กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม สถาพร มณีรัตน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ผมขออนุญาตอภิปรายหลักการ เหตุผล ประกอบกับการพิจารณากฎหมายคุ้มครอง แรงงานหรือร่างพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. .... โดยขออนุญาต นําข้อเท็จจริงในปัจจุบันประกอบกับข้อกฎหมายเพื่อที่จะให้ทางกรรมาธิการที่จะเกิดขึ้น ได้ร่วมกันพิจารณา ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีครับ วันนี้เราต้องยอมรับว่า กระบวนการของการจัดหางานนั้นมีปัญหา เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจ สังคมมันเติบโต อย่างไร้ทิศทางและทําให้กระบวนการแรงงานของพวกเรานั้นซึ่งถือว่าเปึนคนด้อยโอกาส แน่นอนที่สุดครับถ้าคนที่มีโอกาสในสังคมยุคนี้เปึนลูกคนร่ําคนรวย เปึนลูกเจ้าคนนายคน คงไม่ขายแรงงาน ท่านประธานที่เคารพ เพราะเขาเปึนคนที่ด้อยโอกาสของสังคมเขาจึงต้องไปขายแรงงาน ต้องหางาน และแสวงหางาน ท่านประธานครับ ประเทศไทยเรานั้นเหมือนมีเวรมีกรรม กับคนด้อยโอกาสเหล่านี้ ประเทศไทยนั้นเคยเปึนยุครุ่งโรจน์ เรียกว่ายุคทองของคน ไปหางานที่ได้ไปที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย คนกลุ่มแรกที่ไปนั้นเปึนระยะเวลา ๓๐ กว่าป้ มาแล้ว คนกลุ่มนั้นได้รับผลประโยชน์ ได้สร้างเนื้อสร้างตัวจากการขายแรงงาน จนกระทั่งเขาเรียกว่ามนุษย์ทองคําของประเทศซาอุดีอาระเบียก็คือแรงงานของ ประเทศไทย ยุคสมัยเปลี่ยนไปครับ เมื่อเปึนธุรกิจมาจับกระบวนการแรงงานก็ทําให้ การขายแรงงานเปึนธุรกิจครับ มีการฆ่ากัน ชิงกัน หลอกลวงกัน เปึนนิยายของชีวิต มาจนถึงทุกวันนี้ครับ วันนั้นที่ประเทศซาอุดีอาระเบียพี่น้องคนไทยที่ไปขายแรงงานนั้น เปึนนักรบแรงงาน กลับมาได้รับการเชิดชู มีหน้ามีตาในสังคมชนบท ได้ก่อร่างสร้างตัว ได้สร้างบ้าน ตั้งหลักตั้งฐาน ซื้อไร่ซื้อนา ส่งลูกเรียนหนังสือ ยุคทองรุ่งนั้นเปลี่ยนไปแล้ว ตั้งแต่วิกฤติของการนําเอาธุรกิจการค้าขายแรงงานไปเปึนธุรกิจที่แสวงหาผลประโยชน์ โดยมีนักธุรกิจแรงงานบวกกับข้าราชการบางกลุ่ม ทําให้กระบวนการแรงงานหรือการขาย แรงงานในต่างประเทศนั้นบิดเบือนลงอย่างสิ้นเชิง ท่านประธานผ่านไปยังรัฐมนตรีครับ เราก็นึกว่าเมื่อวัตถุของพวกเราเจริญขึ้นสังคมเราจะมีวุฒิภาวะมากขึ้น แต่เปล่าเลยครับ กลับกลายไปว่าวุฒิภาวะของสังคมไทยกลับเลวร้ายไปอีก จากการหลอกลวง ประเทศซาอุดีอาระเบีย ขยายไปในยุโรป ขยายไปในเอเชียคือประเทศไต้หวัน แรงงานไทย กลายเปึนช่องว่างที่คนไทยด้วยกันหลอกลวง เราเคยถูกข้าราชการระดับสูงในกระทรวงแรงงาน ถูกให้ไล่ออก ปลดออก เราก็นึกว่าเมื่อไล่ออก