ผมรู้อะไรหรือเปล่าครับ ผมรู้ว่า ผมพูดแล้วมันจะเกิดผลอะไรอย่างนี้ครับ จิตวิทยาผมทันครับ เพราะฉะนั้นเสียงหัวเราะมา ทันทีครับ เพราะว่าผมพูดเครียดมาตลอดครับท่าน ผมวางตัวไม่ถูกนะครับ ครั้งที่แล้วผม มาผมพูดแบบสบาย ๆ ไปเรื่อย ๆ ท่านเชื่อไหมครับ พอกลับไปข้างหลัง ส.ส. หลายคนมา บอก โอย ท่านอภิปรายดี เนื้อหาดี แต่ท่านไปยิ้มกับเขา พูดเล่นกับเขา ท่านไปอุ้ม นายกรัฐมนตรีเกินไป ท่านดูแลท่านกรณ์เกินไป ทุกคนมารุมด่าผมหมด พอวันนี้ผมพูด เครียดขึ้นมา ทําไปทํามาคนที่สุขภาพจิตเสียมีผมคนเดียวนะครับท่าน และผมขี้เกียจ หันไปหันมา เพราะฉะนั้นผมถึงบอกผมเห็นหน้าท่านนายกรัฐมนตรี บางทีไม่รู้พูดกับใคร ก็ไม่รู้ แล้วผมไม่ถนัดอยู่เฉย ๆ พูดไปอย่างนี้ฝากไปคนโน้น ๆ เด้งไปกี่ชิ่งก็ไม่รู้นะครับ ผมเปึนเอกชนพูดกับใครก็คนนั้นตรง ๆ เอามาอีกรองนายกรัฐมนตรีหนึ่งแล้วนะครับ ผมขอต่อนะครับ ผมจะจบตรงที่ว่า โฮ้ หน้าตาแต่ละคนทะมึนทึงหมดเลยครับตอนนี้ โดยเฉพาะคนที่นั่งถัดท่านนายกรัฐมนตรีน่ากลัวมากนะครับ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับท่านเลย จะขึ้นมาทําไมครับ ผมยังไม่ได้ไปแตะงบประมาณทหาร งบประมาณอะไรสักกะหน่อย เลยครับ ท่านไปนังพักผ่อนข้างหลังดีกว่านะครับ ดีแล้วครับ ขอบพระคุณมากครับ ท่านประธานครับ ผมต่อนะครับ ผมต่ออีกทีหนึ่ง ผมจะบอกว่าหลายคนบอกว่าอันนี้ผม เรียนท่านเลยนะครับ ผมอภิปรายครั้งที่แล้วผมต้องขอบคุณเพื่อนสมาชิกทาง ประชาธิปัตย์ทุกคนบอกว่าอภิปรายดี มีมารยาท ผมก็ไม่รู้เปึนเพราะผมยิ้มไปเรื่อย ๆ พูดไปเรื่อย ๆ ไม่เหมือนเขาบอกมีมารยาทพูดดีอันนั้นเรื่องหนึ่งเข้าใจ โทรศัพท์ก็เข้ามา เยอะแยะไปหมดเลย ๒-๓ วันนี้ผมยืนยันเปึนร้อยกว่าสายครับท่าน แล้วมันก็เกิดปฏิกิริยา ผู้ใหญ่ก็โทรมาหาผมเยอะตรงโน้นตรงนี้เต็มไปหมด แต่สิ่งหนึ่งที่เขาฝากมาอันนี้ถ้าท่านที่ ฟังการอภิปรายครั้งที่แล้ว แล้วเห็นผมกําลังจะถามคําถามบางคําถามกับท่าน นายกรัฐมนตรี ผ่านท่านประธานไปยังท่านนายกรัฐมนตรีอีกครั้งบอกว่าทําไมพูดซ้ํา แผ่นเสียงตกร่อง ร ชัดไหมครับ ตกร่อง ผมย้ําอีกครั้งหนึ่งครับ เพราะว่าคําถามเหล่านี้ ท่านยังไม่ได้ตอบชัดเจน ผมจะพูดกับท่านเปึนข้อ ๆ เปึนข้อสรุปซึ่งบางคําถามย้ําอีก ครั้งหนึ่งท่านควรจะตอบให้ชัดเจนนะครับ

