นางฐิติมา ฉายแสง ฉะเชิงเทรา

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน ฐิติมา ฉายแสง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดฉะเชิงเทรา พรรคเพื่อไทย กราบขอบพระคุณท่านประธานที่ให้โอกาสดิฉันได้อภิปรายด้วย ท่านประธานคะวันนี้ เรามาพูดกันถึงเรื่องการพัฒนาระบบราชการไทย ซึ่งรายงานฉบับนี้ดิฉันก็คงเปึนอีกผู้หนึ่ง ที่ขอชมเชย เปึนรายงานที่ทั้งสวยแล้วก็มีข้อมูลที่ดีมาก แต่มุมมองของดิฉันเองต้องการที่จะพูดถึงเรื่อง ของราชการนั้น เปึนหน้าที่ของ ส.ส.เรานี่เองนะคะว่าเราไปพบเจอะเจออะไรมา แล้วเรา ก็นํามาพูด นํามาหารือกับท่านประธานอยู่เปึนประจํา ซึ่งก็เกี่ยวข้องกับราชการทั้งนั้นเลย ค่ะ เราคงต้องตั้งคําถามกันเปึนคําถามแรกว่าประเทศไทยเรานั้นเปึนประเทศที่เจริญแล้ว หรือยัง คําตอบแน่นอนทุกคนจะต้องบอกว่ายัง ประเทศไทยเรายังไม่เจริญ เรายังมีปัญหา อยู่มากมาย เรายังเจอคนยากคนจนเยอะแยะ เรายังเจอคนเดือดร้อนมากมาย คนตกงาน ซึ่งเราจะได้ยินว่าประชาชนหลายคนเลยทีเดียวที่แถว ๆ บ้านยังไม่มีถนนหนทาง ยังไม่มี ไฟฟัา อย่างนี้เปึนต้น เพราะฉะนั้นเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้เราผู้เปึนตัวแทนปวงชนชาวไทย เรามักจะนําเรื่องเดือดร้อนของประชาชนนั้นมาหารือกับท่านประธานทุก ๆ เช้าของวันพุธ และวันพฤหัสบดี ซึ่งดิฉันเองก็อภิปรายกันไปก่อนหน้านี้เรื่องเกี่ยวกับคณะกรรมการ สมานฉันท์เพื่อการปฏิรูปการเมืองและศึกษาการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ได้เข้ามาในสภาแห่งนี้ เราก็พูดถึงเรื่องมาตรา ๒๖๖ อย่างนี้เปึนต้น ซึ่งเปึนเรื่องที่ทําให้เราในฐานะที่เปึน ส.ส. นั้น ทําหน้าที่เหมือนเดิมไม่ได้ เราต้องใช้สภาแห่งนี้ในการที่จะแก้ไขปัญหาของประชาชน แล้วก็ฝากผ่านท่านประธานไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้แก้ปัญหาให้ เช่น เมื่อเช้าดิฉัน ก็หารือกับท่านประธานถึงปัญหาของเรื่องน้ํา หรือเรื่องไฟฟัา เรื่องน้ําที่ดิฉันพูดถึงไปนั้น ก็เปึนเรื่องที่ว่าหน่วยงานราชการเขาไม่ไปขุดลอกคลอง คลองมันก็ลึกตื้นเขินมีวัชพืช มากมาย แทบจะไม่สามารถจะเรียกว่าคลองได้เลย บางคนก็จะเรียกประชดว่าถนนนั่นเอง หรือว่าเราก็รู้อยู่ว่าข่าวล่าสุดที่จังหวัดสมุทรสาครหรือจังหวัดสมุทรสงครามดิฉันจําไม่ได้ นะคะที่มีวัชพืชจนกระทั่งประชาชนลงไปเตะบอล หรือว่าปล่อยให้ชาวบ้านก็ดี หรือโรงงานอุตสาหกรรมก็ดี ปล่อยน้ําเสียลงมา ก็มีปัญหาเรื่องน้ําได้ปล่อยสิ่งปฏิกูลลงไป ในแหล่งน้ําสาธารณะ จนทําให้แหล่งน้ําสาธารณะนั้นดํา ที่ดิฉันพูดไป ในคณะกรรมาธิการงบประมาณ ดิฉันยกตัวอย่างให้ท่านประธาน ซึ่งตอนนั้น เปึนท่านไตรรงค์ สุวรรณคีรี บอกว่าน้ําในคลองแถวบ้านดิฉันดําแบบกางเกงดํา ที่ท่านประธานใส่นั่นละ ดิฉันยกตัวอย่างแบบนี้ หรือว่าปัญหาเมื่อเช้าในเมื่อคลองนั้นไม่มี การขุดลอก ตื้นเขิน จึงขาดแคลนน้ําด้วยในยามน้ําแล้ง เพราะว่ามันตื้นเขิน เวลาฤดูฝน น้ําก็ท่วม อย่างนี้เปึนต้น เพราะฉะนั้นปัญหาของประชาชนจึงเกิดขึ้นทั้งภาคเกษตรกรรม อุปโภค บริโภค เกิดปัญหาหมด นี่คือตัวอย่างเรื่องน้ํา ส.ส. ต้องนํามาหารือ

