ท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติทุกท่านครับ โดยเฉพาะคณะกรรมการโทรคมนาคม ท่านเลขาธิการ แล้วก็ผู้ที่ปฏิบัติงานทุกท่าน กทช. ชุดนี้นะครับ ผมได้มีโอกาสได้พบได้ฟัง การแสดงวิสัยทัศน์ท่านตั้งแต่สมัยที่ผมเปึนสมาชิกวุฒิสภารุ่นแรก ๆ แล้วเลือกเสริมมา ทุกท่าน ก็ได้คุยได้เห็นว่าแต่ละคนเวลาแสดงวิสัยทัศน์ตั้งใจที่จะมาทํางาน แล้วก็คิดว่า เราได้คนที่มีความรู้มีประสบการณ์ด้านนั้น ๆ มาจริง ๆ แต่หลังที่ท่านได้ทํามาผมก็มา ทบทวนดูถึงพระราชบัญญัติหรือการจัดการตั้งองค์กรนี้ขึ้นมา ปรัชญาของมันก็คือว่า เรามีความรู้สึกว่าคลื่นวิทยุโทรคมนาคมแล้วก็วิทยุโทรทัศน์ทั้งหมดนี่เปึนคลื่นเปึนสมบัติ ของประชาชน เดิมให้ไปรษณีย์ เดิมอยู่ในอํานาจของหน่วยงานราชการทหารหรือว่า กรมประชาสัมพันธ์ก็มอบหมายความรับผิดชอบนี้ให้กับท่านไปดูแลเพื่อเปึนบุคคล ที่ได้รับความไว้วางใจในการจัดการคลื่นความถี่ เพื่อไม่ให้บุคคลมาแสวงหาประโยชน์ และเพื่อไม่ให้คลื่นนี้เปึนธุรกิจมากเกินไป แล้วนํากระจายคลื่นหรือว่าสมบัตินี้ไปสู่คน ยากไร้หรือคนที่ไม่มีโอกาส เพราะถ้าเราปล่อยให้เปึนระบบธุรกิจเขาก็จะลงทุนในมุมที่ เขาเห็นว่าได้ผลตอบแทนสูงสุด แต่ถ้าเราเอาเงินอันนั้นมากระจายเพื่อจะสร้างความเจริญ ให้เกิดขึ้นมันก็จะสร้างความเท่าเทียมกัน ทีนี้เรามาดูสิครับว่าหลังจากที่ท่านได้เปึนมา จนถึงขณะนี้สังคมได้รับสิ่งเหล่านี้หรือไม่ ผมจะยังไม่ดูรายละเอียด เพราะผมเห็นโครงการ ผมว่าท่านลงรายละเอียดของสาระของกิจกรรมอะไรมากเกินไป ทําเหมือนข้าราชการ ประจําที่เท่าโครงการโน้นโครงการนี้ ผมอยู่กรมการปกครองผมรู้ดีว่าข้าราชการเขาจะคิด ผมฟังรายงานของ กทช. แล้วก็มีแต่เรื่องอย่างนี้ ผมก็เศร้าใจครับท่านว่า กทช. เหมือน คณะกรรมการที่จะวางรากฐานของสังคมในแต่ละเรื่อง ๆ แต่ผมตามรายละเอียดแล้วเดี๋ยว ค่อยลงรายละเอียดกันนะครับ ผมอยากจะฝากท่านว่า ปัจจุบันมีคนเอารัดเอาเปรียบ เกี่ยวกับการใช้ แล้วหลายคนรวยด้วยคลื่นวิทยุโทรทัศน์มากมายมหาศาลเปึนพันเปึน หมื่นล้าน เอสเอ็มเอส ที่ส่งกัน ๓ บาท ๖ บาท ๑๒ บาท ท่านเชื่อไหมว่าเฉพาะ เอสเอ็มเอส เขาดูแลเงินเดือนองค์กรเขาทั้งหมดโดยไม่ต้องเรื่องอื่นเลย ได้มีการทบทวนไหมว่าจริง ๆ ต้นทุนมันถึง ๕๐ สตางค์หรือเปล่า นิดเดียว เพราะการส่งด้วย ดาต้าเบส (Database : ฐานข้อมูล) อักษรมันนิดเดียว มันไม่มีใครดูเลยครับท่านครับ เพราะมันไม่มีคนร้องเรียน เพราะทุกคน ก็ ๓ บาทเอง แต่รู้ไหมว่ารายการที่ออกแฟนตาเซียอะไรก็ตามหรืออะไรก็ตาม