ขอบคุณท่านประธานครับ กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ รองนายกรัฐมนตรี มี ๒ ประเด็นนะครับ

ประเด็นแรก ก็คงจะเปึนในส่วนที่เกี่ยวกับโครงการหลักประกันสุขภาพ ถ้วนหน้า เพื่อจะตอบข้อสงสัยนะครับเพราะพูดในทํานองว่ารัฐบาลไปลอกโครงการ มาแล้วก็ทําได้ไม่ดีนะครับในลักษณะคล้าย ๆ อย่างนั้น ดูตัวเลขกันเพราะว่าตัวเลขนี่ บางทีมันก็ชี้ให้เห็นถึงประสิทธิภาพการทํางานเหมือนกันนะครับ โครงการที่ทางรัฐบาล ในอดีตคุยนักคุยหนาว่าเปึนโครงการที่ดีมาก ๆ ครับ คือ ๓๐ บาทรักษาทุกโรค ซึ่งก็มี คนเปรียบเทียบกันด้วยคําพูดต่าง ๆ นานา แต่ข้อเท็จจริงก็คือว่าเปึนโครงการที่ดีครับ โครงการที่ดีก็เพราะว่าเปึนโครงการที่ช่วยเหลือพี่น้องประชาชนถ้วนหน้าในเรื่องสุขภาพ งบประมาณที่ใช้ครับ มาดูเรื่องเม็ดเงินกันและจํานวนครับ โครงการนี้เริ่มต้นป้ ๒๕๔๕ ครับ ตอนนั้นรัฐบาลในอดีตที่เปึนคนเริ่มต้นโครงการ ใช้งบ ๑,๒๐๒.๔ บาทต่อหัว ๑ ประชากร ๑,๒๐๐ บาทเองครับ แล้วก็กว่าจะมาเพิ่ม ไม่ทราบว่ามัวเอาเงินงบประมาณ ไปใช้ทําอะไร แต่กว่าจะมาเพิ่มจริง ๆ นี่ครับป้ ๒๕๔๙ ป้ ๒๕๔๕ ป้ ๒๕๔๖ ป้ ๒๕๔๗ ป้ ๒๕๔๘ เริ่มต้นที่ ๑,๒๐๐ บาท เงินมันไม่พอครับ กว่าจะมาเพิ่มจริง ๆ นี่ป้ ๒๕๔๙ เพิ่ม เปึนรายหัว ๆ ละ ๑,๖๕๙.๒๐ บาท แล้วก็มีเพิ่มสิทธิประโยชน์ผู้ติดเชื้อเอชไอวี (HIV) และ ผู้ป์วยโรคเอดส์ครับ รัฐบาลหลังจากนั้นนะครับป้ ๒๕๕๐ มาเพิ่มอัตราเหมาจ่ายเปึน รายหัวเปึน ๑,๘๙๙ บาท ป้ ๒๕๕๑ เพิ่มเปึน ๒,๑๐๐ บาท และป้ ๒๕๕๒ เพิ่มเปึน ๒,๒๐๒ บาท งบประมาณป้นี้ก็เพิ่มอีกนะครับเปึน ๒,๔๐๑.๓๓ บาท มีการเพิ่มการสร้าง แรงจูงใจให้กับบุคลากรด้านสาธารณสุขในหน่วยบริการภาครัฐในอัตราอีก ๖๐ บาท ๙๒ สตางค์ต่อหัวประชากร งบประมาณที่ใช้ทั้งสิ้น ๑๒๐,๘๓๙ ล้านบาท เปึนส่วนของ กองทุนหลักประกันสุขภาพเอง ๘๙,๐๐๐ กว่าล้านบาท แล้วจัดสรรไว้ในส่วนราชการอีก ๓๑,๐๐๐ ล้านบาท ที่ผมนําตัวเลขมาชี้แจง ผมอยากจะ กราบเรียนสั้น ๆ แต่เพียงว่าเริ่มต้นไว้ดีครับ แต่ให้เงินไว้น้อย แล้วก็มีปัญหา ซึ่งความจริง ปัญหาเรื่องสุขภาพของพี่น้องประชาชนไม่น่าที่จะประหยัดเงินนะครับ วันนี้รัฐบาลของเรา ก็เห็นว่าอะไรที่ดี เราก็อยากจะทําให้มันดีขึ้น แล้วก็ไม่ได้กังวลหรอกครับว่าใครจะว่า อย่างไร ถ้าหากพี่น้องประชาชนได้รับบริการรักษาสุขภาพถ้วนหน้า ไม่ใช่ฟรีอย่างเดียว แต่ว่าได้ของดีมีประโยชน์ ไม่ต้องรอนาน ตรงนี้เราพร้อมและต้องการจะทํา เพราะฉะนั้น เราก็ทุ่มเงินให้อย่างเต็มที่ครับ ประเด็นนี้ผมก็อยากจะชี้แจงเพื่อให้ทราบข้อเท็จจริงนะครับ

