นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธาน ครับ ในวาระนี้อยู่ในช่วงของสภารับพิจารณาเรื่อง รายงานผลการปฏิบัติงานประจําป้ของ คณะกรรมการ กทช. ประจําป้ ๒๕๕๑ ท่านประธานครับ ผมต้องขอกราบเรียนว่าต้องขอ ชื่นชมคณะกรรมการชุดนี้ที่ทําหนังสือรายงานฉบับนี้ได้สมบูรณ์กว่าป้ที่ผ่านมาอย่างยิ่ง ครับ เพราะว่าเมื่อป้ที่แล้วผมคนหนึ่งที่ให้ความสนใจในลักษณะของ กทช. เหมือนกัน ก็ตรวจสอบป้ที่แล้วยังไม่สมบูรณ์เท่าไร แต่ป้นี้สมบูรณ์ดีมากครับ ต้องชื่นชมจริง ๆ แต่วันนี้ผมขอตั้งประเด็น ตั้งข้อสังเกตฝากคณะกรรมการ กทช. ทั้ง ๗ ท่านด้วยความ เคารพอย่างยิ่ง เพราะว่าวันนี้ ๑ ป้เต็ม ๆ ที่ได้มีโอกาสพบท่านเมื่อป้ที่แล้ว วันนี้เพิ่งพบอีก ๑ ป้เต็ม ๆ ซึ่งผมเองต้องแบกภาระเอาหนังสือร้องเรียนจากชาวบ้านพื้นที่สกลนครบ้านผมมา ไม่รู้จะไปร้องเรียนบอกกล่าวอย่างไร เพราะไม่ทราบว่าจะร้องอย่างไรครับ ผมสนใจใน ประเด็นการคุ้มครองผู้บริโภคในกิจการโทรคมนาคม ซึ่งเปึนหน้าที่หลักของท่าน อีกประการหนึ่ง ผมจึงขอตั้งประเด็นที่จะฝากอยู่ ๒-๓ ประเด็นที่มีความจําเปึนว่าวันนี้ผม ต้องบอกท่าน ถ้าผมไม่บอกผมนอนไม่หลับแน่ เพราะว่าชาวบ้านร้องมา ๑ ป้เต็ม โดยเฉพาะหน้าที่ของท่านในการกํากับวิทยุชุมชน ซึ่งในพื้นที่หลายพื้นที่วิทยุชุมชนเต็มไป หมดในช่วงนี้ ที่ผมพูดนี่ไม่ได้หมายความว่าไม่อยากให้มีวิทยุชุมชน นั่นเปึนเรื่องดีครับ จังหวัดสกลนครมี ๔๒ สถานี เปึนเรื่องที่ดีมาก เพราะจะทําให้ประชาชนคนที่บ้านผมมี โอกาสเลือกที่จะบริโภคไม่จําเจอยู่กับสถานีประจําซึ่งมีอยู่ ๔-๕ สถานี แต่นั่นไม่ได้ หมายความว่า สถานีวิทยุชุมชนที่เกิดขึ้นกว่า ๔๐ สถานี มันเปึนหน้าที่ของท่านต้องไป กํากับดูแลด้วย เพราะ ณ วันนี้ประชาชนคนที่บ้านผมจังหวัดสกลนคร เขารับการบริโภค ด้านวิทยุชุมชนที่เขาไม่อยากฟังในเรื่องบางเรื่อง คือมันทําแบบอิสระเสรี ในเรื่องนี้ผมฝาก ด้วยว่า มันไปทําอิสระเสรีจริง ๆ อยากพูดอะไรพูด อยากเรียกอย่างไรเรียก ใครฝาก จดหมาย ฝากรักทางชุมชนได้ทั้งนั้น บ้านผมนี่ตอนเที่ยง ๆ ไปเป่ดฟังเลยก็ได้ เรียกกินส้มตํา กันก็ได้ อันนี้ฝากด้วยว่า มันน่าจะมีวิธีการที่มีเทปมีอัดมีตรวจสอบเหมือนที่สถานีวิทยุ ประจําเขาทํากัน ผมเห็นดีอย่างยิ่งเลยชุมชน มันเปึนเรื่องการสื่อสารที่กว้างขวางทุกที่ ทุกแห่งถึงหมด ถึงต้องมีความคิดในสมัยหนึ่งว่า น่าจะมีสถานีทีวีชุมชนด้วย ซึ่งในยุคนั้น ช่อง ๑๑ เลิกใช้สถานีมาเปึนยูทีวี (UTV) เหมือนทุกวันนี้จากวีทีวี (VTV) เพราะฉะนั้น สถานีวิทยุรีเลย์ ที่สกลนครที่ภูพานทิ้งไว้เฉย ๆ จนกระทั่งทุกวันนี้ ผมเคยเสนอให้ อบจ. (องค์การบริหารส่วนจังหวัด) เข้าไปดําเนินการขอใช้จากช่อง ๑๑ แต่ก็ทําไม่ได้เพราะมัน ติดในข้อกฎหมาย เพราะผมเองอยากให้เปึนอย่างนั้น เพราะจะได้สื่อถึงทุกที่ในด้านทีวี ด้วย จากมุมนั้นมุมนี้ของอําเภอ คนอีกมุมหนึ่งจะได้ทราบ เพราะผมทําหน้าที่เปึนผู้สื่อข่าว ของไอทีวี (ITV) ทุกวันนี้ ก็อยากทํามันออก ทําอยู่เดือนหนึ่ง ๕๐ ข่าว ออก ๕ ข่าวก็ดีใจ เพราะฉะนั้นถ้าเกิดทําออกข่าวมันจะเปึนเห็นรูปภาพ เห็นกิจกรรมของชาวบ้านแต่ละแห่ง แต่ว่ามันต้องมีการกํากับดูแลฉะนั้นจึงฝากด้วยว่า มันเปึนเรื่องที่ท่านต้องกลับไปคิด ไม่ใช่เปึนเรื่องเก่าครับ เรื่องวิทยุชุมชนเปึนเรื่องเก่า แต่ก็ต้องพูดทุกครั้งที่มีการพูดถึง เพราะมันปล่อยกันเสรี ชาวบ้านผมยังบอกว่าได้ยินแบบนี้จะไปร้องใคร ผมเองบอกยังไม่รู้ เหมือนกัน เพราะว่าจุดที่จะสื่อสารที่จะเข้ามาฟัองร้อง มาร้องเรียนให้กํากับดูแล แต่ก่อน ให้กรมประชาสัมพันธ์เปึนคนดูแล วันนี้มันไม่ใช่เพราะมีอํานาจเกิดขึ้นจาก กทช. ครับ ประการหนึ่ง

