ท่านประธานที่เคารพ กระผม พีรพันธุ์ พาลุสุข สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทยจากจังหวัดยโสธร ท่านประธานครับ ในข้อเท็จจริงเท่าที่ฟังดูรัฐบาลได้ดําเนินการในเรื่องนี้กับเบี้ยผู้สูงอายุ ท่านนายกรัฐมนตรี ได้พูดหลายครั้งว่าให้ทุกคนครับ มันให้ไปแล้วนะครับในข้อเท็จจริงให้ทุกคนไปแล้ว แล้วท่านก็มีระบบที่จะไปขึ้นทะเบียนอะไรต่ออะไรเพื่อให้เกิดความชัดเจนขึ้น วันนี้ คณะกรรมาธิการร่วมกันมาแก้ไขจากที่วุฒิสภาได้แก้ไขไว้ สมาชิกหลายท่านได้กล่าวไป แล้วว่าการที่วุฒิสภาแก้ไขก็เพื่อให้เปึนไปตามมาตรา ๕๓ ของรัฐธรรมนูญ ด้วยความเปึนห่วงว่า งบประมาณสําหรับผู้สูงอายุมันจะเพิ่มขึ้น ซึ่งก็เปึนข้อเท็จจริงที่ปรากฏอยู่ในประเทศ อุตสาหกรรมหลายประเทศ ประเทศญี่ปุ์นงบประมาณในด้านนี้ครับเปึนภาระมากขึ้น ๆ จริง ของเรานั้นเพิ่งจะเริ่มเราก็เลยให้กันอยู่แค่นี้ และนายกรัฐมนตรีก็บอกว่ามีเงินอยู่ เพียงพอก็จะให้ได้ทุกคน ผมถามว่าจริง ๆ รัฐธรรมนูญก็เขียนไว้ว่า บุคคลซึ่งมีอายุเกิน ๖๐ ป้บริบูรณ์และไม่มีรายได้เพียงพอแก่การยังชีพมีสิทธินะครับ แต่ไม่ได้หมายความว่า คนที่อายุเกิน ๖๐ ป้บริบูรณ์และไม่มีรายได้เพียงพอเท่านั้นที่จะได้ ถามว่าให้ทุกคนได้ไหม นักกฎหมายก็บอกว่ามาตรานี้หมายถึงมาตรการขั้นต่ํา ถ้ารัฐมีงบประมาณเพียงพอ สามารถที่จะให้เกินอย่างนี้ได้ อันนี้ก็เลยเปึนที่มาของร่างกฎหมายที่ผ่านสภาผู้แทนราษฎรไป ที่พวกเราได้ให้ความเห็นชอบไปแล้วบอกว่าการจ่ายเบี้ยยังชีพเปึนรายเดือนอย่างทั่วถึง และเปึนธรรมก็คือได้กันทุกคน วุฒิสภาอาจจะไปคํานึงถึงมาตรา ๕๓ และรายได้ของรัฐ ก็แก้กันเข้ามา พอไปกรรมาธิการร่วมกันฟังดูเหตุผลแล้วท่านอาจจะเกรงใจการแก้ไข ของวุฒิสภาหน่อยแล้วก็พยายามจะแก้ให้มันใกล้เคียง แต่พอมาเขียนไปแล้วก็ไม่รู้แปลว่า อะไร เพราะท่านไปติ่งท้ายบอกว่า ทั้งนี้ โดยคํานึงถึงรายได้และความเปึนอยู่ของผู้สูงอายุ คํานึงอย่างไรล่ะครับ คือถ้าจะเอาให้ชัดแบบวุฒิสภาแก้เขาบอกที่ไม่มีรายได้เพียงพอ นั่นมันชัดเจนไปแล้ว ของท่านมาเขียนว่า ทั้งนี้ โดยคํานึงถึงรายได้และความเปึนอยู่ ผมเข้าใจดีว่าพวกเราหลายคนแทบทุกคนละครับที่นั่งอยู่ในที่นี้เมื่อเราพยายามจะให้ สวัสดิการแก่พี่น้องประชาชนพวกเราทุกคนก็ยินดี ถ้ากําลังงบประมาณของรัฐสามารถที่จะให้ได้ทุกคนก็พร้อมใจที่จะให้กันอย่างนั้น เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลกครับที่ร่างกฎหมายฉบับนี้ ผมคิดว่าทุกพรรคร่วมกันเสนอ แล้วทุกพรรคก็ร่วมกันหาคะแนนเสียงจากพี่น้อง สมาชิกบางท่านก็พยายามจะพูดว่า มีการเอาข้อมูลตรงบ้างไม่ตรงบ้างไปหาเสียงกับพี่น้อง ผมก็ไปมาหลายจังหวัด ท่านประธานครับ เห็นขึ้นปัายพรรคนี้เปึนรัฐบาลเรียนฟรี ผู้สูงอายุได้เบี้ยยังชีพ คนพิการ ก็ได้ ผมก็บอก ผมก็อยู่ในสภาเหมือนกันนะครับ ได้ผ่านกฎหมายนี้มาด้วยกัน ร่วมเสนอด้วย แล้วเวลาเขียนทําไมเขียนเอาแต่ตัวเองล่ะ ผมก็บอกประชาชนไปว่า ทั้งสภาร่วมมือกัน ไม่ใช่คนใดคนหนึ่งหรอก แล้วนโยบายอย่างนี้ ถ้าย้อนกลับไปดูแล้ว