จตุพร พรหมพันธุ์ หารือเรื่องการปฏิรูปที่ดิน โดยเน้นย้ำถึงความจำเป็นในการตรวจสอบและเอกซเรย์พื้นที่ที่มีการบุกรุก เพื่อให้แน่ใจว่าเจตนารมณ์ของการออกกฎหมายนั้นจะช่วยให้ราษฎรได้รับประโยชน์ ไม่ใช่เพิ่มผลประโยชน์ให้กับนายทุน
ท่านประธานที่เคารพ กระผม จตุพร พรหมพันธุ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย ขอเรียนกับ ท่านประธานว่าร่างพระราชบัญญัติการยกเลิกการสงวนหวงห้ามที่ดินที่ไม่ใช้ประโยชน์ของ ทางราชการ พ.ศ. .... นั้นเปึนปัญหาของประเทศเรามายาวนาน แล้วก็เปึนประเด็นที่เปึน ปัญหาโลกแตก แปลความกันว่าใครมาเปึนรัฐบาลก็จะรู้ว่าปัญหาของพี่น้องประชาชนเรื่องที่ใหญ่ ที่สุดคือเรื่องปัญหาของที่ทํากิน ปัญหาที่เราจะพูดกันก็คือว่าที่ทํากินในประเทศนี้มันเพียงพอ ต่อความต้องการของประชาชนหรือไม่ ผมเรียนกับท่านประธานว่าผมมีโอกาสไปเห็น เมื่อคราวที่ประชาชนใน ๓ จังหวัด คือจังหวัดกระบี่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้มาร้องเรียนกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในวันที่นายประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ เปึนรัฐมนตรี ผมมีโอกาสเปึนที่ปรึกษาของรัฐมนตรีคนนั้น จึงได้เห็นเลยว่าปัญหาของที่ทํากิน ของพี่น้องประชาชนนั้นมันมีมากเหลือเกิน ผมเรียนกับท่านประธานว่าปัญหาที่เราได้เห็น ตามที่ปรากฏเปึนข่าวนั้นมันเปึนเพียงแค่เศษเสี้ยวแต่มันเต็มไปด้วยปัญหา ไม่ว่าเรื่อง ส.ค. ๑ บิน ถ้าเปึนแหล่งท่องเที่ยว บ้านเลขที่บินไปรอเพื่อออกโฉนดก็ยังมี แต่ที่ ณ วันนี้ กระบวนการจัดสรรที่ดินเปึนปัญหาจริง ๆ เพราะที่จะไปกระจุกกับบุคคลที่เรียกว่าเปึนบุคคล ที่มีอํานาจ ไม่ว่าจะเปึนส่วนใกล้ชิดกับนักการเมืองหรือจะเปึนกลุ่มทุน ผมยกตัวอย่างกับ ท่านประธาน เช่นว่าเจ้าของที่ใหญ่ ๆ ในประเทศนี้ที่อยู่ในการกํากับดูแลของหน่วยงานรัฐ แล้วก็ไปมอบหมายให้กับเอกชนอีกทอดหนึ่ง เช่นว่าพื้นที่ป์าสงวนเสื่อมโทรม ที่เกือบทั้งหมด เวลานี้ท่านประธานทราบไหมครับว่า ส.ป.ก. ๔-๐๑ จะออกได้ก็กรมป์าไม้ต้องอนุมัติ ยกที่ให้กับ ส.ป.ก. การสัมปทานเหมืองแร่ กรมป์าไม้ต้องยกที่ป์าสงวนเสื่อมโทรมให้กับ กระทรวงอุตสาหกรรม หรือแม้กระทั่งการให้เช่าเพื่อที่จะปลูกพืชของพื้นที่ป์าเสื่อมโทรม ก่อนหน้านี้หลายป้ผมเองก็เพิ่งไปประสบพบเห็นเหมือนกัน เราเห็นแปลงใหญ่ ๆ ของนายทุน ในพื้นที่ภาคใต้ เมื่อเวลาที่ราษฎรเขามาร้องทุกข์เราจึงถึงบางอ้อเลยไปเห็นว่ากรมป์าไม้เวลา อนุมัติให้เช่าที่ครั้งหนึ่ง ๑๕ ป้ ท่านประธานทราบไหมครับว่า ๑๕ ป้เขาคิดไร่ละเท่าไร เวลานั้นไร่ละ ๒๐ บาทต่อ ๑๕ ป้ต่อไร่ นายทุนก็ไปเช่าครั้งละเปึนหมื่นไร่ ปลูกปาล์ม ปลูกสวนยางพารา ดูว่ามีความมั่งคั่ง แต่รัฐได้รับเงินบนโต๊ะป้ละ ๑ บาท ๓๓ สตางค์ต่อไร่ เท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นเงินก็มุดลงไปอยู่ที่ใต้โต๊ะ เพราะฉะนั้นคน ๑ เจ้าได้ไปเปึนหมื่นไร่ เวลาที่บ้านเมืองมีที่เยอะไม่เปึนไร แต่วันที่ประเทศเรามีประชากรเยอะมีที่อยู่เท่าเดิม เพราะฉะนั้น ประชาชนเขาจึงมาเห็นว่าถ้าเมื่อมีที่ที่มันครบสัญญาแล้วรัฐบาลควรจะไปจัดสรรกันใหม่ นี่คือกรณีในพื้นที่ของการเช่าป์าสงวน ซึ่งเวลานี้ก่อนที่เราจะออกพระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็ควรจะกลับไปหาพื้นที่เช่นเดียวกัน รวมกระทั่งที่มีการอภิปราย มอบให้กระทรวงอุตสาหกรรม ไปสัมปทานเหมืองแร่ จังหวัดภูเก็ตไปตรวจตรงไหนเจอตรงนั้นเหมือนกัน แหล่งท่องเที่ยว พอดีบุกหมด วุลแฟรมหมด ท้ายที่สุดก็ไปออกโฉนดซึ่งไม่มีสิทธิ จะต้องคืนพื้นที่ไปยังกรมป์าไม้ ท้ายที่สุดโฉนดในลักษณะอย่างนี้มีเปึนจํานวนมาก อย่างที่ผมได้เรียนกับท่านประธานว่า ถ้าไม่ไปรื้อสภาพจริง ๆ ว่าที่ที่มีการเช่าหรือการมอบที่ดินโดยมิชอบมากางไว้ เราจะเดา ไม่ถูกเลย
ที่ที่ ๒ ที่มากเหมือนกันคือที่ราชพัสุด ที่ราชพัสดุที่มีการเช่าในลักษณะ ที่คล้ายกับกรมป์าไม้มีปัญหามากมาย กรณีอําเภอสวนผึ้งที่จังหวัดราชบุรี ที่ผมอภิปราย ไม่ไว้วางใจ ยกที่ให้กับทหารไป ๕๐๐,๐๐๐ ไร่ ต่อมามีการรุกขึ้นมา ท้ายที่สุดดําเนินการ อะไรไม่ได้เลย ขนาดเปึนที่ที่จะปลูกป์าเฉลิมพระเกียรติล่อกันไปเปึน ๑๐๐,๐๐๐ ไร่ แล้วไปตรวจดูก็คนใกล้ชิดนักการเมือง นามสกุลใกล้ชิดนักการเมืองทั้งสิ้น ราชพัสดุก็ต้อง ไปรื้อเหมือนกันในกรณีพื้นที่เช่าที่สังกัดกรมธนารักษ์
ที่ต่อมานิคมสหกรณ์ คนไทยไม่ค่อยรู้จักกว่าที่นิคมมีมากขนาดนั้น แต่ถ้า ท่านประธานไปจังหวัดกระบี่จะรู้เลยว่าแปลงละ ๒,๐๐๐-๓,๐๐๐ บาท ให้เอกชนเช่านั้น ความจริงราษฎรไม่ได้ได้ประโยชน์เลย จํานวนมากก็อยู่ที่กรมส่งเสริมสหกรณ์ของ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
พื้นที่ต่อมาคือพื้นที่ทหาร พื้นที่ทหารที่รกร้างว่างเปล่าก็เปึนจํานวนมาก เหมือนกันที่ยังไม่มีการจัดสรร บางที่พิพาทกับประชาชน ที่พวกนี้คุณธาริต เพ็งดิษฐ์ ก็น่าจะรู้ดี
ที่ของกรมประชาสงเคราะห์ ที่สาธารณะของกระทรวงมหาดไทย แม้กระทั่งที่ของ การรถไฟแห่งประเทศไทยก็ตาม เราจะเห็นว่าเจ้าใหญ่ ๆ ที่เปึนโครงสร้างของรัฐเปึนที่ที่มี จํานวนมาก และขณะเดียวกันในแต่ละที่ก็ถ่ายโอนไปให้กับกลุ่มทุน หาใช่กับพี่น้อง ประชาชนไม่
ในระยะเวลา ๑๐ นาทีนี้ ผมเรียนกับท่านประธานใน ๓ นาทีสุดท้ายว่าถ้าวันนี้ เราจะยกเลิกการสงวนหวงห้ามที่ดินที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ ผมเห็นด้วยกับการไปแก้ไขปัญหา ของประชาชน เราเคยลองในพื้นที่ ๓ จังหวัดว่า ลองไปเอกซเรย์ดูสิว่าในจังหวัดนั้นในพื้นที่ ที่ประชาชนครอบครองมีพื้นที่ป์าที่เปึนราษฎรครอบครองจริง ๆ ทําไร่ทํานาทําสวนมา ๑๐ ป้ ๒๐ ป้ อันนี้ผมเห็นด้วย แต่กรณีที่นายทุนไปบุกรุก เวลานี้ท่านประธานลองไปดูเถอะครับ ในพื้นที่ที่เปึนแหล่งท่องเที่ยวเจาะตรงไหนเจอตรงนั้น อย่างที่ผมบอกว่าบางแห่งอย่าว่าแต่ ส.