กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย พรรคเพื่อไทย สมุทรปราการ เขต ๑ ครับ ท่านประธานครับ วันนี้ในมาตรา ๓ ผมปรับลดงบประมาณทั้งหมด ๒๐ เปอร์เซ็นต์ เท่ากับ ๓๔๐,๐๐๐ ล้านบาท ทําไมถึงปรับลดงบประมาณมากขนาดนี้ แล้วก็ได้ดู ได้ฟังเพื่อน ส.ส. เพื่อนผู้แทนราษฎรด้วยกันอภิปรายในรายละเอียดเยอะมากทุกกระทรวง ในมาตรา ๓ นี้ เปึนรายละเอียดทั้งหมดเลยครับ ท่านประธานครับ วันนี้ก็ดูเล่มหนึ่งมีตั้ง ๓ ตอน เยอะมาก ถ้าจะว่าแล้วในทุก ๆ ไอเท็ม (Item) ที่แสดงอยู่นี้ ทุกกระทรวงสามารถ ที่จะปรับลดได้หมดเลย แต่ว่าวันนี้ผมอยากจะกราบเรียนว่าการปรับลดของผมไม่ได้อิง อยู่บนฐานตัวนี้ก่อน อยู่บนฐานของการทําไมถึงตั้งงบประมาณ ๑.๗ ล้านล้านบาท และต้องปรับถึง ๓๔๐,๐๐๐ ล้านบาท ก็เพราะว่าผมไม่เชื่อครับ ผมไม่เชื่อว่างบประมาณ ที่ตั้งไว้ ๑.๗ ล้านล้านบาทจะเก็บได้ในงบประมาณป้หน้า ป้ ๒๕๕๓ นี้ เหตุผลที่ ๑ ครับ เปึนเพราะว่าระบบเศรษฐกิจของโลกไม่ดี วันนี้การค้าการขายทั่วทั้งโลกนี้น็อก (Nock) หมด เพราะฉะนั้นจะส่งผลกระทบกับประเทศไทยโดยตรง ซึ่งคงไม่ต้องอธิบายกันมาก แต่ว่าด้วยความที่เศรษฐกิจของระบบโลกไม่ดีก็เปึนเรื่องภายนอกของประเทศ แต่ว่าในเรื่องภายในของประเทศนี่สิครับ ท่านประธานที่เคารพครับ กระผมก็อยากจะเห็น วิธีคิดด้วยการมีความรู้ ความสามารถ มีวิสัยทัศน์ที่ดี ที่จะได้วิธีคิดที่แปลกประหลาด หรือออกจากกรอบ หรือวิธีคิดที่มีความแยบยลที่สามารถที่จะทําให้ไม่ต้องใช้งบประมาณมาก ทําให้เรานิ่ง อะไรในทํานองนี้ได้หรือไม่ โดยที่ไม่ต้องใช้งบประมาณมากถึง ๑.๗ ล้านล้านบาท นี่คือสิ่งที่อยากจะเห็นภายในประเทศ

ประการที่ ๒ ผมไม่เชื่อว่ารัฐบาลจะสามารถที่จะหางบมาได้ก็เพราะ ตัวบุคลากร ตัวรัฐบาลเองตอนนี้ดูแล้วใช้แนวคิดของระบบการเงินเฉย ๆ ระบบการเงิน ระบบการตลาด ระบบการผลิต ๓ ระบบสัมพันธ์กัน แต่วันนี้รัฐบาลมีความสามารถ ในการที่จะกู้ กู้หนี้ยืมสินอย่างเดียว แล้วก็ใช้ระบบการเงิน หวังว่าอัดเม็ดเงินสาดลงไปแล้ว จะทําให้องคาพยพมันเคลื่อนไหวไปได้ แล้วจะทําให้เกิดการกระตุ้นระบบเศรษฐกิจขึ้นมา ซึ่งในตรงนี้ผมเข้าใจว่าวิสัยทัศน์ตรงนี้ผิดแนวทางครับ ท่านอาจจะมีความรู้ ความสามารถ แต่ผมดูแล้วด้วยความที่เคยทํางานอยู่ระบบอุตสาหกรรม เปึนนักธุรกิจทํางานอยู่ แล้วก็ได้เช็คธุรกิจพรรคพวกเพื่อนฝูงแล้ว กราบเรียนตรง ๆ ว่าไม่ได้เกิดประโยชน์ใด ๆ เลยครับ ท่านประธานครับ วิสัยทัศน์ แนวคิด ประสบการณ์ ความชํานาญ ผมว่ามันเปึนเรื่องที่สําคัญมากสําหรับคนมาเปึนนายกรัฐมนตรีหรือมาเปึนรัฐบาล มาว่าการกระทรวงต่าง ๆ