ปลดออก คนกลุ่มนี้แล้ว ข้อเท็จจริง ของสังคมในการจะส่งแรงงานไปนอกนั้นจะดีขึ้น มันจะกลายเปึนความหวังส่วนหนึ่ง ของสังคม ปรากฏว่าเมื่อไล่ออกระดับปลัดกระทรวง ไล่ออกระดับอธิบดี ไล่ออกจาก ข้าราชการซี ๘ ที่หลอกลวงคนไปหางาน สถานการณ์การหลอกลวงคนงานก็ไม่ดีขึ้นครับ เพราะฉะนั้นวันนี้ผมจึงต้องบอกว่าข้อเท็จจริงกับข้อกฎหมายมันต้องไปด้วยกันครับ ท่านประธานที่เคารพ ข้อเท็จจริงวันนี้ก็คือกระบวนการจัดหางานหลอกลวงคนงานนั้น มันเชื่อมโยงไปเปึนระดับสากลแล้วครับ โดยจะมีบริษัทจัดหางานที่ต่างประเทศ ได้ตําแหน่งงานแล้วกันเปึนโควตาของตัวเอง แล้วบริษัทจัดหางานของประเทศไทยไปซื้อ โควตามาครับ ซึ่งอ่านดูเนื้อในของพระราชบัญญัติฉบับนี้ไม่ได้กล่าวถึงข้อเท็จจริงตรงนี้ เลยครับว่ากรณีที่บริษัทจัดหางานไปซื้อตําแหน่งงานมา ยกตัวอย่างเช่นมีการก่อสร้าง รถไฟสายใต้ดินที่ประเทศไต้หวัน บริษัทจ้างด้านเทคนิคก็อีกส่วนหนึ่ง บริษัทคนงาน ก็อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งที่เขาเรียกว่านอมินี (Nominee) นั่นก็หมายความว่าบริษัทก่อสร้างได้ตัดเหมา เอาตําแหน่งงานให้กับบริษัท ก สมมุติ แล้วบริษัท ข ที่อยู่ในประเทศไทยก็ไปประมูลกัน ไปประมูลกันว่าเราจะต้องแข่งขันการประมูล นั่นก็หมายความว่าคนงานจะต้องได้ ราคาถูก ได้ค่าแรงที่ถูก ถึงจะเหมาะสม ถึงจะได้รับการประมูลในการที่ได้ตําแหน่งงาน ในบริษัทนั้น ๆ ข้อกฎหมายกับข้อเท็จจริงก็ไม่สามารถที่จะเชื่อมโยงไปถึงในการซื้อ ตําแหน่งงาน เคราะห์กรรมก็มาตกกับคนงานครับ โดยเฉพาะคนพี่น้องชาวอีสาน พี่น้องชาวเหนือ ที่ถูกหลอกลวง โดยมีการจินตนาการไปว่าเมื่อได้ไปทํางานต่างประเทศ แล้วนั้นชีวิตจะดีขึ้น จะลืมตาอ้าปากขึ้น เมื่อได้รับตําแหน่งงานแล้วบริษัทจัดหางานเหล่านั้นก็ตั้งสายงานเถื่อน ซึ่งในเนื้อของ กฎหมายคุ้มครองแรงงานนี้ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องของการจัดหาสายงานเถื่อน สายงานเถื่อน เหล่านี้แหละครับท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีมันเปึนเซลล์แมน (Salesman) หลอกลวงมนุษย์รับเอาตําแหน่งงานไปบอกพี่น้องขึ้นคัทเอาท์ (Cutout) ขึ้นปัายบอกว่า มีตําแหน่งที่ประเทศไต้หวัน ประเทศซาอุดีอาระเบีย ประเทศลิเบีย ตะวันออกกลาง แม้แต่ไปเก็บผักผลไม้ที่ประเทศสวีเดนไปขึ้นคัทเอาท์ใหญ่โต นี่คือข้อเท็จจริงครับ เสร็จจากนั้นสายงานเหล่านั้นซึ่งเปึนนอมินีของกลุ่มทุน เขาก็ได้คนงานมาจํานวนหนึ่ง คนงานเหล่านั้นก็เสียงานเสียเงินเพื่อที่จะได้งานครับ นี่เฉพาะชัด ๆ ครับ แต่กฎหมาย ที่เราร่างขึ้นมานั้นไม่สามารถปัองกันอย่างนี้ได้ครับ เราจะทํากันอย่างไร ๙ หมวด ๑๖๖ มาตรานั้นไม่สามารถเชื่อมโยงกับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นกับกระบวนการจัดหางาน ไปต่างประเทศครับ ต้องฝากกรรมาธิการไว้เมื่อตําแหน่งงานที่มีอยู่จํานวนจํากัดพี่น้อง คนยากคนจนของประเทศไทยนี้ก็คิดที่ว่าได้ไปประเทศซาอุดีอาระเบีย ได้ไป ประเทศลิเบีย ได้ไปประเทศไต้หวันต้องเอาที่ดินของตัวเองครับ ไม่มีก็ต้องกู้ร้อยละ ๑๐ ร้อยละ ๒๐ เอาไปวางให้กับนายทุนครับ ทําสัญญาเพื่อจะได้เงินที่จะต้องเดินทาง ไปต่างประเทศเปึนค่าเครื่องบิน เปึนค่านายหน้าครับ ท่านประธานฝากไปยังรัฐมนตรีครับ เราจะทํากันอย่างไรครับระเบียบที่มีกองทุนนี้กองทุนจัดหางานมีวัตถุประสงค์เยียวยา เมื่อเขาได้รับผลกระทบ เราจะทําอย่างไรที่กองทุนนี้ปัองกันก่อนที่เขาจะไปตกระกําลําบาก นี่คือข้อเท็จจริงว่าเมื่อเขาไปแล้วนี่เขาตกระกําลําบาก แต่ก่อนเขาไปเราจัดให้กองทุนที่จัดขึ้น หักลงแล้วเอามาทําประโยชน์อย่างไรครับ ผมเองปรารถนาที่จะให้กองทุนนี้เข้าไปดูแลเขา ตั้งแต่เริ่มที่จะก้าวออกจากผืนแผ่นดินไทยครับ กองทุนนี้จะต้องปัองกันไม่ให้คนไทย ถูกหลอกลวง วันนี้ที่ประเทศลิเบียที่ท่านรัฐมนตรีสนใจนักหนาวันนี้ก็ยังไม่เสร็จสิ้น กระบวนการครับ ก็ยังมีการตกค้าง บริษัทจัดหางานที่รับปากต่อคณะกรรมาธิการ การแรงงาน รับปากต่อผู้ใช้แรงงาน รับปากต่อหน้าพี่น้องสื่อมวลชนก็ยังไม่ได้เข้าไป เยียวยา นี่เปึนเพียงตัวอย่างหนึ่งครับ เพราะฉะนั้นการร่างกฎหมายฉบับนี้นั้นผมเอง ปรารถนาที่จะให้ข้อกฎหมายเข้าถึง เข้าใจถึงผู้ใช้แรงงาน สิ่งหนึ่งก็คือการจดทะเบียน จัดหางานที่เปึนลักษณะนอมินีครับ วันนี้ต้องยอมรับว่าท่านตั้งกําแพงไว้ว่าจะต้องมี หลักประกัน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท แล้วต้องมีชื่อบริษัทจัดหางานนําหน้าเปึนห้างหุ้นส่วน นั่นมันเปึนเพียงเชิงโครงสร้างครับ เชิงข้อเท็จจริงในการจดทะเบียนบริษัทเขาให้ลูกน้อง เช่นบริษัท ก นายทุนจริง ๆ เปึนตัวใหญ่นับหน้าถือตามีพี่น้องประชาชนกราบไหว้บูชาครับ แต่ปรากฏว่าเอาลูกน้องของตัวเองไปจดทะเบียนเปึนบริษัทแล้วก็หลอกลวง แน่นอนที่สุด มีเทคนิคในการดําเนินการ นายทุนจริง ๆ กฎหมายนี้เข้าไม่ถึงครับ ซึ่งเราตั้งความหวัง ไว้ว่าแล้วเมื่อเราแก้ไขกฎหมายจัดหางานแล้วมันจะบรรเทาเยียวยาผู้คนที่ถูกหลอกลวง อันนี้ในต่างประเทศมันจะมีกลุ่มนอมินี ซึ่งนายทุนจริง ๆ จะไม่จดครับ เอาลูกน้องตัวเอง เมื่อโดนจับได้ก็เปลี่ยนใหม่ผู้ใช้แรงงานเมื่อได้รับการเยียวยาได้ค่านายหน้า ได้ค่าเครื่องบิน ก็พอใจแล้วก็ยุติเรื่องเสีย ไม่สามารถที่จะดําเนินคดีอาญาต่อแผ่นดินได้เพราะผู้เสียหาย