กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมเองได้มีเวลาที่ศึกษารายงานผลการพิจารณาศึกษาปัญหาที่ดิน ทํากินและการออกเอกสารสิทธิของคณะกรรมาธิการชุดนี้ค่อนข้างยาวและละเอียด พอสมควร เนื่องจากท่านได้แจกให้มาเปึนเดือนแล้วครับก็เลยมีโอกาสศึกษา ในรายละเอียด ผมศึกษาละเอียดแล้วปรากฏว่าเอกสารฉบับนี้ก็ละเอียดมากพอสมควร ผมดู ๆ ในส่วนของภาคอีสานส่วนใหญ่แล้วแยกออกเปึนหลายภาค เพราะฉะนั้น ในรายละเอียดจึงมีพอระดับที่ว่าสามารถที่จะดําเนินการจัดการในเรื่องเอกสารสิทธิ หรือที่ทํากินได้เลย ผมกล่าวถึงว่าโดยเฉพาะที่จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งเปึนเขตติดต่อกันใน ๓ จังหวัด ผมดูแล้วปัญหาคล้าย ๆ กันหมดเลย คือต่างฝ์ายต่างกล่าวหากันว่าราษฎรบุกรุกสถานที่ราชการ ที่ดินราชการบ้าง ราชการ กล่าวหาประชาชนบุกรุก เลยสับสนกันไปหมด ผมเองคนหนึ่งที่อยู่ในท้องที่ โดยเฉพาะ ที่จังหวัดสกลนครต้องขอบอกว่าคณะกรรมาธิการชุดนี้ โดยคณะอนุกรรมาธิการ ท่านไพจิต ศรีวรขาน ได้ลงไปดูพื้นที่จริง ๆ ที่จังหวัดสกลนคร ดูถึงหมู่บ้าน ถึงหลักเขต ที่ดิน พบปัญหาส่วนใหญ่ของจังหวัดสกลนครมีอยู่ ๒ จุด คือเขตรอบบริเวณทะเลสาบ หนองหาน ซึ่งมีเนื้อที่จากพระราชกฤษฎีกาแสนกว่าไร่ กับการบุกรุกอุทยานแห่งชาติ กับป์าสงวนแห่งชาติภูพาน ผมกราบเรียนตั้งข้อสังเกตของจังหวัดสกลนครเอง ซึ่งเปึนปัญหาที่ผมสามารถที่จะกราบเรียนท่านประธานสภาเพื่อฝากไปถึงประธาน คณะกรรมาธิการด้วยว่าจังหวัดสกลนครเองเปึนปัญหาเรื้อรังมาเปึนร้อยป้ที่เกี่ยวกับ หนองหาน เพราะพระราชกฤษฎีกา ป้ ๒๔๘๔ เกี่ยวกับเขตหวงห้ามที่ดินรอบหนองหาน ที่ดินอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ํา ปรากฏว่ามันเปึนปัญหาเรื้อรังที่ยังคาบเกี่ยว คณะกรรมาธิการ หลายคณะ บังเอิญผมเองมีส่วนเกี่ยวข้องในปัญหาเรื่องเขตที่ทํากินอยู่รายรอบหนองหาน คณะกรรมาธิการหลายชุดที่เข้าไปดูแล แม้กระทั่งชุดของคณะกรรมาธิการวุฒิสภา สมัยก่อนโน้นก็ลงไปใช้งบประมาณมิใช่น้อย นําชาวบ้านมาชี้แจงในสถาบันราชภัฏ สกลนครนับเอามารอบหมู่บ้านเปึนพัน ๆ คน ณ วันนี้ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น คณะกรรมาธิการชุดปัจจุบันก็ถือว่าละเอียด เพราะว่าไปดูถึงสถานที่เกิดเหตุ ไปดูหลักเขต หนองหาน ไปดูหลักเขตว่าอันนี้บุกรุกมาได้อย่างไร ใครเปึนใคร และโดยเฉพาะท่านไพจิต ไปดูแล้วก็เกิดภาพพจน์ว่ามันต้องแบ่งเขตให้ชัดเจน ท่านประธานครับ เขตหนองหาน ซึ่งเปึนพระราชกฤษฎีกาสงวนพันธุ์สัตว์น้ํา พระราชกฤษฎีกา ป้ ๒๔๘๔ ปรากฏว่า กฎหมายฉบับนี้ประกาศใช้แล้วมันเปึนเรื่องที่ชาวบ้านยุคปัจจุบันรับไม่ได้ เพราะว่า ประกาศว่าเขตหนองหานคือบริเวณน้ําท่วมถึง ในยุคนั้นไม่มีชลประทาน ไม่มีประตูน้ํากล่ํา เหมือนทุกวันนี้ ปรากฏว่าพอถึงประตูน้ําหลากท่วมไปหมด