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ต่อการเติบโตที่ตามร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ให้ไป ผมต้องขออนุญาต เอ่ยนามครับ สมัยที่ดอกเตอร์สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล เคยอยู่พรรคประชาธิปัตย์ เคยนั่งคุยกัน ท่านเคยบอกผมครับว่าที่เมืองเอครอนหรืออาครอน ผมก็พูดไม่ค่อยถูกนะครับ ที่รัฐโอไฮโอ เขามีวิชาหนึ่งเปึนเมืองที่เขาเรียกว่าเปึนเมืองเฉพาะเรื่องวิชาการเรื่องโพลิเมอร์ ไซนซ์ (Polymer science) ก็คือวิทยาศาสตร์ด้านการยาง เล่าให้ผมฟังครับว่าแม้แต่มิชลิน แม้แต่ประเทศญี่ปุ์น ไฟร์สโตน ก็ต้องส่งคนไปเรียนจากเมืองนี้นะครับ ผมคิดว่าถ้าเรา จะก้าวข้ามให้ได้รวดเร็ววันนี้เราจําเปึนที่จะต้องไปซื้อวิชาการจากเขามาก่อน ซื้อความรู้ ซื้อเทิร์นคีย์ (Turnkey) เขามาก่อน เพื่อให้เราก้าวข้ามได้เร็ว มิฉะนั้นระยะเวลาที่เรามีอยู่มันไม่มากครับ เราก็จําเปึนจะต้องส่งวัตถุดิบออกไป เราไปซื้อ เทคโนโลยีเขามา เมื่อเราก้าวข้ามได้เราก็พัฒนาตัวขึ้นมาวิเคราะห์ วิจัย ต่อยอดจากวิชาการ ที่เราได้เข้ามาครับ ผมคิดว่าการทําอย่างนี้ถึงจะไปได้เร็วนะครับ
แต่ขออนุญาตท่านอีกสักนิดหน่อยครับ ขออนุญาตพูดเรื่องมาตรา ๔ คําจํากัดความของท่านเรื่องยางพาราพันธุ์ดี ยางพันธุ์ดีวันนี้ท่านจําเปึนจะต้องผลิต ต้นยางพาราที่มีขนาดใหญ่แล้วก็ให้น้ํายางสูง อดีตบ้านเราพยายามทําต้นยางพาราให้เล็ก แล้วให้น้ํายางมาก แต่วันนี้น่าจะต้องตรงกันข้ามครับ ต้องผลิตต้นยางพาราที่มีขนาดใหญ่ แล้วก็ให้น้ํายางสูง เราจะได้ผลพลอยได้จากไม้ยางพาราเวลาเราตัดโค่นด้วยครับ ขอบคุณ ท่านประธานครับ