กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพครับ ผม พิษณุ หัตถสงเคราะห์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดหนองบัวลําภู พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ในมาตราที่ว่าด้วยการศึกษาหรือมาตรา ๑๕ นะครับ ผมแปรญัตติงบประมาณตัดลดไว้ ๓๕ เปอร์เซ็นต์โดยประมาณ ท่านประธานครับ โดยในมาตรานี้ทางรัฐบาลจัดสรรงบประมาณ จํานวน ๑๑,๐๐๐ ล้านบาท ซึ่งแยกเปึน ส่วนที่สําคัญ ๆ นะครับท่านประธาน คือเปึนค่าหนังสือเรียนประมาณ ๔,๒๐๐ ล้านบาท ค่าอุปกรณ์การเรียน ๑,๕๓๑ ล้านบาท ค่าเครื่องแบบนักเรียน ๓,๑๐๐ กว่าล้านบาท และค่ากิจกรรมพัฒนาคุณภาพผู้เรียนประมาณ ๒,๐๐๐ ล้านบาท ท่านประธานครับ ผมตัดออก ๓๕ เปอร์เซ็นต์ในมาตรานี้ ตรงกับค่าเครื่องแบบนักเรียน ใกล้เคียงกันนะครับ คือประมาณ ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาท ถามว่าทําไมต้องตัดออก เพราะผมไม่เห็นด้วยในการที่ จะจัดสรรงบประมาณไปในส่วนของค่าเครื่องแบบนักเรียน เพราะว่าในขณะที่ปัญหาของ กระทรวงศึกษาธิการยังมีปัญหาที่ใหญ่กว่าเครื่องแบบนักเรียน นั่นก็คือปัญหาเรื่องของ กองทุนอาหารกลางวัน หรือว่าอาหารกลางวันให้กับเด็กนักเรียน ผมเรียนท่านประธานครับ พี่น้องโดยเฉพาะในภาคอีสานคนยากคนจนนะครับท่านประธานครับ ชุดนักเรียน บางบ้านสลับกันใส่ครับ วันนี้พี่ใส่ พรุ่งนี้น้องใส่นะครับ ผมเห็นว่าน่าจะถึงเวลาแล้วเรา ต้องอาศัยวิกฤติให้เปึนโอกาส รัฐบาลต้องกล้า ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ต้องกล้า มีวิธีเซฟ (Save) เงิน ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาท ค่าชุดนักเรียน ก็คือ ออกระเบียบ กระทรวง ออกระเบียบของกระทรวงศึกษาธิการไม่ต้องให้ใส่ชุดนักเรียนครับ ท่านประธานครับ เป่ดอิสระครับ บางคนก็เถียงว่าชุดนักเรียนจะทําให้เปึนยูนิฟอร์ม (Uniform) ทําให้ดูเปึนระเบียบเรียบร้อย แต่กระผมเรียนท่านประธานว่าต่างประเทศ ขณะนี้ประเทศที่เจริญแล้ว ไม่ว่าจะเปึนยุโรป อเมริกานะครับ นักเรียนประถมไม่มีใคร ใส่ชุดนักเรียนมาเปึนเวลาหลายสิบหลายร้อยป้แล้วครับท่านประธานครับ เพราะฉะนั้น น่าจะถึงเวลาว่าถ้าเผื่อว่าเราอาศัยเอาวิกฤติตรงนี้นะครับ กล้า ๆ หน่อย โรงเรียนไหน พร้อมก็เป่ดเลยครับ ไม่ต้องใส่ชุดนักเรียน ให้นักเรียนได้มีโอกาส โดยเฉพาะ คนยากคนจนในชนบทผมจะได้ใส่ชุดตามสบายไป พ่อแม่ซื้อเสื้อให้ กางเกงให้ ก็ได้ใส่ทั้งไปโรงเรียนได้ ใส่เล่นอยู่บ้านได้ ตัดออก ๓,๐๐๐ กว่าล้านบาทเอาไปทําอะไร นะครับ ถ้าเปึนผมนะครับท่านประธานครับ ผมจะเติมในสิ่งที่ขาด