ค. ๑ บินเลย บ้านเลขที่บินไปรอก็มี เอาจังหวัดภูเก็ตนี่แหละครับ จังหวัดกระบี่ จังหวัดพังงา เกาะสมุยแตะตรงไหนเจอตรงนั้น เพราะที่ผ่านมาหน่วยงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเปึนกรมที่ดิน ไม่ว่าจะเปึนกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม รวมกระทั่งกรมธนารักษ์ของ กระทรวงการคลัง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์น้อยครั้งมากที่จะมานั่งบูรณาการในเรื่องของ การปฏิรูปที่ดิน ความจริงเราเคยพูดวาระเรื่องน้ําว่าจะต้องเปึนทบวง ต้องเปึนกระทรวง ความจริงเวลานี้เรื่องที่ดินก็เช่นเดียวกัน เพราะว่าเมื่อเวลาประชาชนเขาไม่มีที่ดินทํากินไปบุกรุก ถูกจับกุมคุมขัง ไม่ว่าตัวอย่างกรณีจังหวัดลําพูน จังหวัดเชียงใหม่ และอีกหลาย ๆ จังหวัด ที่เปึนปรากฏการณ์ว่าประชาชนไปรุกถูกจําคุก แต่กรณีที่เปึนนายทุนเปึนนักการเมืองที่เรา เคยอภิปรายในสภา ส.ค. ๑ ลอยมาแต่ไกล เวลาเปึน ส.ค. ๑ จํานวน ๑๕ ไร่อย่างนี้ เวลาเปึน น.ส. ๓ ก ๔๐ กว่าไร่ พอเปึนโฉนดแปลงเดียวกันกลายเปึน ๖๐ กว่าไร่ แต่ผมเรียนกับ ท่านประธานนี่มันสะท้อนให้เห็นว่าความเปึนอภิสิทธิ์ชน วันนี้ถ้าเรามากางเรื่องที่ดิน เอาจํานวนประชาชนผู้ไม่มีที่ดินทํากินมาเปึนที่ตั้ง แล้วเอาที่ดินของรัฐ ไม่ว่าเปึนป์าสงวนแห่งชาติ ที่ราชพัสดุ นิคมสหกรณ์ พื้นที่สาธารณประโยชน์ของกระทรวงมหาดไทย และอีกหลายพื้นที่ ของรัฐนํามากางกัน แล้วรวมกระทั่งเอาพื้นที่ที่มีการบุกรุกเข้ามาทั้งหมดว่าส่วนใดควรที่จะ ยกประโยชน์ให้ตามกฎหมายฉบับนี้ มันต้องมีการเอกซเรย์กันทีละจังหวัด มิฉะนั้นท่านประธาน ที่เคารพ กฎหมายฉบับนี้จะกลายเปึนดาบสองคม เจตนารมณ์ของสภาผู้แทนราษฎร ต้องการจะช่วยราษฎรที่ไม่มีที่ทํากินหรือไปครอบครองพื้นที่ป์าสงวนเสื่อมโทรม และไม่สามารถ ออกเอกสารสิทธิได้ เพราะว่ายังเปึนพื้นที่ป์าสงวนแห่งชาติตามพระราชบัญญัติป์าสงวนแห่งชาติอยู่ เพราะฉะนั้นถ้าเจตนารมณ์อันนี้ใช่ แต่ผมเชื่อว่านี่จะกลายเปึนช่องว่าง ท้ายที่สุดคนที่ได้ประโยชน์กลายเปึนนายทุนกันอีก เพราะฉะนั้นผมฝากเรียนต่อท่านประธานว่าในขั้นตอนของคณะกรรมาธิการควรที่จะมา รื้อหมดว่าในพื้นที่แต่ละส่วนที่เปึนพื้นที่ว่างกันจริง ๆ ที่รัฐเปึนเจ้าของหรือการครอบครอง โดยมิชอบนั้นใครเปึนเจ้าของอย่างไร ซึ่งทําเอกซเรย์กันอย่างนี้ในระดับจังหวัดเราก็จะมีความรู้ ทันที แล้วท้ายที่สุดเราก็จะได้วางว่าเจตนารมณ์ของการออกกฎหมายนั้นราษฎรเขาจะ ได้ประโยชน์ ไม่ใช่ไปเพิ่มผลประโยชน์ให้กับนายทุนซึ่งบุกรุกป์าสงวนแห่งชาติอยู่แล้ว ขอกราบขอบพระคุณท่านประธาน