กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ ก่อนอื่นดิฉันต้องขอบคุณท่านประธานนะคะ ที่ได้ให้โอกาสดิฉันได้มีโอกาสพิจารณา กฎหมายเกี่ยวกับการจัดการแก้ปัญหาที่ดินให้กับพี่น้องประชาชนในวันนี้ ซึ่งรวมด้วยกัน ทั้งหมดประมาณ ๑๒ ฉบับ แม้ว่าจะมีเนื้อหาสาระต่างกัน แต่ว่าโดยหลักใหญ่ ๆ แล้ว เท่าที่ดิฉันดูนะคะก็มีสาระหลักร่วมกัน ๒ เรื่องด้วยกันก็คือ

ประการที่ ๑ เปึนการแก้ปัญหาให้กับพี่น้องประชาชนในที่ดินที่รัฐได้ประกาศ เปึนเขตหวงห้ามไว้ แล้วก็ยังมิได้ใช้ประโยชน์ตามที่ได้ประกาศนั้น แล้วราษฎรได้บุกรุก เข้าไปใช้ที่ที่รัฐประกาศไว้นั้น

ประการที่ ๒ ก็คือที่ดินที่พี่น้องประชาชนได้อยู่อาศัยทํากินมาก่อน แล้วก็ รัฐได้ไปประกาศเขตป์าสงวนแห่งชาติ เขตอุทยานแห่งชาติ หรือพื้นที่ราชพัสดุต่าง ๆ ทับที่ ที่พี่น้องประชาชนได้อยู่กินกันมาก่อนนั้นนะคะ

ด้วยเหตุดังกล่าวนี้จึงทําให้เราเห็นว่าพี่น้องประชาชนกับรัฐได้มีเรื่องโต้เถียง เรื่องโต้แย้งสิทธิกันตลอดมา แม้ในสภาแห่งนี้ ท่านประธานก็คงจะจําได้ว่าได้มีการพิจารณา ไม่ว่าจะเปึนญัตติด่วนหรือญัตติปกติของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลาย ๆ ท่านเกี่ยวกับ ปัญหานี้อยู่ตลอดเวลา แต่จนถึงวันนี้เราก็ยังได้ยินการขัดแย้งกันระหว่างเอกชน ประชาชน แล้วก็รัฐอยู่เรื่อย นั่นเปึนการส่งสัญญาณให้เห็นว่ากฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันนั้นไม่สามารถ แก้ปัญหาดังกล่าวได้ ดิฉันจึงเห็นด้วยที่สภาแห่งนี้ได้มีโอกาสพิจารณากฎหมายทั้ง ๑๒ ฉบับ เพื่อที่จะเปึนการแก้ปัญหาเหล่านี้ให้เสร็จสิ้นไปค่ะ ท่านประธานคะ ก่อนที่ดิฉันจะอภิปรายในเนื้อหาสาระของร่างกฎหมายฉบับนี้ดิฉันขอถือโอกาสนี้ ได้ขอความเปึนธรรมให้กับพี่น้องชาวจังหวัดภูเก็ตสักนิดหนึ่ง เพราะว่าดิฉันมีโอกาสนั่งฟัง การอภิปรายเมื่อวาน ก็ได้มีสมาชิกบางท่านที่ท่านได้อภิปรายร่างกฎหมายฉบับนี้ แล้วก็ ได้พูดพาดพิงถึงการออกเอกสารสิทธิในจังหวัดภูเก็ตหลายครั้งด้วยกัน ดิฉันนั่งฟังอยู่ ก็ทําให้คิดว่าถ้าดิฉันไม่พูดในสภาในวันนี้ก็จะทําให้ท่านประธานหรือสมาชิกท่านอื่น ๆ หรือพี่น้องประชาชนที่ฟังการถ่ายทอดอยู่นั้นจะเข้าใจผิดว่า การออกเอกสารสิทธิในจังหวัดภูเก็ตนั้น เปึนการออกเอกสารสิทธิที่ผิดที่ไม่ถูกต้องทั้งหมด ฟังดูจะเปึนอย่างนั้น แต่จริง ๆ แล้ว ท่านประธานคะ ดิฉันมองว่าการออกเอกสารสิทธิ ไม่ว่าจะถูกหรือจะผิด ในประเทศไทยนี้ ดิฉันว่ามีด้วยกันทุกจังหวัด คงไม่มีเฉพาะที่จังหวัดภูเก็ตจังหวัดเดียว เพราะฉะนั้นดิฉัน