กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม สมคิด บาลไธสง พรรคเพื่อไทย จังหวัดหนองคาย ผมขอแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ ร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... มาตรา ๓ ซึ่งแก้ไขมาตรา ๓๗ ในฐานะเป็ นครูเก่ามาก่อนอยากพูดให้ชัดเจน เอาวรรคสามเลย วรรคหนึ่ง วรรคสอง ไม่มีปัญหา ก็ต้องการจะขยายเขตการศึกษาเป็นเขตมัธยมศึกษาเพิ่มเท่านั้น วรรคสอง สําหรับวรรคสามมันมีปัญหาตรงข้อความที่ว่า ในกรณีที่สถานศึกษาใด จัดการศึกษาขั้นพื้นฐานทั้งระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ผมว่าตกไป ทั้งระดับ ก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา อันนี้ถึงจะได้ความครับ เพราะหลายโรงเรียนเกือบทุกโรงเรียนที่มีก่อนประถมศึกษาอยู่ด้วย เพราะฉะนั้นอันนี้ มันตกไป ทําอย่างไรมันถึงจะสมบูรณ์ ท่านเข้าใจคิดว่ามีโรงเรียนอนุบาล ไม่ใช่ครับ มันเรียนอยู่ในโรงเรียนประถมศึกษาเกือบทั้งนั้น ก่อนประถมศึกษา เพราะฉะนั้น ก่อนประถมศึกษามันตกไป ก็ขอฝากตรงนี้เพื่อให้สมบูรณ์ สําหรับท่านผู้มีเกียรติที่อภิปราย ไปแล้วถูกต้องนะครับ ท่านวิเชียร ขอเอ่ยนามนะครับ ที่บอกว่ามีโรงเรียนประถมศึกษา เปิดจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ ๖ อย่างที่จังหวัดหนองคายของผมก็มีเหมือนกัน โรงเรียน ราชประชานุเคราะห์แห่งนี้มีถึง ม. ๖ นักเรียนเป็นพันคน เพราะฉะนั้นอันนี้ถ้าเราไม่ใส่ ตรงว่า แต่ไม่เกินมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ถูกต้องแล้วนะครับ แต่ถ้าจะชัดเจนลงไปอีกก็อาจจะว่า จัดการศึกษาขั้นพื้นฐานทั้งระดับก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษาตอนต้น มัธยมศึกษาตอนปลายเดิม คือมาอย่างไรไปอย่างนั้น คือมาจากโรงเรียนประถมศึกษา จะถึง ม. ๑๒ ก็อยู่เดิม ให้เข้าใจอย่างนี้ กําหนดให้สถานศึกษาสําหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษาเดิม เอาแค่นี้ครับ กรมสามัญศึกษาเดิมกับสํานักงานการประถมศึกษาแห่งชาติเดิมแค่นี้ชัดเจนเลย เพราะทุกคนเดี๋ยวนี้ผู้มารอฟังก็คือทางมัธยมศึกษาก็อยากเป็นเขต เพราะว่าผมเป็นครู อยู่สังกัดเขตการศึกษาขั้นพื้นฐาน มันไปด้วยกันไม่ได้โดยธรรมชาติวัฒนธรรมองค์กร มันไม่เหมือนกัน คนหนึ่งสอนเด็กอนุบาล ประถมศึกษา คนหนึ่งสอนมัธยมศึกษา คนหนุ่มสาว ความคิดต่างกัน ครูบาอาจารย์ก็ความคิดต่างกัน ก็ขอให้สภานี้ได้สนับสนุนเถอะครับ ให้ผ่านไป สําหรับที่มีท่านผู้มีเกียรติพูดถึงเรื่องปัญหางบประมาณ ผมว่าไม่มีปัญหา เพราะงบประมาณตัวเดียวกัน เดี๋ยวนี้ก็เป็นการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีเงิน ๑๐๐ บาท มัธยมศึกษาเท่าไร คุณจะให้เขา ๒๐ บาทก็ให้ไปตามสัดส่วนเขา จะให้ ๘๐ บาท ของประถมศึกษาก็ให้ไปตามสัดส่วนโรงเรียนประถมศึกษา เพราะฉะนั้นไม่มีปัญหา เรื่องงบประมาณ เพราะเงินมันมีอยู่ก้อนเดียวกัน เพราะฉะนั้นไม่มีปัญหา ปีต่อไปก็จัดไป ตามสัดส่วนนี้แหละ อันนี้ผมว่าไม่มีปัญหา สําหรับที่ทําไมต้องมีประถมศึกษา มีอนุบาล มีโรงเรียนขยายโอกาส เพราะจริง ๆ แล้วเขาไม่มีหรอกตอนแรก แต่ว่าเด็กนักเรียน ปัญหาสถิติของประเทศไทยเรามันตกตํ่าในการจัดการศึกษา ทําไมเด็กจบ ป. ๖ ถึงจะได้เรียน ก็เลยมาเปิดมัธยมศึกษาก็เรียกว่าขยายโอกาส ขยายโอกาสให้คนยากคนจนที่ไม่มีสิทธิ เข้าไปเรียนในเมืองหรือโรงเรียนใหญ่ ๆ เท่านั้น มันถึงได้เพิ่มสถิติให้คนได้รับการศึกษาเพิ่มขึ้น ถ้าบ้านเมืองเจริญขึ้น มีเงินขึ้น ก็ไปขยายโรงเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนขยายโอกาสสิ บ้านนั้นตําบลนั้นที่มันใหญ่ เพราะฉะนั้นต่อไปก็เป็นภาระของกระทรวงศึกษาธิการว่า ต่อไปนี้ต้องขยายมัธยมศึกษา สําหรับโรงเรียนขยายโอกาสนั้นให้ลดลงเสีย จบ ป. สุดท้าย ถึง ม. ๓ ก็ให้แล้วไปไม่เปิดต่อก็ว่าไปอย่างนี้ ไปเปิดมัธยมศึกษารองรับเขาไว้มันก็ไม่มีปัญหา ถ้าผู้จัดการการศึกษาระดับกระทรวงมีวิสัยทัศน์ที่จะแก้ไขเพื่อให้มันเป็นประถมศึกษา มัธยมศึกษาเด็ดขาดในอนาคต โรงเรียนบ้านหมากแข้งหรือโรงเรียนใดก็ตามที่ถึง ม. ๖ อย่างนี้ จะเห็นว่านักเรียนประถมศึกษามีมากอยู่แล้วเราก็ค่อยลด ม. ปลายลงสิครับ ที่เปิดถึง ม. ปลาย ก็ให้เขาออกไปทางมัธยมศึกษาให้ไปตามช่องทางของมันแล้วมันจะ ไม่มีปัญหา เราจะได้จัดการศึกษาอย่างเต็มที่ อันนี้ก็ขอฝากไปยังผู้ที่เกี่ยวข้อง แล้วก็ขอความเห็นใจจากสภานี้ให้ผ่านกฎหมายนี้เถอะครับ ถึงปล่อยไปอย่างไร มันก็ขัดแย้งกันอยู่อย่างนี้เหมือนนํ้ากับนํ้ามัน ผมว่าครูมัธยมศึกษากับประถมศึกษา ไปด้วยกันไม่ได้ครับ ขอบคุณมากครับ