และอีกปัญหาหนึ่งที่ดิฉันนําขึ้นมาอีกก็คือไฟฟัาอย่างนี้ค่ะ เปึนตัวอย่างว่า ไฟฟัานั้นอาจจะไม่มีทั่วทุกบ้าน หรือกระแสไฟฟัาตก ประชาชนต้องเป่ดไฟในหลอดนีออน ดวงนั้นละตั้งแต่ ๕ โมงเย็น ฟัายังไม่มืดเลย แต่ต้องช่วงชิงกระแสไฟฟัา เพราะถ้าไม่ช่วงชิง ไว้หลอดดวงนั้นจะไม่ติดอีกเลย นี่คือกระแสไฟฟัาตก เพราะไม่มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ถามว่าทําไมผู้ใหญ่บ้าน หรือกํานัน หรือชาวบ้านเขาไม่ไปร้องข้าราชการ ทําไม ทําไมยังปล่อย ให้มีหน้าที่แบบนี้ หรือถนนทางหลวง สามแยก หรือสี่แยกก็ตามในพื้นที่เขตของดิฉันเอง เกิดอันตรายบ่อยครั้งมาก มีเสียชีวิต มีเสียทรัพย์สินเงินทอง รถชนกันเต็มไปหมด ชาวบ้านก็ไม่ไปร้องข้าราชการ ก็ยังปล่อยเปึนแบบนั้น ซึ่งดิฉันลงพื้นที่ก็ถามบอกว่าทําไมล่ะ พี่แจ้งเขาไปหรือยัง ยัง ไม่ได้ทํา ผักตบชวาเต็มคลองก็ดี อะไรไม่ได้แจ้ง ทําไมจึงไม่เข้าหา ราชการ ดิฉันเองถ้าเปึนป้ ๒๕๔๐ คือใช้รัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๔๐ เราจะทําหน้าที่เลย คือเราโทรไปหาท่านอธิบดีกรมชลประทาน หรือชลประทานจังหวัดก็ได้บอกว่าท่าน ในคลองนี่นะมันมีผักตบชวาเยอะนะ อย่างนั้นอย่างนี้ ท่านก็รีบทําทันที เราไม่ผิดกฎหมาย แต่ตอนนี้เราทําไม่ได้ เราต้องมาหารือ ถามว่าที่ดิฉันยกตัวอย่างมา เรื่องน้ํา ไฟฟัา ถนน นี่ตัวอย่างเท่านั้น มันคืออะไร ทําไมราชการ ข้าราชการจึงไม่ทํา มันเปึนหน้าที่ ของข้าราชการหรือไม่ เปึน แต่ทําไมไม่ทํา ทําไมจึงปล่อยให้ประชาชนนั้นเดือดร้อน มากไปกว่านั้น ดิฉันเปึนกรรมาธิการงบประมาณดิฉันก็เจอว่า จนเดือนมิถุนายนแล้ว หน่วยงานราชการต่าง ๆ ที่เราดูงบประมาณกันอยู่นี่ใช้งบประมาณไปเพียง ๖๖ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเอง พอมาเดือนกรกฎาคม หรือปลายเดือนกรกฎาคมก็ใช้มากขึ้น เพราะโดนต่อว่าในชั้นกรรมาธิการ ใช้งบประมาณมากขึ้นอย่างเช่นอาจจะ ๗๕ เปอร์เซ็นต์ ถามว่าการที่ไม่ใช้งบประมาณก็คือการไม่ทํางานตามแผนงานนั่นเอง ไม่ไปดูแลเรื่องน้ํา ที่ดิฉันยกตัวอย่าง ไม่ไปดูแลเรื่องไฟฟัา เพราะไฟฟัาชาวบ้านเขาไฟตก ไม่ลงไปหา ประชาชนบ้างเลยหรือข้าราชการ ไม่รู้หรือว่าสี่แยก สามแยกนั้นท่านก็ขับรถผ่าน เช่นเดียวกัน มีอันตรายมากไหม มีคนตายมากมายท่านไม่รู้เลยหรือ นี่คือปัญหา ของข้าราชการไทยที่อาจจะยังไม่ลงไปในพื้นที่ดีพอ ประมงไม่ไปดูว่าเขาเลี้ยงปลากัน