นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ครั้งนี้ถือว่าเปึนประวัติศาสตร์ที่มีกฎหมายซึ่งเปึนของ ส.ส. ล้วน ๆ เสนอเข้ามา โดยเฉพาะ ร่างพระราชบัญญัติการยกเลิกการสงวนหวงห้ามที่ดินที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ของทางราชการ พ.ศ. .... ซึ่งมีถึง ๘ ฉบับด้วยกัน ซึ่งเปึนร่างกฎหมายของ ส.ส. ทั้งซีกรัฐบาลและซีกฝ์ายค้าน แล้วก็มีอีก ๓ ฉบับ ซึ่งเปึนกฎหมายการบริหารจัดการที่ดินสงวนหวงห้ามของรัฐ พ.ศ. .... ของซีกราชการ ท่านประธานครับ กฎหมายทั้ง ๑๑ ฉบับใน ๘ กฎหมายเปึนกฎหมายของ ส.ส. เสนอเข้ามานี้ ผมค่อนข้างมั่นใจว่าเปึนกฎหมายที่มีประโยชน์ต่อภาคประชาชน คนยากคนจน ที่ไม่มีที่อยู่อาศัยที่ไม่มีที่ทํากินแต่ทํากินมาแล้วเพียงแต่ภาคราชการไม่ยอมออกหลักฐาน ราชการเอกสารสิทธิ เรื่องนี้ผมขอกราบเรียนท่านประธาน ซึ่งตั้งเปึนข้อสังเกตว่ากฎหมาย ทั้ง ๘ ฉบับ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง และกฎหมายทั้ง ๘ ฉบับนี้เปึนกฎหมายที่มีเนื้อหาสาระ ที่ไม่แตกต่างกันเลย ฉะนั้นผมจึงตั้งข้อสังเกตว่าในบางมาตราซึ่งคณะกรรมาธิการควรจะต้อง ไปปรับปรุงแก้ไขบ้าง แต่กฎหมายทั้ง ๘ ฉบับ ซึ่งผมจะนําเรียนในส่วนที่เกี่ยวข้องกับพี่น้อง ประชาชนที่ได้ประโยชน์จริง ๆ และเปึนความหวังที่พี่น้องประชาชนโดยเฉพาะที่จังหวัดสกลนคร บ้านผมรอเวลานี้มานับ ๕๐-๖๐ ป้ก็ยังมีการแก้ไข เพราะฉะนั้นถ้าเห็นกฎหมายทั้ง ๘ ฉบับ ซึ่งเปึนกฎหมายของผู้แทนราษฎร ซึ่งพวกเขาเองก็ได้รับสัญญาณจากพี่น้องประชาชนว่า ถ้ากฎหมายนี้ออกมาแล้วพี่น้องประชาชนได้ประโยชน์ ถึงแม้จะมีส่วนเสียบ้างก็เล็กน้อย ในส่วนผู้ที่ไม่หวังดีต่อบ้านเมืองต้องการฮุบที่ดินของภาคราชการ ท่านประธานครับ ที่ผมกล่าวอ้างมานี้เปึนเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในซีกของจังหวัดสกลนคร พี่น้องประชาชนที่ จังหวัดสกลนครบ้านผมตอนนี้มีอยู่ ๓ อําเภอรอบหนองหาน หนองหานซึ่งเปึนทะเลสาบ ที่ใหญ่ที่สุดในภาคอีสาน พื้นที่ ๗,๖๐๐ ไร่ พื้นที่ตรงนี้บังเอิญมีพระราชกฤษฎีกา ซึ่งต้องกล่าวอ้าง คือพระราชกฤษฎีกาเขตหนองหาน ป้ ๒๔๘๔ กฎหมายฉบับนี้มีเกิดขึ้นแล้วตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๔ กําหนดเขตหนองหานไว้กว้าง ๆ ว่า คําว่า เขตหนองหานคือที่บริเวณน้ําท่วมถึงซึ่งในสมัยก่อน หนองหานยังไม่มีประตูกั้นน้ํา ปรากฏว่าพอถึงฤดูน้ําหลากน้ําก็ท่วมไปกว้างขวางบริเวณ นับเปึนแสนไร่ นั่นคือเขตตามกฎหมายพระราชกฤษฎีกา ป้ ๒๔๘๔ แต่วันนี้ท่านประธานครับ ปรากฏว่าที่ตรงนี้ไปกินในที่ชาวบ้านได้มาทํากินเปึนที่ไร่ที่นา ที่หมู่บ้าน ในวัดบางแห่ง เช่น วัดบางหนองฮูดัง เขตหนองหาน หลักเขตหนองหานทุกวันนี้ไปอยู่บริเวณวัด ซึ่งวัดแห่งนี้ ประชาชนได้ก่อตั้งมาเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๐ ก่อนที่พระราชกฤษฎีกาจะเกิดขึ้น เรื่องนี้ในสมัยนายไพจิต ศรีวรขาน ส.