คนเรานะครับ ถ้าหากว่าท้องหิวไม่ว่าจะแต่งตัวหล่อขนาดไหน รัฐบาลซื้อชุดนักเรียนให้แต่ท้องหิวครับ ท่านประธานครับ ใส่หล่อใส่โก้แค่ไหนก็ไม่เข้าสมองละครับการเรียนเพราะมันหิวข้าว มีนักเรียนประถมอยู่ ๕,๐๐๐,๐๐๐ กว่าคนท่านประธานครับ ได้รับการจัดสรรงบประมาณ คนละ ๑๓ บาท อันนี้ต้องขอขอบพระคุณท่านรัฐมนตรีสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ขออภัยที่ต้อง เอ่ยนามท่าน เพราะว่าวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ป้ ๒๕๕๑ ตอนนั้นท่านเปึนรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงศึกษาธิการ ท่านขยับจากคนละ ๑๐ บาท เปึนคนละ ๑๓ บาท อุดหนุนอาหาร กลางวันให้ จํานวน ๒๐๐ วัน ท่านประธานครับ ๕,๐๐๐,๐๐๐ กว่าคน ได้รับอุดหนุนเพียง ๓,๕๗๖,๒๑๖ คน ยังมีนักเรียนประถมที่ยังไม่ได้รับกองทุนอาหารกลางวันหรือ ยังไม่ได้รับอาหารกลางวันอีก ๑,๒๓๑,๒๖๘ คน ถ้าจัดให้คนละ ๑๓ บาท ๒๐๐ วัน ท่านประธานครับ ประมาณ ๓,๒๐๐ กว่าล้านบาท ใกล้เคียงกับชุดนักเรียนที่จะ ซื้อให้ครับท่านประธาน กระผมฝากทางรัฐบาลช่วยคิดตรงนี้ให้ดีก่อนจะโหวตมาตรานี้ นะครับว่า เงินที่ท่านจะอนุมัติไปให้กับพี่น้องประชาชน ซึ่งผมดูในเล่มงบประมาณท่านประธานครับ เล่มหนา ๆ ที่คิดว่ามีอะไรเยอะ ๆ นี่นะครับท่านประธานครับ ๓๔๙ หน้า ครึ่งหนึ่งเปึน รายชื่อของโรงเรียนโดยเฉพาะเปึนมหาวิทยาลัยที่ใส่เข้าไปเยอะ ๆ เข้าไปดูรายละเอียด ภายในแล้วคือเปึนโรงเรียนสาธิตที่อยู่ในมหาวิทยาลัยนั้น ๆ ครับ ผมเรียนอย่างนี้นะครับ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ครับ ส่วนใหญ่นั่งรถเบนซ์ไปโรงเรียนครับ แล้วถามว่าถ้าซื้อเสื้อผ้าของ มอก. ผมไม่ทราบว่าตัวละ ๑๕๐ บาทเขาจะใส่ให้หรือเปล่า เปึนปัญหาแน่นอนท่านประธานครับ เกาไม่ถูกที่คันตรงนี้ แต่ถามว่าถ้าซื้อมาให้ที่บ้านผม ผมใส่แน่นอน แต่ว่าไปก็ไม่ถูกไซส์ (Size) อีก คนตัวเล็ก ตัวใหญ่ ไม่รู้ใครเปึนใครอีก แจกคูปองไปให้ก็อาจจะไม่ได้ไปซื้อก็ได้ เพราะฉะนั้นถ้าเปึนไปได้ตัดทิ้งไปเลย ท่านประธานครับ แล้วกล้า ๆ หน่อยออกระเบียบออกมา ถึงเวลาแล้วที่เราจะปลดแอก ตรงนี้นะครับว่าไม่ต้องไปใส่หรอกครับชุดโรงเรียน และแก้ปัญหาคนตีกันด้วยนะครับ ขออย่างเดียวว่าให้ซักให้สะอาดไปโรงเรียนนะครับใส่อะไรไปก็ได้ สมองครับ อยู่ที่สมองครับ ไม่ได้อยู่ที่ยูนิฟอร์ม ผมฝากท่านประธานไว้เพียงแค่นี้นะครับ เวลามีน้อย ก็ขอท่านประธานนะครับ ที่เหลือเขาอยากจะอีกคนละ ๕ นาทีนะครับ ท่านประธาน ก็กรุณาให้เต็มที่ แล้วก็ตอนท้าย ๆ ผมพยายามตัดลงให้อยู่ในกรอบครับ ท่านประธาน ขอบคุณครับ