ท่วมที่ไร่ ที่นาก็คือเขตหนองหาน แต่ ณ วันนี้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้น่าจะมีการยกเลิก ซึ่งคณะอนุกรรมาธิการเองก็บอกว่า น่าจะมีการรังวัดออกสอบใหม่ แต่ปัญหาติดอยู่ที่พระราชกฤษฎีกา เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ ต้องขอฝากท่านประธานสภาว่าวันนี้ถึงเวลาหรือยังที่จะทบทวนในข้อกฎหมายบางอย่าง ซึ่งมันล้าสมัย ท่านประธานครับ เนื่องจากพระราชกฤษฎีกาที่ผมกล่าวถึง คือพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ ๒๔๘๔ บอกว่า เขตหนองหานคือบริเวณน้ําท่วมถึง ยุคนั้นผมบอกเลยไม่มีชลประทาน ไม่มีเขต ไม่มีประตูน้ํา พอน้ํามาก็ท่วม ณ วันนี้มันมีประตูน้ํากล่ําแล้วครับ มีเขตชัดเจน แต่ก็ยังใช้กฎหมายฉบับนี้อยู่ วันนี้จากสํารวจหลังสุดปรากฏว่า หนองหานมีเขตทั้งหมด ๗๖,๐๐๐ กว่าไร่ จาก ๑ แสนไร่ บางครั้งหลายคนก็ออกเปึน น.ส. ๓ บ้าง เปึน น.ส. ๒ บ้าง เปึนโฉนดก็มี ในส่วนที่คนกลุ่มใดที่มีพลังมีความสามารถ ก็ออกโฉนดได้ในเขตหนองหาน ไม่ผิด แต่ยังมีพี่น้องผมที่สกลนคร ๔๐ กว่าหมู่บ้าน หลายพันหลังคาเรือน หลายพัน ครอบครัว ปัญหานี่ออกไม่ได้โฉนดที่ทํากิน เอกสารสิทธิออกไม่ได้เพราะว่าติดขัดในเรื่อง พระราชกฤษฎีกา แต่ในส่วนซีกตะวันตกของหนองหาน คือในเขตเทศบาลเมืองสกลนคร ทั้งซีก สามารถออกโฉนดได้เกือบหมดแล้วครับ โดยการถมที่ไปที่หนองหาน หมดไปหลายร้อยไร่แล้ว แต่ก็ทําได้ไม่ว่าภาคราชการเองก็ถมที่ไปหนองหานแล้วออก เอกสารสิทธิ แล้วภาคเอกชนเองประชาชนคนใดที่มีพลังมีอํานาจเงินมากก็สามารถออก ได้เปึนโฉนด แต่วันนี้พี่น้องผมที่จังหวัดสกลนครโซนที่ฟากไปด้านทิศตะวันออกของ หนองหานยังไม่สามารถออกเอกสารสิทธิได้ อันนี้ถึงฝากเปึนความหวังว่า คณะกรรมาธิการชุดนี้เปึนที่ฝากความหวังของประชาชนในส่วนนั้นว่า ทําอย่างไรจะช่วย เขาได้ เพราะวันนี้บอกว่าเราไปตรวจดูหลายที่ คณะกรรมาธิการเองก็ไปเปึนคณะก็เห็นว่า เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นแล้วอย่างไรถึงยังเปึนอยู่ วันนั้นท่านประธานคณะกรรมาธิการ นําคณะท่านไพจิตไปดูที่บ้านหนองฮูดัง ตําบลโคกก่อง อําเภอเมือง ในส่วนบ้านนี้ เปึนอีกตําบลหนึ่ง ตําบลโคกก่อง ปรากฏว่าหลักเขตหนองหานผมพาท่านไปดูแล้ว อยู่ใน บริเวณวัดบ้านหนองฮูดัง ซึ่งวัดแห่งนี้ห่างจากหนองหานประมาณ ๒ กิโลเมตร ชาวบ้าน ออกไม่ได้เลย เอกสารสิทธิออกไม่ได้เท่าปัจจุบันนี้ ผมไปตรวจสอบดูว่าวัดแห่งนี้ สร้างตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๕๐ ก่อนพระราชกฤษฎีกาด้วยซ้ําไป แต่ก็มีผลผูกพันมาถึงทุกวันนี้ครับ อันนี้คือเปึนเรื่องที่ต้องกราบเรียนท่านประธานว่า มันเปึนเรื่องคาใจที่คนจังหวัดสกลนคร เองก็ยังบอกใครหาใครไม่ได้ ที่จังหวัดเองเมื่อท่านผู้ว่าราชการจังหวัดหลายคนมา ก็บอกว่า วิธีการแก้ไขก็คือต้องใช้ชาวบ้านมาเช่าที่ไม่ต้องมีเอกสารสิทธิ ชาวบ้านเขาบอกว่า เขาทํากินมาหลายชั่วโคตรแล้วเขาบอก เขาไม่เช่า เดือนละ ๓๐ บาทเขาก็ไม่เช่า เพราะ ณ วันนี้มันจึงเปึนเรื่องที่คาราคาซังอยู่