คําถามข้อที่ ๑ ครั้งที่แล้วเรามีการคุยกันบอกว่า ผมย้ํานะครับ ผมพูดเมื่อ วันจันทร์บอกว่าฝากให้ท่านนายกรัฐมนตรีทบทวนเรื่องพระราชกําหนดกับ พระราชบัญญัติการกู้เงิน พระราชกําหนดพอจะอนุโลมเพื่อไปป่ดหีบ ๒๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เข้าใจถึงความเดือดร้อน และเงินที่เหลือก็ถ้าท่านจะเอาไปทําเปึนเรื่องงบกระตุ้นเศรษฐกิจ ก็เห็นด้วย แสนขึ้นมาเปึน ๒๐๐,๐๐๐ ล้านบาทเห็นด้วย แต่พระราชบัญญัติกู้เงินตรง ๆ ชัด ๆ อีกทีหนึ่งครับ ไม่เห็นด้วย ขอให้กลับไปทบทวนก่อน ไม่จําเปึนต้องรีบร้อน อันนี้คือ ข้อจําเปึนที่สําคัญนะครับ วันนั้นพูดวันจันทร์พอวันนี้วันพฤหัสบดีเงื่อนเวลามันเปลี่ยน แล้วครับ เรื่องมันมาจบตรงว่าหนังสือพิมพ์เขาบอกว่า พ.ร.ก. ผ่านฉลุย พ.ร.บ. ก็ผ่านฉลุย ตอนนี้ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาทไปแล้วนะครับ ผมพูดชัด ๆ อีกทีหนึ่งนะครับ ถึงจะถามวันนี้ อีกครั้งหนึ่งเห็นงบประมาณชัดเจนกันแล้วทั้งหมดผมย้ําว่าพระราชบัญญัติกู้เงิน ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาทยืนยันว่าไม่มีความจําเปึนจะต้องทําทันทีโดยรวบรัดอย่างนี้ อันนี้ ผมฝากเตือนผ่านท่านประธานไปยังสมาชิกและ ครม. ด้วยว่าสมาชิกทุกท่านว่าเรื่องนี้ เปึนเรื่องความเปึนความตายของประเทศ เปึนเรื่องเงินของประเทศนะครับ ท่านตัดสินใจผิดคือผิดนะครับเรื่องนี้ ผมอยากจะบอกว่า อย่างนี้ ผมเดาเอาว่าเค้าลางของวันจันทร์ วันอังคาร วันพุธ วันพฤหัสบดีที่ผ่าน สิ่งแน่ ๆ ที่จะเห็นวันนี้เดี๋ยวก็ต้องโหวต แล้วทุกอย่างก็คงจะจบ ผมก็เดาเอาว่าทุกอย่างก็ต้องผ่าน พระราชบัญญัติป้ ๒๕๕๓ ๑.๗ ล้านล้านบาท ต้องผ่าน เพราะฉะนั้นนะครับผมคิดว่า โทรทัศน์นี้ถ่ายทอดอยู่และชัดเจน สมาชิกวุฒิสภาหลายท่านกําลังดูอยู่ ผมฝากความหวัง ไว้กับวุฒิสภานะครับ ท่านช่วยดูหน่อย ตรงผมเอาไม่อยู่ พ.ร.บ. เงินกู้ ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาท วุฒิสภาช่วยดูให้ที อันนี้ท่านเปึนความหวังนะครับท่านวุฒิสมาชิกทุกท่าน ข้อ ๑ นะครับ

ข้อ ๒ วันนั้นเรายังบอกว่าคนไทยทั้งประเทศจะเปึนหนี้ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท วันนี้ผมสรุปเลยนะครับ ข้อ ๒ หนี้สรุปแล้วไม่ใช่จะเปึนหนี้นะครับ เปึนหนี้แน่นอน ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เพียงแต่ท่านจะทยอยกู้วันไหนแค่นั้น อันนี้ผมย้ําเลย

ข้อ ๓ ตอนนี้ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาทที่จะกู้มันเปึนเงินค่อนข้างมหาศาล ตัวเลขของงบกระตุ้นไทยเข้มแข็ง ๑.๔๓ ล้านล้านบาท ช่วยตอบชัด ๆ อีกทีนะครับเพื่อคน ทางบ้านจะได้เข้าใจ ท่านกู้มาจํานวนนี้ กู้จํานวนนี้ แล้วก็กู้ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ผมอยากจะถามว่าตกลงมันต้องกู้อีกไหม หรือท่านจะเอาเงินตรงไหนมาโปะช่วยชัด ๆ ที อธิบายให้ชัดเจน ข้อ ๓ นะครับ