เปึนอย่างไร เขามีโรคไหมของปลาหรือกุ้งทําไมเขาเลี้ยงไม่ได้ หรือน้ําจะเสียไปด้านไหน อะไรก็แล้วแต่ ทําไมกระทรวงสาธารณสุขที่ดิฉันพบในชั้นกรรมาธิการของงบประมาณนี้ พบว่าท่านไม่ใช้งบประมาณไปก่อสร้างโรงพยาบาลเลย เต็มไปหมด เป่ดกี่หน้า กี่หน้า ของเล่มงบประมาณ เจอว่าท่านไม่ใช้ ถามว่าประเทศไทยเปึนประเทศที่เจริญแล้วหรือยัง ต้องกลับมาถามคําถามนี้ ยัง เราต้องการโรงพยาบาล เราต้องการมากมาย ต้องการ หลายอย่าง แต่ท่านยังไม่ทํา นี่คือข้าราชการไทยในบางส่วนที่ยังไม่ทํา แต่บางส่วนก็ทําดี เหลือเกิน ดีใจหายบางคน ลงไปดูแลดีมากก็มี แต่ส่วนใหญ่แล้วที่เราพบก็คือยังไม่ลงไป จึงต้องมาเปึนหน้าที่ของผู้แทนราษฎร แล้วนี่ละคือปัญหาที่ว่าเราจะต้องแก้ไข มาตรา ๒๖๖ เพื่อให้เราได้ลงไปช่วยเขาได้มากขึ้น เราได้โทรศัพท์ทันที พอโทรทันที ราชการก็ทําทันทีเหมือนกันค่ะ แต่ในขณะเดียวกันเรามาพูดในสภาแห่งนี้ท่านประธานคะ เรามาพูดในสภาแห่งนี้ มีจดหมายถึงท่านประธาน ท่านประธานส่งต่อไปยังหน่วยงานที่ เกี่ยวข้อง เขาก็ทําทันที เพียงแต่ปัญหาคือว่าวันพุธ วันพฤหัสบดี ท่านให้เรา ๓ นาที เท่านั้น เรามี ส.ส. ๔๐๐ กว่าคน ให้เรามานั่งแย่งกัน ที่ท่านประธานให้ความกรุณาถูกต้องแล้ว แต่มันน้อย แล้วแก้ปัญหาไม่ค่อยได้ เพราะฉะนั้นปัญหาจึงยังอยู่กับประชาชน แล้วแก้ให้ ไม่ทัน เพราะประเทศเรายังไม่เจริญนั่นเอง ทีนี้จึงเกิดคําถามว่าจากงบประมาณที่ดิฉันได้ พูดถึงไปด้วย จึงเกิดคําถามที่จะต้องการถามคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการว่า ท่านจะทําการพัฒนาหน่วยงานราชการ ข้าราชการ กระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ นั้น อย่างไร ให้ทําตามอะไร ทําตามหน้าที่ที่รับผิดชอบ ทําตามแผนงานที่ได้ตั้งไว้ หรือทําตาม งบประมาณที่ตั้งไว้นั่นละ ท่านตั้งงบประมาณไว้แต่ท่านไม่ทํา ไม่ใช้ เพราะฉะนั้นแผนงาน จึงไม่เกิด ทางหลวงที่ดิฉันพูดถึงในพื้นที่นี่มี แขวงการทางส่งเรื่องเข้าไปในกรม แต่กรม ไม่ได้จัดงบประมาณให้ ไม่ได้จัดงบประมาณเพราะเขาไม่เห็นความสําคัญก็คือยังพูดจา กันไม่รู้เรื่องในหน่วยงานของเขาเอง ต้องให้ ส.ส. มาร้อง ต้องให้ประชาชนร้องมากขึ้น จึงอยากจะฝากว่า คําว่า หน้าที่ นั่นเองเปึนคําที่สําคัญที่สุด ไม่ว่าเราจะเปึน ส.ส. หรือเรา จะเปึนหน่วยงานราชการใดก็แล้วแต่ เรามีหน้าที่ต้องทําตามหน้าที่ของตนเองนั่นเอง เพราะฉะนั้นจึงฝากนะคะว่า คณะกรรมการนั้นจะทําอย่างไรกับงบประมาณป้ ๒๕๕๓ ที่กําลังจะใช้ในไม่กี่เดือนนี้ ท่านจะทําอย่างไร คราวหน้าจะมารายงานกันอย่างไร เขาจะ ใช้งบประมาณได้ตรงตามเวลาที่กําหนดหรือไม่ หรือจะมาใช้ในช่วงปลายป้งบประมาณ อย่างเร่งด่วนจนทําให้แผนงานนั้นเสียไปหมด ประชาชนเดือดร้อนนั่นเอง ขอบพระคุณค่ะ ท่านประธาน