ส. นครพนม เปึนประธานคณะอนุกรรมาธิการที่ดิน ผมได้นําคณะไปดูแล้วเห็นกับตาว่าเขตหนองหานอยู่ในกลางวัด ซึ่งสามารถตรวจสอบได้ จนถึงขนาดเสนอขอตั้งงบประมาณออกโฉนดที่ดินให้ แต่ว่าบุคคลเหล่านี้ ๒,๐๐๐ กว่าครอบครัว ไม่ว่าอําเภอโพนนาแก้ว อําเภอเมือง อําเภอโคกศรีสุพรรณ ยังไม่สามารถออกโฉนดที่ดินได้ ในยุคหนึ่งเคยออก น.ส. ๓ ไว้แล้วปรากฏเขาบอกว่ามิชอบ เพราะว่าเปึนเขตหนองหาน จึงไม่สามารถออกโฉนดได้ จนในยุคหนึ่งเมื่อสมัยผู้ว่าปานชัยก็บอกว่าเขตหนองหาน แต่ประชาชนทํากินที่ไร่ที่นาหมดให้พี่น้องประชาชนต้องเช่าที่ ปรากฏว่าประชาชนไม่เอาด้วย เพราะที่ตรงนั้นเขาบอกเขาทํากินมาเปึน ๕๐-๖๐ ป้แล้ว จึงคาราคาซังมาถึงปัจจุบันนี้ ซึ่งเขตหนองหานในวันนี้ทั้งเขตอําเภอโพนนาแก้ว ตําบลบ้านแปัน อําเภอโคกศรีสุพรรณ อะไรนี่ยังอยู่ในพื้นที่เขตหนองหาน แต่พี่น้องประชาชนกลุ่มนี้ก็ยังทํามาหากินเปึนที่ไร่ที่นา ไม่เปึนเขตหนองหาน เพราะฉะนั้นจึงเปึนความหวังว่าถ้าหากกฎหมายฉบับนี้ออกมา แล้วจะสามารถทําให้พี่น้องประชาชนมีที่ดินทํากิน ซึ่งออกเอกสารสิทธิสามารถไปจํานอง จํานํา กู้เงินจากธนาคารมาลงทุนในการประกอบอาชีพเกษตรกรรมได้อีกส่วนหนึ่งต้องบอกว่า เปึนเรื่องที่ในเขต ซึ่งมีทั้งเขตอุทยานและเขตป์าสงวน ซึ่งอยู่ในเขตของอําเภอภูพานบ้าง อําเภอเมืองบางส่วน อําเภอกุดบากบ้าง ที่เห็นชัดเจนคือที่หมู่บ้านลาดกระเชอ วัดลาดสมบูรณ์ ตําบลห้วยยาง อําเภอเมือง เปึนหมู่บ้านประชากร แต่ละหมู่บ้านก็เปึนตําบลห้วยยาง เปึน ๔-๕ หมู่บ้าน แยกเปึนหมู่บ้านละ ๒ หมู่บ้าง ๓ หมู่บ้าง ใน ๒ หมู่บ้านเดิม วันนี้ในหมู่บ้าน ไม่สามารถออกเอกสารสิทธิได้เลย เพราะถือว่าเปึนที่ป์าสงวน โดยเฉพาะอําเภอภูพาน ตําบลสร้างค้อ วันนี้ที่ผมเคยขอหารือท่านประธานไปแล้ว ซึ่งเขตหลักของป์าสงวนขยับมา ครอบพื้นที่ของอ่างเก็บน้ําในโครงการพระราชดําริ ซึ่งตรงนี้ผมก็ยังสงสัยว่าเปึนเขตอุทยาน ได้อย่างไร ถ้ากฎหมายฉบับนี้ออกมาก็เปึนความหวังว่า นั่นคือพี่น้องประชาชนจะสามารถที่จะ ออกเอกสารสิทธิได้ ส่วนอีกตําบลที่อําเภอกุดบากผมยิ่งมองไม่ออกเลยทั้งอําเภอเขาบอก เปึนที่เขตป์าสงวน วันนี้พี่น้องในอําเภอกุดบาก