ข้อ ๔ ตรงนี้อาจจะไม่ใช่คําถาม วันนั้นผมบอกว่าถ้าท่านตัดสินใจให้ผ่าน ทั้งหมดท่านจะสร้างประวัติศาสตร์ให้ตัวเองในการกู้เงินนะครับ วันนี้ผมขอใช้ประโยคใหม่ เปึนคําเตือนและบ่นด้วยนะครับ บอกว่า อยู่ดี ๆ แท้ ๆ เลย อยู่ดี ๆ นะครับไปสร้างหนี้ ให้สูงสุดในประวัติศาสตร์ ผมย้ํานะต่างกับป้ ๒๕๔๐ วันนั้นสถาบันการเงินพังด้วยตัวเอง วันนี้ท่านเอามือไปซุกหีบครับ อยู่เฉย ๆ เอามือไปซุกในหีบเขามา เพราะฉะนั้นท่านได้ สร้างหนี้ให้ตัวเอง ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท อันนี้ใหญ่โตนะครับ

เพราะฉะนั้นตามด้วย ข้อ ๕ ครับ ท่านคิดว่าจะเอามาทํามาตรการกระตุ้น เศรษฐกิจ แล้วผมแม้กระทั่งเรื่องการตั้งงบต่าง ๆ ผมฝากท่านด้วยความเปึนห่วงบอกว่า ท่านจะกระตุ้นอะไรท่านเอาให้ชัดเลยนะครับ แล้วจุดมุ่งหมายต้องชัด ท่องเที่ยวเอาไหม ส่งออกเอาไหม หาตลาดใหม่อย่างไร ตลาดข้าวอย่างไร ผมว่าตรงนี้ท่านต้องเอาให้ชัด ถ้าไม่สําเร็จนะครับคนไทยวันนี้เปึนหนี้แน่นอนแล้วครับ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ๒ วัน ที่ผ่านมา เพราะฉะนั้นเรื่องนี้สําคัญ

ข้อต่อไปนะครับ ท่านเพิ่งจะของบประมาณกลางป้เพิ่มเติมไป ๑๑๖,๗๐๐ ล้านบาท อันนี้เปึนคําแนะนะครับว่าท่านยังไม่เอามาใช้ไม่ไหม ท่านไปรีดออกมาให้ หมดก่อน แล้วตรงนี้ท่านมาขอกู้อีก ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท อย่าผลีผลาม มันพูดคล้าย ๆ ข้อเมื่อกี้นะครับ และครั้งที่แล้วที่ผมบอกว่าตกลงเอาไปอีลุ่ยฉุยแฉก หรือ อีหลุยฉุยแฉก นะครับ ถ้าใครเป่ดปทานุกรมช่วยบอกมาที ปรากฏมีคนทางบ้านเขาไปเป่ดแล้วเขา บอกว่า อีลุ่ยฉุยแฉก เปึนคนที่ถูก เพราะฉะนั้นผมหวังว่าท่านตระหนักถึงคําคํานี้ดีนะครับ

ข้อ ๗ อีกทีหนึ่งที่คราวที่แล้วคุณหมอชลน่านเอามาตรา ๗ ให้ผมอ่าน ผมไม่อ่านซ้ําแล้วนะครับ กู้ไปก่อนแล้วค่อยตรวจสอบทีหลัง มาตรวจสอบอีกทีทําไมให้มัน ช้ําใจ ก็เปึนหนี้เขาไปแล้วเสียเขาไปแล้ว เพราะฉะนั้นเรื่องนี้สําคัญนะครับ

ข้อ ๘ เรื่องกู้บังคับแน่นอนอยู่แล้วโดยเงื่อนกฎหมายว่าต้องกู้ในประเทศ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ท่านประธานครับ เขาเอามือมาแตะตรงนี้ไมค์หยุดเลยครับ ขอโทษครับผมต่อเลยครับ จะจบอยู่แล้วครับอีกเดี๋ยวเดียวครับใจเย็น ๆ ครับ เรื่องกู้ ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้นะครับ ถ้าเปึนไปได้ผมอยากให้ขายพันธบัตรให้ประชาชน ท่านเชื่อครับ ท่านเชื่อผม ขายพันธบัตรให้ประชาชนเอาให้เห็น ๆ ไปเลยครับ แล้วท่านจะได้คะแนนโปร่งใสธรรมาภิบาล ประการที่ ๒ ถ้ามันไม่ได้จริง ๆ เงินทองไม่พอประชาชนไม่มีเงินมาซื้อเขาไปซื้อกองทุน เกาหลีกองทุนอะไรของเขาไม่รู้ไปฝากธนาคาร กู้ กบข. หรือกู้ประกันสังคม