อีกประการหนึ่งต้องพูดถึงคือ ทีวีดาวเทียม หรือว่าเคเบิลทีวี เรื่องนี้ผมฝาก ให้ท่านกลับไปคิดไปดูแลไปติดตามว่าทุกวันนี้เขากระทํากันอย่างไร การคุ้มครองผู้บริโภค เปึนเรื่องใหญ่ ผมเองนอกจากได้รับการร้องเรียนจากชาวบ้านแล้วตัวเองก็ได้พบจากสถานี เคเบิลทีวีหรือทีวีดาวเทียมนี่นะครับ ก็จ่ายเงินปกติทุกเดือน เดือนละ ๓๕๐ บาทบ้าง ๔๐๐ บาทบ้าง ๕๐๐ บาทบ้าง แต่พอถูกตัด ตัดปัูบ เวลาลืม แต่เวลาจ่ายเงินแล้ว ๓ วันก็ยังไม่ได้ อันนี้ ฝากด้วย ช่องหนึ่งของทรูด้วย บอกด้วยก็ได้ผมใช้อยู่จานแดง มีปัญหาตลอด เรื่องนี้ต้อง ฝากถึงเจ้าของบริษัทอย่าเอาเปรียบผู้บริโภคมากเกินไป ทวงหน่อยถามหน่อยก็ได้ เพราะ ใช้กันมาหลายป้ก็ไม่ได้เบี้ยวกันเพียงแต่ว่าบางทีลืม นี่ชาวบ้านเขาก็เตือนมาฝากมา เหมือนกันครับ

อีกประการหนึ่งต้องฝากคือ วิทยุมือถือกับโทรศัพท์มือถือ มันเปึนเรื่องใหญ่ เพื่อนสมาชิกหลายคนพูดไปแล้วว่าวิทยุมือถือเดี๋ยวนี้มันเกร่อครับ จะเปึน อสม. เปึน อปพร. อะไรใช้หมด ใช้จนกระทั่งลูกเมียกับสามีทะเลาะกันแล้วครับ อันนี้ฝาก ในสมัยก่อนผมก็ใช้ ทําข่าวก็ใช้อยู่มันเปึนความจําเปึน รู้เปึนความจําเปึน เพียงแต่ ฝากให้กํากับดูแล ในสมัยนั้นไปรษณีย์เปึนคนกํากับ ทีหนึ่งก็มาจับแบบที่ภาคอีสาน มีจังหวัดอุบลราชธานีที่เดียวเปึนศูนย์จับ เขาก็กลัวกันอยู่ แต่วันนี้ไม่รู้ใครจะจับเลยใช้กัน เกร่อครับ ใช้ทุกคน ใช้ทุก อบต. อบต. ละ ๑๐-๒๐ เครื่อง สื่อสารถึงกันไม่รู้ใครเปึนใคร มันมั่วไปหมด เรียกกันไปหานั่นไปหานี่ ทะเลาะกันในครอบครัวนี่ฝากว่าเปึนเรื่องท่านต้องไป กํากับดูแล

อันสุดท้ายคือ การร้องเรียนของเรา กทช. เปึนกรรมการชุดใหญ่เปึน ความหวังของชาวบ้าน แต่ชาวบ้านเข้ายังไม่ถึง ผมฝากเลยว่าทําอย่างไรเขาจะรู้ ถ้ามีปัญหา สถานีวิทยุสื่ออย่างไรก็แล้วแต่ทีวีเลย ทําอย่างไรเขาจะฝากความหวังมาที่เราเลยว่ามันมี ปัญหาแบบนี้ คนที่กํากับดูแลคือคณะกรรมการ กทช. เขาติดต่ออย่างไร อันนี้จริง ๆ ไม่ใช่ว่า ชาวบ้าน ผมเองยังไม่รู้ว่าจะติดต่ออย่างไรเลย ณ วันนี้ ฝากครับ เปึนความหวังครับ ขอบคุณมากครับ สวัสดีครับ