ท่านประธานที่เคารพ กระผม สถาพร มณีรัตน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ที่ผมได้ลุกขึ้นมาอภิปราย เพื่อแสดงเหตุผลในการปรับลดงบประมาณของกระทรวงการคลังทั้งหมดประมาณ ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ผมมีเหตุผลความจําเปึนที่จะต้องบอกกล่าวท่านประธานสภาผ่านไปยัง กรรมาธิการวิสามัญพิจารณางบประมาณรายจ่ายประจําป้งบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๓ ผมมีหลักอยู่ ๓ เหตุผลครับท่านประธานที่เคารพ

เหตุผลที่ ๑ ก็คือเรื่องของภารกิจของกระทรวงการคลัง กระทรวง การคลังนั้นถือว่าเปึนขุมทรัพย์ที่ควบคุมดูแลรัฐวิสาหกิจทั้งหมดประมาณ ๗๐ แห่ง ซึ่งมีทรัพย์สินทั้งหมดประมาณ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เจ้าหน้าที่กระทรวงการคลัง ตั้งแต่ปลัดกระทรวง ยันอธิบดีได้เปึนบอร์ดรัฐวิสาหกิจเกือบทุกคน มีเบี้ยเลี้ยง มีโบนัส มีเงินพิเศษตอบแทน ไม่ว่าเปึนการไฟฟัาฝ์ายผลิต กองสลาก ยิ่งกองสลากเปึนประธาน ปตท. และบริษัทลูกอะไรอีกมากมาย แต่ปรากฏว่านโยบาย กนร. หรือนโยบายของ รัฐวิสาหกิจช่วง ๗-๘ เดือนที่ผ่านมานั้น ยุทธศาสตร์ในการที่จะช่วยกอบกู้เศรษฐกิจนั้น อ่อนล้าเหลือเกินครับ เราต้องยอมรับว่าในกระทรวงการคลังนั้นทั้งเจ้าหน้าที่ ทั้งบุคลากรที่ เข้าไปนั่งในส่วนต่าง ๆ ของรัฐวิสาหกิจแต่ละคนนั้นผมต้องกล่าวหาว่าไร้ประสิทธิภาพ เหมือนกับเพื่อนสมาชิกหลายคนที่อภิปรายว่าขนาดหวยกํากับดูแลเบ็ดเสร็จ วัน สตอป เซอร์วิส (One stop service) ยังปล่อยให้พี่น้องประชาชนของพวกเราบริโภคหวยในราคา แพงเลยแล้วเงียบกริบ หน่วยงานที่กํากับดูแลเงียบกริบ ไม่เคยใส่ใจเรื่องของการสร้าง รายได้ที่เปึนกอบเปึนกําในการที่จะมากระตุ้นเศรษฐกิจ เพราะท่านไปหลงใหลได้ปลื้มกับ การกู้เงิน ลืมไปว่ารัฐวิสาหกิจเหล่านี้สามารถที่จะมาสร้างรายได้ให้กับประเทศได้ สามารถที่จะไปลงทุนต่างประเทศ สามารถเชื่อมโยงเศรษฐกิจในระดับเอเชียได้ในสภาวะ ที่เศรษฐกิจของโลกตกต่ํา ในสภาวะที่รัฐอ่อนล้า เราจําเปึนที่จะต้องใช้รัฐวิสาหกิจเหล่านี้ ไปดําเนินงานในการลงทุน ในการเพื่อที่จะดึงเงินเข้าประเทศ ตรงนี้คือสาระสําคัญ ที่ผมเองนั้นถึงจะต้องปรับลดงบกระทรวงการคลังไป ๑๐ เปอร์เซ็นต์

