สุนทรี ชัยวิรัตนะ

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน นางสาวสุนทรี ชัยวิรัตนะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ พรรคเพื่อไทยค่ะ ก่อนอื่นดิฉันยอมรับว่าดิฉันเห็นด้วยกับการที่ทางคณะรัฐมนตรีได้เสนอร่างพระราชบัญญัติ เงินทดแทน (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... เข้ามาสู่การพิจารณาของสภาเราในวันนี้ เนื่องมาจากว่า ดิฉันเห็นว่าฉบับที่เราใช้กันอยู่มันก็มีอายุผ่านมาถึง ๑๐ กว่าป้ เหตุการณ์บ้านเมืองของเรา ก็ปรับเปลี่ยนไปเยอะ มันไม่ค่อยจะสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันมาก ก็ต้องบอกเลยว่าการที่จะมี การแก้ไขปรับปรุงในครั้งนี้ดิฉันเห็นด้วย แต่ที่ดิฉันจําเปึนจะต้องลุกขึ้นมาอภิปรายในวันนี้ ก็เพราะว่าดิฉันอยากจะฝากเปึนข้อสังเกตผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีแล้วก็กรรมาธิการ ที่เราน่าจะได้มีการตั้งขึ้นมาในวันนี้

เรื่องแรกที่ดิฉันเห็นว่าน่าจะมีปัญหาซึ่งเปึนข้อที่ดิฉันยังกังวลอยู่ ต้องบอกเลยว่า การที่เรามีการเพิ่มคํานิยามของคําว่า ทุพพลภาพ ขึ้นมานี้ ดิฉันคิดว่าเปึนเรื่องที่ดี เพราะเนื่องมาจากว่าในพื้นที่ของดิฉันเองมีผู้ใช้แรงงานประสบกับปัญหาเกิดจากการที่ได้รับ อุบัติเหตุจากการทํางาน ทําให้เขาเปึนคนทุพพลภาพแล้วก็ไม่ได้รับการดูแลแก้ไขในปัจจุบันนี้ ค่อนข้างเยอะ แต่ว่าตรงนี้ถ้าเรามีการกําหนดหลักเกณฑ์ขึ้นมาเลย มันก็จะได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่า ใครบ้างที่จะเปึนคนที่จะได้รับการดูแล แต่ดิฉันก็มาเห็นถึงข้อกังวลอยู่นิดหนึ่งในเรื่อง เกี่ยวกับการที่เขาบอกว่า คําว่าทุพพลภาพหมายความว่าการสูญเสียสมรรถภาพตามหลักเกณฑ์ ที่คณะกรรมการแพทย์ประกาศกําหนด ตรงนี้ดิฉันเปึนห่วงตรงคําว่า สมรรถภาพ ทําไม เราไม่กําหนดลงไปเลยว่าเปึนสมรรถภาพในการทํางาน เพราะว่าอย่างไรก็ตามแต่กฎหมาย ฉบับนี้ต้องดูแลผู้ที่ทํางานอยู่แล้ว เรากําหนดให้ชัดเจนเลยไม่ได้หรือคะ อันนี้เปึนข้อแรก ที่ดิฉันจะถาม เกิดมีคนหัวหมอเอาไปตีสมรรถภาพเรื่องอื่นแย่ไปด้วยมาขอรับเงินชดเชย อย่างนี้ไม่เสียกันหรือคะ อันนี้เปึนประเด็นแรกที่ดิฉันห่วงใย

ประเด็นต่อมาที่ดิฉันเห็นแล้วก็รู้สึกว่ายังกังวลอยู่ก็คือ การที่กฎหมาย ฉบับที่เราจะแก้ไขเพิ่มเติมในวันนี้เปึนการเพิ่มเติมโดยผู้ที่เปึนลูกจ้างจะได้รับเงินชดเชย เพิ่มมากขึ้นจากเดิม ๖๐ เปอร์เซ็นต์ เพิ่มเปึน ๗๐ เปอร์เซ็นต์ แต่ดิฉันก็ยังมีข้อกังวลอยู่ว่า ประเทศอื่น ๆ ในโลกเขาไป ๘๐ เปอร์เซ็นต์ ๙๐ เปอร์เซ็นต์กันแล้ว ทําไมประเทศเรา ยังอยู่ที่ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ เปึน ๗๕ เปอร์เซ็นต์ไม่ได้หรือ ตรงนี้ต้องฝากท่านประธานผ่านไปยัง ท่านรัฐมนตรีด้วยว่าเพราะอะไร มีสาเหตุอะไรทําไมถึงต้องเพิ่มขึ้นมาแค่ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ ทําไมไม่เปึน ๘๐ เปอร์เซ็นต์ อันนี้เปึนอีกประเด็นหนึ่งที่ดิฉันเปึนกังวล เพราะว่าตรงจุดนี้ เงินที่เรานํามาใช้ในการชดเชยก็เปึนเงินที่เราเก็บจากผู้จ้าง ก็คือเปึนของผู้จ้างใช่ไหมคะ เก็บมาจากผู้จ้างอยู่แล้ว ๓ เปอร์เซ็นต์ ทําไมเราไม่นํามาแล้วก็จ่ายชดเชยให้กับลูกจ้าง ให้มันมากขึ้น เขาจะได้รับการดูแลที่ดีขึ้น

