นายนริศ ขํานุรักษ์ พัทลุง

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นริศ ขํานุรักษ์ จังหวัดพัทลุง พรรคประชาธิปัตย์ ที่จริงท่านรัฐมนตรีก็ได้กรุณาตอบกระทู้ถาม ของผมสมบูรณ์แล้วละครับ แล้วท่านก็ตอบด้วยความตั้งใจแล้วก็ด้วยความสนใจต่อปัญหา พี่น้องเกษตรกร แต่ว่าผมขออนุญาตที่จะฝากข้อสังเกตต่อท่านบางประการเท่านั้นนะครับ ผมคิดว่ารายได้ของพี่น้องที่เปึนชาวนานี่อย่างไรผมก็ยังห่วงใย ผมอยากจะให้ท่าน ได้ยกระดับรายได้ของชาวนาให้ใกล้เคียงกับชาวสวนยาง ชาวสวนยางขณะนี้ยางมีราคา กิโลกรัมละ ๑๐๐ บาทต่อเนื่องกันมาป้กว่าแล้วครับ ทําลายประวัติศาสตร์ประเทศไทย ไม่เคยมีขนาดนี้มาก่อน ก่อนหน้านี้เคยมีกิโลกรัมละ ๑๐๐ บาท แต่ว่า ๔-๕ วันเท่านั้นเองครับ แต่ว่าภายใต้การดูแลของรัฐบาลชุดนี้ในขณะนี้ราคายางพารา ๑๐๐ บาทไปป้กว่าแล้วครับ ผมอยากให้ชาวนามีรายได้ที่มั่นคงมีเสถียรภาพเช่นเดียวกับชาวสวนยางนะครับ

๒. ผมอยากให้มีการโซนนิง (Zoning) พื้นที่ในบางพื้นที่ เช่น ในพื้นที่ จังหวัดพัทลุงผมนี่เดิมมีการทํานาถึง ๗๐ เปอร์เซ็นต์ ไม่ใช่ครับ ถึง ๗๐๐,๐๐๐ ไร่ จังหวัดพัทลุงมีภูเขาที่สูง ทําผลไม้และภูเขาอยู่ ๗๐๐,๐๐๐ ไร่ มีนาอยู่ ๗๐๐,๐๐๐ ไร่ และมีที่ราบลุ่มทะเลสาบอีก ๗๐๐,๐๐๐ ไร่ แต่ว่าขณะนี้ที่นาลดน้อยลงเหลือไม่ถึง ๕๐๐,๐๐๐ ไร่เพราะว่าปัญหาชาวนา ปัญหาเรื่องราคาข้าว ปัญหาเรื่องรายได้แล้วก็กลุ่ม พวกยางนี่เกษตรกรทํายางรุกที่ชาวนามาทั้ง ๆ ที่ถ้าชาวนาเขามีรายได้ใกล้เคียงกับ ชาวสวนยาง ชาวนาเขาก็ต้องทํานา แล้วข้าวก็เปึนปัจจัยสําคัญต่อชีวิตคนไทยซึ่งไม่ควร ที่จะลดลงอีกแล้วนะครับ ผมจึงอยากให้ท่านได้ช่วยโซนนิงพื้นที่ว่าพื้นที่นี้ทําสวนยาง ทําผลไม้แล้วก็คงนาเอาไว้ แต่จะคงไว้ได้นี่ก็เพราะต้องมีราคาที่สูงนะครับ นาที่ลดน้อยลงนี่ เพราะว่าราคาข้าวมันตกต่ํา เกษตรกรยากจนจึงดิ้นรนที่จะปลูกพืชชนิดอื่น การโซนนิง จึงเปึนทางออกของปัญหาชาวนาอีกเรื่องหนึ่ง ในจังหวัดพัทลุงท่านรัฐมนตรีคงทราบครับ มีข้าวชนิดหนึ่งชื่อข้าวสังข์หยด อันนี้เกวียนละ ๒๐,๐๐๐ บาท ใครมีข้าวอยู่ในมือเกวียนละ ๒๐,๐๐๐ บาท มากกว่า ๒๐,๐๐๐ บาทก็มีคนรับซื้อ แต่ว่าปัญหาก็คือปลูกได้ป้ละ ๑ ครั้ง เท่านั้นเอง ท่านรัฐมนตรีช่วยให้หน่วยงานของท่านไปช่วยหน่อยครับว่าทําอย่างไรให้ปลูก ได้มากกว่า ๑ ครั้ง และผมเชื่อว่าปลูกได้ด้วย ผมเชื่อว่าเทคโนโลยีความรู้ องค์ความรู้ ของระบบราชการของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ทําได้ ถ้าวันไหนที่ท่านทําให้ข้าวสังข์หยด ปลูกได้ป้ละ ๒ ครั้งนี่ ผมคิดว่าเกษตรกรทํานาในจังหวัดพัทลุงจะทัดเทียมกับเกษตรกร สวนยางได้ แล้วผมคิดว่าผมอยากให้ท่านรัฐมนตรีได้ไปพิจารณาเรื่องพืชหลังนา ประเทศไทย มีพื้นที่ว่างสําหรับพืชที่เข้ามาแซม เช่น ในสวนยางควรจะมีพืชที่เข้าไปแซมในสวนยาง ในนาก็เช่นเดียวกันนะครับ ในพื้นที่นาว่าง ๆ เช่น ทํานาได้ครั้งเดียว พื้นที่ที่ว่างอยู่ ทํานาได้ ๒ ครั้งและยังมีพื้นที่ที่ว่างอยู่ พืชหลังนาก็จะเปึนรายได้ที่จะมาดูแลพี่น้องเกษตรกรได้