จึงอยากเรียนว่าการออกเอกสารผิดหรือถูกในจังหวัดภูเก็ตก็มี ในจังหวัดอื่นก็มี ก็อยากให้ ทุกท่านเข้าใจตรงกัน ดิฉันถือโอกาสนี้อยากจะเรียนว่านอกจากที่เพื่อนสมาชิกที่ดิฉัน ได้เอ่ยถึงนะคะว่าท่านได้พูดถึงการออกเอกสารที่ผิดแล้ว ท่านเคยได้ยินไหมคะว่าพี่น้อง ชาวจังหวัดภูเก็ตเขาก็ถูกหน่วยงานภาครัฐออกเอกสารหรือประกาศเขตพื้นที่สาธารณะ ทับที่ที่เขาอยู่กินกันมาก่อนจนทําให้เขาเดือดร้อนอยู่เหมือนกัน ดิฉันยกตัวอย่างอย่างนี้ค่ะ อย่างเช่นที่บ้านสาคู อําเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีพี่น้องอยู่ด้วยกันหลายร้อยครัวเรือน เขาอยู่กันมาตั้งแต่ปู์ย่าตายาย สร้างครอบครัว สร้างลูกสร้างหลาน ทํากินกันมา อยู่ ๆ รัฐก็ประกาศเขตป์าสงวนแห่งชาติทับที่เขาทั้งหมู่บ้านอย่างนี้ จนเขาไม่สามารถที่จะออก เอกสารสิทธิได้ ไม่สามารถนําที่ดินนั้นไปเพิ่มเปึนหลักทรัพย์ในการดํารงชีวิตของเขา ไม่สามารถที่จะนําที่ดินนั้นมาสร้างความมั่นคงในชีวิตของเขาได้ อย่างนี้ดิฉันคิดว่า แล้วมันก็สร้างภาระให้กับพี่น้องประชาชนที่จะต้องไปพิสูจน์สิทธิว่าเขาเปึนผู้มีสิทธิเหนือกว่ารัฐ เพราะว่าพอประกาศเขตป์าสงวนแห่งชาติอย่างนั้น การพิสูจน์สิทธิก็ต้องไปพิสูจน์กับ คณะกรรมการ ซึ่งเปึนคณะกรรมการพิสูจน์สิทธิในเขตป์า ซึ่งต้องรวมหลายหน่วยงานด้วยกัน ไม่ว่าจะเปึนฝ์ายปกครองคือทางอําเภอ ทางที่ดิน ทางป์าไม้ แล้วก็ทางพัฒนาที่ดินอย่างนี้ค่ะ เราก็ทราบกันอยู่ว่าปกติแล้วหน่วยงานราชการนั้นจะว่างพร้อมกันยาก เพราะฉะนั้น เปึนเวลาหลายป้ ดิฉันจําได้ว่าน่าจะเปึนตั้งแต่ป้ ๒๕๑๒ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังพิสูจน์สิทธิ ให้พี่น้องประชาชนไม่เสร็จ นี่ค่ะเปึนการสร้างภาระให้กับพี่น้องประชาชนโดยที่เขาไม่ควร จะต้องเดือดร้อนเลย แล้วก็ยังไม่มีการแก้ปัญหานี้ขึ้น หรือที่ซอยกิ่งแก้ว ซอยโนนทรายทอง หรือบ้านแหลมตุ๊กแก อย่างนี้ก็เหมือนกันประกาศ ตรงนี้เปึนอีกกรณีหนึ่ง เปึนการที่รัฐ ประกาศเขตป์าสงวนแห่งชาติแล้ว แล้วก็ไม่ได้เข้าไปใช้ประโยชน์อย่างใด จนทําให้พี่น้อง ประชาชนที่ลําบากยากจนนั้นได้บุกรุกเข้าไปใช้พื้นที่นั้นสร้างบ้านทํามาหากินจนสภาพ พื้นที่ป์าไม่มีแล้วกลายเปึนป์าเสื่อมโทรม ซึ่งรัฐจะต้องแก้ปัญหา ดิฉันก็คิดว่าเรื่องนี้ก็น่าจะ มีโอกาสได้ใช้ประโยชน์จากร่างพระราชบัญญัติที่เราพิจารณากันในวันนี้นะคะ