ที่ออกมา ทุกคนทํามาหากิน แล้วยังมีโหลดภาพโป็ เดี๋ยวนี้กลายเปึนทุกที่เลยครับ สื่อสาร ของเรากลายเปึนศูนย์ทําให้เกย์ ทําให้คนดูภาพโป็ขายกันเปึนล่ําเปึนสัน หนังสือเอฟ ผมคิดว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวกับท่านด้วย เพราะถ้าเราดูกันแค่นี้ปุ็บ มีคนเอาคลื่นสาธารณะ ที่เราดูแลไปให้คนทํามาหากินทําให้สังคมเสื่อมทรามลง น่าจะมีปัญหาใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้นแล้วผมขอกราบเรียนท่านว่าปัจจุบันมีคนเอารัดเอาเปรียบ แต่พอดีคนที่ใช้ โทรศัพท์เขามีความจําเปึนเขามีความรู้สึกจําเปึนต้องใช้ ผมเห็นมีงานวิจัยต่าง ๆ ของ กทช. มากมายนะครับ ในแต่ละเรื่องแต่ละประเด็น ส่วนมากจะวิจัยซ้ํา ๆ ซาก ๆ เรื่องเทคนิค เรื่องการทํา วายฟาย (Wi-Fi : ชุดผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่สามารถใช้ได้กับ มาตรฐานเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบไร้สาย) วายแมกซ์ (WiMAX : ขอบเขตการให้บริการ ในพื้นที่การให้บริการและอัตราความเร็วในการส่งข้อมูล) เรื่องอะไรต่าง ๆ แล้วก็รับ ค่าตอบแทนกันไปมีเยอะแยะ แต่ทําไมไม่ลงรายละเอียดถึงสาระของต้นทุนจริง ๆ ของการ ทําสื่อโทรคมนาคม ในป้แรกเท่าไร ป้ ๒ เท่าไร แล้วมันต้องลดสิครับ ต้องทอนให้ประชาชน ถึงแม้ท่านจะเก็บค่าธรรมเนียมหมายเลขเท่านั้น ๆ ได้เงินมาเปึนพันล้านได้เงินมาอะไร ก็ตาม ผมก็ยังคิดว่ามันยังไม่คุ้มนะครับ ผมอยากกราบเรียนว่าผมเชื่อมั่นในท่านทั้งหลาย ที่มีความรู้ความสามารถ ผมเชื่อในท่านทั้งหลายไม่ได้เปึนตัวแทนของบริษัทใดบริษัทหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ผมก็รู้ดีว่าตอนเลือกสมัยนั้น สมัยผมเปึน ส.ว. ครั้งที่แล้ว มีหลายคนที่มี ความใกล้ชิดกับบริษัทใดบริษัทหนึ่ง แต่ว่าผมเชื่อจิตสํานึกของความเปึนคนไทย เมื่อเรา เข้ามารับผิดชอบในสมบัติของประชาชนแล้ว ผมเชื่อว่าท่านไม่เอาเกียรติยศของตระกูล ของท่านมาเอาตัวเองไปปกปัองประโยชน์ของสถาบันใดหรือบริษัทใดบริษัทหนึ่งเพื่อให้ เขาได้ประโยชน์นั้น ถ้าท่านกําลังจะทําหรือมีบางส่วนที่เอื้อผลประโยชน์ ท่านครับ ประชาชนเจ็บปวดมาก แล้วท่านก็ได้รับผลตอบแทนพอสมควร ท่านไม่ต้องไปตอบแทน ตระกูลใดตระกูลหนึ่งหรือบริษัทใดบริษัทหนึ่ง ผมพูดแค่นี้ผมก็อยากให้ท่านนั่งนึกว่าไม่ใช่ ตัวท่านนะครับ หลายคนที่ควรจะกระทําในสิ่งที่ประชาชนร้องขอนะครับ แล้วผมอยากจะ ถามท่านว่าผมได้ข่าวประเทศไทยเรา เกาหลีเขาเสียเงินอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงประมาณ เดือนละ ๘๐๐ บาท เขาได้ความไวของทรานเซคชัน (Transaction : การติดต่อการจัดการ , การดําเนินการ) ถึงประมาณ ๒๐ เมกะบิต (Megabit) แต่ประเทศไทยได้ ๑ เมก (Meg ) เหมือนคนมีถนน ๒๐ เลนกับ ๑๐ เลนอย่างไรมันก็สู้กันไม่ได้ ทีนี้ผมอยากจะเรียนว่าเรื่อง นี้เรื่องสําคัญนะครับ ถ้าเราเอาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศให้เปึนมาตรฐานโลก คนที่อยู่ อเมริกาปัจจุบันนี้จะมีการลงทุนเกตเวย์ (Gateway : ทางผ่าน, ทางเข้า, วิธีการ) มาลงทุน ที่ศรีราชา ๖๔๐ จิกะบิต (Gigabit) แล้วเส้นใหญ่มาผ่าน ๑๐ ประเทศทั่วโลกตั้งแต่อเมริกา ถึงนี่แล้ว เส้นรอง ผมยกตัวอย่างเหมือนเอกเพรสเวย์ (Expressway : ทางด่วน, สายด่วน) แล้วมาทางหลวงชนบท ทางหลวงท้องถิ่น มันยังไม่ทําเลยนะครับแล้วเรื่องนี้ความจริง น่าจะคุยกับรัฐบาลนะครับ เพราะว่ารัฐบาลแต่ละป้เอาเงินไปสร้างทางหลวงชนบทเปึนหมื่นล้านบาท สร้างถนนหลวง ซ่อมแซมเปึนหมื่น ๆ ล้านบาท จริง ๆ แล้วนะครับ ทางหลวงด้านไซเบอร์ (Cyber) ที่ผ่านมา เราขนส่งเกษตร ขนส่งการท่องเที่ยว แต่การขนส่งข้อมูลข่าวสารนี่สําคัญมาก ผมเชื่อเลย ถ้าท่านมีหน้าที่นี้แล้วทําเรื่องนี้ให้สมบูรณ์สําหรับประเทศชาติ วิจัยกันให้จริง ๆ นะครับ ถ้าเราจะทําอินฟราสทรัคเจอร์ (Infrastructure : โครงสร้างพื้นฐาน) ด้านเทคโนโลยี สารสนเทศจะใช้เงินเท่าไร ผมเชื่อว่าท่านสุรนันท์ท่านเคยวิจัยแล้ว ผมเคยถามท่านสมัยที่ ผมอภิปราย ตอนนี้ก็ยังไม่ได้รับเลย แต่ว่าจะขอใหม่อีก มีความจําเปึนครับที่ท่านก็ต้อง รับผิดชอบ รัฐบาลก็ต้องรับผิดชอบ แล้วถ้าเราทําเทคโนโลยีสารสนเทศ อินฟราสทรัคเจอร์ ได้อย่างสมบูรณ์นะครับ เด็กทั้งหลายที่จบสามารถเขียนซอฟต์แวร์ (Software) สามารถ ทําเปึนเว็บเพจ (Web page) สามารถทําเปึนอีเบย์ อาลีบาบา (Ebay alibaba) สร้างมูลค่า รวยให้กับประเทศจํานวนมาก งานการท่องเที่ยวนะครับ ไม่ว่าหัวหิน ไม่ว่าที่จะเปึนภูเก็ต นี่นะครับ ฝรั่งเขาอยากอยู่ประเทศไทยแล้วสามารถส่งดาต้าเบส อะไรต่าง ๆ ทํางานที่ ประเทศเขาได้ จะมีมูลค่า ผมว่า จีดีพี (GDP : Gross Domestic Product ผลิตภัณฑ์ มวลรวมภายในประเทศ) ที่ท่านนายกรัฐมนตรีห่วงนี่นะครับ ๙.