กราบเรียนท่านประธานครับ กระผม นายสมบัติ ยะสินธุ์ ส.ส. จังหวัดแม่ฮ่องสอน พรรคประชาธิปัตย์ครับ ท่านประธานครับ ผมเห็นร่างกฎหมายฉบับนี้แล้วนะครับ ก็ดีใจแทนพี่น้องประชาชนที่จะได้มีเอกสารสิทธิ แล้วก็ได้มีที่ทํากินเพื่อเปึนที่ของตัวเอง โดยหลักการและเหตุผลแล้วก็ที่กล่าวมาแล้วว่า ดีใจนะครับ แต่ผมไปดูเนื้อหาหลักเกณฑ์ผมได้ยกตัวอย่างเคส (Case) ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ซึ่งเปึนเคสที่ถ้าแก้ปัญหาในจังหวัดแม่ฮ่องสอนได้แล้วก็จะสามารถแก้ได้ทั่วทั้งประเทศ โดยปัญหาของจังหวัดแม่ฮ่องสอนเปึนที่ป์าเปึนภูเขาประมาณ ๙๕ เปอร์เซ็นต์ มีพื้นราบ อยู่ ๕ เปอร์เซ็นต์ ท่านประธานครับ เพราะว่าเดิมทีประชากรของจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีนิดเดียว ตอนนี้ประชากรเขาเพิ่มขึ้น ที่ราบที่ ๕ เปอร์เซ็นต์ไม่สามารถพอที่จะทํามาหากินได้ พี่น้อง ประชาชนจําเปึนละครับในเมื่อที่ทํากินไม่เพียงพอก็ต้องบุกรุกป์าโดยธรรมชาติ เพราะว่า การที่มีคนเยอะมากขึ้นที่ทํากินไม่พอกินบุกรุกป์า เปึนปัญหามาตลอดนะครับ ทางเจ้าหน้าที่ ป์าไม้ก็ไม่สามารถที่จะดําเนินการได้ ปัญหานี้เปึนมาระยะยาวมากนะครับ

ที่เปึนปัญหาอีกอย่างหนึ่งเรื่องเกี่ยวกับความชันครับ ความชันของพื้นที่ของ จังหวัดแม่ฮ่องสอนในเมื่ออยู่บนภูเขาแล้ว ความชันในกฎหมายอื่น ๆ ถ้าเกิน ๓๕ องศาไปแล้ว ไม่สามารถที่จะออกเอกสารสิทธิหรือที่ในกฎเกณฑ์เขาบอกว่าไม่เหมาะสมกับภาคการเกษตร แต่เลือกไม่ได้ครับคนจังหวัดแม่ฮ่องสอนอยู่บนภูเขาทั้งนั้นแหละครับ ก็ต้องทํากินที่เกิน ๓๕ องศา แต่ทีนี้ผมมาดูรายละเอียดของกฎหมายฉบับนี้ก็ถ้าเกิดไปยึดกฎเกณฑ์เดิมอยู่ ก็ไม่สามารถช่วยในจังหวัดที่ขอบตะเข็บชายแดน ไม่ว่าจังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแพร่ จังหวัดน่าน หรือว่าจังหวัดอื่น ๆ ที่อยู่บนภูเขา ผมคิดว่ากฎหมายฉบับนี้ ก็ยังไม่สามารถที่จะแก้ปัญหาได้นะครับ ผมก็เลยอยากจะฝากคนที่เปึนคณะกรรมาธิการ ผมเองคงไม่ได้เปึน เพราะว่ามีคนแย่งกันเปึนเยอะ ผมก็ฝากว่าทําอย่างไรกฎเกณฑ์ที่เคยเปึน กฎเกณฑ์ที่ไม่สามารถที่ปฏิบัติได้ จะลดกฎเกณฑ์ได้ หมู่บ้านที่เคยตั้งกันมาเปึนหลายสิบป้ ก็ไม่สามารถที่จะออกเอกสารสิทธิได้ ทุกวันนี้ไม่ว่าหมู่บ้านที่ทํากินอยู่ในเขตป์าหมดทั้ง ๙๕ เปอร์เซ็นต์ แล้วโครงสร้างพื้นฐานนะครับ โครงสร้างพื้นฐานที่จะเข้าไปในหมู่บ้านก็จะอยู่ ในเขตป์าหมด เวลาที่พี่น้องประชาชนจะพัฒนาโครงการถนน ไฟฟัา เข้าไปในหมู่บ้าน ก็ไม่สามารถทําได้ เพราะอยู่ในเขตป์าหมด ทุกอย่างอยู่ในเขตป์าหมด เวลาจะพัฒนาอะไร ด้อยกว่าที่อื่น จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีรายได้ที่น้อยที่สุดทั้งประเทศนะครับ มีรายได้ที่น้อยที่สุด เพราะว่ามีเกณฑ์ของกฎหมายไม่เอื้ออํานวย ไม่ว่าทั้งเอกสารสิทธิที่ดิน ไม่ว่าที่จะพัฒนา โครงสร้างพื้นฐาน ผมดีใจว่ามีกฎหมายฉบับนี้ แต่มาดูแล้วก็ไม่เอื้อในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ผมก็ฝากคณะกรรมการที่จะเข้าไปเปึนกรรมาธิการขอให้ไปยกเลิกหรือว่าทําแบบไหนก็ได้ หาช่องทางบอกว่าความชันเกิน ๓๕ องศาแก้ได้ไหม ดูแต่ละเคสดูแต่ละกรณีของจังหวัดไป