อีกกรณีหนึ่งค่ะท่านประธานที่ดิฉันอยากจะบอกว่าพี่น้องชาวจังหวัดภูเก็ต ก็ได้รับความทุกข์ทรมานจากการกระทําของรัฐอยู่มากเหมือนกัน อย่างพี่น้องบ้านบางเทา เรื่องนี้ถ้าท่านประธานจําได้ ดิฉันเคยพูดในสภาแห่งนี้หลายครั้งแล้วว่าพี่น้องบ้านบางเทา เขาก็มีที่ดินทํากินอยู่ตั้งแต่ป้ ดิฉันดู พ.ศ. นะคะ ดูตามประวัติศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๖๓ ซึ่งรัฐในขณะนั้นก็ไปบังคับซื้อที่ของพี่น้องประชาชนเพื่อที่จะเอามาให้กับบริษัทเอกชน ทําสัมปทานเหมืองแร่ แล้วก็สัญญาไว้ว่าวันใดที่สัมปทานหมดอายุแล้วก็จะให้ประชาชน ได้ใช้สิทธิ คือซื้อคืน ขายคืน ให้กับพี่น้องประชาชน ว่าอย่างนั้นนะคะ จนเมื่อป้ ๒๕๒๐ สัมปทานก็หมด จนบัดนี้ท่านประธานคะ พี่น้องประชาชนเขาก็ร้องขอที่จะซื้อคืนที่ดินของเขาคืน วันนี้รัฐยังไม่สามารถที่จะขายคืนที่ให้กับพี่น้องประชาชนได้เลย ดิฉันได้พยายามที่จะ ติดตามเรื่องนี้มาหลายป้ จนสุดท้ายดิฉันเคยเสนอเปึนร่างพระราชบัญญัติเพื่อที่จะขายคืนที่ดินบ้านบางเทาให้ราษฎร ผู้มีสิทธิแก่สภาแห่งนี้ไปแล้วตั้งแต่ ดิฉันจําได้ว่าจะต้องเปึนตั้งแต่ป้ ๒๕๕๐ ก็ ๒-๓ ป้แล้ว ในสภาแห่งนี้เราก็ยังไม่ได้หยิบมาพิจารณา ดิฉันติดตามดูก็ติดอยู่ในส่วนของขั้นกฤษฎีกา ที่ท่านไม่เห็นด้วยกับการที่จะขายคืนที่แปลงนั้นให้กับบุคคล ซึ่งท่านคิดว่าเปึนการไม่ชัดว่า นั่นคือทายาทที่รัฐจะขายคืนได้ ซึ่งตรงนี้ถามว่ามันเปึนความเดือดร้อนของประชาชน เพราะที่เขาไม่สามารถแสดงให้เห็นได้ถึงความสืบทอดของทายาทก็เพราะในสมัยนั้น ทางเอกสารราชการมันไม่มีหลักฐานชัดเจนในเรื่องทะเบียนราษฎรที่จะสืบต่อให้เห็นชัดเจน แต่ว่าในระดับจังหวัดเขาก็ได้มีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาแก้ปัญหานี้โดยการใช้ฝ์ายปกครอง ใช้เจ้าหน้าที่ทุกส่วนได้ช่วยกันพิจารณาจนสามารถหาทายาทที่จะมาสืบทอดได้ แต่ก็ยัง ติดปัญหาอย่างที่ดิฉันบอก เรื่องนี้แม้ว่าจริง ๆ แล้วจะมีมติ ครม. ด้วยซ้ําในป้ ๒๕๔๗ กระมัง ดิฉันขออภัยเรื่องมติ ครม. ไม่ชัด ได้มีมติ ครม. ถึง ๒ ครั้งด้วยกันที่ให้ขายคืนที่บางเทาแปลงนี้ กลับคืนให้กับทายาทผู้มีสิทธิ แต่ ณ วันนี้ก็ยังไม่ได้รับสิทธินั้น อย่างนี้เปึนต้นที่ดิฉันอยากให้ เพื่อนสมาชิกและท่านประธานได้รับทราบว่าในจังหวัดภูเก็ตนั้นนอกจากการออกเอกสาร สิทธิที่ไม่ถูกต้องแล้วก็ยังมีการประกาศเขตป์าสงวนหรือเขตอุทยานแห่งชาติประกาศทับที่ ชาวบ้านสร้างความเดือดร้อนให้เขาเช่นกัน ซึ่งคนภูเก็ตเขาก็ควรจะได้รับประโยชน์จาก กฎหมายฉบับนี้เช่นกัน ถ้ากฎหมายฉบับนี้มีโอกาสผ่านสภา ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอถือโอกาส ที่จะไปอภิปรายกฎหมายฉบับนี้ในช่วงแปรญัตตินะคะ ท่านประธานคะดิฉันขอขอบคุณ สวัสดีค่ะ