เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม นายเธียรชัย สุวรรณเพ็ญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตาก เขต ๑ พรรคประชาธิปัตย์ ผมขอเรียนให้ท่านประธานทราบว่า หลังจากที่ได้อ่านร่างพระราชบัญญัติสภาเกษตรกร แห่งชาติ พ.ศ. .... แล้วนะครับ ของเพื่อนสมาชิกและของคณะรัฐมนตรีที่เสนอมาแล้ว ถ้าเปรียบเทียบไปแล้วก็เหมือนกับสถาปนิกที่ออกแบบบ้านนะครับ จะให้เกษตรกรได้ใช้ อยู่อาศัยเพื่อที่ให้มีความสุขในชีวิตนี่นะครับ ผมเห็นว่าเปึนแบบที่คล้าย ๆ กันนะครับ ซึ่งแบบที่คล้ายๆ กันดังว่านี้นะครับ เมื่อดูแล้วจะไปเน้นในเรื่องของรูปแบบเสียมากกว่าใน แง่ของการทําหน้าที่หรือการทํางานเพื่อที่จะให้เปึนสภาเกษตรแห่งชาตินะครับ ซึ่งคําว่า แห่งชาติ มีความหมายที่ยิ่งใหญ่แล้วก็เหมาะสมกับร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้นะครับ ที่ส่วนใหญ่สมาชิกก็คือเกษตรกรของทั้งประเทศ ท่านประธานครับสภาแห่งนี้ก็จะเปึน สภาวิชาชีพอันหนึ่งที่จะแตกต่างกับสภาวิชาชีพอื่น ๆ อีกมากมายนะครับ ดังที่เพื่อนสมาชิก ได้กล่าวไว้แล้ว สิ่งที่ผมคิดว่าแตกต่างก็คือว่าในหมู่สมาชิกของสภาแห่งนี้จะมี ความแตกต่างทางด้านคุณวุฒิ ทางด้านเศรษฐสถานะ รวมทั้งภูมิประเทศลักษณะต่าง ๆ ดังกล่าวแล้วนะครับ แต่ทุกอย่างจะต้องมาอยู่ภายใต้บทบัญญัติอันเดียวกัน ซึ่งผมเปึนห่วงว่า จะเกิดความตึงในบางสาขานะครับ ยกตัวอย่างเช่น วิชาชีพเกษตรที่ทางด้านเกี่ยวกับปศุสัตว์ ก็จะมีรูปแบบอีกแบบหนึ่งนะครับ ทางด้านการประมงก็จะเปึนอีกแบบหนึ่ง หรือทางด้าน การปลูกพืชไร่ หรือพืชยืนต้นผลไม้เปึนต้นก็คงจะมีเศรษฐสถานะแตกต่างกันในแต่ละสาขา ดังที่ผมได้เรียนให้ทราบนะครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมจะต้องอภิปรายก็คือว่า พระราชบัญญัติแห่งนี้จุดมุ่งหมายดีมาก ๆ นะครับ ก็คือเพื่อที่จะให้มีการยกฐานะของ เกษตรกรให้มีฐานะที่ดี มีชีวิตความเปึนอยู่ที่มีคุณภาพชีวิตไม่แตกต่างไปกับวิชาชีพอื่น ๆ อันนี้คือจุดมุ่งหมายอันเดียวกันที่เพื่อนสมาชิกทุกคนมีต่อพระราชบัญญัติฉบับนี้นะครับ เพราะฉะนั้นถ้ามีสภาแต่ว่าไม่สามารถทํางานได้ให้ตรงตามเจตนารมณ์ที่เราทุกคน อยากจะให้เกษตรกรเปึนไป ผมจึงคิดว่าคงจะต้องมีการแก้ไขหรือปรับปรุงเปึนจํานวนมาก หรือถ้าเปึนไปได้อาจจะต้องถึงขั้นรื้อโครงสร้างนะครับ เพราะไม่สามารถที่จะทําให้เกิดผล เปึนรูปธรรมได้ถ้าร่างพระราชบัญญัตินี้ออกมานะครับ ก็คงจะเปึนกฎหมายที่ออกมา ตามกฎหมายที่รัฐธรรมนูญกําหนดให้ แต่ไม่ได้เกิดขึ้นมาจากเจตนารมณ์ที่แท้จริง ที่เกษตรกรของบ้านเราอยากจะให้เปึน

ท่านประธานครับปัญหาอีกอันหนึ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือว่า แม้แต่ในหมู่ เกษตรกรที่อยู่ภายใต้พระราชบัญญัติฉบับนี้ เมื่อผ่านสภาไปนี้ สิ่งที่จะต้องทําให้เกิดขึ้น ก็คือว่าต้องทําให้ความเปึนธรรมในหมู่เกษตรกรได้เกิดขึ้นด้วยนะครับ ผมยกตัวอย่างเช่น พื้นที่ชลประทานครับ ในจังหวัดต่าง ๆ มีพื้นที่ชลประทานเข้าถึงน้อย เพราะฉะนั้น เกษตรกรบางจุด บางจังหวัด พื้นที่ที่น้ําเข้าสู่เกษตรทางชลประทานสูงมาก แต่บางจังหวัด ก็น้อย ยกตัวอย่างเช่น ทางภาคอีสานหรือภาคเหนือเปึนต้น เพราะฉะนั้นสภาแห่งนี้ จะต้องมีบทบาท นอกจากจะควบคุมปริมาณ การผลิต วัตถุดิบที่เปึนสินค้าเกษตรต่าง ๆ แล้วนะครับ ในเรื่องของคุณภาพ รวมทั้งในเรื่องที่ผมได้เรียนให้ทราบก็คือเรื่องราคา และสิ่งที่รัฐบาลจะเกื้อหนุนที่สําคัญก็คือการชลประทานครับ จะต้องทําให้ได้อย่างทั่วถึง เพื่อให้รายได้ของเกษตรกรแต่ละกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันมากมายนัก ท่านประธานครับ แม้แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันนี้นะครับ ก็คือขณะนี้เราได้มีพระราชบัญญัติปุิยแห่งชาติ เกิดขึ้นมาแล้ว พระราชบัญญัติปุิยแห่งชาติก็ยังไม่สามารถที่จะทําให้ปุิยออกสู่กับ ประชาชนได้อย่างทั่วถึงและมีคุณภาพ เพราะอะไรครับ เพราะว่าขนาดปุิยแห่งชาติเปึน พระราชบัญญัติที่ออกมาแล้ว คณะกรรมการปุิยแห่งชาติขณะนี้เท่าที่ผมทราบมาก็ยังไม่มี การแต่งตั้งขึ้นมา เพราะฉะนั้นสูตรต่าง ๆ ของการผลิตปุิยต่าง ๆ มันก็มีความเสี่ยงสูง ที่เกษตรกรจะสูญเสียเงินซื้อปุิยแต่ไม่ได้คุณภาพตามปริมาณเงินที่จ่ายออกไป อันนี้ก็เปึน อีกเรื่องหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีพระราชบัญญัติเกี่ยวกับที่ดินก็คือพระราชบัญญัติพัฒนาที่ดิน ที่ออกแบบ ที่มีข้อมูลอยู่มากมายทั่วประเทศ ให้บอกได้ว่าที่ดินไหนเหมาะกับปลูกพืชอะไร เพราะฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ ผมขอตั้งข้อสังเกตว่าผมเปึนห่วงพระราชบัญญัติฉบับนี้ว่า จะไม่สามารถใช้เปึนประโยชน์กับเกษตรกรได้ ขอบคุณครับ