ข้อ ๙ ผมขอกาดอกจันทน์ครับท่านช่วยตอบทีหนึ่ง ครั้งที่แล้วท่านยังไม่ได้ ตอบผมนะครับผมอยากฟัง และเดี๋ยวผมจะนั่งฟังด้วยนะครับ คนไทยจะเปึนหนี้ต่อหัว ตกลงในที่สุด ๑.๔๓ ล้านล้านบาทผ่านไปแล้ว ตกลงจะไปอยู่ที่เท่าไรครับ พูดให้ชาวบ้าน เขาได้ยินเลย เขาจะเปึนหนี้ต่อหัวต่อคนใน ๖๐ กว่าล้านคนคนละเท่าไร นี่ ๙.๑ นะครับ

๙.๒ เราจะเปึนหนี้ไปนานกี่ป้ ทั้งหมดจะเปึนหนี้ไปกี่ป้ นี่ผมนั่งถกกันข้างใน บางคนเขาบอก ๘ ป้ บางคนบอก ๑๒ ป้ บางคนบอก ๑๘ ป้ถ้าใครมีลูกวันนี้ลูกโต เปึนหนุ่มพอดีใช้หนี้หมด ท่านตอบให้คนไทยทั้งประเทศสบายใจครับ ๙.๒

๙.๓ ข้อ ๙ ต้องถาม ๑ ๒ ๓ จริง ๆ ๙.๓ ท่านมีวิธีอย่างไรที่เปึนรูปธรรม ชัดเจนที่จะหาเงินมาใช้หนี้ อย่าเพิ่งมาบอกหาแล้วเหลือเปึนเงินสะสมอะไรอย่าเพิ่งพูด นะครับ เอาแค่หาเงินใช้หนี้ก้อนนี้ก่อนท่านจะหาจากที่ไหนนะครับ