๔ ล้านล้าน เดี๋ยวนี้เหลือ ๘ ล้านล้าน จะขึ้นมา ๑๒ หรือ ๑๕ ล้านล้านก็ยังได้ ถ้าทําเรื่องนี้ให้สําเร็จ การนําพา ประเทศไปสู่ความเจริญก้าวหน้าหรือการพัฒนานั้นอยู่ที่สารสนเทศ แล้วจะก่อให้เกิด นวัตกรรม โรงพยาบาลต่าง ๆ จะสามารถดึงข้อมูลที่เปึนดาต้า (Data : ข้อมูล) ของ ห้องแล็บ (Lab : ห้องปฏิบัติการทดลอง) ต่าง ๆ ได้ เพราะฐานข้อมูลมันใหญ่ พอมา ถนนเลนเดียวมันมาไม่ได้ ผมเชื่อว่าท่านต้องน่าจะละอายใจนะครับ เวลาเราโหลดข้อมูล อะไรก็ตามนี่นะครับ อาบน้ําแล้วภาพมันยังมาไม่ครบเลย ท่านเปึนผู้รับผิดชอบแผ่นดินนี้ ว่าด้วยเรื่องนี้ท่านรู้สึกเจ็บปวดไหมครับ ที่เรานําพาประเทศเรากี่ป้มาแล้วที่ท่านอยู่นี่ยังไป ไม่ถึง ปัญหาอยู่ที่อะไรว่ากันเสียให้ชัด ถ้าเราสักแต่ว่าทําแล้ว แล้วก็ไม่สามารถพัฒนา สิ่งเหล่านี้ได้นะครับ เราจะไม่ทันแม้เวียดนาม แม้กัมพูชาซึ่งเขามีหมดแล้ว ผมไม่เรียกร้อง รัฐบาล ผมไม่เรียกร้อง แต่ผมจะเรียกร้องกับ กทช. กสช. นี่ครับ ท่านทําเถอะครับ งบประมาณท่านก็มี ท่านไม่ต้องไปส่งใครหรอก ได้จากทีโอที (TOT) ก็ย้อนกลับให้ ทีโอที หัก เขาไม่มีสามัญสํานึกที่จะทําละครับ เรื่อง ๓ จี (G) ยังทะเลาะกันไม่จบ เบื้องหลังเบื้องลึก ใครก็รู้ว่าทําไมถึงไม่เสร็จ สังคมเรานี่ครับ ถ้าใครไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวมากจนเกินไปนัก เห็นประโยชน์ของบ้านเมือง ผมเชื่อไปไกลไปยาวไม่ต้องเปึนห่วงว่าสู้ใครไม่ได้ ประเทศไทย มีศักยภาพพร้อมทั้งคน ทั้งพื้นที่ ทั้งที่ตั้งแต่ว่าเราจิตสํานึกเท่านั้นเองที่เราจะทําเพื่อ ประโยชน์แผ่นดิน ผมนี่นะครับไม่เคยพูดเรื่องนี้กับองค์กรอื่นใด ผมพูดกับท่านเพราะ อยากฝากความหวังครับว่า หน้าที่ของท่านคือการนําพาทําให้เทคโนโลยีสารสนเทศ เข้ามาใช้บริหารจัดการในประเทศนี้ได้ ท่านเชื่อไหมครับว่าเราใช้เงินเปึนแสนล้านบาท ผมเปึนรองประธานกรรมาธิการดูแลเรื่องไอที (IT) ป้ที่แล้วนี่ครับ ทุกคนก็เสนอที่จะทําแต่ ฮาร์ดแวร์ (Hardware) แล้วก็ได้ประเมินคอมมิชชัน (Commission : ค่านายหน้า) อะไร เสร็จแล้วเมื่อตั้งกันเสร็จแล้วนี่นะครับ อินฟราสทรัคเจอร์ ในการดึงฐานข้อมูลมา ไม่ถึงนี่ ไปไม่รอดละครับ หน้าที่นี้เปึนหน้าที่ของท่าน ตรงไหนทํา วายฟาย วายแมกซ์ ไม่ต้องไปกั๊กครับ เอกชนคนไหนทําเดี๋ยวนี้ราคาถูกนะครับ ขอให้ประชาชนได้รับ ผลตอบแทนในการใช้งานได้อย่างยุติธรรม แต่มาวันนี้ผมคิดว่ายังไม่ยุติธรรมพอ ผมอยาก เรียนท่านครับ แล้วฝากท่านครับว่าท่านเปึนความหวัง ประเทศชาตินี้เจริญก้าวหน้าไม่ต้อง พึ่งภาคอุตสาหกรรมหรอก เดี๋ยวก็ขึ้นเดี๋ยวก็ลง เพราะเปึนอุตสาหกรรมข้ามชาติ ไม่ต้องพึ่ง เกษตรกรรม เพราะรายได้เพียง ๒๐ เปอร์เซ็นต์ของ จีดีพี แต่ต้องพึ่งอุตสาหกรรม ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศซึ่งท่านเปึนผู้รับผิดชอบอยู่ ผมจะไม่ลงรายละเอียดงานประจํา ท่านเลย