อีกเรื่องหนึ่งคือเรื่องภูพาน ภูพานเปึนเขตพื้นที่กว้างขวางติดต่อกันหลาย จังหวัด แต่จังหวัดสกลนครเองก็มีอยู่ ๓-๔ อําเภอซึ่งอยู่ในเขตภูพาน มีปัญหาเหมือนกัน ท่านประธานครับ คืออําเภอเมือง อําเภอกุดบาก อําเภอภูพาน และอําเภอเต่างอย ซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาภูพาน คนกลุ่มนี้ประชาชนในหลายพื้นที่ก็ตั้งหมู่บ้านอยู่ใน เขตป์าสงวนบ้าง อุทยานบ้าง คือเปึนป์าดงกะเฌอ ป์าดงชมภูพาน เมื่อสัก ๕-๖ ป้ก่อน ทางรัฐบาลได้จัดการบอกต้องออกหมด จากถนนเส้นสกลนคร-กาฬสินธุ์ บอกซีกขวาถนน ต้องออกหมดประชาชน เอาบ้านเรือนออกหมดจึงมีการกระทบกระทั่งกัน ยุคนั้นถึงขนาด มีการฆ่ากันตายไปหลายศพ แต่สุดท้ายก็ โอ.เค. ชาวบ้านสู้ภาครัฐไม่ได้ออกมา ออกมา หมดจากซีกขวาของถนน ยกบ้านเรือนมาอยู่ทางซ้ายกันหมด อันนั้นก็เปึนเรื่องดี เพราะว่า สามารถทําได้ แต่ ณ วันนี้ราชการมีส่วนด้วยครับ คนของรัฐเอง วันนี้ซีกขวาประชาชน เข้าไปอยู่อีกแล้ว เดี๋ยวนี้ท่านยังปล่อยไปอีก อีกสัก ๕ ป้ผมว่าเต็มเหมือนเดิม อันนี้จึงเปึน ปัญหาว่าภาคราชการเองก็มีส่วนด้วย แต่ที่มันเปึนส่วนจริง ๆ คือวันนี้มันน่าจะออก เอกสารสิทธิให้เขาได้แล้วครับ เพราะว่าในซีกขวาเขาไปอยู่เต็มรูปแบบ โรงเรียนมี วัดมี แต่วันนี้ครับท่านประธานครับ ผมขอกราบเรียนว่า จึงฝากถึงประธานคณะกรรมาธิการ ชุดนี้นําไปคิดว่า อันไหนที่เขาอยู่ไปแล้วอยู่ชัดเจน มีโรงเรียน มีวัด อยู่กัน ๑๐ ๒๐ ๓๐ ป้ ก็น่าจะจัดสรรให้เขาอยู่ ตีวงตีเขตชัดเจนเพื่อที่จะไม่ให้ประชาชนกลุ่มนี้บุกรุกอีกต่อไป เพราะภูพานจะไม่เหลือครับถ้าปล่อยไว้ แต่ผมเห็นใจภาครัฐเองอาจจะมีกําลังคนน้อย กําลังคนไม่มาก แต่ต้องคิดว่าวันนี้ถ้าจะให้เขาอยู่เปึนสัดส่วนออกเขตที่ดินเขาชัดเจน ต้องขีดเส้นให้เขาอยู่ อยู่ตรงไหนเขาอยู่แล้วก็ให้เขาอยู่ไปไม่ใช่ว่าวันนี้อยู่พรุ่งนี้ต่อไปให้บุกรุกไปมันก็ไม่ได้ แต่ภูพานนี่เปึนเขตพื้นที่กว้างก็น่าเห็นใจ แต่ว่าเมื่อเขาอยู่แล้วโรงเรียนทุกวันนี้จนใช้ชื่อ อย่างอื่นเพื่อที่จะให้เปึนเอกสารสิทธิแต่ก็ยังออกไม่ได้ เปึนเรื่องน่าเห็นใจ
ส่วนอําเภอหนองหานเปึนเรื่องที่เห็นชัดเจนอยู่กันมาเปึนทําไร่ทํานา มา ๕๐-๖๐ ป้ เปึนร้อยป้ แบบนี้น่าจะอนุมัติให้เขาทําได้ แต่ไม่ทราบว่าวิธีการนั้นจะทํา อย่างไรต้องฝากคณะกรรมาธิการชุดนี้ให้ไปดําเนินการนําเสนอคณะกรรมาธิการชุดใหญ่ เห็นว่าควรจะจัดการให้เรียบร้อย วันนี้พี่น้องผมที่จังหวัดสกลนครมีปัญหามาก เรื่องเอกสารสิทธิอย่างไรก็ออกไม่ได้ ในขณะที่ตรงกันข้ามออกกันหมดแล้วในซีกของ เทศบาลครับท่านประธาน ขอบคุณมากครับ