นายนพคุณ รัฐผไท เชียงใหม่

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายนพคุณ รัฐไผท สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ พรรคพลังประชาชน ท่านประธานครับ ผมขอสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติงบประมาณ ป้ ๒๕๕๒ ที่กําลังพิจารณาอยู่ในวันนี้ เนื่องจากเห็นว่าร่างกฎหมายฉบับนี้ถ้าหากผ่านสภาแล้ว ก็จะสามารถอํานวยประโยชน์ และแก้ไขปัญหาของประชาชนทั้งประเทศได้เปึนอย่างดียิ่ง ผมก็ใคร่ขออนุญาต ให้ข้อสังเกตโครงการที่เปึนประโยชน์ในร่างพระราชบัญญัติงบประมาณฉบับนี้ คือ โครงการงบจังหวัด ซึ่งรัฐบาลได้จัดสรรงบประมาณ ๑๘,๐๐๐ ล้านบาทให้แก่จังหวัด ทั้งประเทศ ถึงแม้ว่าเราจะคุ้นเคยกับระบบงบประมาณผู้ว่าราชการจังหวัดซีอีโอก็ตาม แต่เนื่องจากงบก้อนนี้ได้จัดตามภาคบังคับของกฎหมายรัฐธรรมนูญ มาตรา ๗๘ ที่ให้การบริหารงานงบจังหวัดนี้ภายใต้ยุทธศาสตร์และแผนพัฒนาจังหวัดเปึนแนวทาง เพราะฉะนั้นทุกจังหวัดจะต้องนํายุทธศาสตร์ทําแผนพัฒนาจังหวัดให้สอดคล้อง ซึ่งกันและกัน ก็จะเกิดประโยชน์ต่อการแก้ปัญหาของประชาชน แผนพัฒนาจังหวัดนั้น ได้ส่งผลหรือมีมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๙ โดยกระทรวงมหาดไทยได้พยายามที่จะให้เปึน แผนแม่บทในการพัฒนาจังหวัด แต่ด้วยเหตุที่รัฐบาลในขณะนั้นไม่ได้สนับสนุน อย่างจริงจัง ก็ทําให้แผนพัฒนาจังหวัดตั้งแต่ป้ ๒๕๑๙ นั้นเปึนเศษกระดาษมาจนกระทั่ง ทุกวันนี้ บางจังหวัดถึงกับปลอมเอาแผนพัฒนาจังหวัดเอาหน้าปกฉีกทิ้งแล้วก็ ปะหน้าใหม่นะครับ เนื่องจากเห็นว่าไม่มีประโยชน์ อันนี้ก็เปึนส่วนหนึ่ง

อีกส่วนหนึ่งที่ทําให้ระบบการพัฒนาหรือการแก้ไขปัญหาของจังหวัดนั้น ประสบความล้มเหลว ผมอาจจะกล่าวได้ว่าระบบราชการบริหารส่วนภูมิภาคของประเทศ นั้นซึ่งมีมา ๑๐๐ กว่าป้นั้นล้มเหลว ล้มเหลวโดยสิ้นเชิงนะครับ แต่มิใช่ล้มเหลวโดยที่ผม ออกจากราชการมาแล้วผมไปต่อว่าพรรคพวกที่รับราชการอยู่ว่าไม่มีความรู้ความสามารถ ความจริงข้าราชการกระทรวงมหาดไทยนั้น ซึ่งทําหน้าที่ผู้ว่าราชการจังหวัด นายอําเภอนั้น เปึนบุคคลที่มีความรู้ความสามารถเปึนส่วนใหญ่ แต่เนื่องจากระบบของราชการบริหาร ส่วนภูมิภาคนั้นไม่เอื้ออํานวยต่อการแก้ปัญหาของประชาชน เราจะเห็นได้ว่าแผนพัฒนา จังหวัดนั้นไม่มีงบประมาณสนับสนุน ทําแผนมาไม่ว่าจะป้หนึ่งหรือแผน ๕ ป้ก็ตาม ไม่มีรัฐบาลใดที่จะให้ความสําคัญเลย ในป้นี้ก็รู้สึกว่าดีใจที่รัฐบาลท่านสมัคร สุนทรเวช ได้ให้ความสําคัญ ถึงแม้ว่างบประมาณนั้นบางท่านจะตําหนิว่าจัดให้น้อยไป แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าหากว่าจังหวัดได้นําเอาไปปฏิบัติตามที่หลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ ผมก็เชื่อว่าก็สามารถ ที่จะแก้ปัญหาความล้มเหลวนั้นได้ ทําไมผมถึงบอกว่าล้มเหลวนะครับ เวลานายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดไปเยี่ยมหมู่บ้าน ตําบล อําเภอ ก็จะได้รับซองขาว มากมายนะครับ เป่ดมาก็จะเปึนเรื่องของการขอโครงการ เป่ดมาก็จะเปึนเรื่องการแจ้ง ความเดือดร้อนของราษฎร มีนายอําเภอ ผู้ว่าราชการจังหวัดมาตั้งเปึนร้อย ๆ ป้ แต่ไม่สามารถที่จะแก้ปัญหาของประชาชนได้ นับวันปัญหานั้นก็จะมากขึ้น ๆ แต่โครงการนี้ ก็จะทําให้ผู้ว่าราชการจังหวัด นายอําเภอนั้นมีประสิทธิภาพในการแก้ปัญหาขึ้น มีเครื่องมือ มีกลไก แล้วที่สําคัญก็มีงบประมาณ ผมใคร่ขอเสนอแนะเกี่ยวกับการทํา แผนยุทธศาสตร์แล้วก็การทําแผนพัฒนาจังหวัดว่า จะทําอย่างไรถึงจะแก้ปัญหา ของประชาชนได้ ถ้าเราประเมินผลว่าถ้างบจังหวัดนี้มีประสิทธิภาพสามารถได้ผล ก็ดูได้ จากปัญหาของประชาชนจะต้องลดน้อยลง ๆ นะครับ อันนี้ก็อยากจะให้แผนพัฒนา จังหวัดกับยุทธศาสตร์จังหวัดนั้นให้ประชาชนมีส่วนร่วมครับ ไม่ว่าจะเปึนแผนพัฒนา จังหวัดปฏิบัติการ ๑ ป้หรือ ๕ ป้ หรือยุทธศาสตร์จะกําหนดอย่างไรก็ตาม ผมขอให้ องค์กรเอกชน ภาคเอกชน และประชาชนทุกภาคส่วนมีส่วนร่วม

ประเด็นที่ ๒ เรื่องที่ผมอยากจะขอให้ข้อคิดเห็นก็คือ โครงการเอสเอ็มแอล ซึ่งรัฐบาลชุดนี้ก็ได้จัดสรรให้แก่หมู่บ้าน ๘๗,๐๐๐ หมู่บ้าน ประมาณ ๑๙,๐๐๐ ล้านบาท อันนี้เปึนโครงการที่บางท่านก็ตําหนิว่าจัดสรรงบประมาณให้น้อย แต่ความจริงการจัดสรรงบประมาณมากน้อยนั้นไม่สําคัญเลย สําคัญอยู่ที่ว่าแนวความคิด ของท่าน พันตํารวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในอดีตนั้นมีความคิดที่สําคัญกว่า เม็ดเงินที่จัดลงไป นั่นคือสร้างเปึนโรงเรียนสอนประชาธิปไตยระดับหมู่บ้าน เนื่องจาก โครงการนี้หัวใจอยู่ที่การมีส่วนร่วมของประชาชนในหมู่บ้าน โครงการที่จะคิดขึ้นมาได้ ในหมู่บ้านนั้นจะต้องมีการมาประชุมร่วมกันถึง ๗๕ เปอร์เซ็นต์ถึงจะมีการคัดกรอง โครงการ แล้วก็ลักษณะโครงการนั้นจะต้องอยู่ภายใต้การกํากับและการบริหารงานของ คณะกรรมการหมู่บ้านเอสเอ็มแอล ซึ่งคณะกรรมการหมู่บ้านเอสเอ็มแอลจะมีประมาณ ๕ คน ๑๐ คน ๑๕ คนแล้วแต่ขนาดจํานวนประชากร อันนี้เปึนคุณค่าอันสําคัญมหาศาล ที่ทําให้โครงการเอสเอ็มแอลนั้นยังประโยชน์ต่อประเทศชาติในอนาคตในเรื่องของ ความคิดของประชาชนในการที่อยากจะมีส่วนร่วม เพราะว่าประชาชนนั้นรับผิดชอบหมด ตั้งแต่การคิดโครงการ การบริหารโครงการ การควบคุมโครงการ แล้วก็การรายงานผลนั้น ประชาชนจะต้องรับผิดชอบหมด ผมก็ใคร่อยากจะขอเสนอแนะโครงการนี้ว่ารัฐบาล ควรที่จะให้ความเปึนอิสระให้แก่ชุมชนในหมู่บ้านให้เขาคิดเอง นายอําเภอ ผู้ว่าราชการ จังหวัดหรือส่วนราชการกํานัน ผู้ใหญ่บ้านไม่ควรที่จะเข้าไปแทรกแซงความคิด ในการพัฒนาหรือการแก้ปัญหาตนเองของประชาชนในหมู่บ้าน

ประการสุดท้าย ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตคือค่าตอบแทนของ กํานัน ผู้ใหญ่บ้านซึ่งเปึนตัวแทนของราชการ เปึนตัวแทนของประชาชนที่เขาเลือกขึ้นมา นั้นกํานัน ผู้ใหญ่บ้านมีภาระที่หนักหน่วงรับใช้กระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเปึนกระทรวงกลาโหมก็รับใช้ในเรื่องของการเกณฑ์ทหาร กระทรวงเกษตร และสหกรณ์ก็รับใช้ในเรื่องของการสํารวจ การพัฒนาอาชีพต่าง ๆ กระทรวงมหาดไทยนั้น ไม่ต้องพูดถึง สํานักนายกรัฐมนตรีก็รับใช้ในเรื่องของการสํารวจ ก็จะสรุปได้ว่า ทุกกระทรวงใช้กํานัน ผู้ใหญ่บ้านหมด แต่กํานันมีเงินเดือนแค่ ๕,๐๐๐ บาท ผู้ใหญ่บ้าน มี ๓,๐๐๐ บาท ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน แพทย์สารวัตรกํานันนั้นมีเพียง ๒,๕๐๐ บาท ซึ่งคิดแล้ว อัตราส่วนน้อยกว่ารายได้ต่อวันของแรงงาน ผมก็อยากจะกราบเรียนท่านประธานให้ฝาก ปัญหานี้ไปถึงกับท่านรัฐบาลโดยเฉพาะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังซึ่งท่านกรุณา ให้เปึนกําลังใจอยู่ที่นี้ว่าขอให้เห็นใจกํานัน ผู้ใหญ่บ้านซึ่งมีภารกิจอันใหญ่หลวง ลําพังนายอําเภอ ดูแลทั้งอําเภอมันไม่สําเร็จหรอกครับ ผมเปึนมาเกือบ ๑๐ กว่าป้ ถ้าไม่มีกํานัน ผู้ใหญ่บ้าน ช่วยงานของราชการทุกกระทรวงไม่สามารถจะทํางานสําเร็จได้ ก็ขอกราบขอบพระคุณ อีกครั้งหนึ่งครับ ขอบคุณครับ