เขียนมาแล้วหลายรัฐบาล รัฐบาลสมัยท่าน พันตํารวจโท ทักษิณ ก็เขียน เพียงแต่ว่า มันมาสําเร็จในยุคนี้เท่านั้นเอง แต่ทุกพรรคก็ร่วมมือกัน นี่คือสิ่งที่อยากเรียนต่อที่ประชุม ให้มีบรรยากาศกันอย่างนี้ แทนที่จะไปกล่าวหากันว่าพรรคนั้นเปึนอย่างนี้ คนนั้น เปึนอย่างนี้ ของบางท่านนี่นะครับ ท่านประธานครับ ผมเห็นแล้วบางแห่งนี่ ไปตัดเอา ตอนลงมติ เช่น ลงมติมาตราอย่างนี้ ฝ์ายค้านลงมติไม่รับ เขาก็ตัดเอาเฉพาะตรงที่ไม่รับนี่ละ ไปบอกเห็นไหมดอกเตอร์พีรพันธุ์โหวตไม่รับกฎหมายนี้ ดูสิอย่างนี้ก็ทําได้ ดูสิอย่างนี้ ก็ยังมีด้วย แต่ยังดีครับที่ประชาชนเขาฉลาดแล้ว เขารู้แล้วว่าอะไรเปึนอะไร เขาก็เลย ไม่เชื่อสิ่งที่บางท่านพยายามจะทําไป ท่านประธานครับ เมื่อมันเปึนอย่างนั้น ผมคิดว่า ในสิ่งที่แก้มามันอาจจะมีปัญหาในทางปฏิบัติ เพราะท่านไปเขียนเปึนข้อสังเกต ข้อสังเกตนี้ ไม่ใช่กฎหมายนะครับ แล้วก็ไม่แน่ใจว่าทางสภาจะเห็นด้วยกับข้อสังเกตนี้หรือไม่ เพราะว่าท่านไปเขียนข้อสังเกตว่า ในการจัดเบี้ยยังชีพให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จัดขึ้นทะเบียนผู้สูงอายุ โดยจะต้องแสดงตนว่าไม่มีรายได้เพียงพอ ท่านกลับไปเขียน ข้อสังเกตอย่างนี้ ขณะที่กฎหมายที่กรรมาธิการร่วมกันเขียนบอกว่าไม่ใช่ ไม่ได้บอกว่า รายได้ไม่เพียงพอ โดยคํานึงถึงรายได้เท่าไรล่ะ ไม่รู้ แล้วความเปึนอยู่เปึนอย่างไร ไม่รู้ ไม่ได้เขียนไว้ไปคิดเอาเอง นี่ก็คือนโยบายของฝ์ายนิติบัญญัติปล่อยให้เรื่องนี้ เปึนเรื่องของฝ์ายบริหารจะไปคิดเอาเอง ไปจัดการเอาเองตามฐานะการคลังของประเทศ ผมเข้าใจอย่างนั้น แต่พอเขียนข้อสังเกตท่านบอกให้คํานึงถึงรายได้ว่าไม่เพียงพอ เห็นไหมครับ มันก็ขัดกัน ก็จะเกิดปัญหาสําหรับผู้ปฏิบัติ

ข้อ ๒ ท่านบอกว่าให้หน่วยงานที่รับผิดชอบไปปรับปรุงประกาศ ในการจ่ายเบี้ยยังชีพให้แก่ผู้สูงอายุให้เกิดความเปึนธรรมมากยิ่งขึ้น แล้วอย่างไรล่ะ ข้อ ๑ ข้อ ๒ ก็ดูเหมือนจะขัดกันเองแล้ว ผมก็เลยคิดว่าการแก้ไขอย่างนี้พยายามจะเอาใจ ทางวุฒิสภา แต่ขณะเดียวกันก็อยากจะให้แก่พี่น้องทุกคนไม่กล้าก็เลยเขียนหน่อมแน้ม มาอย่างนี้ เสร็จแล้วผู้ปฏิบัติก็จะเกิดปัญหาตามมาว่าจะเอาอย่างไร ในเมื่อรัฐบาล เดินหน้าให้แก่ทุกคนไปแล้วนะครับ ท่านมาเขียนอย่างนี้ ถ้าที่ประชุมนี้เห็นด้วยกับ การแก้ไขขึ้นมานี่ ก็คงจะต้องไปคํานึงก่อนว่าจะเอาอย่างไร คนที่เคยได้แล้วอาจจะไม่ได้ เพราะท่านไปกําหนดว่ารายได้เท่านี้ ความเปึนอยู่ต้องอย่างนี้ มันก็จะเกิดเงื่อนไข เกิดขึ้นไม่ตรง ผมคิดว่าข้อเท็จจริงเราเดินหน้าไปแล้ว แต่เขียนกฎหมายย้อนไปถึง สิ่งที่เขาให้ไปแล้วกลับลงมาต่ํากว่ามาตรฐานที่เคยให้มันจะยุ่งยากท่านประธานครับ ผมคิดว่า จริง ๆ อยากถามกรรมาธิการว่าที่แก้กันอย่างนี้เพราะอะไร แล้วท่านนึกว่า คําว่า คํานึงถึงรายได้และความเปึนอยู่ คํานึงอย่างไร ไม่มีคําอธิบายครับ แต่พอมาดู สิ่งที่ท่านพยายามจะพูดในหมายเหตุมันขัดแย้งกับตัวกฎหมายครับ ผมคิดว่าจะเกิด ปัญหาในทางปฏิบัติมากครับ ขอบคุณท่านประธานครับ