แล้วอีกประเด็นหนึ่งที่ถ้าเกิดว่าการพิสูจน์สิทธิเราใช้ภาพถ่ายทางอากาศ ในจังหวัดแม่ฮ่องสอนเรามีวัฒนธรรมในการปลูกพืชหมุนเวียน ปลูกพืชหมุนเวียนข้าวไร่ ๕ ป้เขาจะวนมาปลูกครั้งหนึ่ง สาเหตุที่ปลูกหมุนเวียนกันนี่ สาเหตุมาจากความลาดชันของพื้นที่ เพราะความลาดชันของพื้นที่ที่เกิน ๓๕ องศามันมีการชะล้างของน้ําเยอะก็ทําให้การชะล้าง ทําให้เอาหน้าดินไป เขาก็ต้องรอให้ต้นไม้ขึ้นมาประมาณ ๔-๕ ป้ แล้วถึงจะวนกลับมา เพื่อให้ฟุ๋นหน้าดินให้มีความอุดมสมบูรณ์ พอเจอภาพถ่ายทางอากาศนี่ครับท่านประธาน พอเปึนภาพถ่ายทางอากาศต้นไม้ที่ ๒-๓ ป้ก็จะเปึนป์าไปหมด เวลาพิสูจน์สิทธิถ้าเอาตัวนี้มา ผมคิดว่าก็ใช้ไม่ได้เหมือนกันในจังหวัดแม่ฮ่องสอนการที่หมุนเวียนเอามาหลาย ๆ ป้มาดูกันว่า ป้นี้เขาปลูกตรงนี้ อีกป้หนึ่งเขาปลูกตรงนี้นะครับ มันก็จะเปึนที่ประจักษ์ว่าเคยอยู่มาก่อน เคยทํากินมาก่อน พี่น้องประชาชนของผมไม่ทราบว่าจะต้องไปพึ่งตรงไหน ผมก็อยากให้ แก้กฎเกณฑ์ในร่างของท่านอาจารย์ผ่องศรีมีมาตรา ๒๐ วรรคสุดท้าย ในกรณีที่ที่ดิน ในเขตป์าสงวนแห่งชาติ เขตอุทยานแห่งชาติ หรือเขตป์าถาวรตามมติ ครม. ห้ามมิให้จัดสรร กรรมสิทธิ์แก่ประชาชน เว้นแต่ผู้ที่มีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่าได้ครองที่ดินก่อนกําหนด เปึนเขต ป์าสงวนแห่งชาติ เขตอุทยานแห่งชาติ หรือเขตป์าไม้ถาวรตามมติ ครม. ถ้าใช้เกณฑ์นี้ ป์าสงวนแห่งชาติประกาศตั้งแต่ป้ ๒๕๐๘ พื้นที่ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ผมเคยกล่าว เมื่อสักครู่บอกว่า เปึนพื้นที่ที่เปึนหมู่บ้านที่เกิดใหม่มาแล้วก็ประชากรเพิ่มขึ้น ถ้าเกิดใช้เกณฑ์นี้นะครับ ผมว่าได้ไม่กี่หมู่บ้านละครับ การแก้ปัญหาการบุกรุกทําลายป์าหรือว่าการอนุรักษ์ป์า ก็ไม่ได้เกิดได้ผลนะครับ อันนี้ผมอยากให้ทางคณะกรรมาธิการไปดูว่าถ้าเปึนเขตป์าสงวนแห่งชาติ ต้องใช้ว่าภาพถ่ายป้ไหนด้วยนะครับ อันนี้ต้องตั้งข้อสังเกตตรงนี้ครับ ต้องให้ระบุชัดเจนว่า จะใช้ป้ไหนเพื่อที่จะให้ฝากคณะกรรมาธิการไปด้วยนะครับ

สิ่งที่ผมอยากจะฝากสุดท้ายนี้ ขอให้คณะกรรมาธิการดูจังหวัดที่เปึน ตะเข็บชายแดน ที่เปึนภูเขาสูง ไม่เข้าหลักเกณฑ์ใด ๆ ไม่ว่าจะความชันของ ๓๕ เปอร์เซ็นต์ แล้วก็ อยู่ในเขตป์าสงวนแห่งชาติ ขอให้ไปดูนะครับว่าจะหาช่องทางช่วยเหลือพี่น้องประชาชน ที่อยู่บนเขาบนดอย มีเอกสารสิทธิหรือว่ามีสิทธิทํากินโดยไม่ให้เจ้าหน้าที่ไปรังแก เขาก็จะ ได้สบายใจในการที่เขาจะทํามาหากินต่อไปนะครับ ขอบคุณครับ