เพราะไม่ใช่สาระที่จะต้องมาคุยกัน แต่คุยว่าปรัชญาของการตั้งองค์กรนี้ขึ้นมา ผมว่ายังไม่สัมฤทธิ์ผลในการกระจาย ในการพัฒนา ทีนี้คนไทยอาจจะเปึนลักษณะอํานาจ นิยมนะครับท่าน พอเข้ามากว่าจะอนุมัติ ขอทดลอง แล้วก็อนุมัติวัสดุมาจากต่างประเทศ ก็วนเวียนกับการใช้อํานาจ วางหลักเกณฑ์เสียให้ชัดแล้วเป่ดเข้าไป ใครดําเนินการ เพราะฉะนั้น ๓ จี ที่ท่านคิดนะครับ จริง ๆ คนฉลาดเขาไม่ลงทุนละครับ เพราะว่าลูป (Loop) ของคลื่นความถี่ท่านที่ให้มามันสั้นมาก ที่ กทช. กสช. ไปนั่นเปึนสมบูรณ์ที่สุด เร่งเขาเสีย ถ้าคุณทําไม่ได้เอาคืนมา กทช. จะทําเอง ให้เส้นตายไปเลยครับ ประเทศชาติล่าช้าเพราะการกระทําของผู้บริหาร ที่ไม่มีความสามารถเอาคืนมาครับ แล้วผมเชื่อเป่ดเสียให้ชัด ผมไม่ห่วงละครับ ทั้งใน ประเทศและต่างประเทศใครจะมาทํา แต่ขอท่านรักษามาตรฐานของราคาให้ประชาชน ได้รับผลประโยชน์ให้สูงสุด แล้วอาชีพต่าง ๆ เยาวชนต่าง ๆ จะสามารถลืมตาอ้าปากมาได้ จะสามารถพัฒนาตนเองมาได้ เพราะฉะนั้นวันนี้ผมขออนุญาตฝากความหวังท่านว่า ป้หน้านะครับ ท่านเปึนผู้รับผิดชอบเรื่องการทําเทคโนโลยีสารสนเทศ ๖๔๐ จิกะบิต มาแล้วตั้งแต่ ๑๐ ประเทศ ช่วยทําให้มันเต็มประเทศหน่อยเถอะครับ แล้วอะไรจะเกิด ความเจริญรุ่งเรืองที่ไหนท่านอย่าเปึนกังวล ท่านรักษามาตรฐานของวิชาชีพ รักษา มาตรฐานของราคาให้ชัดเจน อย่าไปบิดเบือนประเด็น อย่างที่ท่านสมาชิกได้พูดมาแล้วว่า คุ้มครองบริโภคของด้านนี้มีคนร้องเรียนน้อยมากเพราะเขาไม่เข้าใจครับ เขาไม่เข้าใจ แต่ท่านเข้าใจท่านต้องช่วยดูแลให้เขา ถ้าท่านดูแลให้จะเปึนคุณูปการต่อแผ่นดิน ผมเห็น ท่านบอกว่ามีเงินเหลือแต่ละป้ ๆ แล้วก็ส่งกลับให้ทางโน้น ไม่จําเปึน ทําอย่างไรที่จะ กระจายแล้วก็เอาให้ชัดนะครับ ใครที่เขาเอาเงินท่านไปก็คือเงินประชาชน ท่านมีหน้าที่ มาดูทรัพยากรของประเทศชาติ ท่านไม่ใช่รัฐวิสาหกิจที่จะหาเงินเข้าประเทศ ท่านเปึน เพียงหน่วยงาน เรคคูเรอเตอร์ (Regulator : ผู้วางระเบียบ) หน่วยงานจัดการ ที่จะทําให้เกิดความเท่าเทียมกัน ไม่ใช่แบบการไฟฟัาฝ์ายผลิตอะไร ไม่ใช่อย่างนั้น ถ้าท่าน ทําสิ่งเหล่านี้ได้ครับ ผมเชื่อว่าท่านจะภูมิใจและนอนตายตาหลับ และผมในฐานะคนหนึ่ง ก็จะนอนตาหลับเหมือนกันว่าประเทศไทยเราจะเจริญก้าวหน้าตามประเทศอื่นได้โดย ไม่ต้องอาศัยภาคเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมเปึนหลัก จะใช้สารสนเทศให้คนรุ่นใหม่เข้าไป ใช้บทเรียนอันนี้ บริบทอันนี้ไปผลักดันประเทศต่อไป ผมขอฝากท่านเพียงแค่นี้ ขอบคุณครับ