สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๓๐ · ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๒

ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง แปรญัตติเกี่ยวกับมาตรา ๔ ในร่างพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการดูแลผู้สูงอายุ โดยเฉพาะในสถานการณ์เศรษฐกิจที่ผันผวน และเสนอให้เพิ่มเงินเบี้ยยังชีพให้ผู้สูงอายุเป็น ๓,๐๐๐ บาท

นายชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง ชัยนาท

ท่านประธานสภาที่เคารพครับ แล้วก็ท่านกรรมาธิการวิสามัญทุกท่านที่ไปพิจารณา ต้องขออนุญาตนะครับ ผมเองได้ขอ แปรญัตติในส่วนมาตรา ๔ เอาไว้ ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับว่า สืบเนื่องจากว่าผมเองนั้นมีความเห็นที่ไม่สอดคล้องกับคณะกรรมาธิการที่ได้ไป ดําเนินการในการแก้ไขในร่างพระราชบัญญัติผู้สูงอายุในฉบับนี้นะครับ ซึ่งมีการแก้ไข จากพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. ๒๕๔๖ ก็ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับว่า กรรมาธิการได้พิจารณาไปแล้วนะครับ โดยข้อความนั้นที่กรรมาธิการได้ดําเนินการ ในการศึกษาแล้วก็แก้ไขนะครับ ก็คือในเรื่องของมาตรา ๔ ผมขออนุญาตท่านประธาน อ่านเลยนะครับ เพื่อให้ผู้ฟังทั้งหลายแล้วก็สมาชิกทั้งหลายและท่านประธานได้เห็นภาพ นะครับ

มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความใน (๑๑) ของมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติ ผู้สูงอายุ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

(๑๑) การจ่ายเบี้ยยังชีพเปึนรายเดือนอย่างทั่วถึงและเปึนธรรม

นี่คือกรรมาธิการได้ไปดําเนินการแก้ไขมานะครับ แต่สําหรับผมนั้น ได้ขออนุญาตท่านประธานครับ มีความเห็นต่างแล้วก็ได้ขออนุญาตแปรญัตติเอาไว้ นะครับ ในมาตรานี้ก็คือว่า ใน

(๑๑) การจ่ายเงินเบี้ยยังชีพแก่ผู้สูงอายุเปึนรายเดือน เดือนละสามพันบาท อย่างทั่วถึงทุกคนและเปึนธรรม ในวรรคแรกท่านประธานครับ ในส่วนของ (๑๑) นะครับ ในวรรคที่สอง

ผู้ใดละเว้นไม่กระทําการหรือไม่ปฏิบัติตามวรรคแรกของมาตรา ๑๑ (๑๑) ต้องระวางโทษจําคุกตั้งแต่สองป้ถึงห้าป้

การลงโทษผู้กระทําความผิดตามมาตรา ๑๑ (๑๑) จะรอลงอาญามิได้

ที่ผมขออนุญาตท่านประธานครับ ที่แปรญัตติอย่างนี้เพราะอะไรครับ ท่านประธานครับ ผมเองได้เน้นในเรื่องของผู้สูงอายุทุกคนจะต้องได้รับเบี้ยยังชีพซึ่งเปึน ส่วนหนึ่งของการใช้ชีวิตประจําวันในขณะที่เปึนผู้สูงอายุ สาเหตุที่เปึนอย่างนั้นเพราะว่า เท่าที่ไปศึกษาประเทศที่เจริญแล้ว แล้วก็ต้องบอกว่า เพื่อคุณภาพของชีวิตของ ความเ ปึนอยู่ของพลเมืองซึ่งเปึนผู้ที่สูงอายุ และนับวันก็จะเปึนผู้ที่เรียกว่า ไม่สามารถที่ดําเนินการประกอบการในสัมมาอาชีพได้ ประกอบกับสภาวะของเศรษฐกิจบ้านเมืองนั้นผันผวน แม้ว่าในระดับหนึ่งของการใช้ชีวิต ในขณะที่มีชีวิตอยู่ประจําวันในขณะที่เรียกว่า เปึนผู้ที่ไม่สูงวัย เปึนผู้ที่มีกําลังในการ ทํางานได้ แต่เนื่องจากว่าการหารายได้ไว้ แม้ว่าในขณะที่ตนเองจะสามารถเปึน ผู้ประกอบการหรือมีงานทําได้ ก็ไม่สามารถที่จะคิดว่าตนเองนั้นจะมีเงินหรือกําลังเงิน ที่เพียงพอในการที่จะใช้ในช่วงที่เปึนผู้สูงวัยได้