ประเด็นต่อไปก็คือที่เปึนห่วงเปึนใย ปัจจุบันประเทศของเราต้องยอมรับว่า เรามีแรงงานต่างด้าวเข้ามาค่อนข้างมาก แรงงานต่างด้าวที่ถูกต้องตามกฎหมาย ดิฉัน ไม่ค่อยเปึนห่วง แต่ที่ต้องเปึนห่วงในปัจจุบันก็คือแรงงานต่างด้าวที่หลบหนีเข้ามาทํางาน ในปัจจุบันต้องยอมรับความจริงว่ามีค่อนข้างเยอะ ถ้าท่านบอกว่าอยากได้การคุ้มครอง ก็ไปเข้าตามกฎหมายสิไปทําให้ถูกตามระเบียบกฎหมายสิ มันก็เปึนเรื่องที่ค่อนข้างยาก ที่เขาจะไปเข้าตามขั้นตอน บางครั้งหลบหนีเข้าเมืองมาก็ไม่กล้าไปขึ้นทะเบียน ทําอย่างไร กฎหมายฉบับนี้จะไปคุ้มครองถึงแรงงานต่างด้าวที่เขาไม่ได้ขึ้นทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายด้วย

อีกเรื่องหนึ่งก็คือเรื่องเกี่ยวกับคณะกรรมการการแพทย์ที่เขาบอกว่า คณะกรรมการการแพทย์มีหน้าที่ที่จะต้องวินิจฉัยว่าโรคชนิดไหนบ้างที่จะเปึนโรคที่กําหนด ให้ได้รับการขึ้นทะเบียนว่าเปึนโรคที่จะต้องได้รับเงินชดเชย ตรงนี้ดิฉันเปึนห่วงค่ะ เพราะว่ากรรมการการแพทย์นี่ดิฉันก็ไม่ทราบเลยว่าเปึนใครมาจากไหน แล้วท่านเปึนแพทย์ เปึนผู้เชี่ยวชาญก็ไม่ได้มีอาชีพที่ไปเกี่ยวข้องกับคนที่เปึนลูกจ้างในแต่ละงานที่เขาต้องไปทํา บางเรื่องมันไม่ได้แสดงผลอย่างปัจจุบันทันท่วงที มีตัวอย่างยกให้ท่านฟังอย่างหนึ่งค่ะ มีพี่น้องที่เปึนผู้ใช้แรงงานคนหนึ่งอยู่ในเขตเลือกตั้งของดิฉันเองเมื่อสมัยหนุ่ม ๆ เขาไปทํางาน ที่โรงงานทําแบตเตอรี่ อยู่ในห้องที่ต้องใช้เกี่ยวกับสารเคมีที่ทําแบตเตอรี่มาตลอด แต่มาปัจจุบัน ทํางานผ่านไป ๑๐ กว่าป้ก็ลาออกกลับไปทํางานช่วยเหลือพ่อแม่ทํานาที่บ้าน ปรากฏว่า ปัจจุบันนี้เขากลายเปึนคนที่ต้องเรียกว่ามีสติไม่ค่อยดีแต่ว่าก็ยังพูดคุยรู้เรื่อง ถ้าวันไหนที่อาการกําเริบก็จะต้องไปพบแพทย์เปึนการด่วน เมื่อไปพบแพทย์แล้วนี่แพทย์ ก็วิเคราะห์บอกว่าน่าจะมาจากสาเหตุก็คือทํางานที่โรงงานแบตเตอร์รี่แล้วก็ได้รับสารพิษ ทําให้ประสาทมันมีปัญหาขึ้นมา ตรงนี้ถามว่าเขาได้รับการดูแลคุ้มครองหรือเปล่า ตอบได้เลยค่ะ ท่านประธาน ปัจจุบันนี้คนที่ดูแลก็คือพี่ชาย พี่สาวที่เปึนคนคอยดูแล ต้องเรียนถามว่า โรคอย่างนี้จะมีการกําหนดเอาไว้ไหมคะว่าเขาจะได้รับความคุ้มครอง อันนี้ก็เปึนอีก ประเด็นหนึ่งที่ดิฉันมีความกังวลเปึนห่วงอยู่นะคะ

