พีระเพชร ศิริกุล หารือเรื่องร่างพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน โดยเน้นย้ำถึงปัญหาการหลอกลวงผู้หางานจากบริษัทจัดหางาน และเสนอแนะว่ารัฐบาลควรควบคุมและแก้ไขปัญหานี้ให้ตรงจุด นอกจากนี้ยังเสนอแนะให้รัฐบาลเป็นหน่วยงานรับผิดชอบในการออกใบอนุญาตให้บริษัทจัดหางาน และให้ผู้หางานสามารถกู้ยืมเงินจากรัฐบาลได้โดยตรง และสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติที่จะแก้ไขปัญหานี้ให้ตรงจุด
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม พีระเพชร ศิริกุล ไม่ใช่ พรเพชร ครับ กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม พีระเพชร ศิริกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดกาฬสินธุ์ เขตเลือกตั้งที่ ๒ ขออนุญาต ท่านประธานเพื่อที่จะกราบเรียนข้อคิดเห็นบางประการผ่านไปยังท่านนายกรัฐมนตรี ท่านรัฐมนตรีผู้รับผิดชอบ เกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติการจัดหางานและคุ้มครอง คนหางาน พ.ศ. .... ซึ่งเปึนปัญหาใหญ่ของประเทศมาโดยตลอด ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ปัญหาของผู้หางานนั้นจริง ๆ แล้วกฎหมายที่เรามีมาโดยตลอดนั้นไม่สามารถที่จะแก้ไข ปัญหาให้กับผู้หางานซึ่งส่วนใหญ่แล้วเปึนคนยากเปึนคนจน โดยเฉพาะพี่น้องทางภาคอีสาน พี่น้องทางภาคเหนือ ภาคกลางบางส่วน ส่วนภาคใต้นั้นคงจะมีน้อย เพราะสภาพภาวะ เศรษฐกิจของภาคใต้นั้นรู้สึกว่าจะดีกว่าทุกภูมิภาค ปัญหาที่แท้จริงที่ผ่านมานั้นเราแก้ ไม่ตรงจุดเอง สิ่งสําคัญที่สุดของคนหางานคือการถูกหลอกลวงจากบริษัทจัดหางาน ซึ่งสืบเนื่องมาจากหลายประการ
ประการแรก บริษัทจัดหางานนั้น การที่จะจดทะเบียนขออนุญาตเปึนบริษัท จัดหางานนั้น วันนี้กฎหมายได้กําหนดเงินที่จะมาค้ําประกันนั้นไว้เพียงจํานวนที่น้อยนิด เวลามีปัญหาแล้วทางรัฐบาล ทางหน่วยงานที่รับผิดชอบ ไม่สามารถที่จะนําเงินที่เปึนหลัก ค้ําประกันนั้นมาเยียวยา มาช่วยเหลือพี่น้องแรงงานที่ไปทํางานยังต่างประเทศหรือทํางาน ในประเทศได้เท่าที่ควร และการที่จะเอาเงินจํานวนนั้นมาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เปึนเรื่องที่ลําบาก เพราะฉะนั้นร่างพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางานฉบับนี้จะต้องแก้ ให้ตรงจุด อยากจะกราบเรียนต่อท่านประธานสภาผ่านไปยังท่านนายกรัฐมนตรี ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี ผู้ที่จะรับผิดชอบในเรื่องนี้ ประเด็นที่สําคัญที่สุดก็คือจะแก้ไขอย่างไรจึงจะไม่ให้พี่น้องประชาชน ผู้หางานถูกหลอกลวง
ประเด็นแรก ผมขออนุญาตนําเสนอต่อท่านประธานผ่านไปยังผู้รับผิดชอบว่า บริษัทจัดหางานนั้นเมื่อได้โควตามาจะต้องนํามาชี้แจง นํามาประกาศ มาแสดงให้พี่น้อง ประชาชนผู้หางานให้รับทราบอย่างชัดเจนถูกต้อง โดยรัฐบาลจะต้องเปึนผู้รับผิดชอบ สมมุติว่า บริษัท ก เปึนบริษัทที่ได้รับโควตาส่งคนงานไปยังประเทศเกาหลี ได้รับโควตา คนงานมา ๕๐ คน รัฐบาลจะต้องออกใบอนุญาตให้ ๕๐ ใบเพื่อที่จะให้บริษัทจัดหางาน บริษัทนี้ไปประกาศให้พี่น้องผู้หางานได้รับทราบว่า บริษัท ก นี้สามารถที่จะส่งคนไปยัง ประเทศเกาหลีได้ ๕๐ คน คนที่จะไปจะต้องได้รับใบอนุญาตนี้ และขณะเดียวกันปัญหา ที่ตามมาก็คือเรื่องของเงินทุน อย่างท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ท่านนิยม เวชกามา ได้อภิปราย ที่ผ่านมา ขออนุญาตที่เอ่ยนามท่าน คนหางานนั้นเปึนคนที่ยากจน แต่ทําไมเวลาที่จะไป จริง ๆ หาเงิน ๓๐๐,๐๐๐ บาท ๔๐๐,๐๐๐ บาท ๕๐๐,๐๐๐ บาทได้ ก็เพราะไปกู้ยืมเงิน นอกระบบมา เพราะฉะนั้นวิธีแก้ตรงนี้ เมื่อรัฐบาลออกใบอนุญาตให้กับบริษัทจัดหางาน ไปแล้ว รัฐบาลจะต้องรับผิดชอบโดยให้ผู้หางานนั้นมากู้เงินโดยตรงจากรัฐบาล รัฐบาล จะต้องเปึนผู้รับผิดชอบในส่วนนี้ ส่วนจะหักคืนส่งนั้นจะเปึนเดือนละเท่าไรก็หารไปตาม ระยะเวลาที่ผู้หางานออกไปทํางานยังต่างประเทศ ก็จะแก้ไขปัญหาเรื่องถูกหลอกในเรื่อง ของการกู้ยืม ในเรื่องของการถูกหลอกไปทํางานยังต่างประเทศ ทีนี้เมื่อออกไปทํางาน ยังต่างประเทศสิ่งหนึ่งที่บริษัทจัดหางานจะต้องตระหนักและจะต้องดําเนินการให้ได้ เมื่อผู้ทํางานไปทํางานยังต่างประเทศเมื่อตกงาน เมื่อเสียชีวิต ซึ่งเปึนปัญหาที่หนักมาก การที่จะนําศพกลับบ้านเปึนเรื่องที่ลําบาก การที่จะนํากระดูกอัฐิกลับบ้านเปึนเรื่องที่ ลําบากมาก ตรงนี้รัฐบาลจะต้องกําหนดลงไปว่าบริษัทจัดหางานนั้นจะต้องเปึนผู้รับผิดชอบ อย่าให้เปึนปัญหากับญาติพี่น้อง อย่าให้เปึนปัญหากับทางรัฐบาล ขณะเดียวกัน อีกส่วนหนึ่งบทลงโทษของบริษัทจัดหางานนั้นกําหนดไว้ต่ํามากน้อยมาก ตรงนี้จะต้อง กําหนดบทลงโทษที่สูงสุด อย่างเช่นหลอกลวง ๑ คนจะต้องชดใช้กี่แสน กี่ล้าน จึงเปึน เรื่องที่จําเปึนสําคัญที่สุดที่จะต้องกําหนดทุนในการจดทะเบียนบริษัทนี้ไว้ให้สูงที่สุด อย่าไปห่วงเลยบอกว่า ถ้ากําหนดไว้สูงคนรวยเท่านั้นที่จะทําบริษัทจัดหางานได้ คนจน ไม่มีโอกาส ไม่จริงหรอกครับ ส่วนมากแล้วคนจนที่เข้ามาทําตรงนี้น้อยนักที่จะมีโอกาส ส่วนมากแล้วจะเปึนผู้ที่มีเงินเปึนนายทุนมาทําเรื่องการจัดหางานไปต่างประเทศ
ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง อยากจะกราบเรียนฝากท่านประธานไปยังท่านนายกรัฐมนตรี คือแรงงานภายในประเทศ ตอนนี้คนต่างด้าวไม่ว่าจะเปึนพม่า ไม่ว่าจะเปึนลาว ไม่ว่าจะเปึนเขมร ซึ่งเปึนบ้านพี่เมืองน้องกับเราต่างดิ้นรนเข้ามาทํางานในประเทศไทย แต่สิ่งที่รัฐบาลปล่อยปละละเลยหละหลวมมาโดยตลอดคือการควบคุมกํากับ ไม่เอาจริง วันนี้หลายท้องที่หลายจังหวัดมีแรงงานต่างชาติเข้ามาอาศัยอยู่เปึนจํานวนมาก สร้างปัญหาก่อเหตุอาชญากรรมอาชญากรเปึนจํานวนมาก วันนี้ถ้ารัฐบาลเพียงเอาจริง โดยกําหนดว่าหากคนงานต่างด้าวมาทํางานอยู่กับใครบริษัทไหน ถ้าจับได้ว่าเปึนคนงานเถื่อน จะต้องปรับด้วยระวางโทษที่หนัก เช่น ๑ คนต่อ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ไม่มีหรอกครับ บริษัทจะรับคนงานต่างด้าวโดยไม่ถูกต้องมาไว้ แต่ทุกวันนี้รัฐบาลปากว่าตาขยิบ หน่วยงานราชการ ตํารวจ หน่วยงานที่รับผิดชอบไม่เอาใจใส่ จับแรงงานเถื่อนกินค่าหัวคิว ปล่อยไป นี่คือสิ่งที่เปึนปัญหากับประเทศไทย เพราะฉะนั้นกฎหมายฉบับนี้ร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้เมื่อทําขึ้นมาจะต้องแก้ให้ตรงจุด โดยเฉพาะเรื่องการหลอกลวงจะต้องตั้งระวางโทษไว้ให้สูงสุด แล้วที่สําคัญรัฐจะต้องมี ความจริงใจจริงจังในการที่จะช่วยเหลือพี่น้องคนหางาน สิ่งสําคัญฝากย้ําอีก การยืมเงิน เพื่อไปทํางานต่างประเทศนั้นจะต้องยืมผ่านรัฐบาลเท่านั้นจึงจะไม่ถูกหลอกลวง และขณะเดียวกันโควตาการส่งคนงานออกไปยังต่างประเทศจะต้องได้รับใบจัดสรร จากรัฐบาลเท่านั้น หากบริษัทไหนสามารถที่จะไปหลอกลวงต้องระวางโทษสูงสุดเอาไว้ ผมยินดีที่จะสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ เพราะเปึนประโยชน์กับพี่น้องประชาชน โดยเฉพาะคนยากจนผู้หางานทํา ผู้ใช้แรงงาน แต่ต้องแก้ให้ตรงจุด ด้วยความเคารพครับ ท่านประธาน ขอบคุณครับ