ท่านประธานที่เคารพ ผม ไพจิต ศรีวรขาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม พรรคเพื่อไทย มีความเข้าใจว่าเปึนความหวัง ของภาคเกษตรกรรมอย่างยิ่งนะครับ ผมถือว่าได้พบความสําเร็จของการเรียกร้อง ในรัฐธรรมนูญได้ถือว่าเรื่องของสภาเกษตรกรแห่งชาติเปึนความหวังเปึนแนวทางในการ ที่จะแก้ไขปัญหา การออกกฎหมายฉบับนี้เปึนความหวัง ความเฝัาคอยของพี่น้อง เกษตรกรอย่างยิ่งท่านประธานครับ แต่ก็มีความรู้สึกว่าร่างตั้งแต่ของรัฐบาลไปจนถึงของ ท่านสมาชิกอีก ๕-๖ ท่าน ก็ยังเปึนความหวังที่ริบหรี่ ไม่มีรูปธรรมในการที่จะนําไปสู่ ความสําเร็จของผู้ประกอบอาชีพทางด้านการเกษตร ท่านประธานครับมันเปึนแสงสว่าง ปลายอุโมงค์ที่อยากเห็น และเปึนความพยายามที่สภาได้พิจารณาอยู่หลายรอบว่า เราจะต้องมีองค์กรของภาคเกษตรกรรม ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของสภาเกษตรกรแห่งชาติก็ดี ไม่ว่าจะเปึนเรื่องขององค์กรทางการแก้ไขภาระหนี้สินที่เกิดขึ้น แต่คราวนี้ผมเสียดาย โอกาส ผมไม่ทราบว่าท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งเปึนผู้รักษาการ ตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ ได้ให้แนวในการร่างในการคิดกฎหมายเพียงเท่านี้ หรือเพียงเท่านี้หรือที่ผมถาม คือผมต้องการให้สภาเกษตรกรแห่งชาติมีเขี้ยวเล็บ มีศักยภาพในการที่จะขับเคลื่อนงานภาคการผลิต ภาคการตลาด การกําหนดราคา ที่เหมาะสมและเปึนธรรม การกําหนดปัจจัยการผลิตที่เขากําหนดไม่ได้ ท้ายที่สุดก็จะพบ กับความยากจน ความล้มเหลว สภานี้มีบทบาททําเรื่องนี้อย่างไร ถ้าเรามองดูภายใน เนื้อหาก็จะเปึนเรื่องที่ไม่มีรูปธรรมครับ ให้คําปรึกษา ให้คําเสนอแนะ มันจะเปึนเรื่องการ ตั้งองค์กรเพื่อประชุม ๆ ท้ายสุดก็ไม่มีศักยภาพในการที่จะขับเคลื่อน ในการแก้ไขปัญหา ของเกษตรกรรม ก็เปึนความล้มเหลวอีก เพราะฉะนั้นผมมองว่าถ้าหากเราทําเพียงจะทํา กฎหมายออกมา เพื่อให้มีสภาเกษตรกรแห่งชาติ แต่ว่าดูเนื้อใน ดูศักยภาพในการที่จะ นํามาประกอบก็คือจะอยู่ที่ที่เราจะต้องทําให้บทบาทของสภาแห่งนี้ อย่าให้เฟอะฟะมากนะครับ ถ้ามองดูองค์ประกอบกรรมการก็ปวดหัวแล้วครับ ท่านก็บอกว่ามีใครต่อใครเยอะแยะ ไปหมด แล้วไปฝากความหวัง ความสําเร็จไว้กับภาคราชการ ในระดับชาติก็อยู่ที่กระทรวง ก็ตั้งใครมาเปึนเลขาธิการของสภาเกษตรกรแห่งชาติ โดยความเห็นชอบของท่านรัฐมนตรี โดยปลัดกระทรวงเลือกราชการมา ก็แฝงไว้ด้วยการพัฒนาเกษตรกรรมที่อาศัยพึ่งพิง ราชการเปึนหลัก ถ้าลําพังแบบนี้มันไปไม่ได้ครับ ความสําเร็จของภาคเกษตรกรรม ที่เกิดขึ้นในประเทศไทย ณ วันนี้ ต้องเข้าใจว่ามันอยู่ที่ภาคเอกชน ภาคของการลงทุน ภาคการทุ่มเทในการแข่งขันทางด้านวิชาการของภาคเอกชนเขาทําเสียโดยส่วนใหญ่ ภาคการพึ่งพิงที่จะต้องอาศัยหน่วยราชการเปึนหลัก ในระดับประเทศไม่สามารถที่จะ ขับเคลื่อนองค์กรให้มีพลัง ถ้าท่านเปรียบเทียบดูนะครับ กฎหมายวิธีพิจารณาของ ศาลรัฐธรรมนูญเต็มไปด้วยเขี้ยวเล็บอํานาจที่เขาจะมีในการทํางาน ในการสร้างพัฒนา ความเข้มแข็งขององค์กร ถ้าเทียบเคียงกับกฎหมายสภาเกษตรกรแห่งชาติที่เรากําลัง พิจารณากันอยู่ ผมไม่มีความหวังนะครับ ไม่รู้เอาเข้ามาแล้วก็มองไปดูถึงวิสัยทัศน์ ที่บอกว่ารัฐบาลจะแก้ปัญหาเกษตรกรรมด้วยกฎหมายฉบับนี้หรือ ผมไม่มีความหวังครับ ก็บอกตรง ๆ ไม่สมกับที่เฝัาคอย คงจะมีความเห็นสอดคล้องกับภาคเกษตรกรรมที่เขาดู แล้วว่าเขาต้องการอะไรต่อกฎหมายฉบับนี้ เพื่อที่จะให้มีองค์ประกอบในการคิด องค์ประกอบในการที่จะทําให้เกิดการขับเคลื่อนงานภาคเกษตร การประชุมก็เขียนไว้ ค่อนข้างเฟอะฟะ ป้หนึ่งประชุม ๓ ครั้ง ๕-๖ เดือนประชุมครั้ง มีสภาระดับจังหวัด ที่ประกอบด้วยอะไรไม่ชัด เฟอะฟะไปหมด ผมเองก็มีความเห็นว่าตั้งขึ้นมาเพื่อที่จะให้สหกรณ์จังหวัด เกษตรจังหวัดมาเปึน เลขานุการหรือใครมาฝากความหวังไว้เท่านี้ ก็จะเปึนความอ่อนแอในการจัดองค์กร ตามกฎหมายที่เราเฝัาหวังว่าจะทําให้เกิดพลัง เพราะฉะนั้นผมหวังว่าคณะกรรมาธิการวิสามัญ ที่จะมีขึ้นเปึนตัวแทนก็ได้สะท้อนความเห็น เห็นแต่ละท่านอภิปรายนี้หวังอยากให้อันนี้ มีการแก้ไขปัญหาที่เปึนจริง แก้ปัญหาเสียนะครับ ข้าวที่จะจํานํา ข้าวที่จะประกันราคา อะไรทั้งหลายเหล่านี้ องค์กรนี้น่าจะมีบทบาท มีศักยภาพมาทํา ปุิยที่แพง ๆ แล้วก็แพง ท้ายสุดพ่อค้าเขาก็ร่ํารวย ชาวนาก็ยากจน แล้วองค์กรนี้ขับเคลื่อนที่จะไปมีส่วนที่จะทําให้ มันเปึนประโยชน์ต่อชาวไร่ ชาวนา งบประมาณที่จะให้ไปต่อการฟุ๋นฟู ต่อการทําภาระต่าง ๆ มันเฟอะฟะครับท่านประธานครับ ผมฝากคณะกรรมาธิการว่าอะไรที่ไม่จําเปึนใส่เข้าไป ถ้าหลักการของท่านสมาชิก ๖–๗ ร่างนี้ครับ อะไรดีที่สุดอย่าไปถือบอกว่าต้องเอารัฐบาล เปึนหลัก ก็รัฐบาลเฟอะฟะ เลื่อนลอย ผมก็ไม่อยากให้เอาหรอกครับ เลือกของท่านสมาชิก ไม่ว่าจะเปึนฝ์ายค้าน ฝ์ายรัฐบาล อะไรที่มันจะติดเขี้ยวเล็บ เอาของเขามาร่วมพิจารณา นะครับ แล้วก็ใส่เข้ามาในวาระสอง วาระสาม ขอให้เปึนประโยชน์ ให้สมกับความหวังของ ประชาชนครับ ผมถึงจะให้ความเห็นชอบในวาระที่หนึ่งในวันนี้ครับ ขอขอบคุณครับ