เกรียงศักดิ์ ฝัายสีงาม หารือเรื่องร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร โดยเน้นย้ำถึงความจำเป็นในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาและบุคลากรทางการศึกษาให้ทัดเทียมกับนานาอารยประเทศ และเรียกร้องการสนับสนุนจากภาครัฐในการพัฒนาการศึกษาในระดับพื้นฐาน อาชีวศึกษา และอุดมศึกษา รวมถึงสื่อการเรียนการสอน
กราบเรียนประธานสภาที่เคารพ กระผม นายเกรียงศักดิ์ ฝัายสีงาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อไทย ขออภิปรายร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร พ.ศ. .... เพื่อเปึนข้อสังเกต ต้องขอขอบคุณท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ท่านวิชาญ มีนชัยนันท์ และคณะ ที่ได้เสนอร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร พ.ศ. .... เพื่อเป่ด โอกาสให้ลูกหลานพี่น้องประชาชนในกรุงเทพมหานคร ถึงแม้ผมจะอยู่ต่างจังหวัดก็ต้อง ขอกราบเรียนว่าในฐานะปวงชนชาวไทยเปึนผู้แทนทั้งประเทศ ก็มีความเปึนห่วงพี่น้อง ในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเราจะเห็นว่ามีสถาบันอุดมศึกษามากมายหลายแห่งที่มีชื่อเสียง ทุกท่านทราบดี แล้วก็มีสถาบันอุดมศึกษาของภาคเอกชนก็มีหลายแห่ง แต่ถามว่า มีความพอเพียงตามความต้องการของบุตรหลานที่อยากมีโอกาสเข้าศึกษา ในระดับอุดมศึกษาหรือไม่ ผมก็ยังเห็นว่าสถาบันอุดมศึกษาเปึนสิ่งที่จําเปึน โดยเฉพาะ ในท้องถิ่นของกรุงเทพมหานคร ซึ่งถือว่าเปึนการกระจายอํานาจ ขยายโอกาส เราจะเห็น ว่าเด็กไทยที่มีอายุระหว่าง ๑๘-๒๑ ป้ ยังขาดโอกาสทางการศึกษา ข้อมูลจากป้ ๒๕๔๒- ๒๕๕๐ มีโอกาสทางการศึกษาอยู่เพียง ๔๖.๕ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นนะครับ และที่สําคัญ เราก็มีสถาบันอุดมศึกษาทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ในส่วนกลาง ในภาคเอกชน เรามี ๖๙ แห่ง ส่วนภาครัฐ ๗๘ แห่ง และมหาวิทยาลัยชุมชน ๑๙ แห่ง นั่นก็แสดงให้เห็นว่าโอกาสทางการศึกษาของเด็กไทย ตอนนี้เขาเข้าถึงโอกาสทางการ ศึกษาในระดับอุดมศึกษา จากข้อมูลมีเพียง ๔๐๐,๐๐๐ คนทั้งประเทศนะครับ ไม่เปึน สิ่งที่จะต้องมาคิดคํานึงว่าท้องถิ่นจะต้องไปแย่งในส่วนของภาคเอกชน ภาครัฐ ในการ บริหารจัดการการศึกษาในระดับอุดมศึกษา แต่ที่เปึนห่วงก็คือว่าเจตนารมณ์ของ ร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร พ.ศ. .... นั้นเราจะมองไปถึงการผลิต คณะแพทยศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์อันนี้เปึนหลัก ซึ่งก็ไม่ขัดข้อง ในส่วนตัวของผม ก็เห็นว่ามีความจําเปึนในการที่จะพัฒนาพื้นฐานสังคม พัฒนาความเปึนอยู่ในชีวิต ของความเปึนมนุษย์ให้มีสุขภาพที่แข็งแรงและสมบูรณ์ เปึนคนที่มีทั้งกาย ใจ และสติปัญญาอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข แต่ถ้ามีโอกาสที่จะขยายสาขา ของมหาวิทยาลัยเราก็จะได้ในส่วนที่พัฒนาและเป่ดโอกาสให้เยาวชนของเราได้มีโอกาส ศึกษาในสาขาอื่น ๆ ซึ่งจะถือว่าเปึนการที่เรามีสถาบันการศึกษานั้นก็เปึนเรื่องยาก ไม่ว่า เราจะต้องหาสถานที่ ไม่ว่าจะต้องมีอาคารสถานที่ ไม่ว่าจะต้องหาบุคลากรที่มีคุณภาพ ที่มาบริหารจัดการ ถ้าเรามีโอกาสตรงนี้ผมก็อยากให้มีสาขา อย่างเช่น เราอาจจะ เป่ดสาขาบริการสังคมศาสตร์ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่กรุงเทพมหานครจําเปึนที่จะต้องบริหาร จัดการในส่วนนี้เพื่อเป่ดโอกาสให้ชาวกรุงเทพมหานคร ซึ่งก็ถือว่าเปึนสังคมเมืองที่มี ประชากรหนาแน่นและมีความจําเปึนที่จะให้บุตรหลานของพี่น้องชาวกรุงเทพมหานคร มีโอกาสเข้าถึงทางการศึกษา อันนี้ผมก็คิดว่าเปึนประเด็นที่อยากเรียนฝากไปยัง ท่านรัฐมนตรีและคณะกรรมาธิการที่จะพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร พ.ศ. .... นะครับ