ประเด็นต่อไปค่ะ ก็คือประเด็นที่มีการแก้ไขในมาตรา ๒๐ ที่เขาบอกว่า ลูกจ้างเมื่อประสบอันตรายหรือเจ็บป์วยจนถึงแก่ความตาย หรือสูญหาย ให้บุคคลดังต่อไปนี้ เปึนผู้มีสิทธิได้รับค่าทดแทนจากนายจ้าง ข้อ ๑ จากเดิมบอกว่าเปึนบิดามารดา (๑) มาแก้ไขใหม่เปึนบิดามารดาซึ่งเคยให้ความอุปการะลูกจ้างหรืออยู่ในความอุปการะของลูกจ้าง ดิฉันก็ยังเกิดความสงสัยค่ะ แปลว่าในปัจจุบันนี้ที่ต้องร่างกฎหมายนี้ออกมาเพราะปัจจุบัน ลูกจ้างหรือว่าคนไทยของเราไม่ดูแลพ่อแม่แล้วหรือเปล่าคะ จึงต้องมีการเขียนกฎหมาย ออกมาอย่างนี้

อันต่อไปค่ะท่านประธาน (๒) สามีหรือภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมาย หรือบุคคลที่มีพฤติการณ์แสดงให้เห็นว่าอยู่กินฉันสามีภรรยากับลูกจ้างในกรณีที่ไม่มีสามี หรือภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมาย ประเด็นนี้ดิฉันเกิดความเปึนห่วงขึ้นมา ดิฉันเห็นมาว่า มีหลายคนคุณผู้ชายนี่ละค่ะ บางคนก็เป่ดเผยอยู่กันกับผู้หญิง ๒ คนในเวลาเดียวกัน ก็ออกนอกหน้านอกตารับรู้กันหมด สมมุติผู้ชายชื่อคุณ ก มีภรรยาชื่อคุณ ข กับคุณ ง ถามว่าก็เป่ดเผยชาวบ้านรับรู้กันหมดว่าคุณ ข ก็เปึนภรรยา คุณ ง ก็เปึนภรรยาแต่ไม่ได้ จดทะเบียนสมรส ไม่มีหลักฐานทางกฎหมายรองรับ แล้วอย่างนี้ภรรยาคือคุณ ข กับคุณ ง จะมีสิทธิในการมาเรียกหรือว่ามารับผลประโยชน์แทนลูกจ้างที่เกิดปัญหาหรือเปล่าคะ จะมีการตัดสินหรือว่ามีหลักเกณฑ์อย่างไรในการดู เพราะว่าข้อกฎหมายข้อนี้ถ้าดิฉันเปึนอย่างนี้ ดิฉันเปึนคุณ ข ดิฉันก็ต้องรีบมาเรียกร้องขอรับสิทธิ ถ้าเปึนคุณ ง ก็เป่ดช่องให้เหมือนกัน ตรงนี้จะทําให้เกิดการมีปัญหาตามมาในเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวอีกนะคะ ซึ่งที่พูดมาทั้งหมดนี้ ดิฉันก็เห็นว่าการที่จะแก้ไขเปึนเรื่องดี แต่ว่าบางครั้งการที่ลงรายละเอียดมากจนเกินไป บางครั้งก็อาจจะก่อให้เกิดปัญหาทางด้านอื่นตามมา ไม่ว่าจะเปึนทางด้านสังคมหรือว่า ทางด้านสุขภาพนะคะ ก็คงต้องฝากท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี แล้วก็คณะกรรมาธิการ วิสามัญที่เราจะต้องตั้งขึ้นมานี้ละค่ะให้ช่วยดูแลแก้ไขในประเด็นที่ดิฉันได้ฝากข้อสังเกต ไว้ด้วยค่ะ กราบขอบพระคุณค่ะ