ข้อ ๑๐ คราวที่แล้วเปึนข้อแนะนํา คราวนี้เปึนข้อตําหนิแล้วก็บ่นด้วยครับ บอกว่าครั้งที่แล้วผมบอกค่อย ๆ กู้ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ มากระตุ้น ทําไมต้องโหม เที่ยวนี้ผมว่า เยอะเกินไป ผมบ่นเลยครับ ท่านกู้เยอะเกินไปแทนที่ พ.ร.ก. ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาทหยุดก่อน แล้วก็เอาไปป่ดหีบให้ทัน เหลืออีกตั้ง ๒๐๐,๐๐๐ ล้านบาท หรือ ๒๘๐,๐๐๐ ล้านบาท ก็เอามากระตุ้นเศรษฐกิจ ท่านไม่ควรรีบอีก ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาทท่านจะสง่างามขึ้นกว่านี้ อีกเยอะ อันนี้ด้วยรักและปรารถนาดีนะครับผมพูดตรง ๆ อันนี้เยอะเกินไปไม่ต้องรีบครับ อย่างไรหมูอยู่ในอวยอยู่แล้วถ้าภาษาง่าย ๆ จบ อย่างไรท่านยกมืออย่างไรฝ์ายรัฐบาล ก็ต้องชนะ ค่อย ๆ เปึนค่อย ๆ ไป เรื่องนี้ผมบอกเลยนะครับ แล้วอีกสิ่งหนึ่งที่สําคัญคือ ตรวจสอบยากนะครับ อย่างอื่นผมจะฝากไว้เฉย ๆ ว่าผมอยากฝากผ่านท่านประธานสภา ไปยังนายกรัฐมนตรีนะครับ อันนี้ผมพูดซ้ํานะครับ ท่านดูเรื่องหารายได้เข้าประเทศเถอะ หารายได้เข้าประเทศ หารายได้เข้าประเทศ หารายได้เข้าประเทศ นี่ผมไม่ได้แผ่นเสียง ตกร่อง ผมพูด ๓ ครั้งนะครับ ผมอยากให้ท่านนายกรัฐมนตรีจัดออกมาเปึนรูปธรรม ทีมเศรษฐกิจของท่าน นี่ถ้าผมไม่เกรงใจผมจะข้ามไปช่วยนะครับแต่ผมไปไม่ได้ครับท่าน เราอยู่ตรงนี้ ปล่อยผมอยู่ดีเถอะนะครับ หารายได้เข้าประเทศเอาให้ชัดเจนนะครับ แล้วก็ ตรงนี้ ๒-๓ ท่อนสุดท้ายนี่สําคัญหมดนะครับ ผมไม่อยากให้ท่านรับความเสี่ยงการลงทุน เมกะโปรเจคต์หรือโครงการใหญ่ ๆ มาเองทั้งหมด เรื่องนี้ผมพูดจริง ๆ นะครับ อันนี้ ก็ด้วยความปรารถนาดีท่านเอามาเสี่ยงหมดน่ากลัว คราวนี้ความน่ากลัวมันอยู่ตรงนี้ สิครับ เอกสารแผ่นนี้แผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง ๒๕๕๕ ครั้งที่แล้วผมเกือบหลวมตัวเชื่อ ท่านนายกรัฐมนตรีไปแล้วครับท่านประธาน ผมบอกว่าอย่าเอาเรื่องรถไฟใต้ดิน เอาเรื่อง รถไฟรางคู่ อย่าเอาสาธารณูปโภค ผมขอย้ําอีกครั้งหนึ่งนะครับ ขอแยกเปึน ๒ กองครับ กองหนึ่งอย่างไรประเทศนี้ต้องทําด้วยตัวเอง แบ่งให้สัมปทานให้อะไรใครไม่ได้เลย นี่คือกองแรกครับ แต่กองที่สองท่านช่วยดูทีเถอะ เงินทุนในประเทศที่ว่ามีกันเยอะ ๆ ธนาคารต่าง ๆ ให้เขาเข้ามาลงทุนกระจายความเสี่ยงครับ ภาคเอกชนนะครับเขากระจาย ความเสี่ยง เขาไม่แบกความเสี่ยงไว้เองหมด เขาต้องลดความเสี่ยง แล้วเรื่องบางเรื่อง นะครับ เรื่องการลดค่าใช้จ่ายผมอยากจะเรียน ผมขออนุญาตเอาประสบการณ์เอกชน มาเล่าสู่กันฟังในสภานี้นะครับ ป้ ๒๕๔๐ ต่อ ๒๕๔๑ ครับ ผมต้องเมเนจองค์กรผม ทั้งองค์กรซึ่งค้าขายหลายแสนล้านบาท ยอดตกลงมา ๗๕ เปอร์เซ็นต์ตอนนั้น เศรษฐกิจตก ท่านรู้ไหมครับทําอย่างไร อันนี้ผมขออนุญาตยกตัวอย่างสั้น ๆ สักนาที ๒ นาทีเผื่อจะเปึนประโยชน์กับสภานี้นะครับ พนักงานทํางาน ๑๕ วันอีก ๑๕ วันหยุด ทําไมต้องหยุด ไม่อย่างนั้นสินค้าก็ออกมา สมมุติ รถยนต์คันหนึ่งออกมาเราก็ต้องจ่ายให้บริษัทต่าง ๆ ออกไป ๖๐๐-๗๐๐ บริษัทแล้วครับ เขาเอาอะไหล่มาส่ง เอายาง เอาทุกอย่างมาส่งเราก็ต้องส่งยางเขา พอประกอบออกมา เปึนคันนะครับ คันหนึ่งล้านกว่าบาท จอดเฉย ๆ ไม่ขายก็เสียดอกเบี้ย ตรงนี้ต้องกลับมา คิดหลาย ๆ ต่อ แล้วท่านรู้ไหมครับว่าทําไมไม่ให้ ๑๕ วันมาทํางาน ท่านอาจจะพูดว่า เรื่องนี้เหลือเชื่อแต่เราคิดละเอียดอย่างนั้นจริง ๆ นะครับ พนักงาน ๑ คนเข้ามาทํางาน เกิดอะไรขึ้นครับ ต้องเข้าห้องน้ํากดชักโครกครั้งหนึ่งน้ําไหลไป ๔ ลิตร พนักงานเรามีเปึน หมื่น ๆ คนครับ พนักงานผู้หญิงเข้าห้องน้ําใช้กระดาษทิชชูกี่ม้วนต่อวันผลสุดท้ายกระจาย ด้วยอย่างไร ตอนเที่ยงปุ็บก่อนจะออกทุกคนต้องมีสายไฟดึงเพื่อให้ป่ดไฟ ป่ดแอร์ บ่ายโมงเข้ามาถึงเป่ดแอร์ เรื่องนี้ต้องคิดละเอียดมากภาคเอกชนคิดกันอย่างนี้ แต่ผมมา คิดวิธีหลวม ๆ ของการใช้เงินอย่างนี้ผมพูดตรง ๆ นะครับ ไม่สบายใจครับ ไม่สบายใจและ เปึนห่วงมากว่าทําไมมันง่ายอย่างนี้ เงินตั้งไม่รู้กี่ล้าน ๆ แล้วคิดกันได้อย่างไร เพราะฉะนั้น ผมบอกเลยท่านกระจายความเสี่ยงออกไป ผมย้ํานะครับ ให้ความเสี่ยงให้เขาไปลงทุน กันบ้าง สิ่งที่สําคัญอีกอันหนึ่งเกษตรกร ชาวไร่ ชาวนาเกือบ ๔๐ ล้านคน เมื่อสักครู่ผมพูด ถึงเรื่องงบไปแล้วได้อยู่ ๓.๓ เปอร์เซ็นต์ ท่านดูแลเขาหน่อยนะครับ ผมเปึนห่วงราคายาง ราคาปาล์ม ราคาปาล์มน้ํามัน ราคามันสําปะหลัง ราคาอ้อย โดยเฉพาะราคาข้าว ราคา ลําไย ราคาเงาะเยอะแยะไปหมดครับ ทั้งหมดผมคิดว่าผมได้คุยมาพอสมควรนะครับ ทุกอย่างผมย้ําอีกครั้งหนึ่งครับ ด้วยความปรารถนาดีผมอยากเห็นทุกสิ่งทุกอย่างเปึนไป ด้วยดีนะครับ อย่างไรผมหวังว่ารัฐบาลท่านได้ทําพระราชบัญญัติเงินกู้ไปแล้วนะครับ พระราชบัญญัติเงินกู้ พระราชกําหนดเงินกู้ พระราชบัญญัติงบประมาณ ทั้งหมด ๘๐๐,๐๐๐ บวก ๑.๗ ล้านล้านบาท เท่ากับ ๒.๕ ล้านล้านบาท ๔ วันเราคุยกันนะครับ เงิน ๒.๕ ล้านล้านบาท ถ้าถามว่าเยอะไหม เยอะ