ได้เยียวยาไปเรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นผมก็ตั้งข้อสังเกตว่ากฎหมายฉบับนี้มีสักมาตราไหม เมื่อคุณไปแจ้งเท็จ คุณไม่ใช่เจ้าของบริษัทที่แท้จริง เปึนเพียงตัวแทนเชิด เปึนเพียงตัวแทนกลุ่มนายทุน จะดําเนินคดีได้ไหม หลักประกันตรงนี้ต้องมี นี่คือลักษณะของการจัดหางานไปต่างประเทศ สรุปประเด็นของการจัดหางานต่างประเทศก็คือว่ามีตําแหน่งงานบริษัทจัดหางาน ในประเทศไทยก็ไปประมูล ไปประมูลเอาตําแหน่งงานนั้นมาจัดสรรแล้วก็มีนายหน้าเถื่อน ไปหาคนงานมาใส่ในตําแหน่งงานนั้น แล้วบริษัทที่จัดหางานนั้นตัวจริงไม่จัด มีตัวแทนเชิด ในการจดทะเบียนจัดหางาน ก็ทําให้พี่น้องเราต้องตกระกําลําบาก อันนี้คือส่วนที่ ๑ ว่ากฎหมายฉบับนี้ของเราจะปัองกันอย่างไรที่จะไม่ให้เกิดกรณีนี้เกิดขึ้นและ/หรือกฎหมาย ฉบับนี้เข้าไปดําเนินการให้กับคนงานเหล่านี้ได้อย่างไร ปัองกันครับ

ส่วนที่ ๒ การจัดหางานต่างประเทศวันนี้เปลี่ยนแปลงรูปแบบใหม่ พอตําแหน่งงานไม่มีก็ใช้วีซ่า (Visa) นักท่องเที่ยวครับ ไปทํางานในต่างประเทศถือวีซ่า นักท่องเที่ยว ๖ เดือนไปกันเปึนกลุ่ม ยกตัวอย่างเช่นการไปเก็บผลไม้ป์าในประเทศสวีเดน ที่ถูกหลอกลวง ที่ถูกต้มตุ๋นกันไปเปึนหลายพันคนเมื่อป้ที่แล้ว เราจะทํากันอย่างไรว่า ข้อเท็จจริงกับข้อกฎหมาย ข้อเท็จจริงคือกลุ่มคนเหล่านี้ถือวีซ่านักท่องเที่ยวไปทํางาน ในต่างประเทศแต่ไม่ใช่ไปท่องเที่ยวครับ ไปทํางานในต่างประเทศเปึนกลุ่ม ๆ ครับ กฎหมายจัดหางานเราจะปัองกันอย่างไร แล้วคนเหล่านี้เมื่อถือวีซ่านักท่องเที่ยวเสียโอกาส ไม่สามารถเข้าหากองทุนจัดหางานได้เพราะตัวเองไม่ได้ไปทํางาน เงื่อนไขกองทุนไม่อาจ ที่จะเข้าไปสู่ในการเยียวยาและดูแลรักษาได้ นี่คือกระบวนการจัดหางานในต่างประเทศ นอกจากจะเปึนบริษัทแล้วยังถือวีซ่านักท่องเที่ยวไปกันเปึนกลุ่ม ๆ ไปเก็บผลไม้ป์า ไปเก็บส้ม ที่ประเทศอิสราเอล ไปเปึนชาวสวนที่ประเทศอิสราเอลพวกนี้ถือวีซ่านักท่องเที่ยวหมด เวลามีปัญหาสถานทูตเอง ตรงนี้มันก็น่าน้อยเนื้อต่ําใจกับทูตในประเทศไทยที่ไปเปึน ทูตต่างประเทศ มีหน้าที่รับแขก แจกผ้าเย็น เปึนประธาน ผลาญเงินหลวงไปวัน ๆ หนึ่ง เวลาคนงานไทยตกระกําลําบากกว่าจะร้องเรียนต้องวิ่งเข้าสถานทูตวิ่งชนยามเลยครับ ร้องเรียนไปไม่ถึงหรอกครับ เราจะทําอย่างไรที่มีทูตแรงงานโดยเฉพาะ ผมอยากจะเสนอ ให้กระทรวงแรงงานมีทูตแรงงานโดยเฉพาะที่มีจิตวิญญาณในการที่ทําให้พี่น้องประชาชน ในด้านแรงงานจริง ๆ เพราะทูตไทยวันนี้เปึนเจ้าขุนมูลนายมองคนไทยไม่เห็นหัวหรอกครับ ได้มีแต่เชิงพิธีกรรม เชิงปฏิบัติ เชิงรุกไม่มีหรอกครับ เปึนเพียงทูตเชิงสัญลักษณ์เท่านั้น ผมอยากจะให้ทางกระทรวงช่วยดูด้วยว่าทูตแรงงานที่ป้หนึ่ง