ซึ่งตั้งเปึนอําเภอมา ๓๐ กว่าป้ เฉพาะอําเภอ ยังไม่นับหมู่บ้าน วันนี้ไม่สามารถออกเอกสารสิทธิได้เลย ฉะนั้นผมจึงกราบเรียนว่า กฎหมายฉบับนี้เปึนความหวังของพี่น้อง ประชาชนทั้งในเขตอําเภอภูพาน อําเภอกุดบาก อําเภอเต่างอย อําเภอเมือง อําเภอโคกศรีสุพรรณบางส่วน หลังสุดอําเภอโคกศรีสุพรรณ ในตําบลแมดนาท่ม ตําบลเหล่าโพนค้อผมไม่เข้าใจ เพราะว่าหลายหมู่บ้านทางราชการ ประกาศยกเลิกที่ทํากินของชาวบ้านบอกเปึนที่ป์าสงวน ซึ่งวันนี้ผมยังมองไม่ออกว่า ที่ป์าสงวนนั้นได้อย่างไร เพราะพี่น้องประชาชนเปึนที่ไร่ที่นาวันนี้ยังมีคาราคาซังอยู่ที่ดิน ชาวบ้านก็ไม่ยอม ตรงโน้นก็ออกว่าเปึนเขตของป์าสงวน ซึ่งผมเองต้องบอกว่าถ้ากฎหมาย ฉบับนี้ออกมาปัญหาทุกอย่างมันจะหายไป เพียงแต่ผมก็ยังติดใจอยู่ว่าร่างพระราชบัญญัติ อีก ๓ ฉบับเกี่ยวกับบริหารจัดการที่ดิน ตรงนี้ผมยังไม่ได้ดูในรายละเอียด เพราะดูแล้ว มันยังมีคาราคาซังว่า ถ้ากฎหมายอีก ๘ ฉบับนี้ออกมาชัดเจน ๘ ฉบับไม่จําเปึนต้องมี อีก ๓ ฉบับก็ยังได้ เพราะกฎหมาย ๘ ฉบับที่เสนอโดย ส.ส. ของซีกรัฐบาลเอง ของฝ์ายค้าน ซึ่งฝ์ายค้านก็มีทั้งของท่านเรวัต ทั้งของท่านนิยม ท่านอํานวย คลังผา ทั้ง ๓ ฉบับผมดูในเนื้อหา ก็ไม่แตกต่างกัน ถ้าได้รับการผ่านสภาที่นี้ไปแล้วร่างเปึนกฎหมายชัดเจนพี่น้องประชาชน จะได้รับการดูแลมีเอกสารสิทธิ ซึ่งวันนี้ก็ยังรับการดูแลไม่ได้ เพราะว่าปัญหาคือทับซ้อน ซึ่งปัญหานี้หลายจังหวัดอาจจะคล้ายกัน เพราะส่วนหนึ่งของซีกราชการก็บอกว่าพี่น้องประชาชน บุกรุกที่หลวง แต่อีกมุมหนึ่งของประชาชนก็บอกว่าภาคราชการบุกรุกชาวบ้าน โดยเฉพาะในโซนรอบหนองหาน ๔๒ หมู่บ้าน ๒,๐๐๐ กว่าครอบครัว ผมไม่เข้าใจว่า ตรงนี้จะแก้ปัญหาอย่างไรเพราะไปติดพระราชกฤษฎีกา ป้ ๒๔๘๔ ดังนั้นถ้าหากมีการทํา ประชาพิจารณ์ ทําประชามติจากประชาชนในพื้นที่หลายครั้งหลายคราวก็ยังบอกมาว่า ที่ตรงนี้พี่น้องประชาชนทํากินเปึนที่ไร่ที่นารอบหนองหานก่อนที่พระราชกฤษฎีกาออกบ้าง ทําก่อนที่จะมากําหนดเขตตอนหลังบ้าง แต่การทําไม่ว่าจะทําจากซีกของ ส.ส. เอง ทั้ง ส.ว. ก็เชิญประชาชนหลายหมู่บ้าน ใช้เงินหลวงไปทําประชาพิจารณ์ ก็ออกมาค่อนข้าง เปึนแนวเดียวกันว่าพี่น้องประชาชนทํากินมาก่อน แต่เพราะไปติดตรงพระราชกฤษฎีกา ไม่สามารถออกเอกสารสิทธิได้ ตรงนี้จึงเปึนความหวังพี่น้องประชาชนชาวจังหวัดสกลนครว่า วันนี้ถ้าหากพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ออกมาแล้วจะสามารถยกลบล้างกับพระราชกฤษฎีกา ป้ ๒๕๘๔ ขอบคุณมากครับท่านประธาน