สิ่งที่ผมจะกราบเรียนสุดท้ายนะครับ ท่านประธานครับ ท่านนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์และคณะรัฐมนตรีขึ้นมาบริหารจัดการประเทศนี้โดยประมาณ ๖ เดือน ประโยคนี้ สําคัญครับ ท่านใช้งบประมาณชาติ ๑.๘ ล้านล้านบาท งบกระตุ้นเศรษฐกิจ ๑๑๖,๗๐๐ ล้านบาท ท่านขอกู้โดย พ.ร.ก. พ.ร.บ. ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท และท่านจะมีงบรวม ทั้งหมดเลย โครงการไทยเข้มแข็ง ๑.๔ ล้านล้านบาท ผมว่าคนทางบ้านฟังงงตาย สรุปถ้า สั้น ๆ นะครับ ถ้าท่านกําลังขออีก ๑.๗ ล้านล้านบาท ถ้าไม่นับ ๑.๗ ล้านล้านบาท สิ่งที่ผม จะพูดสุดท้ายก็คือรัฐบาลนี้ ผมเดาว่าวิสัยทัศน์ของท่านนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี เศรษฐกิจไม่ดี หาเงินมากระตุ้นเศรษฐกิจเข้าไป ใช้เงินกระตุ้นเศรษฐกิจเข้าไป ผมไม่อยาก ไปเปรียบเทียบนะครับ บางครั้งท่านต้องเก็บหน้าตักไว้บ้างนะครับ ถ้าท่านเทหมดหน้าตัก ทีเดียวถ้าพลาด หมดครับ เจ๊ง แน่นอนที่สุดคนไทยทั้งประเทศได้รับผลอันนั้นแน่นอน ผมไม่อยากให้เกิดขึ้นนะครับ เหตุการณ์ป้ ๒๕๔๐ กับป้นี้ไม่เหมือนกัน ผมเคยพูดไปแล้ว ผมไม่อยากให้ตอนจบมันเปึนเรื่องเศร้าเหมือนกัน หวังว่ารัฐบาลคงจะผ่านพ้น ในการบริหารจัดการประเทศไปด้วยดีนะครับ ผมเอาใจช่วยครับ ขอบพระคุณครับ ท่านประธานครับ