-๘๕/๑ วันนี้ดูจากนโยบายที่ใช้มีการแจกเงิน ๒,๐๐๐ บาท แต่ว่าไปขึ้นภาษีน้ํามัน คนที่ได้รับเงิน ๒,๐๐๐ บาท ก็เงินเดือนต่ํากว่า ๑๕,๐๐๐ บาทลงมา แต่ไปขึ้นภาษีน้ํามัน แล้วก็เพิ่ง ขออนุมัติการปรับภาษีขึ้นอีก ๕ บาท ภาษีสรรพสามิตน้ํามัน ผมว่าตายลูกเดียวครับ นี่คือการเห็นว่าวิสัยทัศน์ในการใช้นโยบายกํากับลงมา ในขณะที่มีการกู้เงินด้วย แต่ไปขึ้นภาษีน้ํามันซ้อนขึ้นไปอีกตัวหนึ่ง ขึ้นอีก ๕ บาท ก็เก็บอีก ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ผมว่ามันก็แปลกดี ไม่ต้องอธิบายมากครับ ผู้บริหารและบริษัทที่ทําการเงินอยู่จะเข้าใจ เอกชนจะเข้าใจมาก กับอีกนโยบายหนึ่งบอกว่าเรียนฟรี ๑๕ ป้ ทําโปรโมชั่น (Promotion) ไปที่ประเทศสวีเดนมาครับ ประเทศสวีเดนเรียนฟรีครับ ตั้งแต่ ป. ๑ อนุบาลไพร์มารี สคูล (Primary school) ถึงมหาวิทยาลัยเลยครับ ระดับไหนก็ได้ แต่ว่าระดับอนุบาลจ่ายสตางค์ ครับ ประเทศในกลุ่มสะแกนดิเนเวีย (Scandinavia) ซึ่งเข้าใจว่าเปึนประเทศเข้าใจ ในสถานการณ์ของชีวิตมนุษย์มาก เข้าใจในศักดิ์ศรีความเปึนมนุษย์ แต่ว่าทําไมเรียน อนุบาลต้องจ่ายสตางค์ แต่เรียน ป. ๑ ขึ้นไปฟรีทั้งหมดเลยครับ ผมถึงบอกว่าวันนี้ ต้องมีความรู้ ความสามารถ ต้องมีวิสัยทัศน์ ท่านเทียบหรือเปล่าว่าท่านใช้นโยบายต่าง ๆ ลงมาแล้ว มันจะทําให้เปึนการกระตุ้น หรือช่วยสภาพเศรษฐกิจ หรือสังคม ของพี่น้องประชาชน แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่ ผมรู้มันผิดอย่างไรล่ะครับ นี่คือสิ่งที่ผมดู ดูแค่นี้ก็พอ ก็ดูแล้วว่าการตลาดก็ทําไม่เปึน การผลิตซึ่งยากที่สุดในโลกไปขึ้นภาษีน้ํามัน ชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ ไม่ได้เงิน ๒,๐๐๐ บาท แต่เวลาจะซื้อปุิยทําอย่างไรครับ ต้องจ้างรถหรือขับรถไปซื้อปุิยที่ตลาดครับ เติมน้ํามันครับ น้ํามันก็แพง เวลาเอากลับไป ก็ต้องใช้น้ํามันกลับไปอีกล่ะครับ เวลาจะใช้รถคูโบต้าไถนาก็เติมน้ํามันอีกครับ อย่างนี้มันจะได้อะไร ผมถึงกราบเรียนว่าความรู้ในเรื่องการผลิตไม่มี ความรู้ในเรื่อง การตลาดไม่มี แต่เข้าใจว่าทดสอบระบบเงินอยู่