ๆ คนงานส่งเงินกลับประเทศ มีจํานวนมหาศาลแล้วทําไมเราจะไม่ขยายกรอบอัตราข้าราชการที่มาจากกระทรวงแรงงาน ไปเปึนทูตแรงงานตามประเทศต่าง ๆ ที่มีคนไทยไปแสวงหากําไร ไปแสวงหาเงิน จากประเทศนั้น ๆ ก็ฝากว่าทางกฎหมายฉบับนี้เปึนอย่างไร นี่คือด้านต่างประเทศ จัดหางานในประเทศ ท่านประธานที่เคารพ กฎหมายฉบับนี้นั้นการจัดหางานในประเทศ ยังไม่สามารถที่จะปัองกันกรณีบริษัทตัดตอนครับ เช่นการนิคมอุตสาหกรรมมีนิคม จะมีบริษัทจัดตั้ง บริษัทในการรับสมัครคนงานครับ แล้วก็เอาทั้งแพคเก็จ (Package) ไปไว้ที่โรงงานครับ วันนี้โรงงานไม่ต้องประกาศรับสมัครพนักงานเลยครับ จะมีบริษัท จัดหางานเหล่านี้ละครับไปรับคนงานมาแล้วก็เอาคนงานเหล่านี้ไปให้กับการนิคม หรือไปให้กับโรงงานที่อยู่ในนิคมนั้น ๆ หรือนอกเขตนิคมนั้น ๆ ผลกระทบก็คือว่าแรงงาน ในประเทศที่ถูกบริษัทเหล่านี้จ้างแล้วเอาไปส่งให้ไม่ได้เข้าถึงสวัสดิการเท่าที่ควร เพราะค่าจ้างค่าแรงนั้นจะจ่ายผ่านบริษัทที่ไปรับเหมามาครับ เขาเรียกว่ารับเหมาช่วง ทางเจ้าของบริษัท ทางเจ้าของกลุ่มคนงานเหล่านี้ก็ชอบที่จะไปรับเหมาช่วงครับ เพราะไม่ต้องมีสหภาพ ไม่ต้องไปขึ้นค่าแรง ไม่ต้องไปเจรจาคนกลุ่มมาก เจรจาเฉพาะ เจ้าของบริษัทรับเหมาช่วงนี้ จบ แต่สิ่งหนึ่งก็คือบริษัทรับเหมาช่วงนี้ก็จะหลีกเลี่ยง กฎหมายแรงงาน หลีกเลี่ยงเรื่องของกระบวนการในการเข้าหาสิทธิประโยชน์ของพนักงาน นี่คือกระบวนการจัดหางานในประเทศ แล้วบางกลุ่มบางพวกจัดหางานในประเทศ เราจะทําอย่างไรที่จะคุ้มครองแรงงานนอกระบบที่วันนี้ต้องยอมรับว่าเปึนอาชีพ อาชีพหนึ่ง ในเรื่องของการที่จะคุ้มครองแรงงานนอกระบบกฎหมายฉบับนี้ก็ยังไม่สามารถ ที่จะเข้าไปถึง

ส่วนที่ ๓ ท่านประธานที่เคารพ คือการเป่ดรับแรงงานต่างด้าวที่ไร้ฝ้มือ เข้ามาทดแทนแรงงานในประเทศครับ เพราะฉะนั้นกฎหมายฉบับนี้จะมีการเชื่อมโยง เรื่องของการจ้างงาน ๓ ประเภท

ประเภทที่ ๑ ก็คือแรงงานไปนอก ก็คือคนไทยที่จะไปทํางานต่างประเทศ

ประเภทที่ ๒ ก็คือแรงงานในประเทศที่จัดหากันในประเทศ คุ้มครอง ในประเทศ

ประเภทที่ ๓ ก็คือการจัดหาแรงงานต่างด้าว ที่จะเข้ามาชดเชยหรือจะ เข้ามาทดแทนคนงานไทยที่ขาดแคลน ตรงนี้ครับน่าห่วงใยอย่างยิ่ง ท่านประธานผ่านไปยัง รัฐมนตรี ถ้ากฎหมายเราเขียนไว้ลอย ๆ อย่างนี้ว่าไปทดแทนแรงงานที่ไม่มีคุณภาพ ในประเทศ ก็แสดงว่าวันนี้ท่านไม่ได้เขียนไว้เลยว่า ประเภทกิจการไหนบ้างที่จะต้อง ใช้แรงงานด้อยคุณภาพ ยกตัวอย่าง เช่น ทําสวน ทําประมง ทําไร่ไถนา หรือแรงงาน ที่คนงานไทยไม่ชอบ เปึนจับกัง แบกข้าวสาร แบกอาหารแห้ง คนกลุ่มนี้คนงานไทย ไม่ชอบ แต่เราจะสั่งคนงานต่างประเทศเข้ามา การที่เราจะสั่งคนงานต่างประเทศเข้ามานั้น ท่านประธานที่เคารพ ข้อห่วงใยก็คือวันนี้มีการนําแรงงานต่างชาติเข้ามาทดแทนแรงงาน ในประเทศเท่าไร อย่างไร เราเองไม่ได้พิสูจน์ มีแรงงานแฝง เราจะทําอย่างไรให้กับ นายจ้างที่เอาคนงานเหล่านี้มาจะควบคุมอย่างไร วันนี้ท่านประธานผ่านไปยัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน เราต้องยอมรับความเปึนจริงว่าคนงานที่ประเทศพม่า เดินทางเข้ามายังประเทศไทยสร้างปัญหามากมาย ทั้งปัญหาอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ ลักเล็กขโมยน้อยมั่วสุม วันนี้ลูกคนงานพม่าที่เติบโตเปึนวัยรุ่นสร้างปัญหาให้กับสังคมไทย มากมายครับแล้วฐานการประกอบอาชญากรรมไม่มีครับ ฐานข้อมูลส่วนตัวไม่มี วันนี้ ที่ภาคเหนือจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลําพูน จอดมอเตอร์ไซค์ทิ้งเปึนไม่ได้ครับ คนงานพม่า เหล่านี้ ลูกหลานพม่าเหล่านี้ขี่ควบไปเฉย ๆ อย่างนั้นแหละครับ ขี่ไปเฉย ๆ ครับ อันนั้น ผิดกฎหมายนะครับ เราจอดรถมอเตอร์ไซค์ในตลาดนี่คากุญแจไว้ ปรากฏว่าลูกพม่า คนงานพม่าเห็นกุญแจควบไปเลย ขี่มอเตอร์ไซค์เชิดไปเลย นี่แหละครับ เสร็จจากนั้น ท่านประธาน ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรี วันนี้ตามสี่แยกต่าง ๆ ตามปัูมน้ํามันต่าง ๆ พูดภาษาไทยไม่ได้ค่อยแล้วครับ เราจะปัองกันอย่างไร เขามาทํางานแล้วเกิดเขาแต่งงานเขามีลูกเราจะปัองกันเขาอย่างไร เรามีมาตรการอย่างไร เพราะกฎหมายฉบับนี้เขียนลอย ๆ ว่ารับแรงงานต่างด้าวมาทดแทนแรงงานไทยในกรณีที่ แรงงานเราขาดแคลน ถ้าเขาแต่งงานเขามีลูกเขาได้สัญชาติไทยไหมครับ ได้เชื้อชาติไทย ไหมครับ ได้เชื้อชาติไทยจากการเกิดไหมครับ ได้สัญชาติไทยจากการเกิดไหมครับ แล้ววันนี้เราไปพิสูจน์สัญชาติโดยการเจาะเลือดคนงานเหล่านี้หัวละ ๔,๐๐๐ บาท ๗,๐๐๐ บาท ก็มีการครหากันมากมายครับว่ามีผลประโยชน์แอบแฝง ตรงนี้ผมเองก็ฝาก ท่านรัฐมนตรีว่าเราไปเพื่อปัองกันไม่ให้คนงานต่างด้าวเข้ามาแล้วฐานข้อมูลของ พวกเรานั้นประเทศเรานั้นไม่มีควบคุมคนเหล่านี้ แล้ววันนี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นครับ คนงานพม่าสามารถไปสอบใบขับขี่ได้ครับ คนงานพม่าสามารถไปสอบใบขับขี่ รถมอเตอร์ไซค์ รถยนต์ได้ครับ แล้วท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีครับ คนงาน เหล่านี้ตอนเย็น ๆ ขี่รถนะครับ ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่กลัวตายเลยครับ เราเสียอีกที่กลัวตายครับ ในกรุงเทพฯ อาจจะไม่เห็น แต่ในต่างจังหวัดเห็นดาษดื่น คนงานต่างด้าวขี่มอเตอร์ไซค์ ขี่ไวมาก ขับไวมากครับ