อีกประเด็นหนึ่งนะครับ ก็อยากกราบเรียนว่าเดี๋ยวนี้การพัฒนาการศึกษา ของเราต้องยอมรับว่าประเทศไทยเราถ้าเทียบระดับนานาชาติ จากข้อมูล ไอเอ็มดี (IMD) เราก็จะเห็นว่าการศึกษาของเรายังอยู่ในระดับนานาชาติ ลําดับที่ ๔๐ กว่า ๔๓ นี่ครับ ก็เปึนเรื่องที่น่าเปึนห่วงในการพัฒนาการศึกษา ฉะนั้นก็อยากกราบเรียนท่านรัฐมนตรีซึ่งมี หน้าที่รับผิดชอบเรื่องการพัฒนาการศึกษาด้วยว่านอกจากเราจะมีมหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานครแล้ว ในส่วนที่เรามีมหาวิทยาลัยอยู่แล้วและดําเนินการเรียนการสอน อยู่นั้น ในสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่งก็ควรจะมีการพัฒนาคุณภาพการศึกษา และพัฒนาบุคลากรครูและบุคลากรทางการศึกษาให้ทัดเทียมกับนานาอารยประเทศ เพื่อที่จะพัฒนาการศึกษาของเราให้ก้าวหน้าต่อไปนะครับ สําหรับในกรุงเทพมหานคร บางคนก็อาจจะมองว่าเมื่อการกระจายอํานาจสู่กรุงเทพมหานครซึ่งถือว่าเปึนการ ปกครองท้องถิ่น ต่างจังหวัดก็น่าจะมีโอกาสนี้ที่จะได้รับโอกาส เราเคยพูดในฐานะตัวแทน ของพี่น้องประชาชนว่าเราอยากเห็นการกระจายอํานาจ ขยายโอกาสไปยังต่างจังหวัด ไปยังท้องถิ่นทุรกันดาร ผมก็มั่นใจว่าถ้าเราสามารถผ่านร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร พ.ศ. .... ก็คงจะมีโอกาสที่จะพัฒนาหรือว่าส่งเสริมไปยังปกครองท้องถิ่นในต่างจังหวัด อย่างเช่น ที่จังหวัดอุดรธานีก็มีสถานที่ที่เหมาะสม มีความพร้อมทั้งกายภาพและภูมิศาสตร์ มีความพร้อมทั้งด้านบุคลากรทางการศึกษา แต่ยังขาดงบประมาณและการสนับสนุน จากทางรัฐบาล ผมก็คิดว่าในการกระจายโอกาสไปยังส่วนภูมิภาค ไม่ว่าจังหวัดใด ๆ แม้แต่จังหวัดอุดรธานีของผม ก็น่าจะเปึนสิ่งที่การพัฒนาการศึกษาของประเทศไทย น่าจะได้รับการเหลียวแลจากทางรัฐบาล และให้ความร่วมมือจากพี่น้องสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรทุกท่านครับ สิ่งที่อยากกราบเรียนผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีที่รับผิดชอบว่า ตอนนี้ขวัญและกําลังใจของครูบาอาจารย์ทั่วประเทศ เรากําลังพูดถึงระดับอุดมศึกษา แต่ก็อยากให้ท่านเหลียวแลตั้งแต่การศึกษาขั้นพื้นฐาน การศึกษาอาชีวศึกษา ภาคเอกชน ซึ่งเปึนบุคลากรที่จะต้องขับเคลื่อน แล้วก็ต้องสนับสนุนการเรียน การสอน นอกจากนั้น ก็อยากให้ท่านสนับสนุนเรื่องสื่อการเรียน การสอน ซึ่งเราก็มีนโยบายดี ๆ ที่รัฐบาล ที่ผ่านมา อย่างเช่น อีเลิร์นนิ่ง (e-Learning) อะไรก็หายไป ตรงนี้ก็อยากกราบเรียนว่า ทุกระดับ ทุกช่วงชั้นของการศึกษาควรจะได้รับการเยียวยา และสนับสนุนดูแลจากภาครัฐ ให้ได้รับโอกาสที่ทัดเทียมกัน แม้แต่มหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานครที่จะเปึน ร่างพระราชบัญญัติ เรากําลังพิจารณากันอยู่นี้ ผมก็เห็นว่าเปึนสถาบันที่จะส่งเสริม แล้วก็ ขยายโอกาสทางการศึกษาให้ลูกหลานของเรา ขอกราบขอบพระคุณครับ