สาเหตุสืบเนื่องจากที่ผมได้กล่าวก็คือว่า ขณะที่เปึนผู้สูงอายุนั้น สภาวะ เศรษฐกิจของโลกหรือสภาวะเศรษฐกิจของประเทศนั้นผันผวน เราไม่อาจจะบอกได้ว่า ค่าเงินนั้น หรือค่าครองชีพนั้นของประเทศจะเปึนเช่นไรในภาวะที่โลกกําลังหมุนไปหรือ สภาวะเศรษฐกิจของประเทศนั้นกําลังดําเนินการไปอยู่ในขณะนี้ ยิ่งเปึนป้นี้หรือป้หน้า นะครับ ป้พุทธศักราช ๒๕๕๒ ที่เรากําลังแก้ไขพระราชบัญญัตินี้อยู่ ยิ่งเปึนป้ที่เราเห็น ได้ชัดว่านับแต่นี้ไปเศรษฐกิจของประเทศนั้นนับวันจะตกต่ํามากขึ้น แล้วค่าครองชีพ ก็จะสูงมากขึ้น ในขณะเดียวกันพี่น้องประชาชนก็จะตกงานมากขึ้น ขณะที่ผู้สูงอายุ บางท่านบางคนนั้นต้องเรียนต่อท่านประธานครับ ยิ่งไปกว่านั้นก็คือเปึนผู้สูงอายุที่เรียกว่า ไม่ได้รับการพิจารณา แม้ว่าเขานั้นจะเปึนผู้สูงอายุแล้วก็ตามแต่นะครับ การพิจารณานั้น ไม่เกิดความสอดคล้องต้องด้วยหรือไม่ได้รับความเปึนธรรม ด้วยเหตุว่าไม่สามารถที่จะ เรียกร้องสิทธิในเรื่องดังกล่าวได้ จึงจําเปึนต้องตราเปึนพระราชบัญญัติฉบับนี้เอาไว้ ในเรื่องของการที่กําหนดบทลงโทษ สาเหตุที่เปึนอย่างนั้นเพราะอะไรครับ เพราะว่า ผู้บริหารประเทศก็ดี หรือผู้ที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องก็ตามแต่ ผมอยากจะกราบเรียน ท่านประธานครับว่ากฎหมายนั้นผมเองแบ่งออกเปึน ๒ ลักษณะ