ประเด็นที่สอง ซึ่งก็พูดกันมาตั้งแต่เมื่อวานจนถึงเมื่อเช้า จนถึงตอนบ่าย แล้วก็ในค่ํานี้ก็คือต้นกล้าอาชีพ พูดแล้วก็พร้อมจะพูดอีกนะครับ ว่าโครงการในลักษณะนี้ เปึนโครงการที่เขาประเมินกันเปึนรายเดือนครับ ค่าใช้จ่ายเขาก็เปึนรายเดือน ความหมาย ก็คือว่างบประมาณที่จัดไว้ครั้งที่แล้ว ๖,๙๐๐ ล้านบาท สําหรับ ๖ เดือน เดือนหนึ่งก็ ๑,๐๐๐ กว่าล้านบาท ใช้เดือนเดียวไม่หมด แล้วก็คนงานทั้งหมดที่ตกงานมารับที่จะดูแล เพื่อฝ๊กในเดือนแรกเดือนเดียวแล้วถือว่าประสบผลสําเร็จน่ะไม่ได้ เพราะทําไม่ได้ แล้วคนงานจริง ๆ ก็ไม่ได้ตกงานพร้อมกันทีเดียวหมดในเดือนเดียวเช่นกัน เพราะฉะนั้น สิ่งที่รัฐจะทําได้ตามความสามารถของรัฐที่มีอยู่ ก็คือว่าทยอยฝ๊กไปเรื่อย ๆ คนที่สนใจที่ เดือนนี้ยังไม่ได้ตกงาน อีก ๒ เดือนอาจจะตกงานก็เข้ามาสมัครได้ตลอดเวลา ตลอดโครงการ ๑๒ เดือน ป้นี้ก็จัดไว้ให้อีก ๗,๐๐๐ ล้านบาท พูดซ้ําอีกครั้งนะครับว่า ๖,๙๐๐ ล้านบาท เราใช้ไป ๑,๐๐๐ กว่าล้านบาท ถูกต้องแล้ว เพราะว่าเราฝ๊กทีละเดือน ทีละเดือน เพิ่งฝ๊กเสร็จไปเพียง ๒ เดือนครับ นี่เพิ่งเริ่มต้นเดือนที่ ๓ เดือนแรกนั้นหลายคน ที่สมัครไว้ก็ไม่แสดงตัวตนขึ้นมา อาจจะเปลี่ยนใจด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ เดือนแรกสมัคร ไว้ ๑๔๐,๐๐๐ คน เราก็ฝ๊กได้ ๒๐,๐๐๐ คน เดือนที่ ๒ จาก ๑๔๐,๐๐๐ คนนะครับ เอามา ฝ๊กต่ออีกก็ได้ ๖๐,๐๐๐ คน เดือนนี้ก็จะฝ๊กอีกประมาณ ๖๐,๐๐๐ คน เพราะฉะนั้นมันก็ จะเดินไปอย่างนี้ครับ ก็พยายามจะอธิบายให้เข้าใจมันจะเดินไปอย่างนี้ ถามว่าฝ๊กแล้ว ออกมาเดี๋ยวก็ไม่มีงานทํา ไม่มีหรอกครับ เพราะว่าถ้ามีเขาก็ไม่มาฝ๊กหรอกครับ ข้อเท็จจริงก็คือยอมรับความเปึนจริงครับ ของมันส่งออกไม่ได้ เศรษฐกิจมันล้มเหลวครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราอยากจะทําก็คือว่า ในช่วงระยะเวลาที่เราอยู่ในความยากลําบาก เราจัดงบประมาณแทนที่ให้เขาอยู่เฉย ๆ เราช่วยได้เท่าไร เราก็ช่วย เราจ้างครูฝ๊กให้ แล้วเราก็ให้เงินค่าแรงในการฝ๊กเขาด้วย เปึนค่าแรงขั้นต่ํา เราทําเพื่อให้เขาเกิดกําลังใจว่า ชีวิตเขามันไม่แย่แล้ว ไม่ใช่นั่งอยู่แต่ในบ้านเฉย ๆ แต่ว่าฝ๊กฝนให้อาชีพที่มีอยู่เพิ่มทักษะให้ ดีขึ้น ในขณะเดียวกันเราก็พยายามหยุดเลือดไม่ให้ไหลครับ เราก็เข้าไปดูอุตสาหกรรมที่ เขาบอกว่าเขาอาจจะเลิกจ้างคนงาน เราก็ไปช่วยตรงนั้น บอกคุณอย่าเลิกจ้างเลย คุณทํางานต่อ คุณจ้างต่อ จ้างต่อเกินป้หนึ่งขึ้นไป เดี๋ยวผมไปช่วยออกค่าแรงให้ แต่ออก ให้อย่างต่ําสุดครับ ๔,๘๐๐ บาทต่อเดือน โดยฝ๊กให้คุณอยู่ที่โรงงานนั่นละ แล้วคุณเองก็เปึนคนฝ๊ก ถ้าคุณยังไม่มีคนฝ๊ก คุณก็ไปจ้างคนฝ๊กมา เราก็จ่ายให้ ขออย่างเดียวอย่าเลิกจ้างคนงานเหล่านั้น เวลานี้ก็มาร่วมกันเยอะ ท่องเที่ยวก็มาร่วม ประมาณ ๕๐,๐๐๐ คน ทางกระทรวงอุตสาหกรรม ฝ์ายแรงงานก็มาร่วมอีกประมาณ ๕๐,๐๐๐ คน แต่ก็ไม่ใช่เดือนนี้นะครับ ต้องค่อยทยอยกันออกไป เพราะฉะนั้นคือลักษณะ ของงานมันเปึนลักษณะทยอยไปทีละเดือน ทีละเดือน ผมเข้าใจครับบางทีเวลาเรา ไม่ได้มาทํางาน แล้วเรานั่งดูอยู่ข้างนอก เราก็มีความเข้าใจอย่างนั้น แล้วงบโฆษณา ๑๐๐ ล้านบาท ไม่ใช่ครับ ประมาณที่เปึนวงเงินไว้ใช้ไม่ถึงครับ เพราะฉะนั้นก็อยากจะ กราบเรียนเพื่อให้เกิดความเข้าใจครับ ขอบพระคุณครับ