ส่วนที่ ๒ เรื่องการบริหารหนี้สาธารณะ ผมต้องตั้งคําถามผ่านไปยัง กรรมาธิการงบประมาณป้ ๒๕๕๓ ว่าท่านกู้มา ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาทท่านบริหาร หนี้สาธารณะ ท่านไม่เคยบอกว่าท่านจะเอาอะไรไปใช้หนี้เงินกู้เหล่านี้ ในที่สุดท่านจะต้อง ขายรัฐวิสาหกิจใช้หนี้ไม่รุ่นนี้ก็รุ่นหน้า เพราะไม่มีรายได้เข้าประเทศ ในขณะที่เราต้อง ใช้หนี้ การกู้เงินมาแจกบอกว่ากระตุ้นเศรษฐกิจลับ ลวง พรางในการซื้อเสียงล่วงหน้า เปึนเงินกู้มันต้องใช้เขานะครับ ท่านกู้มาท่านอย่าลืมว่าการเปึนหนี้ไม่ใช่เปึนลาภ อันประเสริฐของนักการเมืองอย่างพวกเรานะครับ มันต้องใช้หนี้ ผมไม่เคยได้ยินจาก ปากของกรรมาธิการเลยว่าเรากู้มา ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาทเราจะมีวิธีการใช้หนี้อย่างไร ไม่เคยหลุดออกจากปากเลย เคยบอกว่าจะใช้ จะใช้เปึนถนนไร้ฝุ์น จะแจกผู้สูงอายุ จะแจกเรียนฟรี แต่วิธีการใช้หนี้ไม่เคยหลุดออกจากปากของกรรมาธิการ ผมตั้งข้อกล่าวหาล่วงหน้าเลยว่ารัฐบาลจะต้องขายรัฐวิสาหกิจใช้หนี้แน่นอน ผมตั้ง ข้อกล่าวหา

ประเด็นที่ ๓ ครับ ท่านประธานที่เคารพ คือการจัดเก็บรายได้ สิ่งที่ผมจะ เน้นย้ําเรื่องของการจัดเก็บภาษีเหล้า ภาษีเหล้าที่เปึนรายใหญ่นั้นท่านเงียบกริบเลยครับ จะขึ้นแต่ละทีนั้นมีเรื่อง มีข้อครหากันมากมาย แต่ภาษีสรรพสามิตเหล้าชุมชนพวกผม ซึ่งเปึนเหล้ารากหญ้า คือปรัชญาของเหล้าชุมชนเราคิดว่าวันหนึ่งชุมชนของเราจะต้องมี จุดแข็งในการมีสุราพื้นบ้าน สมมุติว่าจังหวัดลําพูนของกระผมนี่ พี่น้องอําเภอลี้ พี่น้อง อําเภอเวียงหนองร่อง และพี่น้องอําเภอทุ่งหัวช้างของผมมีบทถนัดในการทําเหล้าข้าวโพด เหล้าลําไย เราพยายามที่จะตั้งวิสาหกิจชุมชนเพื่อจะมีวอดก้า (Vodka) ลําไย วอดก้า ข้าวโพดให้กับพี่น้องรากหญ้า แต่ปรากฏว่าสรรพสามิตพยายามเข้าไปรังแกเขาเหลือเกิน เพื่อไม่ให้เขาได้รับการพัฒนา พยายามที่จะให้เขาได้เก็บภาษี พยายามที่จะให้มีแสตมปี (Stamp) เกิดขึ้นมากมาย แต่ในทางกลับกันนั้น สรรพสามิตไม่พยายามที่จะไปตรวจสอบ ในระดับนโยบาย เรื่องของการเวียนเทียนแสตมปีของเหล้าแดง เหล้าขาวในบริษัทใหญ่ ๆ ไม่พยายามที่จะไปสกัดจับเหล้า ซึ่งขนมาจากตามแนวชายแดน พยายามเอาหูไปนาเอา ตาไปไร่ แต่จะเอาเปึนเอาตายกับสุราชุมชน ไปกดขี่ข่มเหงเขา ทําให้การพัฒนาวิสาหกิจ ชุมชนสุราพื้นบ้านที่เปัาหมายก็คือว่าสุราขาวเหล่านี้จะพัฒนาขึ้นไปเปึนสุราชั้นดีหรือ วอดก้าประจําเมืองต่าง ๆ ที่เราเคยไปดูงานกันในเมืองนอกเมืองนาที่เขาพัฒนาเหล้าเขา นี่คือภูมิปัญญาที่เชื่อมโยงวิสัยทัศน์ในการบริหารจัดเก็บรายได้ แน่นอนที่สุดครับ เขายอม เสียครับ แต่ยอมเสียในอัตราที่พอสมควรกับเขา เนื่องจากเวลาผมมีจํากัดผมเสียดาย เหลือเกิน ผมยังมีประเด็นหลากหลายครับ ผมว่าในโอกาสต่อไปผมคงจะใช้เวลาครับ กราบขอบคุณครับท่านประธานครับ