กฎหมายลักษณะที่ ๑ ก็คือ ลักษณะที่บังคับต่อพี่น้องประชาชนโดยทั่วไป หรือประชาชนในประเทศ ก็คือเมื่อพี่น้องประชาชนหรือคนในประเทศนั้นกระทําการใด ก็ตามแต่ไม่ปฏิบัติตามผู้มีอํานาจก็คือผู้ใช้อํานาจในขณะนั้นก็คือ ผู้บริหารรัฐ ผู้บริหาร ประเทศหรือหน่วยงานของรัฐนั้น ผู้นั้นก็ต้องถูกระวางโทษหรือถูกจําคุกหรือถูกปรับอะไร ก็ตามแต่ ซึ่งแล้วแต่ว่าโทษนั้นจะได้ตราเอาไว้ในพระราชบัญญัตินั้น ๆ แต่ในขณะเดียวกัน มีพระราชบัญญัติอีกทํานองหนึ่งก็คือพระราชบัญญัติดังกล่าวนี้นะครับ ซึ่งเปึน พระราชบัญญัติซึ่งรัฐจะต้องปฏิบัติให้กับพลเมืองมีหน้าที่ สาเหตุที่เปึนอย่างนั้น เพราะอะไรครับ เพราะรัฐนั้นเก็บภาษี พี่น้องประชาชนไปวัน ๆ หนึ่งนั้นจํานวนมาก แล้วป้หนึ่งนั้นเปึนจํานวนมาก ในขณะเดียวกันนั้นต้องเรียนต่อท่านประธานครับว่า รัฐจริงนั้นจริงอยู่ว่าบางเรื่องนั้นรัฐได้ไปดําเนินการในการที่จะดูแลพี่น้องประชาชนในเรื่อง ของอะไร ในเรื่องของถนนหนทาง ในเรื่องสาธารณูปโภคทั้งหลาย แต่ในขณะเดียวกัน ในส่วนของชีวิตประจําวันในเรื่องของเศรษฐกิจหรือรายได้นั้นรัฐไม่ได้เข้ามาดูแลเท่าที่ควร ทําให้ผู้สูงอายุส่วนหนึ่งนั้นถูกทิ้งขว้างหรือละเลยจากผู้บริหารรัฐหรือราชการ ต้องเรียนว่า ส่วนหนึ่งในสังคมก็ช่วยกันดูแล แต่อย่างไรก็ตาม แต่ในเมื่อภาวะสังคมนั้นคนที่จะต้อง ดูแลเปึนลําดับแรกก็คือ คนที่เปึนลูก หลาน แล้วคนที่มีความใกล้ชิดที่เกี่ยวดองเปึนญาติ แล้วก็คนในสังคมหมู่บ้านชุมชน ผมอยากจะกราบเรียนครับว่า จึงเห็นควรว่ารัฐนั้น ควรจะต้องตราเปึนพระราชบัญญัติเพื่อบังคับให้รัฐนั้นต้องปฏิบัติต่อพี่น้องประชาชน ในขณะเดียวกันจํานวนเงินที่ให้นั้นมีคณะกรรมการในการดูแลในเรื่องของเงินตรงนี้ จะให้กับพี่น้องประชาชน ซึ่งผมขอกราบเรียนว่าให้ผู้สูงอายุ จํานวน ๕๐๐ บาทนั้นน้อยไป ผมเองได้แปรญัตติได้เพิ่มเติมให้เปึนจํานวน ๓,๐๐๐ บาท เพราะว่าสาเหตุที่บอกว่า ๕๐๐ บาทน้อยไป ก็เพราะว่าในภาวะเศรษฐกิจเปึนอยู่ในขณะนี้นั้นค่าครองชีพสูงมาก ในขณะเดียวกันต้องขอกราบเรียนท่านประธานครับ ๕๐๐ บาทนั้นวันหนึ่งนั้นตก ๑๖ บาท เศษ ๆ นะครับท่านประธานครับ ไม่พอใช้จ่ายครับ ในขณะเดียวกันต้องขออนุญาต กราบเรียนครับว่า ผมเองได้ขอในขณะนี้แปรญัตติเพิ่มเติมก็คือเปึน ๓,๐๐๐ บาทนั้น ไม่มากครับท่านประธานครับ วันละ ๑๐๐ บาทสําหรับผู้สูงอายุนั้นในการที่จะดูแลบุคคล ต่าง ๆ ซึ่งเปึนผู้สูงอายุให้มีคุณภาพชีวิตที่มีความเปึนอยู่ที่ดีขึ้น ผมเชื่อว่ารัฐบาลนั้น หรือผู้บริหารรัฐนั้น โดยการเลือกตั้งที่ได้มาเปึนผู้แทนราษฎรกันนี้ ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับว่า ผมเชื่อว่าทุกคน ทุกท่านก็คงจะมี จุดมุ่งหวังที่จะให้พี่น้องประชาชนผู้สูงอายุนั้นอยู่ในชีวิตของผู้สูงวัยที่มีคุณภาพ แล้วก็เปึน ผู้ที่ไม่ถูกทอดทิ้ง เพราะฉะนั้นเปึนส่วนหนึ่งที่พวกเราทั้งหลายคงต้องช่วยกันในขณะนี้ ผมเองจึงฝากท่านประธานสภาไปยังท่านประธานคณะกรรมาธิการและคณะกรรมาธิการ ทุกท่านนะครับ ก็เห็นควรว่าต้องแก้ไขในบทบัญญัตินี้เปึน ๓,๐๐๐ บาท ให้กับผู้สูงอายุ ทุกคนให้ได้รับ ในขณะเดียวกันนั้นผู้ที่ไม่ปฏิบัติมีหน้าที่ในการปฏิบัตินี้ต้องถูกลงโทษ จําคุกตั้งแต่ ๒-๕ ป้ และการลงโทษนั้นจะรอลงอาญาไม่ได้ สาเหตุที่เปึนอย่างนั้น เพราะว่าต้องการให้ผู้ที่มาดําเนินการเรื่องนี้ใฝ์ใจจริง ๆ มิใช่ละเลยผู้สูงอายุเหมือนในอดีต ที่ผ่านมา ก็คือใครจะได้ก็ช่างไม่ได้ก็ช่าง ปล่อยเปึนหน้าที่ของลูกหลาน ถ้าอย่างนั้น ผมคิดว่าบ้านเมืองเราไม่เดินไปถึงไหนครับท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นก็ขอฝาก สิ่งเหล่านี้ไว้นะครับ ซึ่งผมเองยังขอสงวนความเห็นนะครับ ขอบคุณครับ และขอฟัง คําชี้แจงครับ กราบขอบคุณครับ