กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน วรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมุกดาหาร พรรคร่วมใจไทย ชาติพัฒนา ท่านคะดิฉันได้เห็นร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานไปทําที่บ้าน ดีใจมากนะคะ ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างประชาชนรากหญ้า ประชาชนที่อยู่ในพื้นที่ชนบท ถ้าหากว่ามีกฎหมาย ตัวนี้ขึ้นมาคุ้มครองนะคะ เขาเหล่านั้นก็คงจะได้ไม่โดนกดขี่ ไม่ว่าจะเรื่องราคา ไม่ว่าจะ เรื่องจํานวน ดิฉันอยากจะขอเสนอแนะในส่วนของร่างกฎหมายนี้ ได้กําหนดนี้ส่วนมากดู แล้วร่างกฎหมายนั้นจะกําหนดประกอบว่าในส่วนในพื้นที่ในตัวเมืองไม่ไปเกี่ยวข้อง ในพื้นที่ชนบทเลย เพราะส่วนมากนั้นโรงงานนั้นจะเกิดอยู่ที่กรุงเทพฯ เปึนส่วนมาก และอยู่ตัวจังหวัดที่ใหญ่ ๆ แต่ในร่างกฎหมายนี้อาจจะไม่ได้ควบคุมไปถึงตามพื้นที่ชนบท ดิฉันจึงอยากจะขอว่าในส่วนนี้บุคคลใดที่จะเปึนกรรมาธิการในการที่จะมาดูแล ร่างกฎหมายนี้ก็คงจะขอให้เพิ่มเติมในส่วนที่ไปถึงในพื้นที่ ถ้าเราสามารถให้กรรมการ ที่เปึนตัวแทนของในจังหวัด ไม่ว่าจะเปึนอุตสาหกรรมจังหวัด แรงงานจังหวัดนั้นไปดูแล ประชาชนในพื้นที่ชนบท เขาเหล่านี้นะคะ ในช่วงที่หลังเก็บเกี่ยวข้าว หรือหลังจากที่ลงไร่ ลงนาเสร็จเขาจะมีเวลาว่าง และจากเวลาว่างนั้นเขาอยากจะมาทํางานในโรงงาน แต่ในโรงงานนั้นส่วนมากก็จะอยู่ในตัวจังหวัด แต่ในพื้นที่อําเภอ ตําบลนั้นจะไม่ค่อยมี แต่การเดินทางของเขาเข้ามาในจังหวัดนั้นก็อาจจะลําบากหน่อย ในส่วนที่เขาจะต้องดูแล ผู้สูงอายุในบ้าน และลูกที่อยู่ในบ้านด้วยนะคะ ส่วนมากสตรีกลุ่มแม่บ้านนั้นเขามี ฝ้ไม้ลายมือในด้านปักเย็บนี้มาก เพราะได้รับนโยบายตั้งแต่ป้ ๒๕๓๘ มีนโยบายของ รัฐบาลส่งเสริมให้สตรีผู้ที่ว่างเว้นจากงาน และไม่ได้ทํางานดูแลลูกในบ้านนั้นได้มีงานทํา โดยจัดหาพวกตัดเย็บเสื้อผ้าโหล ไม่ว่าจะเปึนชุดกีฬา ไม่ว่าจะเปึนชุดชั้นใน กางเกงใน อย่างนี้นะคะ จังหวัดมุกดาหารของดิฉันนะคะไม่ค่อยมีโรงงานแต่จะรับงานมาจาก กรุงเทพฯ หรือที่จังหวัดขอนแก่น จังหวัดอุดรธานี แล้วก็จังหวัดสกลนคร หรือไม่ก็จังหวัด กาฬสินธุ์ แต่รับมาถึงกว่าจะมาถึงพื้นที่แม่บ้านที่อยู่ในหมู่บ้านนั้นเปึนทอดที่ ๕ แล้ว จากปกติที่เขาได้รับค่าเย็บกางเกงชุดกีฬานี้ ได้รับกางเกงตัวหนึ่ง ๑๐ บาท ได้ไปสอบถาม ที่โรงงานให้ค่าจ้าง ๑๐ บาท แต่ไปถึงในพื้นที่หมู่บ้านเขารับเย็บได้โหลละ ๒๔ บาท ถ้ามาหักลบคูณแล้วก็ตกตัวละ ๒ บาทเท่านั้นเอง นี่ละค่ะคือการคุ้มครองค่าแรงของเขานั้น เขาอุตส่าห์เย็บตั้งแต่เช้าถึงเย็นกว่าจะได้ ๑ โหล ก็ต้องเปึนรูปกางเกงเลยใส่ผ้ายางยืดอยู่ ในเอวขอบ เย็บ ๒ ขา แล้วให้ได้มา ทั้งตัดทั้งเย็บ ได้มาแค่ ๒ บาท ๑ โหล ๒๔ บาท นี่ละค่ะเปึนสิ่งที่ดิฉันดีใจที่มีกฎหมายนี้จะได้มาคุ้มครองกลุ่มแม่บ้านที่สามารถเย็บปัก ถักร้อยนี้ได้นะคะ อย่างเช่น เย็บเสื้อชั้นใน เสื้อชั้นในนี้เราเห็นว่าง่าย ๆ อาจจะมีแค่ ๒ จุด หรือแค่มีสายแค่นั้นเอง แต่ถ้าไปดูเขาเย็บยากมาก ๆ เลยค่ะ จะต้องจับทรงให้เข้ากับ รูปทรงของบุคคลคนนั้น ดิฉันจึงบอกว่าค่าเย็บที่เขาได้นั้นเย็บเสื้อยกทรงนี้ได้ตัวละ ๑ บาท เท่านั้นเอง เสื้อกีฬาได้ตัวละ ๕ บาท ถ้าท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานนั้นท่าน นั่งอยู่ ท่านก็คงจะทราบ จึงอยากจะบอกว่าในกฎหมายที่จะร่างออกมานี้ ถ้าจะคุ้มครอง ได้จริง ๆ นั้น อยากจะให้ท่านตั้งคณะกรรมการที่ดูแล โดยเฉพาะอย่างยิ่งก็คือ อุตสาหกรรมจังหวัด หรือไม่ก็แรงงานจังหวัดตรวจสอบได้เลยค่ะ ในพื้นที่จังหวัดนั้น แต่ละจังหวัดนั้นมีแม่บ้านที่มีฝ้ไม้ลายมือในการเย็บผ้านี้มากเท่าไร อีกอย่างหนึ่งนะคะ ดิฉันได้อ่านในหนังสือของท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานว่าจะได้มีการตั้งกองทุน ให้กับผู้ที่รับงานไปทําที่บ้าน การตั้งกองทุนให้ผู้ที่รับงานไปทําที่บ้านนั้นอยากจะให้ คุ้มครองไปถึงผู้ที่รับจ้างช่วงงานไปทําที่บ้าน แล้วก็สมาชิกที่รับจากช่วงงานมานั้น ให้มีทะเบียนของกลุ่ม กลุ่มนั้นควบคุมไว้ด้วยเลย ถ้าหากว่าไม่ควบคุม ผู้ที่เปึนสมาชิก หรือผู้ที่มาทําสัญญากับอุตสาหกรรมจังหวัด หรือแรงงานจังหวัด หรือโรงงานก็จะเปึน คนที่ได้รับประโยชน์ไปคนเดียว และส่วนต่างนั้นคงจะไม่ถึงมือบุคคลที่ใช้แรงงานตนเอง ด้วย ดิฉันจึงบอกว่าในเหตุที่ดิฉันอยากต้องการอภิปรายนี้ เพื่อต้องการให้คณะกรรมาธิการ หลังจากที่ได้รับร่างนี้ไว้เพื่อให้พิจารณาแล้ว ขอให้ไปตรวจสอบดูพื้นที่ของแต่ละท่าน ในพื้นที่แต่ละจังหวัด ถ้ามีนะคะ คนที่ใช้แรงงาน ไม่ใช่ ๕๐๐,๐๐๐ คนแน่ค่ะ ไม่ใช่ ๕๐๐,๐๐๐ คน แต่คนที่ลงทะเบียนนั้น ๕๐๐,๐๐๐ คนจริง แต่คนที่เย็บจริง ๆ นั้นมากกว่านั้น เยอะค่ะ ๕ เท่านะคะ ท่านรัฐมนตรีท่านนั่งฟังอยู่ ดิฉันอยากจะขอบอก จังหวัดมุกดาหาร ของดิฉันรับมาเย็บทั้งเสื้อชั้นใน เสื้อกีฬา ยกทรงค่ะท่าน ส.ส. วินัยบอกว่า เย็บยกทรง ใช่ค่ะ ยกทรงไว้สําหรับผู้ที่ทรงยานนะคะ ก็มีโรงงานที่ส่งไปให้ แต่คนที่รับไป ก็คือบุคคลที่อยู่ในโรงงานนั้น ๆ แต่ไปส่งให้ พอไปส่งในพื้นที่นั้น ๆ แล้ว ผู้ที่รับไปช่วงหนึ่ง ไม่ได้แม้กระทั่งที่ได้ลงทะเบียนนะคะ เครื่องจักรเครื่องกลอะไรก็ไม่มี จะต้องไปหยิบยืมเงิน แต่ก่อนนั้นก็ได้รับอานิสงส์จากทางกองทุนหมู่บ้านละ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาทนั้นล่ะค่ะ ก็ได้ ไปซื้อจักรเย็บผ้า แต่มาถึงนั้นก็ไม่เพียงพอแก่ผู้ที่จะรับทํางานนะคะ แต่ส่วนมากพอได้มา แล้ว มาแบ่งปันกันว่าวันนี้คุณมีจักรอยู่แค่ ๒๐ ตัว ถ้าอย่างนั้นคุณก็เย็บไปแค่ ๒๐โหล แล้วส่วนที่รับมาตั้ง ๒๐๐ โหลจะทําอย่างไร ถ้าเกิดว่าเย็บไม่ทัน ผู้ที่มาส่งงาน พอมารับ ก็โดนปรับอีก จาก ๒ บาทก็ปรับลงไปเหลืออยู่ ๑.๗๕ บาท นี่ละค่ะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในจังหวัดมุกดาหารนั้นมีเยอะนะคะ ทุกตําบล แทบจะทุกตําบลในจังหวัดมุกดาหารนั้นรับ เย็บผ้า เย็บเสื้อชั้นใน เสื้อกีฬา กางเกงในอย่างนี้นะคะ ส่วนมากจะเย็บพวกนี้ค่ะ ก็ขอฝากท่านรัฐมนตรีนะคะ ท่านเปึนคนที่ร่างและท่านนายกรัฐมนตรีก็เปึนคนเสนอร่างนี้ ก็ขอให้ดูแลผู้เย็บเสื้อโหลนะคะ เขาเรียกพวกกลุ่มเย็บเสื้อโหลในแต่ละจังหวัดในจังหวัด มุกดาหารของดิฉันก็มีเยอะ วันหลังที่ดิฉันได้เปึนกรรมาธิการแล้วดิฉันก็จะเสนอ แล้วก็จะ นํารายชื่อผู้ที่เย็บนั้นฝากท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานนะคะ ให้ทางกระทรวง แรงงานนั้นสั่งไปที่แรงงานจังหวัดหรืออุตสาหกรรมจังหวัดนะคะดูแลให้ทั่วถึงค่ะ ขอบคุณมากค่ะท่านประธานคะ