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากกราบเรียนท่านรัฐมนตรีก็คือ หน่วยงานกรมการข้าว ของท่าน ผมอยากให้ไปมีหน่วยงานในระดับต่างจังหวัดด้วยนะครับ เช่นกรณีจังหวัด ที่มีการทํานามาก ๆ เช่น จังหวัดพัทลุง ควรจะมีหน่วยงานมันอาจจะข้าวจังหวัดหรือว่า สถาบันข้าวเข้าไปศึกษาวิจัยและพัฒนาชาวนา ไม่ใช่ไม่มีเสียเลย แต่ว่าบางจังหวัด ก็ไม่เหมาะที่จะมีนะครับ เพราะว่าจังหวัดบางจังหวัดนี่นาน้อยมากแต่ว่าบางจังหวัด เช่น จังหวัดที่ทํานาถึง ๓๐ เปอร์เซ็นต์อย่างจังหวัดพัทลุงควรจะมีหน่วยงานของกรมข้าว เข้าไปอยู่เพี่อที่จะแก้ไขปัญหาและพัฒนาชาวนา

เรื่องระบบชลประทานก็เช่นเดียวกันนะครับ ผมคิดว่าวันนี้ไม่มีคําตอบว่า ชาวนาในพื้นที่ชลประทานมีรายได้ มีวิถีชีวิต มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านอกชลประทาน ท่านต้องทําให้เห็นว่าเมื่อเราลงทุนด้านชลประทานไปแล้วนี่ชาวนามีรายได้มากกว่า ชาวนามีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านะครับ

เรื่องสุดท้ายครับ ท่านรัฐมนตรีได้ไปที่จังหวัดพัทลุงแล้วก็ได้ไปตกปากรับคํา เรื่องศูนย์อบรมของ สกย. ซึ่งเปึนประโยชน์มากนะครับ ผมก็อยากให้ท่านได้เร่งรัดแล้วก็ ผมคิดว่าถ้ามีศูนย์อบรมนี้ครับ ชาวนาก็สามารถเข้ามาอบรมใช้สถานที่ ใช้พื้นที่ของ ศูนย์อบรม ศกย. ผมอยากให้ท่านได้เร่งรัดศูนย์อบรม สกย. ซึ่งคิดว่าจะเปึนประโยชน์ต่อ พี่น้องเกษตรกรในจังหวัดพัทลุงนะครับ ผมกราบขอบคุณท่านประธาน กราบขอบคุณ รัฐมนตรีที่ได้กรุณาตอบข้อซักถามกระทู้ของผมครับ